Κάποιος να πει στα ΜΜΕ πως η πυρόσβεση δεν γίνεται με εκκενώσεις και ποτιστήρια

Κάποιος να πει στα ΜΜΕ πως η πυρόσβεση δεν γίνεται με εκκενώσεις και ποτιστήρια

Όπως είχε προβλέψει και ο πιο αισιόδοξος, οι σκηνές από την φωτιά να κατακαίει την Πάρνηθα τις προηγούμενες ημέρες, δυστυχώς δεν ήταν ούτε οι τελευταίες, ούτε οι χειρότερες που έμελλε να ζήσουμε (και) φέτος…Όχι ότι δεν ήταν τρομακτική η έκταση της συγκεκριμένης καταστροφής, κάθε άλλο. Απλά, το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με την μικρή απόσταση από την Αθήνα, την πρωτεύουσα, έδωσε άλλο βάρος στην υπόθεση και της εξασφάλισε κάποια προβολή. Τις επόμενες ημέρες, μέχρι και σήμερα, έχουμε επίσης την τεράστια φωτιά στα Βατερά στην Λέσβο, νέες φωτιές στην καταταλαιπωρημένη Εύβοια, πυρκαγιές κοντά στην Κόρινθο, στην Μεσσηνία και φυσικά την τεράστια οικολογική καταστροφή από την φωτιά στο Δάσος της Δαδιάς στον Έβρο. Περίπου 53 εστίες φωτιάς είχαμε μόνο τις τελευταίες 24 ώρες, σύμφωνα με τα στοιχεία των αρμόδιων αρχών.

Το δάσος της Δαδιάς που καίγεται εδώ και 4 μέρες, είναι ένα Εθνικό Πάρκο που αποτελεί προστατευόμενη περιοχή και έχει (είχε) τρομερή ποικιλία σε χλωρίδα και πανίδα, ενώ αποτελεί (αποτελούσε) πολύτιμο καταφύγιο για τα πολλά και διάφορα αρπακτικά πουλιά του. Σύμφωνα με την Βικιπαίδεια:

“Στο Πάρκο μέχρι σήμερα έχουν καταγραφεί 360-400 είδη φυτών, από τα οποία τα δύο είναι ενδημικά. Το δάσος αποτελείται κυρίως μαύρη και τραχεία πεύκη, οι οποίες κυριαρχούν στο κέντρο του πάρκου και ανατολικά, και δρυ, που κυριαρχεί στα βόρεια και νοτιοδυτικά, και άλλα φυλλοβόλα είδη. Το πάρκο είναι γνωστό για τον μεγάλο αριθμό ειδών αρπακτικών πτηνών (36), ανάμεσα στα οποία συγκαταλέγονται ο μαυρόγυπας, ο ασπροπάρης και το όρνιο. Επίσης, έχουν παρατηρηθεί 60-65 είδη θηλαστικών, από τα οποία τα 24 είναι νυχτερίδες. Από τα θηλαστικά ξεχωρίζει το ζαρκάδι, ο λύκος, το αγριογούρουνο και η αγριόγατα. Έχουν παρατηρηθεί 29 είδη ερπετών, 13 είδη αμφιβίων και 17 είδη ψαριών.”.

Ε, λοιπόν, αυτή η φωτιά, σε αυτό το πανέμορφο και μοναδικό στην χώρα δάσος, έχει πάρει τόση έκταση στις ειδήσεις, όση θα είχε πάρει η φωτιά από κάποια πεταμένη γόπα σε κάποιο ξερό χωράφι του παππού μου στο χωριό. Μιλάμε για ένα πραγματικό θαύμα της φύσης που καταστρέφεται ώρα με την ώρα, με τις προβλέψεις για την κατάσβεση να μην είναι καθόλου αισιόδοξες, λόγω και του καπνού που έχει κατακάτσει και δυσκολεύει την ορατότητα στα -ελάχιστα- εναέρια μέσα πυρόσβεσης. Η προβολή της τεράστιας αυτής καταστροφής έχει λάβει ασφαλώς δυσανάλογο χρόνο προβολής στα κανάλια. Γενικά, όλες μαζί οι φωτιές που μαίνονται αυτές τις ώρες σε συνδυασμό, δεν λαμβάνουν παρά κάποια λεπτά προβολής. Για ποιον λόγο θεωρείτε ότι συμβαίνει αυτό;

