Ονδούρα, Το καραβάνι της Απελπισίας

Ονδούρα, Το καραβάνι της Απελπισίας: Υπάρχουν αρκετές χιλιάδες Ονδούριοι και Ονδούριες – πολλές οικογένειες με ανήλικα άτομα – που έχουν επανενωθεί στο μητροπολιτικό τερματικό σταθμό του Σαν Πέδρο Σούλα και έχουν πραγματοποιήσει ένα μακρύ και επικίνδυνο ταξίδι προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, ξεφεύγοντας από τη φτώχεια, τη βία και έλλειψη μέλλοντος.

Αφού έσπασε την πολιορκία της αστυνομίας στο μεθοριακό σταθμό El Florido, το καραβάνι κατάφερε να εισέλθει στην περιοχή της Γουατεμάλας, προχωρώντας προς την πόλη Vado Hondo, Chiquimula, όπου καταπιέστηκε βάναυσα από ένα ισχυρό στρατιωτικό σώμα.

Υπάρχουν αρκετοί τραυματίες και περίπου 1.300 άτομα συνελήφθησαν και επέστρεψαν στην Ονδούρα ή εξακολουθούν να βρίσκονται στα χέρια των μεταναστευτικών αρχών.

Η βίαιη καταστολή είναι άμεση συνέπεια των μέτρων που έλαβε η κυβέρνηση της Γουατεμάλας, η οποία τις τελευταίες ημέρες κήρυξε κατάσταση συναγερμού σε επτά υπηρεσίες και επέτρεψε τη διάλυση με τη βία οποιασδήποτε δημόσιας συνάντησης, ομάδας ή διαδήλωσης.

Μια στρατηγική που ανταποκρίνεται στις μεταναστευτικές πολιτικές που επέβαλε η απερχόμενη κυβέρνηση Τραμπ στις χώρες του Βόρειου Τριγώνου.

Επί του παρόντος, χιλιάδες Ονδούριοι παραμένουν στην ύπαιθρο, περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή για να συνεχίσουν την Οδύσσεια τους στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Σε αντίθεση με ό, τι πιστεύουν πολλοί άνθρωποι, οι άνθρωποι που απαρτίζουν αυτά τα καραβάνια που φεύγουν από την Ονδούρα δεν επιδιώκουν το «αμερικανικό όνειρο», αλλά μάλλον εγκαταλείπουν τον εφιάλτη της Ονδούρας.

«Αυτό που υπάρχει είναι η απόγνωση. Φεύγουν από τη φτώχεια, τη βία και την έλλειψη εργασίας. Δεν μπορούν να περιμένουν πια. Προτιμούν να αντιμετωπίσουν ένα ταξίδι γεμάτο αγνώστους και κινδύνους παρά να μείνουν στην Ονδούρα “, δήλωσε ο Λα Μπαρτλόλο Φουέντες, δημοσιογράφος και ειδικός σε θέματα μετανάστευσης.

Η καταστροφή της Ονδούρας

Η Ονδούρα είναι μία από τις χώρες με τον υψηλότερο δείκτη ανισότητας και φτώχειας στη Λατινική Αμερική, με σχεδόν το 70 τοις εκατό του πληθυσμού να βυθίζεται στη φτώχεια και πάνω από το 40 στην ακραία φτώχεια.

Έχει επίσης χαρακτηριστεί ως μία από τις πιο επικίνδυνες χώρες για τους ανθρώπους που υπερασπίζονται τη γη και τα κοινά αγαθά. Περισσότεροι από 140 υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δολοφονήθηκαν την τελευταία δεκαετία.

Ακόμη πιο δραματική είναι η κατάσταση της βίας κατά των γυναικών, των δημοσιογράφων και της κοινότητας των ΛΟΑΤΙ.

Σχεδόν 6.300 γυναίκες δολοφονήθηκαν σε λιγότερο από δύο δεκαετίες, περισσότεροι από 360 ΛΟΑΤΙ  έχασαν τη ζωή τους βίαια τα τελευταία 10 χρόνια και σχεδόν 90 δημοσιογράφοι και κάτοχοι ανεξάρτητων μπλογκ έχουν δολοφονηθεί από το 2001.

Η ατιμωρησία υπερβαίνει το 90% όλων αυτών των περιπτώσεων.

Μια κατάσταση που έγινε ακόμη πιο δραματική πέρυσι λόγω της ανικανότητας και της ανευθυνότητας που έδειξαν οι αρχές της Ονδούρας ενόψει των επιθέσεων της πανδημίας Covid-19 (135 χιλιάδες περιστατικά, 3.400 θάνατοι και ένα καταρρέον σύστημα υγείας) και δύο τυφώνες (100 θάνατοι και απώλειες 15 δισεκατομμυρίων δολαρίων, ιδίως στις αγροτικές περιοχές).

Ανθρωπιστική κρίση

Για τη Convergencia contra el Continuismo (CCC), η Ονδούρα βιώνει μια ανθρωπιστική κρίση ως αποτέλεσμα μιας δημόσιας διοίκησης στα χέρια μιας δικτατορίας των ναρκωτικών, των επιπτώσεων της πανδημίας και των επιπτώσεων των τυφώνων. «Πολλοί από τους ανθρώπους που έφυγαν με αυτό το τελευταίο καραβάνι έχασαν τα πάντα από τους τυφώνες και ζούσαν σε καταφύγια, σκηνές ή κάτω από γέφυρες.

Οι περισσότεροι αισθάνονται εγκαταλειμμένοι, και λένε ότι φεύγουν επειδή δεν υπάρχει δουλειά, ούτε μέλλον.

Πολλές είναι μεγάλες οικογένειες με παιδιά. Συναντιούνται επίσης ανά γειτονιά, περιοχή, χωριό και συμμετέχουν στο καραβάνι. Πονάει πολύ να βλέπουμε τόση απόγνωση », είπε ο Φουέντες.

Mηχανή παραγωγής φτωχών ανθρώπων

Σε μια δήλωση, η Convergencia contra el Continuismo προειδοποίησε ότι τα θεμελιώδη προβλήματα της χώρας βρίσκονται στη βάναυση συγκέντρωση του πλούτου και στο σχέδιο συνέχισης του Προέδρου Hernández.

«Η χώρα έχει γίνει μηχανή παραγωγής φτωχών ανθρώπων. Οι άνθρωποι φεύγουν και εκτοπίζονται από το εγκληματικό χέρι αυτής της δικτατορίας.

Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος αντιμετώπισης των καραβανιών μετανάστευσης δεν είναι με την υπογραφή συμφωνιών «ασφαλούς τρίτης χώρας», αλλά με την κατάργηση της υποστήριξης και την επιτάχυνση της διαδικασίας έκδοσης του Juan Orlando Hernández και των εγκληματιών που τον συνοδεύουν », δήλωσε η CCC.

“Χωρίς διαρθρωτικές αλλαγές στο οικονομικό και πολιτικό μοντέλο, θα είναι αδύνατο να σταματήσει η καθημερινή έξοδος χιλιάδων οικογενειών της Ονδούρας”, κατέληξε ο Φουέντες.

Πηγή Rel IUF