Η έκρηξη του ηφαιστείου της Παλαιστίνης
Ήταν Δεκέμβριος του 22 όταν ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου σχημάτιζε μία από τις πιο δεξιές κυβερνήσεις, αν όχι την πιο δεξιά ever, στην ιστορία του Ισραήλ: Ένα συντηρητικό κόμμα όπως το Λικούντ μαζί με κάποιους υπερορθόδοξους Εβραίους και κάτι ακροδεξιούς αναλάμβανε τις τύχες του πιο πιστού συμμάχου των ΗΠΑ σε μία χαοτική γεωγραφική περιοχή που τα τελευταία χρόνια έχει πάρει κυριολεκτικά φωτιά εξαιτίας της εξωτερικής πολιτικής του θείου Σαμ που έχει διαλύσει ολόκληρες χώρες (πχ Συρία). Εκτός από τον αυταρχισμό στα εσωτερικά θέματα του Ισραήλ, ήταν θέμα χρόνου μία τέτοια κυβέρνηση να αυξήσει την καταστολή των Αράβων στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη και να στοχοποιήσει ακόμη περισσότερο το Ιράν που ενισχύεται συνεχώς στρατιωτικά, διαθέτει πανίσχυρους συμμάχους και είναι μέλος των BRICS.
Η πρόσφατη, και εξαιρετικά οργανωμένη, στρατιωτική επιχείρηση της Χαμάς απέδειξε ότι η αύξηση της βίας το μόνο που μπορεί να καταφέρει μακροπρόθεσμα είναι να προκαλέσει ακόμη περισσότερη βία. Ναι, ο θάνατος των αμάχων, οι επιθέσεις σε γυναικόπαιδα, ο βασανισμός των αιχμαλώτων στρατιωτών είναι βαρβαρότητα. Ας συμφωνήσουμε όλοι όμως, ότι αυτή η βαρβαρότητα προέκυψε ύστερα από χιλιάδες νεκρούς Άραβες που δολοφονούνται καθημερινά από το κράτος του Ισραήλ επειδή είναι ύποπτοι ή συγγενείς υπόπτων, επειδή μένουν στο δίπλα διαμέρισμα ή στον κάτω όροφο ενός κτιρίου που τμήμα του χρησιμοποιείται από μαχητές της Χαμάς, επειδή είναι δημοσιογράφοι (βλέπε Σιρίν Αμπού Άκλεχ), επειδή έβγαζαν φωτογραφίες τους στρατιώτες, επειδή είναι στο λάθος μέρος τη λάθος στιγμή. Και αν προσθέσεις σε αυτά τις άθλιες συνθήκες ζωής, την αβάσταχτη καθημερινότητα, τα συρματοπλέγματα, τους προσφυγικούς καταυλισμούς, τα σημεία ελέγχου, τις προσβολές και την καθημερινή διακοπή της ηλεκτροδότησης αντιλαμβάνεσαι τις βασικές αιτίες αυτού του άσβεστου μίσους.
Η Λωρίδα της Γάζας είναι μια παράλια χερσαία λωρίδα μεταξύ Αιγύπτου και Ισραήλ με συνολική έκταση 360 τετραγωνικά χιλιόμετρα (η Νάξος έχει έκταση 435 τετραγωνικά χιλιόμετρα): Εκεί μένουν περίπου δύο (2) εκατομμύρια Παλαιστίνιοι! Έχουν ηλεκτρικό ρεύμα λίγες ώρες τη μέρα, τους λείπουν οι αναγκαίες υποδομές και, εκτός των άλλων, βλέπουν τον ισραηλινό στρατό να επεμβαίνει όποτε γουστάρει και να εξοντώνει όποιον γουστάρει. Μετά την επίθεση της Χαμάς, όπως ήταν αναμενόμενο, το Ισραήλ ξεκίνησε άμεσα τα αντίποινα και τον ανελέητο βομβαρδισμό της Γάζας. Στο πρόσφατο παρελθόν, για 10-15 Ισραηλινούς νεκρούς μετά από επιθέσεις της Χαμάς, η απάντηση ήταν 100-200 νεκροί Άραβες. Τώρα, τα σημάδια δείχνουν ότι πάμε για αρκετές χιλιάδες νεκρών. Το Ισραήλ διψάει για εκδίκηση, διαθέτει τα μέσα, τον στρατό, τα σύγχρονα όπλα, την αμέριστη υποστήριξη των ΗΠΑ, ισχυρές υπηρεσίες πληροφοριών και την ολοκληρωτική αβάντα των ΜΜΕ του αυτοαποκαλούμενου ελεύθερου κόσμου.
