Αυτόνομο Σχήμα Οικονομικού ΑΠΘ, μια αυτο-παρουσίαση

Αυτόνομο Σχήμα Οικονομικού ΑΠΘ, μια αυτο-παρουσίαση

Ο πολύμηνος φοιτητικός αγώνας και οι ζυμώσεις μέσα στο ΑΠΘ είναι μια καλή ευκαιρία για να δημιουργηθούν νέα αυτόνομα φοιτητικά σχήματα, που θα λειτουργούν οριζόντια και αδιαμεσολάβητα, φτιάχνοντας ριζ0σπαστικούς – ελευθεριακούς πόλους μέσα σε κάθε σχολή. Αναδημοσιεύουμε το αυτο-παρουσιαστικό κείμενο που μας έστειλαν οι φοιτητές από το Αυτόνομο Σχήμα Οικονομικού ΑΠΘ.

“Το αυτόνομο σχήμα οικονομικού ΑΠΘ δημιουργήθηκε από φοιτητ(ρι)ές της σχολής. Βασίζεται στη λογική της αυτοοργάνωσης, των αδιαμεσολάβητων αποφάσεων και της συνδιαμόρφωσης. Στόχος μας είναι να έχουμε ενεργή θέση και δράση για φοιτητικά και κοινωνικά θέματα. Είμαστε αντίθετοι/ τες σε κάθε μορφή ρατσισμού, φασισμού, λοατκι+ φοβικές και εξουσιαστικές συμπεριφορές.“

ΑΥΤΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΥΤΟΝΟΜΟΥ ΣΧΗΜΑΤΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΑΠΘ

Θεσσαλονίκη 2021

Αντιμέτωποι με την χρόνια αδράνεια του φοιτητικού κινήματος και την απουσία του φοιτητικού συλλόγου της σχολής μας αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε ένα αυτόνομο σχήμα στο Οικονομικό. Το σχήμα αυτό αποτελείται από φοιτητές της σχολής με σκοπό τη συμμετοχή σε αδιαμεσολάβητους αγώνες και την επίλυση των προβλημάτων μας μέσω της λήψης αποφάσεων αυτοβούλως. Ζώντας σε μια εποχή κοινωνικού λήθαργου έξαρσης της πανδημίας, βλέπουμε τα πανεπιστήμιά μας εκκενωμένα τους/ις φοιτητ(ρι)ές σε πλήρη αποξένωση. Κατά την περίοδο αυτή, την κατασταλτική πολιτική της πανδημίας συμπλήρωσε η υπερψήφιση του νόμου Κεραμέως- Χρυσοχοΐδη που έχει ως στόχο να κάνει την γνώση και τη μάθηση προνόμιο για λίγους υπό την επίβλεψη της αστυνομίας. Αυτό ήταν το έναυσμα για την αναζωπύρωση της φοιτητικής κοινότητας καθώς και τη δημιουργία του σχήματος μας. Υποστηρίζουμε την ισότητα, βασιζόμαστε στην αλληλεγγύη, σεβόμαστε τη διαφορετικότητα και κατακρίνουμε οποιαδήποτε μορφή ρατσισμού, φασισμού, συγκεντρωτισμού και κάθε άποψης που προσβάλλει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Ότι «λειτουργούμε ως αυτόνομο σχήμα» σημαίνει πως δεν ακολουθούμε την νοοτροπία των παρατάξεων, έχουμε αντιιεραρχικό χαρακτήρα και στηριζόμαστε σε οριζόντια δομή. Με τον τρόπο αυτό, απορρίπτουμε τη λογική της ανάθεσης, δεν συμμετέχουμε σε εκλογές, απέχουμε από Διοικητικά Συμβούλια (1) και προάγουμε την οργάνωση από τα κάτω. Παρόλα αυτά, η απουσία μας από εκλογές και ΔΣ δεν σημαίνει αποχή από τις Γενικές Συνελεύσεις (2), για εμάς η λήψη αποφάσεων γίνεται μόνο μέσω της συνδιαμόρφωσης των απόψεων μας κατά τη διαδικασία της συνέλευσης. Είναι γεγονός ότι εντοπίζουμε παθογένειες σε αυτή, ωστόσο θεωρούμε σημαντική την παρέμβαση μας με πρόθεση την απομάκρυνση απ’την στείρα παραταξιακή αντιπαράθεση, την προώθηση της γόνιμης ανταλλαγής απόψεων και τη διακίνηση ιδεών.

