Ανακοίνωση της Επαναστατικής Αναρχικής Δράσης (DAF) για τις φοιτητικές κινητοποιήσεις και την κρατική καταστολή στην Τουρκία.

Τις τελευταίες μέρες οι φοιτητές και οι φοιτήτριες στην Τουρκία έχουν ξεσηκωθεί ενάντια στον απευθείας διορισμό του Μελίχ Μπουλού ως πρύτανη του Πανεπιστημίου Μπογάζιτσι από τον πρόεδρο της χώρας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Η αστυνομία απάντησε με σφοδρότητα πραγματοποιώντας συλλήψεις και βασανιστήρια σε πολλούς συλληφθέντες και συλληφθείσες. Στα πλαίσια της ήδη υπάρχουσας οικονομικής και πολιτικής κρίσης και αστάθειας στην Τουρκία, της περιστολής των αστικοδημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, των διώξεων και των φυλακίσεων των αγωνιστών της κομμουνιστικής αριστεράς και της αναρχίας, δεν υπάρχουν πια δημοκρατικά προσχήματα στη διαχείριση και τη διοίκηση της δημόσιας ζωής. Σαφώς κανείς δεν αυταπατάται ότι οι πρυτάνεις δεν έχουν σαφή πολιτική τοποθέτηση ή ότι δεν ανεβαίνουν και κατεβαίνουν ανάλογα με το ποιο κόμμα ανέρχεται στην εξουσία. Πώς θα μπορούσε, άλλωστε, στα πλαίσια του καπιταλισμού ένας θεσμός όπως η εκπαίδευση, που είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με τις επιταγές της αγοράς και αποτελεί βασικό μηχανισμό αναπαραγωγής της αστικής ιδεολογίας, να είναι παντελώς ανεξάρτητος από την κρατική εξουσία και τα συμφέροντα της αστικής τάξης που η εκάστοτε κυβέρνηση φροντίζει να εξυπηρετεί. Αυτό πάντως είναι το πρόσωπο των σύγχρονων αστικοδημοκρατικών καθεστώτων που προσαρμόζονται στις απαιτήσεις και τις προκλήσεις που εγείρει σήμερα η χρεοκοπία του καπιταλιστικού συστήματος. Ο ολοκληρωτισμός και ο δεσποτισμός είναι σύμφυτος με την αστική δημοκρατία, δηλαδή τη δικτατορία του κεφαλαίου, η οποία μπορεί να αναδιαμορφώνει τους νόμους και το σύνταγμα που διασφαλίζουν τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης κατά το δοκούν. Άλλωστε, το κοινωνικό συμβόλαιο είναι εν πολλοίς θεωρητικές διακηρύξεις, πολλές φορές χωρίς υλική αποτύπωση, δηλαδή κούφια λόγια. Πόσο ακόμα θα τους ανεχόμαστε ή πόσο ακόμα θα αυταπατόμαστε; Σε αυτά τα ερωτήματα καλείται να απαντήσει η κοινωνική βάση, οι ταξικές και πολιτικές δυνάμεις της, μαζικοποιώντας και οξύνοντας τον αγώνα τους για την ικανοποίηση των άμεσων υλικών αναγκών τους και τον επαναστατικό μετασχηματισμό των υφιστάμενων κοινωνικών και παραγωγικών σχέσεων.

Αλληλεγγύη στους συντρόφους και τις συντρόφισσες που αγωνίζονται στην Τουρκία.

Επικοινωνήσαμε με σύντροφο της Devrimci Anarşist Faaliyet -DAF- (Επαναστατική Αναρχική Δράση), ο οποίος συνοπτικά μας ανέφερε τα εξής:

«Υπήρξε μια κινητοποίηση στο πανεπιστήμιο χθες. Ήταν μια διαμαρτυρία εναντίον ενός πρύτανη που διορίστηκε από τον Ερντογάν. Πρόσφατα έχουν γίνει μεγάλες διαμαρτυρίες κατά των αυξανόμενων πολιτικών και οικονομικών πιέσεων. Αυτές οι διαμαρτυρίες συνεχίζονται και εξαπλώνονται σε πολλές πόλεις. Πολλοί αγωνιστές από διάφορες οργανώσεις νεολαίας έχουν συλληφθεί. Μεταξύ αυτών έχουν συλληφθεί σύντροφοι και συντρόφισσές μας από την Anarşist Gençlik (Αναρχική Νεολαία) και τις Anarşist Kadınlar (Αναρχικές Γυναίκες). Αυτή η βία αποτελεί ένδειξη δυσανεξίας απέναντι στην παραμικρή διαμαρτυρία.»

Παρακάτω ακολουθεί η πολιτική ανακοίνωση που εξέδωσε η Devrimci Anarşist Faaliyet –DAF- (Επαναστατική Αναρχική Δράση) αναφορικά με τις φοιτητικές κινητοποιήσεις, τις συλλήψεις αγωνιστών και την κρατική τρομοκρατία στην Τουρκία:

ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΙ. ΔΕ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ!

