αν το καθεστώς της μονοπωλιακής οικονομίας και των συστημάτων ολιγαρχικής διακυβέρνησης, δεν έχουν να προσφέρουν τίποτα παραπάνω από καταστολή, προπαγάνδα και διαχείριση του θανάτου, αν το καθεστώς της ιδιοκτησίας δεν έχει να προσφέρει τίποτα παραπάνω από αρπακτική συσσώρευση πλούτου, εθνικισμούς και πολέμους, αν το παγκόσμιο και ντόπιο (υπερ)κράτος και ο ολοκληρωτικός καπιταλισμός του, την ώρα που αγωνιούν για να περισώσουν την κερδοφορία ενός συστήματος σε επιθανάτιο ρόγχο, δεν έχουν να προσφέρουν στην κοινωνική πλειοψηφία τίποτα πέρα από στάχτες, τότε εμείς πρέπει να θυμηθούμε εκείνα τα λόγια του ποιητή «Βρήκαμε τη στάχτη. Μένει να ξαναβρούμε τη ζωή μας»