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι η χρονική συγκυρία που δημιουργήθηκε το αυτόνομο σχήμα δεν είναι τυχαία. Η έλλειψη ενός τέτοιου σχήματος στη σχολή μας που θα εκφράζει τους/τις φοιτήτ(ρι)ες που επιθυμούν να οργανώνονται από τη βάση και να συναποφασίζουν δίχως ιεραρχικές λογικές μας έκανε να αναλογιστούμε την αναγκαιότητά του. Δεν παραβλέπουμε, όχι μόνο στο τμήμα μας, αλλά και στην ευρύτερη κοινωνία την ενίσχυση του αισθήματος του απολιτίκ και της απάθειας, που τους μόνους που ευνοεί είναι όσους έχουν εξουσία. Με αυτόν τον τρόπο απαντάμε πως συμμετέχουμε δραστικά για τη διεκδίκηση των ζωών μας και παίρνουμε ενεργή θέση για τα ζητήματα της κοινωνίας. Η πολυετής οικονομική κρίση έχει αμβλύνει τις ταξικές διαφορές ενώ οι συνεχόμενες, διαχρονικά, κρατικές και κυβερνητικές πολιτικές δείχνουν πως έχουν ως στόχο την επιβολή μιας νεοφιλελεύθερης λογικής στον χώρο της παιδείας. Αυτό αποδεικνύεται μέσα από μια σειρά νόμων που έχουν περάσει ή έχουν προσπαθήσει να περάσουν, έχοντας συνδεθεί με φοιτητικούς αγώνες. Μερικοί από αυτούς είναι ο νόμος 815 (1979 -1980), το πολυνομοσχέδιο του Κοντογιαννόπουλου (1990-1991) , οι μεταρρυθμίσεις του Αρσένη (1997), ο νόμος-πλαίσιο Γιαννάκου (2006-2007), ο νόμος Διαμαντοπούλου 4009/11 (2011-2012), οι πολιτικές του ΣΥΡΙΖΑ και τελευταία ο νόμος Κεραμέως-Χρυσοχοΐδη. Μερικά από τα σημεία του νέου νόμου προβλέπουν τον ορισμό βάσης εισαγωγής για τα δημόσια πανεπιστήμια -όχι όμως και για τα ιδιωτικά, τα πτυχία των οποίων εξισώνονται με αυτά των δημοσίων- περιορισμό στον αριθμό των δηλωθέντων τμημάτων στο μηχανογραφικό δελτίο, ορισμό αυστηρού χρόνου φοίτησης (ν+ν/2), πειθαρχικά συμβούλια για τους φοιτητές, εγκατάσταση συστημάτων ελέγχου και παρακολούθησης στον πανεπιστημιακό χώρο και τέλος δημιουργία αστυνομικού σώματος εντός πανεπιστημιακού χώρου. Τα πρώτα δείγματα του νόμου, που συνδέονται άμεσα με τη διευρυμένη κρατική καταστολή, τα είδαμε με τα γεγονότα της κατειλημμένης πρυτανείας, η όποια μετατράπηκε σε κέντρο αγώνα. H εκκένωση της πρυτανείας, μέσα σε ένα κλίμα αστυνομικής βίας, οδήγησε σε μια μεγαλειώδη πορεία που άγγιζε τα 10.000 άτομα την ίδια μέρα. Η επανοικειοποιήση του campus, η κατειλημμένη ΣΘΕ, οι δράσεις και οι εκδηλώσεις έχουν οδηγήσει στη ριζοσπαστικοποίηση ατόμων που λαμβάνουν αποφάσεις συλλογικά και αδιάμεσολάβητα. Για τους παραπάνω λόγους νιώσαμε την ανάγκη της δημιουργίας του σχήματος ώστε να συμβάλλει με όποιο τρόπο μπορεί στην πυροδότηση των φοιτητικών και κοινωνικών αγώνων και να διαιωνίσει τη λογική της αυτοοργάνωσης.

