Ρουβίκωνας: Παρέμβαση στο ιατρείο της Ελένης Γιαμαρέλλου στο Κολωνάκι

Ο κορονοϊός ήρθε στις ζωές μας πριν από 8 μήνες και τις άλλαξε ριζικά. Ζήσαμε πρωτοφανείς, για τις γενιές μας καταστάσεις, με απαγόρευση κυκλοφορίας, περιοριστικά μέτρα, καραντίνα και κυρίως ένα ασφυκτικό αίσθημα αβεβαιότητας. Παρόλα αυτά υπάρχουν πράγματα που δεν άλλαξαν όπως η ανικανότητα του κράτους και της κυβέρνησης να προστατέψει τους πολίτες και την κοινωνική βάση, η ανευθυνότητά τους και η άκρατη ανάγκη τους να μεταθέσουν όλο το βάρος της ευθύνης στο λαό. Σε αυτό το θέατρο του παραλόγου που άνοιξε την αυλαία του το Φλεβάρη, υπήρξαν συγκεκριμένες προσωπικότητες που είχαν αναλάβει, μαζί με τα κοράκια των καναλιών, την επικοινωνιακή διαχείριση της πανδημίας και κυρίως το ξέπλυμα των ευθυνών της κυβέρνησης και του Μητσοτάκη σε ότι αφορά τη διαχείριση της πανδημίας.

Από τον «οικογενειάρχη», «καλό χριστιανό» Σωτήρη Τσιόδρα, στην επιτομή της αρρενωπότητας και μαγκιάς, Νίκο Χαρδαλιά, οι προσωπικότητες που έβγαιναν στις οθόνες μας, και ακόμα και σήμερα συνεχίζουν να βγαίνουν, είναι το αμάλγαμα της μικροαστικής νοοτροπίας που νοσεί την κοινωνία μας και που σε περιπτώσεις κρίσης, όπως η παρούσα πανδημία, δε μπορεί να κρυφτεί. Ωστόσο, υπήρξε άλλη μία προσωπικότητα που εν μέσω πανδημίας και γενικώς μιας κατάστασης πανικού, μας πήρε από το χέρι για να μας τραβήξει πίσω στο μεσαίωνα κάνοντας δηλώσεις που καταργούσαν κάθε επιστημονική έννοια.

Συγκεκριμένα, η κυρία «ομότιμη καθηγήτρια παθολογίας και πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Χημειοθεραπείας» Ελένη Γιαμαρέλλου έχει επιδείξει σθεναρά την ανευθυνότητά της απέναντι στο κοινωνικό σύνολο από τις δηλώσεις της που αφορούσαν στη Θεία Ευχαριστία, μέχρι τις δηλώσεις της για τα ΜΜΜ. Όταν βρέθηκε το πρώτο κρούσμα στη Θεσσαλονίκη η κυρία Γιαμαρέλλου με τρομακτική ψυχραιμία είχε δηλώσει πως «δεν έγινε τίποτα με ένα κρούσμα». Όταν όμως τα κρούσματα αυξάνονταν εκθετικά, η αισιοδοξία έγινε πιο «συγκρατημένη». Κι όσο η παγκόσμια επιστημονική κοινότητα ωρυόταν στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης για αποστάσεις, απαγορεύσεις μετακινήσεων και καραντίνα σε όλο τον κόσμο, η κυρία Γιαμαρέλλου αποφάσισε να ξεχάσει τον όρκο του Ιπποκράτη και να αρχίσει τα «πάτερ ημών» θέτοντας σε κίνδυνο όλη την κοινωνία και κυρίως τις ευπαθείς ομάδες, όπως οι γιαγιάδες και οι παππούδες μας, τις οποίες εμείς καλούμασταν με τον εγκλεισμό μας στο σπίτι μας να προστατεύσουμε. Τα σημεία και τέρατα που έχουν ειπωθεί από την εν λόγω «επιστήμονα», με θεσμοθετημένη θέση στην ομάδα εργασίας του Κικίλια «για την επιχειρησιακή ετοιμότητα» σε ζητήματα δημόσιας υγείας, όπως ότι ο HIV κολλάει με το σάλιο (βάζοντας το λιθαράκι της στη διαιώνιση του στίγματος των οροθετικών ατόμων), κάτι το οποίο δεν ισχύει, ή ότι «η έννοια του Μυστηρίου (Θεία Ευχαριστία) είναι πάνω από την επιστήμη και την επηρεάζει», μας βάζουν σε σκέψεις κατά πόσο μπορούμε να εμπιστευόμαστε τους «επιστήμονες» που έχουν αναλάβει την προστασία μας.

