F Tipi Film – Ταινία τύπου F (παραγωγή GRUP YORUM)

F Tipi Film – Ταινία τύπου F (παραγωγή GRUP YORUM)

20 χρόνια από τη μεγάλη σφαγή σε 20 τουρκικές φυλακές…
Η εντολή για τη σφαγή δώθηκε απευθείας από την έδρα του ιμπεριαλισμού. Ο τότε πρόεδρος Ετζεβίτ δήλωσε χαρακτηριστικά: “Δεν μπορούμε να εφαρμόσουμε τις πολιτικές του ΔΝΤ χωρίς την επίλυση του προβλήματος των φυλακών”!

Για τη στρατιωτική αυτή επέμβαση στις τουρκικές φυλακές χρησιμοποιήθηκαν περισσότερες σφαίρες και από τις σφαίρες που χρησιμοποιήθηκαν στην στρατιωτική επιχείρηση στην Κύπρο! Η επιχείρηση κράτησε τέσσερις ημέρες και ονομάστηκε από το φασισμό: “Επιστροφή στη Ζωή”, 19 με 22 Δεκέμβρη του 2000.

28 επαναστάτες κρατούμενοι δολοφονημένοι και εκατοντάδες τραυματίες. Η επίθεση ξεκίνησε με σκοπό τη διάλυση της οργάνωσης των επαναστατών κρατουμένων μέσα στις φυλακές, την πλήρη απομόνωση τους και την αποπολιτικοποίησή τους.

Μετά την επιχείρηση μεταφέρθηκαν όλοι οι κρατούμενοι στα λευκά κελιά των φυλακών τύπου F, όπου και συνεχίστηκαν τα βασανιστήρια. Οι Επαναστάτες Κρατούμενοι αντιστάθηκαν με ό,τι μέσα είχαν. Έφραξαν τις εισόδους, έκαναν οδοφράγματα στους διαδρόμους, αγκαλιάστηκαν όλοι μαζί στα αέρια και τις σφαίρες που έπεφταν κατά ριπάς από τις ανοιγμένες οροφές. Κάηκαν ζωντανοί, πυροβολήθηκαν. Πολλοί κρατούμενοι και κρατούμενες ανέβαιναν στους τελευταίους ορόφους των φυλακών και έβαζαν τα σώματά τους οδόφραγμα στις σφαίρες για να προστατέψουν τους συντρόφους τους.

Η αντίστασή τους όχι μόνο δε σταμάτησε, αλλά χτύπησε με ακόμα μεγαλύτερη αποφασιστικότητα το φασισμό και τον ιμπεριαλισμό. Η μεγαλειώδης αυτοθυσία τους έγινε ο προθάλαμος για την επταετή απεργία πείνας μέχρι θανάτου ενάντια στην απομόνωση. Μία αντίσταση γνωστή παγκοσμίως για το θάρρος και την αντοχή των επαναστατών μέσα στα λευκά κελιά.

Οι αγωνιστές αυτοί, ακόμα και μέσα στην απομόνωση, γνώριζαν πως οι σύντροφοί τους θα αντισταθούν μέχρι το τέλος.
Δε μετάνιωσαν – Δε λύγισαν – Δεν υποτάχθηκαν
Αντιστάθηκαν και Νίκησαν

Γνώριζαν πως αν δεν αντισταθούν τότε, ο αγώνας θα ξεχαστεί. Το αίμα θα ξεχαστεί. Η ιδέα θα χαθεί. Η θυσία των 122 “Ελεύθερων Κρατούμενων” – επαναστατών κρατούμενων μέσα στα 7 χρόνια της απεργίας πείνας μέχρι θανάτου, έφερε αυτές τις μεγάλες νίκες.
Ο αγώνας επιβίωσε – ξαναγεννήθηκε μέσα από τις στάχτες!
Η ιδέα ατσαλώθηκε και μεγάλωσε!
Η αντίσταση έδωσε ελπίδα στο λαό!

Είπε, πως το να αντιστέκεσαι δεν είναι ποτέ αδύνατο, ακόμα και μέσα στο σκοτάδι. Και τέλος, οι επαναστάτες κρατούμενοι “έσπασαν” την απομόνωση αφήνοντας μία πολύτιμη κληρονομιά για το Παγκόσμιο Επαναστατικό Κίνημα μέσα και έξω από τις φυλακές.
Οι επαναστάτες κρατούμενοι ονομάστηκαν “Ελεύθεροι Κρατούμενοι” (Özgür Tutskalar), καθώς η καθημερινή και ανυποχώρητη αντίστασή τους μέσα από τα τείχη μετέτρεψε τις φυλακές σε σχολεία! Στο χώρο όπου οι επαναστάτες διαβάζουν, γράφουν γράμματα και βιβλία κάνουν συνελεύσεις, παίζουν μουσική, θέατρο κάνουν γυμναστική και συνεχίζουν, έτσι, το αγωνιστικό τους πρόγραμμά. Με καθημερινή διεκδίκηση και καθημερινή αντίσταση.

Αυτοί είναι οι Ελεύθεροι Κρατούμενοι που βγήκαν από τις απεργίες πείνας του ’84, του ’96, του 2000-2007. Αυτοί είναι οι Ελεύθεροι Κρατούμενοι που προέρχονται από τη γέννα της 19ης, 20ης, 21ης και 22ης Δεκέμβρη! Αυτοί, οι Özgür Tutsaklar που αντιστάθηκαν ενάντια στην αδικία και το χαφιεδισμό, που αντιστάθηκαν ενάντια στην απαγόρευση των τραγουδιών και των συναυλιών τους.
Αυτοί, που έπεσαν ηρωικά στην απεργία πείνας μέχρι θανάτου του 2020!
Αγώνας για τη Λαϊκή Απελευθέρωση μέχρι τη Νίκη!

*Η παρακάτω ταινία εξηγεί αυτήν ακριβώς τη μεγάλη και ηρωική αντίσταση μέσα στα Λευκά Κελιά. Η ταινία F – tipi Film δημιουργήθηκε το 2012 από το Grup Yorum. Έγινε γρήγορα γνωστή και για το περιεχόμενο, μα και για την ερμηνεία, τη σκηνοθεσία και το ευρύτερο καλλιτεχνικό έργο.

Όπως δεν άργησε η ευρεία αποδοχή, ακόμα και από καλλιτεχνικούς κύκλους “μακρινούς” πολιτικά και πολιτισμικά, έτσι δεν άργησε και ο αποκλεισμός, ο πόλεμος, οι απαγορεύσεις και οι αμέτρητες φυλλάδες για το επικίνδυνο περιεχόμενο της ταινίας.

Όλες οι απαγορεύσεις της ταινίας προέρχονταν από το φασισμό και τον ιμπεριαλισμό, όπως είναι φυσικό, καθώς η ταινία αποτελεί ευθεία καταγγελία και καταδίκη στις πολιτικές αυτές και τις σφαγές που έγιναν.