Ανταπόκριση από το διήμερο “Αυτοοργάνωση και συλλογική δράση σε μικρούς τόπους”.
Το Σαββατοκύριακο 4-5 Νοεμβρίου 2023 παραβρεθήκαμε ως alerta.gr στο διήμερο εκδηλώσεων «Αυτοοργάνωση και συλλογική δράση σε μικρούς τόπους» της αυτοοργανωμένης συλλογικότητας «ΕΜΕΙΣ ΑΣΚ» στα Καλάβρυτα. Όπως αναφέρει η συλλογικότητα, η εκδήλωση «αποτέλεσε αφορμή για συνάντηση με συνανθρώπους μας από μικρούς και μεγάλους τόπους, ώστε να ενώσουμε τις εμπειρίες, ανησυχίες και ιδέες μας για έναν τρόπο διαχείρησης της κοινής μας ζωής οριζόντια, συλλογικά και χωρίς αναθέσεις.»
Η πρώτη μέρα περιελάμβανε χαιρετισμό-αυτοπαρουσίαση της συλλογικότητας και τέσσερις ομιλίες.
Ο Γιάννης Μπίλλας τόνισε τη σημασία του να έχει η δική μας αυτοοργάνωση συγκεκριμένα προτάγματα και αξίες, καθώς και ο φασισμός π.χ. μπορεί να λειτουργεί αυτοοργανωμένα. Χαιρέτισε την αυτοοργανωμένη προσπάθεια στα Καλάβρυτα και μίλησε για τη σύνδεση των μικρών τόπων και των συγκεκριμένων προταγμάτων με τη μεγάλη εικόνα, ιδίως σε σχέση με την οικολογία και τα όρια μιας κοινωνίας με βάση τις ανάγκες και τις δυνατότητές της.
Ο Yavor Tarinski συνέδεσε τους τοπικούς αγώνες για το περιβάλλον με τη λειτουργία της κυριαρχίας και τα κινήματα αντίστασης παγκοσμίως. Ιδιαίτερη μνεία έγινε στο κίνημα των Ζαπατίστας και τη δημοκρατία σε τοπικό επίπεδο. Το οικολογικό ζήτημα μας καλεί να σκεφτούμε πάνω στην απεξάρτηση από τον οικονομισμό και το πώς παράγουμε τις ανάγκες μας: η απάντηση του καπιταλισμού είναι «περισσότερο σε όλα» με τις γνωστές καταστροφικές συνέπειες και την αδυναμία κάλυψης βασικών ανθρώπινων αναγκών σε παγκόσμιο επίπεδο. Εμάς ποιά είναι η απάντησή μας; Τί μας ενώνει με τα υπόλοιπα κινήματα διεθνώς στη βάση του οικολογικού ζητήματος;
Ο Βαγγέλης Γαλανόπουλος αναφέρθηκε στην εμπειρία των Σταγιατών, ένα παράδειγμα που δεν πρέπει ούτε να εξιδανικεύεται, ούτε όμως να υποτιμάται όσον αφορά τις ρωγμές που έχει προκαλέσει στην κυριαρχία. Μας μίλησε για την ανάγκη της έμπρακτης αλληλεγγύης -πέρα δηλαδή από το να είναι η αλληλεγγύη ένα κενό σύνθημα- και πόση σημασία έπαιξε αυτό στην περίπτωσή της κοινότητάς τους. Η εμπειρία των Σταγιατών φέρει μια έμπρακτη κριτική στην ανάθεση: τα πράγματα μπορούν να γίνουν καλύτερα χωρίς εμπορευματικές σχέσεις, αυτοοργανωμένα και συλλογικά. Στο χωριό των Σταγιατών βιώνουν εδώ και χρόνια την επίθεση του καπιταλισμού σε ένα κοινό αγαθό με τις προσπάθειες εμπορευματικοποίησης του νερού, περίφραξης του εδάφους κι εκτοπισμού των κατοίκων που προστατεύουν την πηγή του χωριού ως κοινό αγαθό. Στον πόλεμο αυτόν αξιοποιήθηκαν στοιχεία αυτονομίας κι αυτοδιαχείρισης και δεν είναι τυχαίο πως η ντόπια κυριαρχία χτύπησε πρώτα τον πολιτισμό: έκλεισε τους δύο πολιτισμικούς χώρους του χωριού, ώστε οι κάτοικοι να μη μπορούν να συναντιούνται, να αυτομορφώνονται και να συλλογικοποιούνται.