Όλα αυτά τα σπουδαία πλεονεκτήματα όμως, δεν μπόρεσαν να αποτρέψουν την εισβολή εκπαιδευμένων ενόπλων μαχητών στις ισραηλινές στρατιωτικές βάσεις και τα αστυνομικά τμήματα με ξεκάθαρη στρατηγική που πέτυχαν τον αιφνιδιασμό του αντιπάλου. Κανένας δεν περίμενε τέτοιο μαζικό και οργανωμένο χτύπημα (300 Ισραηλινοί σκοτώθηκαν & 1.600 τραυματίστηκαν) που κλιμακώνει αυτομάτως την ένταση και δημιουργεί νέους συσχετισμούς δυνάμεων. Την ίδια ώρα, ας μην ξεχνάμε ότι μία φουλ επίθεση από πλευράς Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας θα δώσει την αφορμή που περιμένουν τα γειτονικά κράτη (πχ Αίγυπτος και Λίβανος) για νέες επιθέσεις και η πυριτιδαποθήκη της Μέσης Ανατολής θα εκραγεί. Το έχω γράψει δεκάδες φορές, το γράφω άλλη μία: Ο κόσμος που ζούμε έχει αλλάξει. Σήμερα, υπάρχουν πολλές ισχυρές χώρες στον πλανήτη και το 2023 δεν έχει καμία σχέση γεωπολιτικά, ενεργειακά και στρατιωτικά με το 2013 ή το 2020. Στον δυτικό παραμυθένιο ονειρόκοσμο του Netflix και της Fauda, το τρελό παρεάκι του Ντορόν και της Νουρίτ θα σκότωνε τους εισβολείς και καμιά 478 άτομα ακόμα προτού καν ξεκινήσει η επίθεση και τώρα θα γιόρταζε την επιτυχία του πίνοντας κρασιά και τσιγάρα στο πάρτυ που θα διοργάνωνε προς τιμήν τους ο Νετανιάχου.
Στον πραγματικό κόσμο, το Ισραήλ αργά ή γρήγορα θα πρέπει να ικανοποιήσει αρκετά από τα δίκαια αιτήματα της Παλαιστίνης και να επανεξετάσει την εσωτερική και εξωτερική πολιτική του χωρίς προκαταλήψεις με στόχο τη σύναψη μιας οριστικής συμφωνίας. Ίσως ήρθε η στιγμή να σκεφτούν το ίδιο και οι υπόλοιποι σύμμαχοι των ΗΠΑ που μέχρι στιγμής φαίνονται να «χαλιούνται» και δεν νιώθουν άνετα με τα νέα γεωπολιτικά δεδομένα. Το μόνο σίγουρο είναι ότι αν Δύση δεν αλλάξει σύντομα μυαλά και συνεχίσει να έχει την ανιστόρητη πεποίθηση ότι η αμερικανική ηγεμονία θα είναι παντοτινή, τότε η μετάβαση στο νέο κόσμο δεν θα είναι καθόλου, μα καθόλου, ειρηνική. Κάπως έτσι, μπορεί όλοι μας να βιώσουμε από πρώτο χέρι πόσο αιματηρός μπορεί να γίνει ο 21ος αιώνας και πόσο φονικά είναι τα όπλα των μεγάλων δυνάμεων.
