365 μέρες πολέμου

365 μέρες πολέμου.

Σε μερικές ώρες από τώρα, συμπληρώνεται ένας ολόκληρος χρόνος συγκρούσεων από την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και είναι βέβαιο ότι υπάρχει ακόμα πολύ πολεμικό μέλλον στον ορίζοντα. Η Ρωσία δεν θα σταματήσει το σφυροκόπημα μέχρι να εξασφαλίσει τις περιοχές που θέλει, να αναγκάσει την Ουκρανία να απομακρυνθεί από τις αγκαλιές της Δύσης και να τη μετατρέψει σε ένα ουδέτερο ή «φιλικό» κράτος, όπως η Λευκορωσία. Η Δύση (δηλαδή οι ΗΠΑ και οι μαριονέτες της) δεν θα διστάσει να θυσιάσει τη ζωή κάθε Ουκρανού και να τεμαχίσει την Ουκρανία, όπως ακριβώς έκανε και στη Συρία, μέχρι να αποκτήσει κάποιον επίσημο και μόνιμο πολιτικό έλεγχο, για παράδειγμα κάποια ειδική σχέση με το ΝΑΤΟ ή την ΕΕ, μια «ειρηνευτική» δύναμη ή μερικές επιπλέον βάσεις.

Στο ενδιάμεσο, θα συνεχίσουν καθημερινά να πεθαίνουν και να τραυματίζονται εκατοντάδες χιλιάδες Ουκρανοί, Ρώσοι και μισθοφόροι στα πεδία των μαχών (λίγους μήνες πριν η Ουκρανία έχανε τριψήφιο αριθμό στρατιωτών σε καθημερινή βάση), οι Ουκρανοί πρόσφυγες θα αυξάνονται, η φτώχεια θα καλπάζει, οι έμποροι όπλων θα θησαυρίζουν ζώντας τις καλύτερες μέρες τους, η Ευρώπη, η οποία ακόμα δεν έβγαλε άχνα για το κείμενο του Hersh που υποστήριζε ότι οι ΗΠΑ ανατίναξαν τους αγωγούς Nord Stream, θα πληρώνει το τίμημα των καταστροφικών επιλογών της και η άθλια ρωσική προπαγάνδα θα προσπαθεί να ανταγωνιστεί την εμετική δυτική προπαγάνδα.

Σήμερα, η κατάσταση έχει ως εξής: η Ρωσία κερδίζει έδαφος στα ανατολικά με αργούς ρυθμούς και ετοιμάζεται να καταλάβει το Μπαχμούτ, ενίσχυσε την άμυνά της σε ολόκληρο το μέτωπο ή τουλάχιστον έτσι ισχυρίζεται και καταστρέφει με ιρανικά drones και αλλεπάλληλα κύματα πυραύλων τις ουκρανικές υποδομές στις μεγάλες πόλεις. Η Ουκρανία, που το φθινόπωρο του 22 πέτυχε κάποιες εντυπωσιακές νίκες με στοχευμένες αντεπιθέσεις διαρκείας στη Χερσώνα και το Χάρκοβο, περιμένει ξανά τις καινούργιες παρτίδες των δυτικών όπλων και τα αποτελέσματα της νέας στρατολόγησης για να βρει το κατάλληλο σημείο, να επιτεθεί και να διασπάσει σε κάποιο σημείο τις γραμμές των Ρώσων.

Το καλύτερο σενάριο που μπορώ να δω για το μέλλον, δεν είναι καθόλου δίκαιο και απέχει έτη φωτός από αυτό που λέμε ιδεατό. Ίσως, μετά από ακόμη 1-2 αιματηρά χρόνια θα περιοριστούν οι συγκρούσεις σε συγκεκριμένες περιοχές και θα οριοθετηθεί το μέτωπο, αφού η Ρωσία θα έχει ματώσει αρκετά οικονομικά και στρατιωτικά και η Ουκρανία θα έχει καταλάβει ότι κινδυνεύει να μετατραπεί σε χώρα φάντασμα. Αυτό θα «συμμαζέψει» κάπως τον πόλεμο και θα ανοίξει το δρόμο για κάτι που θα μοιάζει με εκεχειρία που στη συνέχεια θα μπορούσε να οδηγήσει σε ειρηνευτικές συνομιλίες, οι οποίες θα κρατήσουν πολλούς μήνες.
Μέχρι στιγμής όμως, ούτε η Ρωσία, ούτε οι ΗΠΑ φαίνονται διατεθειμένες να βάλουν τέλος στη σφαγή και μερικές σταγόνες νερού στο γεωπολιτικό κρασί τους, επομένως τα χειρότερα έρχονται…