(Για άλλη μια φορά) Ο επιτελικός ρόλος των ΜΜΕ

Επιπλέον, όταν τα κανάλια αποφασίζουν εν τέλει να μας δείξουν τι συμβαίνει, επικεντρώνουν στις “ηρωικές προσπάθειες των πυροσβεστών” (που είναι πραγματικά ηρωικές, καθότι είναι ελάχιστοι), στους “ισχυρούς ανέμους” (είτε είναι 3 είτε 6 μποφόρ, δεν έχει σημασία) και φυσικά, αγαπημένο τους θέμα αποτελεί η “συμβολή της αστυνομίας στο να εκκενωθούν οι οικισμοί και να σωθούν οι άνθρωποι” ενώ πρωταγωνιστούν πλέον και οι εικόνες με μπάτσους να ποτίζουν τις φωτιές με ποτιστήρια, λες και είναι ζαρντινιέρες.

Θα μου πείτε, αυτούς έχουν, αυτούς δείχνουν. Όταν προσλαμβάνεις χιλιάδες καινούριου, κοινωνικά άχρηστου προσωπικού, πρέπει κάπως να το “αξιοποιήσεις”, για να δικαιολογήσεις και την ύπαρξή του. Είναι θαύμα πως δεν έχουν  δείξει ακόμη τους νεο-προσληφθέντες παπάδες να κάνουν ευχέλαια για να σβήσουν οι φωτιές, συνοδευόμενους από πηχυαίους τίτλους όπως “Η εκκλησία στη πρώτη γραμμή της μάχης ενάντια τις φωτιές”. Όταν μάλιστα η συντριπτική πλειοψηφία των αντιδράσεων του κόσμου μέσα από τα μέτωπα των πυρκαγιών είναι του στυλ “έχουμε γεμίσει μπάτσους και παπάδες, προσλάβετε και κάναν πυροσβέστη”, πρέπει σώνει και ντε,ως καθεστωτικό Μέσομ να πείσεις τους τηλεθεατές γα το αντίθετο: Ότι δηλαδή οι μπάτσοι που προσέλαβες αντί για πυροσβέστες είναι -κάπως- χρήσιμοι.

Όμως, όσο και να μοντάρει κανείς τα πλάνα, όσο και να προσπαθήσει να αλλοιώσει την πραγματικότητα, όταν μιλάμε για την οργή της φύσης, τα πράγματα είναι ξεκάθαρα σαν τον ήλιο τον μήνα Αύγουστο: Τα καμμένα δάση δεν είναι ούτε αναρχικοί στα Εξάρχεια, ούτε φεμινίστριες, ούτε θύματα βιασμών, ούτε απεργοί πείνας για να τα κρύψεις από την δημόσια θέα.