Σήμερα το πρωί ο κυβερνήτης της Κωνσταντινούπολης ανακοίνωσε ότι απαγορεύονται όλες οι διαδηλώσεις στο Μπεσίκτας και στο Σαριέρ. Ο κυβερνήτης της Κωνσταντινούπολης δήλωσε στο λογαριασμό του στο twitter τα εξής: «Λαμβάνοντας υπόψη ότι μπορούν να επηρεάσουν δυσμενώς τις προσπάθειες προστασίας της κοινωνίας από την επιδημία και αποτροπής της εξάπλωσης της επιδημίας, απαγορεύονται κάθε είδους συναντήσεις, διαδηλώσεις και πορείες σε αυτές τις συνοικίες.»

Ας εκφράσουμε τις προτάσεις που δεν μπορούν να διατυπώσουν οι κυρίαρχοι. Ο φόβος είναι αυτός που απαγορεύει. Ο φόβος της κατάρρευσης του AKP (Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης) αυξάνεται καθημερινά. Καθώς ο φόβος του AKP μεγαλώνει, οι απαγορεύσεις που επιβάλλει αυξάνονται επίσης. Αυτός ο φόβος δεν ξεκίνησε σήμερα. Εκείνοι/ες που αντιστέκονται στο Γκεζί και στο Κομπάνι, εκείνοι/ες που βγήκαν στους δρόμους μετά την έκρηξη των βομβών στο Αμέντ/Ντιγιαρμπακίρ, στο Σουρούτς και την Άγκυρα έγιναν ο φόβος του κράτους. Καθ’ όλα τα προηγούμενα χρόνια το κράτος τούς επιτέθηκε και τους επέβαλε απαγορεύσεις λόγω του φόβου του. Το θάρρος εκείνων που αντιστάθηκαν μετουσιώθηκε στον αγώνα.

Ας το πούμε ξανά. Κάθε απαγόρευση είναι ένδειξη φόβου. Η νεολαία βρισκόταν μπροστά στο πανεπιστήμιο ενάντια στον εγκάθετο πρύτανη του Πανεπιστημίου Μπογάζιτσι, ο οποίος διορίστηκε από τον πρόεδρο, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, στις 4 Ιανουαρίου 2021. Υπήρχε οργή χιλιάδων νέων που απαιτούσαν δικαιοσύνη ενώπιον της επιβολής του νόμου. Αυτή η οργισμένη αποφασιστικότητα τρόμαξε τον νεοδιορισμένο πρύτανη Μελίχ Μπουλού και το εντεταλμένο προσωπικό του. Αυτοί που φοβούνται επιτέθηκαν στη νεολαία με γκλοπς, ασπίδες, πλαστικές σφαίρες και αντλίες νερού. Νόμιζαν ότι θα τρομοκρατήσουν τη νεολαία και ότι θα την τρέψουν σε φυγή. Κανείς, όμως, δεν έφυγε. Η νεολαία έσπρωχνε και η αστυνομία προσπαθούσε παράλογα να προστατευθεί περνώντας χειροπέδες στην πόρτα του Πανεπιστημίου Μπογάζιτσι σε μια κίνηση καταφανούς απόγνωσης. «Η αντίσταση έληξε για τη Δευτέρα», έλεγαν. “Θα επιστρέψουμε για την Τετάρτη”.

Όσοι φοβούνταν τη Δευτέρα δεν μπορούσαν να περιμένουν μέχρι την Τετάρτη. Εμείς, που έχουμε χαρακτηριστεί από τα κρατικά μέσα ενημέρωσης ως «τρομοκρατική οργάνωση», έχουμε πει επανειλημμένα ότι το κράτος είναι η «τρομοκρατική οργάνωση». Το κράτος ξεκίνησε μια επιχείρηση αστυνομοκρατίας και τρομοκράτησης από το απόγευμα της Δευτέρας έως το βράδυ της Τρίτης και το πρωί της Τετάρτης. Μέσα σε 2 ημέρες, τα σπίτια σχεδόν 40 φίλων μας δέχτηκαν επιδρομές από την αστυνομία. Όσοι/ες ήταν καταζητούμενοι/ες συνελήφθησαν βιαίως. Τα βασανιστήρια και οι απειλές στους φίλους/ες μας που κρατούνται επί δύο ημέρες συνεχίζονται και σήμερα. Αυτή είναι η τρομοκρατία. Οι επιδρομές, τα βασανιστήρια, οι συλλήψεις και ο εγκλεισμός συνεχίζονται, καθώς οι κυρίαρχοι έχουν στα χέρια τους λίστες καταζητούμενων.

Δε φοβόμαστε τις επιδρομές, τα βασανιστήρια και τις απαγορεύσεις. Η τρομοκρατία σας δε μας τρομάζει. Θα συνεχίσουμε με θάρρος τον αγώνα μας.

Εσείς θα φύγετε. Εμείς θα μείνουμε! Θα νικήσουμε!

Anarşist Gençlik (Αναρχική Νεολαία)

Devrimci Anarşist Faaliyet –DAF- (Επαναστατική Αναρχική Δράση)