Η Γ.Σ. αποτελεί το ανώτατο όργανο λήψης αποφάσεων των φοιτητ(ρι)ών, όπου θεωρητικά όλα τα μέλη των φοιτητικών συλλόγων (3) έχουν τον ίδιο λόγο και το δικαίωμα να συνδιαμορφώνουν επί των κινήσεών της. Ωστόσο, αναγνωρίζουμε ότι οι συνελεύσεις παρουσιάζουν προβληματικές που υπονομεύουν τη δυναμική τους, απομαζικοποιούν τον αγώνα και απωθούν το μεγαλύτερο μέρος των φοιτητ(ρι)ών από το να συμμετέχει ενεργά. Συγκεκριμένα, όπως παρατηρείται και πρόσφατα, παρατάξεις κατεβαίνουν με έτοιμα πλαίσια και το μόνο που αποζητούν είναι την επικύρωσή τους χωρίς να τίθεται καν θέμα συνδιαμόρφωσης. Ως αποτέλεσμα, προάγεται η λογική της ανάθεσης που αφήνει την διαμόρφωση του πολιτικού λόγου στα χέρια μιας μειονότητας γραφειοκρατών και εν τέλει καθιστά το μέσο φοιτητή απαθή και αμέτοχο στα πολιτικά και κοινωνικά τεκταινόμενα. Φυσική προέκταση αυτής της λογικής είναι η ψηφοθηρία των εκλογών που αντιμετωπίζει τον/την φοιτητή/ρια ως κινούμενη ψήφο προς διεκδίκηση μέσω πελατειακών σχέσεων με όρους 15μελούς, επίμονου προσηλυτισμού και κάθε άλλο μέσο. Γι’αυτόν τον λόγο απορρίπτουμε την «αυθεντία» των Διοικητικών Συμβουλίων που αποφασίζουν για εμάς χωρίς εμάς και δεν λαμβάνουμε μέρος σε εκλογικές διαδικασίες. Δρούμε αυτόνομα μακριά από κομματικές και παραταξιακές γραμμές και μέσω οριζόντιων δομών, διότι στηρίζουμε πως ο κάθε φοιτητής/τρια θα πρέπει να είναι μέρος των διαδικασιών που τον/την αφορούν. Αναγνωρίζοντας, λοιπόν, την ύψιστη σημασία της διαδικασίας των Γενικών Συνελεύσεων, τις προπαγανδίζουμε όταν αυτές καλούνται, αλλά στηρίζουμε πως η διεξαγωγή τους θα πρέπει να καλείται συχνότερα μέσω αποφάσεων του φοιτητικού σώματος ανάλογα με τις ανάγκες μας και όχι να εξαρτάται από τις ορέξεις των παρατάξεων στα Δ.Σ. Επιλέγουμε να παρεμβαίνουμε σε αυτές, με σκοπό την ανάπλασή τους σε πεδία πολιτικής ζύμωσης και αλληλεπίδρασης, που θα οδηγήσουν στη δημιουργία αδιαμεσολάβητων αγώνων για την εύρεση συλλογικών λύσεων στα κοινά μας προβλήματα. Παλεύουμε για ένα χώρο όπου θα ενθαρρύνεται ο ελεύθερος διάλογος, η διατύπωση σκεπτικών και απόψεων και η ενεργή συμμετοχή όλων των φοιτητών στην διαδικασία λήψης και υλοποίησης των αποφάσεων που τον εκφράζουν πραγματικά. Παρά τις αντίξοες και γρήγορα μεταβαλλόμενες συνθήκες, διεκδικούμε την πολιτική ενεργοποίση του συλλόγου μας και την συμμετοχή του στους μαζικούς αγώνες του φοιτητικού κινήματος. Απόπειρες παρατάξεων να απονεκρώσουν ή να μονοπωλήσουν τη δράση των συλλογικών διαδικασιών θα μας βρουν ασυμβίβαστο εμπόδιο.

Παράλληλα με τις εσωτερικές δυσλειτουργίες, το κράτος μέσα σε έναν χρόνο εγκληματικής διαχείρισης της πανδημίας προσπαθεί με κάθε τρόπο και μέσο να καταστείλει οποιαδήποτε μορφή αντίστασης και αμφισβήτησης της κυριαρχίας του. Απτά παραδείγματα είναι η ψήφιση νόμων που πλήττουν τα ευρύτερα κοινωνικά στρώματα όπως ο νόμος που αφορά τις διαδηλώσεις, το περιβαλλοντολογικό νόμο (ο οποίος στο βωμό του κέρδους προς όφελος του κεφαλαίου καταστρέφει τον φυσικό πλούτο αλλά και τον ίδιο τον άνθρωπο), τον εργασιακό νόμο (ο οποίος καταργεί το 8ωρο και ποινικοποιεί τον συνδικαλιστικό αγώνα που δεν συμβαδίζει με τους όρους που προκρίνουν κράτος και κεφάλαιο). Όλα αυτά γίνονται σε συνδυασμό με την πρωτοφανή εγκατάλειψη της δημόσιας υγείας που καταρρέει μέρα με την μέρα, δίνοντας λεφτά σε στρατό αστυνομία και ΜΜΕ για να μπορέσουν να καταστείλουν με κάθε τρόπο οποιαδήποτε μελλοντική κοινωνική εξέγερση. Εμείς ως φοιτητές και φοιτήτριες αλλά και ως ένα κομμάτι του υπόλοιπου κοινωνικού συνόλου νιώθουμε την ανάγκη να αγωνιστούμε ενάντια στον νόμο που επιβάλει ταξικούς φραγμούς στην μόρφωση αλλά και γενικότερα στον φοιτητικό συνδικαλισμό, και ενάντια σε κάθε επίθεση που πραγματοποιεί το κράτος σε όλο το φάσμα του ριζοσπαστικού αγώνα. Έτσι επιδιώκουμε αυτός ο αγώνας να βρει ενωμένους τόσο εμάς (φοιτήτ(ρι)ες, μαθήτ(ρι)ες, καθηγήτ(ρι)ες, και το εργατικό δυναμικό του Πανεπιστημίου) όσο και του υγειονομικούς, τους και τις εργαζόμενες κάθε κλάδου αλλά και όσους/ες αντιτάσσονται στο δυστοπικό μέλλον που θέλουν να μας επιβάλουν.

Ο δρόμος μπροστά μας είναι μεγάλος και γεμάτος εμπόδια, τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά, ωστόσο θεωρούμε ευθύνη μας να οργανωθούμε και να αναβαθμίσουμε τις προσπάθειές μας. Ελπίζουμε να ενώσουμε τις δυνάμεις μας με όσους/ες συμμερίζονται την αναγκαιότητα του αγώνα και δεν συμβιβάζονται στις στενές δομές παρατάξεων και κομμάτων. Καταστολή, τραμπούκοι και αντιδραστικοί δε μας τρομάζουν, το δίκιο είναι των εξεγερμένων.

ΚΡΑΤΟΣ, ΜΠΑΤΣΟΙ ΚΑΙ ΠΡΥΤΑΝΕΙΣ ΔΕ ΚΑΝΟΥΜΕ ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ
ΟΛΑ ΤΩΡΑ ΑΡΧΙΖΟΥΝ

ΤΑΚΤΙΚΕΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ: ΤΕΤΑΡΤΕΣ 12:00 ΣΤΑ ΓΡΑΣΙΔΙΑ ΝΟΠΕ

ΑΥΤΟΝΟΜΟ ΣΧΗΜΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΎ ΑΠΘ

Υποσημειώσεις:

(1) Εκτελεστικό όργανο της κάθε σχολής, οι έδρες του οποίου προκύπτουν απ’τις φοιτητικές εκλογές

(2) Συνελεύσεις των φοιτητών μιας σχόλης, μέσω των οποίων συνδικαλίζονται και υπερασπίζουν τα συμφέροντά τους

(3) Το σύνολο των εγγεγραμμένων φοιτητών κάθε σχολής τριτοβάθμιας εκπαίδευσης

Επικοινωνία: 

FB: Αυτόνομο Σχήμα Οικονομικού ΑΠΘ (ΕΔΩ)

aytonomo_econ@protonmail.com