Ας πει λοιπόν κάποιος στα ΜΜΕ (αν και το ξέρουν πολύ καλά) πως οι φωτιές δεν σβήνουν με μπάτσους που κρατάνε ποτιστήρια, ούτε και θα βοηθήσουν πολύ οι εκκενώσεις των οικισμών, που φαίνεται να είναι σταθερά το μοναδικό σχέδιο του Κράτους, ώστε “να μην υπάρξουν ανθρώπινα θύματα και μας κράξουν ως δολοφόνους”. Οι φωτιές αποτρέπονται, αρχικά, με σωστή στελέχωση των δασαρχείων (γράψε Χ), με δημιουργία αντιπυρικών ζωνών (γράψε Χ) από πυροσβέστες και προσωπικό που θα προσληφθεί και θα εκπαιδευτεί επάνω σε αυτό (γράψε Χ) αντί να…”παίζει τάβλι” όπως κατηγορούσαν τους αγωνιζόμενους πυροσβέστες που διαδήλωναν πέρσι, ενώ τους ψέκαζαν με τις αύρες για να τους καταστείλουν! Και φυσικά, όταν εν τέλει εκδηλωθούν (μοιραία, καθώς υπάρχουν και οι εμπρηστές και οι βαλτοί των κατασκευαστικών εταιρειών και του ενεργειακού κεφαλαίου), οι πυρκαγιές καταπολεμούνται με επαρκείς ανθρώπινες δυνάμεις, ειδικό εξοπλισμό, αεροπλάνα Καναντέρ κ.λπ. Δυστυχώς για όλους μας, τα Ραφάλ, από τα οποία η ελληνική κυβέρνηση αγόρασε 18 κομμάτια και που το καθένα τους κοστίζει 20 (τουλάχιστον) φορές παραπάνω από ένα Καναντέρ (Canadair CL-215), ΔΕΝ έχουν την δυνατότητα να βοηθήσουν στην πυρόσβεση. 

Φυσικά, τίποτε από όλα τα παραπάνω δεν θα το ακούσετε στα αστικά ΜΜΕ. Κάθε κουβέντα που πάει να αρθρωθεί ενάντια στην Κυβέρνηση -τα τελευταία 3 χρόνια ιδιαίτερα- πνίγεται, κόβεται, μοντάρεται, εξαφανίζεται. Υπό αυτό το πρίσμα, τα “Μητσοτάκη Γαμ****ι”, όσο και να μην είναι politically correct, όσο και να υπολείπονται ιδιαίτερου πολιτικού περιεχομένου, δεν είναι τίποτε άλλο παρά η αυθόρμητη αντίδραση των από-τα-κάτω σε ένα mediaκό τοπίο το οποίο τους έχει αποκλείσει από το να εκφράσουν ελεύθερα αυτό που σκέφτονται σχετικά με την Κυβέρνηση και το Κράτος. Ένα mediaκό σκηνικό που ως “αντιπολιτευόμενες φωνές” φιλοξενεί μόνο φιλτραρισμένες, gentrified απόψεις, soft κριτική που δεν αμφισβητεί ποτέ την ίδια την βάση και τις αιτίες της εξαθλίωσης της κοινωνίας,  ενώ επιτρέπει να προβάλλονται μόνο επιφανειακές “αντιστάσεις”, εκφράσεις μιας κάποιας εναλλακτικής διαχείρισης της μιζέριας μας, μιας ΣΥΡΙΖΑίικης, “σοσιαλδημοκρατικής λύσης”.

Για προσπαθήστε όμως εσείς να είστε soft και gentrified, να είστε ευγενικοί και κόσμιοι με λίγα λόγια, όταν καίγεται το σπίτι σας ή όταν σας το παίρνει η τράπεζα για μερικά χιλιάρικα. Όταν χάνετε την δουλειά σας και σας δίνουν μισά και λειψά επιδόματα ανεργίας. Όταν σας φορτώνουν το κόστος του παγκόσμιου ενεργειακού πολέμου στον λογαριασμό της ΔΕΗ, αφού πρώτα σας έχουν ήδη φορτώσει με το υπερ-κέρδος του ιδιώτη παρόχου. Τι; Δεν μπορείτε να είστε ευγενικός και μετριοπαθής; Δεν έχετε, λοιπόν, θέση στην δημόσια σφαίρα. Το πρόβλημά σας καθίσταται, αυτόματα, δευτερεύον.

