Για την εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973

Για την εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973

Στις 14 Νοεμβρίου 1973 φοιτητές του Πολυτεχνείου αποφάσισαν αποχή από τα μαθήματα και ξεκίνησαν διαδηλώσεις εναντίον του βάναυσου στρατιωτικού καθεστώτος. Ανάμεσα στους πρώτους που παίρνουν μέρος στην οργάνωση της κατάληψης είναι δραστήριες ομάδες αναρχικών με επιδραστική παρουσία και τον Φεβρουάριο του 1973 στην κατάληψη της Νομικής. Οι αναρχικοί γύρω από τον Χρήστο Κωνσταντινίδη (εκδόσεις Διεθνής Βιβλιοθήκη) και άλλες συντρόφισσες και σύντροφοι δίνουν ζωή στην εξέγερση και σηκώνουν στην Πατησίων τα πρώτα πανό, με συνθήματα “ΛΑΟΚΡΑΤΙΑ”, “ΚΑΤΩ Η ΕΞΟΥΣΙΑ”, “ΛΑΕ ΧΤΥΠΑ”. Οι αναρχικοί και ακροαριστεροί φοιτητές που αυτοαποκαλούνταν «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι», οχυρώθηκαν μέσα στο κτίριο της σχολής επί της οδού Πατησίων και ξεκίνησαν τη λειτουργία του ανεξάρτητου ραδιοφωνικού σταθμού του Πολυτεχνείου. Ο πομπός κατασκευάστηκε μέσα σε λίγες ώρες στα εργαστήρια της σχολής Ηλεκτρολόγων Μηχανικών από τον Γιώργο Κυρλάκη.

Το πρώτο βράδυ της κατάληψης του Πολυτεχνείου μια ομάδα περίπου εκατό χουντικών νεολαίων της οργάνωσης Κόμμα 4ης Αυγούστου (Κ4Α) του Κώστα Πλεύρη (πατέρα του σημερινού υπουργού Υγείας) μαζί με ασφαλίτες και παρακρατικούς αποφάσισαν να οργανώσουν εισβολή στο Πολυτεχνείο, αλλά ελλείψει σχεδιασμού και ηγεσίας περιορίστηκαν στην παρεμπόδιση της τροφοδοσίας των φοιτητών από εξωτερικές ομάδες περιφρούρησης.

Οι διαδηλώσεις, τα συλλαλητήρια και οι εκδηλώσεις κατά του καθεστώτος της Χούντας αυξήθηκαν. Κυρίως στην Αθήνα, αλλά και σε σημεία της επαρχίας, δημιουργήθηκαν συνθήκες εξέγερσης. Από τις 14 μέχρι και τις 17 Νοεμβρίου (και πιο περιορισμένα μέχρι τις 18) στήθηκαν οδοφράγματα και διεξήχθησαν οδομαχίες μεταξύ εξεγερμένων και αστυνομίας. Τη νύχτα της 16ης Νοεμβρίου η ίδια ομάδα νεολαίων του Κ4Α που είχε συγκεντρωθεί το πρώτο βράδυ, μεταξύ των οποίων φέρεται να συμμετείχε και ο – χρόνια αργότερα – αρχηγός και ιδρυτής της Χρυσής Αυγής, δεκαεξάχρονος έφηβος τότε, Νίκος Μιχαλολιάκος – συγκεντρώθηκαν έξω από τα γραφεία της οργάνωσης, στη διασταύρωση των οδών Μπουμπουλίνας και Αλεξάνδρας. Με τους φασίστες που είχαν αποφασίσει να συνδράμουν τις δυνάμεις καταστολής, ήταν και ο Ηλίας Τσιαπούρης, που μαζί με άλλους παρακρατικούς κατηγορήθηκε αργότερα ότι πυροβολούσε διαδηλωτές από την ταράτσα του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως . Οι συγκεντρωμένοι φασίστες διασκορπίστηκαν, ωστόσο, μετά την επίθεση ενός αγήματος αστυνομικών που δεν αντιλήφθηκε την ταυτότητά τους.

Στις 3 π.μ. της 17ης Νοεμβρίου, και ενώ οι διαπραγματεύσεις για ασφαλή αποχώρηση των φοιτητών από το χώρο του Πολυτεχνείου βρίσκονταν σε εξέλιξη, αποφασίστηκε από τη μεταβατική κυβέρνηση η επέμβαση του στρατού και ένα από τα τρία άρματα που είχαν παραταχθεί έξω από τη σχολή, γκρέμισε την κεντρική πύλη. Κατά την είσοδο του άρματος, υποστηρίζεται, χωρίς να έχει αποδειχθεί, ότι συνεθλίβησαν 2–3 φοιτητές που βρίσκονταν πίσω από την πύλη (γεγονός «λίαν πιθανό αλλά ανεπιβεβαίωτο» σύμφωνα με το πόρισμα του εισαγγελέα Τσεβά). Επίσης, από τα συντρίμμια τραυματίστηκε σοβαρά, με συντριπτικά κατάγματα στα πόδια, η φοιτήτρια Πέπη Ρηγοπούλου.

Ο σταθμός του Πολυτεχνείου έκανε εκκλήσεις στους στρατιώτες να αψηφήσουν τις εντολές των ανωτέρων τους και συνέχισε να λειτουργεί για 40 ακόμα λεπτά μετά την είσοδο της αστυνομίας στο προαύλιο και τα κτίρια του Πολυτεχνείου και ενώ αστυνομικοί καταδίωκαν τους εξεγερμένους στους δρόμους και παραστρατιωτικοί πυροβολούσαν από τις ταράτσες της οδού Στουρνάρη.

Το ΚΕΝΟ ΔΙΚΤΥΟ εκφράζει τον σεβασμό του σε όλες και όλους τους εξεγερμένους που σαν σήμερα, 14 Νοέμβρη του 1973 ξεκίνησαν με την καρδιά τους και το απεριόριστο σθένος τους μια εξέγερση ενάντια σε όλους τους τυράννους αυτού του κόσμου.

Η εξέγερση αυτή δεν ολοκληρώθηκε- ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ!