Στις 31/3 σημειώθηκε σοβαρό εργατικό «ατύχημα» στο πανεπιστήμιο Πατρών του Ρίο με θύμα τον οικοδόμο εργάτη Sollaku Ylber ηλικίας 46 ετών. Ο μετανάστης εργάτης εντοπίστηκε στο έδαφος, λόγω πτώσης στο κενό από σκαλωσιά στον 4ο όροφο του υπό ανέγερση κτηρίου του τμήματος Οικονομικών. Η ζωή του τις τελευταίες μέρες βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση, καθώς τα τραύματα που έχει υποστεί είναι πολλαπλά και σοβαρά. Το Συνδικάτο Οικοδόμων Πάτρας έκανε λόγο για ανυπαρξία μέτρων προστασίας και ασφαλείας για τον ιό και τα εργατικά ατυχήματα. Τις ευθύνες επωμίζεται η κατασκευαστική εταιρεία «ΤΟΜΗ» του ομίλου «ΕΛΛΑΚΤΩΡ» που έχει αναλάβει την διεκπεραίωση του συγκεκριμένου έργου.

Ο εν λόγω πολεθνικός και πολυκλαδικός όμιλος αποτελεί προϊόν συγχώνευσης των εταιρειών Άκτωρ ΑΤΕ και Ελληνική Τεχνοδομική ΑΕ από το 1999. Κατέχοντας πλούσιο ιστορικό σε εργατικά «ατυχήματα», παραβιάσεις στοιχειωδών εργατικών δικαιωμάτων και κάθε λογής εργοδοτικές αυθαιρεσίες, έχει βρεθεί αρκετές φορές στο στόχαστρο εργατικών σωματείων. Χαρακτηριστική είναι η πρόσφατη καταγγελτική ανακοίνωση του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών (ΣΜΤ), η οποία κάνει λόγο για μαζικές τηλε-απολύσεις, επίθεση στα εργατικά δικαιώματα και ανύπαρκτα μέτρα κατά του κορωνοϊού. Συγκεκριμένα ο ΕΛΛΑΚΤΩΡ πρόσφατα προχώρησε σε 12 απολύσεις εργαζομένων, δια τηλεφώνου, εκμεταλλευόμενος την αδυναμία τους να αντισταθούν λόγω της επικράτησης ενός καθεστώτος τηλεργασίας, για σημαντικό αριθμό εργαζομένων. Οι απολύσεις αυτές έρχονται να προστεθούν στις μαζικές απολύσεις που φτάνουν τις 675 στο σύνολο από τον Ιούνη του 2018, αλλά και πλήθος άλλων αυθαιρεσιών όπως η καθυστέρηση καταβολής των δεδουλευμένων στους εργαζόμενους, το χτύπημα στα πολιτικά – συνδικαλιστικά τους δικαιώματα, η πολύμηνη απλήρωτη εργασία πολλών εργολαβικών εργαζομένων και τα ανύπαρκτα μέτρα προστασίας και υγειονομικού εξοπλισμού εν καιρώ πανδημίας.

Σε μια τόσο τεταμένη συνθήκη πανδημίας, βλέπουμε για μια ακόμα φορά ότι η ζωή των ανθρώπων της τάξης μας δεν έχει κανένα νόημα μπροστά στην διασφάλιση της κερδοφορίας των αφεντικών. Η ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων και η εντατικοποίηση της εργασίας, η εργοδοτική αυθαιρεσία, η κανονική λειτουργία τομέων της παραγωγής και της οικονομίας που δεν είναι ζωτικής σημασίας αυτήν τη στιγμή για την κοινωνία, το πετσόκομμα των μισθών και οι μαζικές απολύσεις προέχουν έναντι της τήρησης των προστατευτικών μέτρων ασφαλείας για όλους τους εργαζόμενους, της κάλυψης των βασικών μας αναγκών (περίθαλψη, σίτιση, στέγαση), της ικανοποίησης των αιτημάτων των εργαζομένων στην υγεία, της ενίσχυσης του δημόσιου συστήματος υγείας και του κλεισίματος χώρων εργασίας που στην παρούσα φάση μόνο επιζήμιοι είναι για την κοινωνική βάση. Ο εξαναγκασμός οικοδόμων να εργάζονται σκληρά χωρίς προστατευτικά μέτρα υγιεινής και ασφάλειας για την ανέγερση πανεπιστημιακών κτηρίων καταδεικνύει ότι ο καπιταλισμός, με ή χωρίς υγειονομική κρίση, λογαριάζει τα πάντα στη γλώσσα, τους κώδικες και τους νόμους της αγοράς, για να διαιωνίσει την κυριαρχία του.

Φαίδων Χριστοδούλου