Φυσικά και δε θα κατακρίνουμε την πίστη ή όσους την ακολουθούν, ωστόσο, πρέπει όλοι/ες μας να κατανοούμε πότε αυτή την πίστη τη βάζουμε πάνω από το συνάνθρωπό μας και τη ζωή του. Όταν όμως μια λοιμωξιολόγος που απευθύνεται σε χιλιάδες κόσμου προτείνει κάτι για το οποίο είμαστε σίγουροι/ες, με επιστημονικές αποδείξεις, ότι είναι επικίνδυνο, όπως το να μοιραστούν την ιερή λαβίδα περίπου στα 80 άτομα, εκ των οποίων κάποια μπορεί να νοσούν, είναι τουλάχιστον ανησυχητικό. Και αυτό διότι, δυστυχώς ή ευτυχώς, δε θα μας σώσει κάποιο θαύμα αλλά κάποιο εμβόλιο.

Η κυρία Γιαμαρέλλου ωστόσο δε σταμάτησε μόνο στις δηλώσεις για την πίστη και την επιστήμη. Προσπάθησε να βάλει κάτω από το χαλάκι και την αισχρή διαχείριση του Κ. Καραμανλή σε ότι αφορά τις μετακινήσεις των πολιτών που στοιβάζονται καθημερινά σαν τις σαρδέλες στα ΜΜΜ προκειμένου να πάνε στις δουλειές τους. Ακολουθώντας την κυβερνητική γραμμή για «επίρριψη ευθυνών στους πολίτες» τόνισε on air ότι «μοιράστηκαν οι επιβάτες, πάντα οι ανάγκες δε θα φτάνουν. Αν μπορείς περπάτα, πήγαινε και με τα πόδια, γύρισε και με τα πόδια, είναι μια καλή άσκηση αυτή.» Δηλαδή, δε φταίει ο «ικανότατος» υπουργός μεταφορών που στοιβαζόμαστε στα λεωφορεία, τα μετρό, τα τραμ, επειδή είναι λίγα τα δρομολόγια και πολλά λεωφορεία είναι δυσανάλογα μικρά για τις αποστάσεις που καλύπτουν. Φυσικά και όχι. Εμείς φταίμε, οι απλοί πολίτες που βαριόμαστε να περπατήσουμε, που δεν επιλέγουμε έναν πιο υγιεινό τρόπο ζωής και δεν περπατάμε 10 χλμ τη μέρα μετά από ένα 10ωρο δουλειάς.

Προφανώς και αυτή η παράνοια πρέπει να σταματήσει. Η κυριά Γιαμαρέλλου και κάθε κυρία Γιαμαρέλλου εκεί έξω καλά θα κάνει να σκέφτεται πριν μιλήσει. Δε νοείται από τη μία να αίρει κάθε επιστημονική έρευνα και απόδειξη περιμένοντας κάποιο θαύμα να μας σώσει, θέτοντας τη ζωή δεκάδων χιλιάδων συνανθρώπων μας σε κίνδυνο και από την άλλη να «αστειεύεται» ότι μόνο εμείς πρέπει να αλλάξουμε συνήθειες για να προστατευτούμε και να προστατεύσουμε τους/τις δίπλα μας. Δε νοείται να δέρνουν κόσμο σε πλατείες αλλά να τον προτρέπουν να πάει στις εκκλησίες. Αυτό το θέατρο του παραλόγου πρέπει να σταματήσει. Η κυβέρνηση και όλοι της οι εκπρόσωποι, είτε είναι «επιστήμονες», είτε είναι δημοσιογράφοι να αναλάβουν πλήρως την ευθύνη για τα σημερινά δρώμενα αλλά και για όσα έπονται.

Είμαστε απέναντι σε όσους/ες θέλουν την κοινωνική βάση υπεύθυνη για όσα θα συμβούν και όσα συμβαίνουν. Είμαστε δίπλα σε όσους/ες έχουν ανάγκη.

Ρουβίκωνας