Ο Τάσος Σαγρής μίλησε για τη δική του μητροπολιτική εμπειρία στον πολιτισμικό ακτιβισμό και τις δυνατότητες αντίστοιχων δράσεων σε μικρούς τόπους. Είναι πολύ σημαντικό κάθε ομάδα να ξεκινάει από το χώρο που κινείται και ζητήματα πολεοδομίας για να προχωρήσει σε μια ανθρωπολογική και κοινωνιολογική κατανόηση της εξουσίας, αλλά και τη δημιουργία ενός άλλου τύπου ανθρώπου. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στη δημιουργία ενός πεδίου διαλόγου και παρουσιάστηκε η μακροχρόνια εμπειρία της συλλογικότητας του Κενού Δικτύου. Μια συλλογικότητα δε χρειάζεται να απευθύνεται ή να αποτελείται μόνο από έναν κλειστό κύκλο μελών, αλλά μπορούν να λειτουργούν παράλληλα πολλοί κύκλοι διαλόγου κι επικοινωνίας που απαντούν σε διαφορετικές ανάγκες και στόχους. Εάν στόχος μας είναι η αυτοοργανωμένη δημιουργία πολιτισμικών ακτιβιστών κι ενός άλλου τύπου ανθρώπου, ιδιαίτερη σημασία έχει η φιλία, η ειλικρίνεια, η μη εργαλειακή χρήση των ανθρώπων, η ισότητα στην επικοινωνία και η έκφραση της ριζικής επιθυμίας. Ακόμη και οι σχέσεις που ξεκινάνε από την παρέα μπορεί να γίνουν ριζοσπαστικές και να μεταμορφώσουν τον κόσμο υπό αυτό το δημιουργικό πρίσμα, εάν δε βασίζονται μόνο στην εκτόνωση και τις άμεσες διασκεδάσεις εντός του πεδίου της κυριαρχίας.
Στη συνέχεια ακολούθησαν τοποθετήσεις από συλλογικότητες και ατομικότητες. Η αρχή έγινε με παρέμβαση του «ΕΚΧ Ταράτσα» από την Καλαμάτα, που απηύθυνε χαιρετισμό στην ομάδα και το διήμερο τονίζοντας την ανάγκη δημιουργίας αυτοοργανωμένων προσπαθειών και διασύνδεσής τους σε μικρούς τόπους στις βάσεις της αυτοοργάνωσης, της αντίστασης και της αυτονομίας. Η συζήτηση συνεχίστηκε με την κατάθεση διαφορετικών εμπειριών αυτοοργάνωσης και ερωτήματα προς απάντηση για τη δεύτερη μέρα.
Η δεύτερη μέρα του διημέρου ξεκίνησε με επίσκεψη στο Δημοτικό Μουσείο Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος, ξενάγηση από τα μέλη της «ΕΜΕΙΣ ΑΣΚ» και μοίρασμα βιωμάτων οικείων τους προσώπων πάνω στο καλαβρυτινό ολοκαύτωμα. Μάθαμε για τον αστικό τρόπο ζωής των Καλαβρυτινών της εποχής, αλλά και πώς η προπαγάνδα των ναζί και των φασιστών έριχνε τα πάντα στην αντίσταση κι εξαπάτησε τους κατοίκους πριν τη μεγάλη σφαγή, λέγοντάς τους πως δε θα τους συμβεί τίποτα.
Στη συνέχεια, η συλλογικότητα μας οδήγησε στο ίδιο οδοιπορικό που έκαναν οι εκτελεσμένοι και είδαμε τον τόπο του ολοκαυτώματος.
Η δεύτερη μέρα έκλεισε με ανοιχτή συνέλευση μεταξύ των μελών της συλλογικότητας και των συμμετεχόντων, όπου έγινε πλούσια συζήτηση πάνω σε δύο θεματικές: α) αυτοοργάνωση στα Καλάβρυτα – συνέχεια της συλλογικότητας, και β) δικτύωση με άλλους τόπους/συλλογικότητες.