Είναι ένας ρόλος ζωτικής σημασίας…

Ο ρόλος των ΜΜΕ στην επιβίωση και την αναπαραγωγή του καπιταλισμού (ειδικά στην Ελλάδα) είναι πολύ μεγαλύτερος από αυτό που ψυχανεμίζεται ακόμη και το πιο υποψιασμένο κομμάτι της κοινωνίας. Τα καθεστωτικά ΜΜΕ μπορούν να αποτελέσουν έναν από τους πιο κρίσιμους παράγοντες που θα κρατήσει στην εξουσία μια Κυβέρνηση που, αν και δημοκρατικά εκλεγμένη, εφαρμόζει σταδιακά όλο και πιο αυταρχικά και ημι-φασιστικά μέτρα υπέρ του Κεφαλαίου, την ίδια ώρα που η πολιτική της καταρρέει σε κάθε μέτωπο, από την οικονομία μέχρι την εξωτερική πολιτική. Μια κυβέρνηση που πρακτικά αφήνει τα δάση να καούν και την ίδια ώρα μιλάει για “εξαιρετική ποιότητα ζωής”. Μια κυβέρνηση που ξεπλένει παιδοβιαστές και στερεί την ελευθερία σε ανθρώπους που -ακόμη και με βάση τον αστικό νόμο- την δικαιούνται. Για αυτό τον λόγο και τα  ΜΜΕ, ιδιαίτερα αυτά που έχουν πανεθνική εμβέλεια και ακόμη πιο ιδιαίτερα τα τηλεοπτικά κανάλια, πρέπει πάντα να είναι καλοπληρωμένα με δημόσιο χρήμα, αυστηρά ελεγχόμενα και η ιδιοκτησία τους να βρίσκεται στα χέρια του Κεφαλαίου, τα συμφέροντα του οποίου εκπληρώνει η εκάστοτε αστική κυβέρνηση.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι κάθε Κυβέρνηση, διαχρονικά, δεξιά, κεντρώα ή “αριστερή”, έχει προσπαθήσει να ελέγξει τα ΜΜΕ ή έστω μερίδα τους ή ακόμη και να δημιουργήσει δικά της, που θα την στηρίζουν με κάθε κόστος. Και φυσικά, να επιβάλει καθεστώς απόλυτου ελέγχου στην “δημόσια” (δηλαδή την κρατική) τηλεόραση. Απλά, η συγκεκριμένη Κυβέρνηση της ΝΔ του Μητσοτάκη εκφράζει τόσο πηγαία και τόσο πούρα τα συμφέροντα του ντόπιου και ξένου Κεφαλαίου, που η συνοχή και η ενότητα της υπεράσπισής της από τα καθεστωτικά ΜΜΕ αγγίζει απόλυτα επίπεδα, με μικρές, πολύ μικρές, μηδαμινές ουσιαστικά εξαιρέσεις, κι αυτές προσδεδεμένες στην soft, gentrified, ήπια αντιπολίτευση.

Η ανάδειξη του ρόλου των αστικών ΜΜΕ και η σημασία τους για το σύστημα και την επιβίωση του, πρέπει να καταστεί κυρίαρχο ζήτημα στον λόγο και την δράση των κινημάτων, ενώ η κάθαρση της ενημέρωσης από τα κάθε είδους πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα -και φυσικά η δημιουργία νέων, ριζοσπαστικών και ανεξάρτητων φορέων ενημέρωσης και δημοσιογραφίας- πρέπει να γίνει άμεσα πρόταγμα και βραχυπρόθεσμος στόχος μας, αν κάποια στιγμή θέλουμε να έχουμε ελπίδες για την εκπλήρωση των επαναστατικών, απελευθερωτικών μας σχεδίων  για μια κοινωνία ισότητας, ελευθερίας, αλληλεγγύης.

Και, κατά πως φαίνεται πιο ξεκάθαρα από ποτέ το τελευταίο διάστημα, η “κάθαρση” του ενημερωτικού τομέα από τα βοθρολύματα του Κεφαλαίου καθίσταται επείγουσα ανάγκη και για την αντικειμενική ενημέρωση γύρω από τους πραγματικούς υπαίτιους που απειλούν την ίδια συνέχεια της ύπαρξης του φυσικού περιβάλλοντος, για την σωτηρία του ίδιου του πλανήτη όπως τον ξέρουμε.