Ένας γυναικείος συνεταιρισμός στο τελευταίο αρμενικό χωριό Vakıflı

by | 29 Jul, 2021

Το 2005 ιδρύθηκε ο συνεταιρισμός γυναικών του χωριού Vakıflı, με μόνο 135 πολίτες. Τα μέλη του έργου δημιουργούν έσοδα, διατηρούν τις παραδοσιακές δεξιότητες και τον πολιτισμό και συμβάλλουν στην προσαρμογή στην αλλαγή του κλίματος. Το Βακίφλι είναι η τελευταία αρμενική πόλη στην Τουρκία. Οι κάτοικοι είναι απόγονοι εκείνων που αντιτάχθηκαν στα οθωμανικά στρατεύματα στο Musa Dagh (Όρος Μωυσής) το 1915.

Το 2005, πέντε γυναίκες συγκεντρώθηκαν για να ιδρύσουν τον συνεταιρισμό. Ήθελαν να προωθήσουν την αυτοοργάνωση και την οικονομική ανεξαρτησία τους και να παρέχουν αναπτυξιακή βοήθεια στους ανθρώπους τους. Σήμερα, 39 γυναίκες αποτελούν μέρος του συνεταιρισμού. Καλλιεργούν μουρα, βατόμουρα, εσπεριδοειδή και ελιές στα χωράφια και τους κήπους τους, παράγουν κάθε είδους κονσέρβες,  λάδι, σαπούνι και κρασί, και πωλούν τα βιολογικά προϊόντα τους στην αυλή της Αρμενικής Αποστολικής Εκκλησίας Μητέρας Μαρίας. Η εκκλησία, που οικοδομήθηκε το 1895, είναι το κέντρο της πόλης. Αποκαταστάθηκε τη δεκαετία του 1990 και προστέθηκε επέκταση το 2005.

Γυναίκες για γυναίκες

Οι γυναίκες του Vakıflı αποδίδουν μεγάλη σημασία στην ποιότητα των προϊόντων τους ως βάση για την ελευθερία και την αυτονομία τους. Πτυχές όπως η βιώσιμη παραγωγή μέσω της καλύτερης χρήσης καλλιεργούμενων περιοχών, μέσω μεθόδων που σέβονται το περιβάλλον, άμεση δράση και αλληλεγγύη χωρίς μεσάζοντες, είναι πολύ σημαντικές για αυτές.

2012 © SAIT SERKAN GURBUZ www.serkangurbuz.com +905054023500 photojournalist@email.com

Δρουν σύμφωνα με την αρχή «γυναίκες για γυναίκες» και με συλλογική υποδομή. Αυτό, σε συνδυασμό με την έξυπνη χρήση των διαθέσιμων πόρων, είναι αυτό που, σύμφωνα με την Kuhar Kartun, την πρόεδρο του συνεταιρισμού, κάνει το συνεταιρισμό να λειτουργήσει.

«Φτιάχνουμε πικρή μαρμελάδα πορτοκαλιού, τη διάσημη μαρμελάδα μας με ανθούς πορτοκαλιού και συμπυκνωμένο σιρόπι σύμφωνα με τη συνταγή της γιαγιάς μας», εξήγησε η Καρτούν. «Τώρα βελτιώσαμε το προϊόν και επεκτείναμε τη γκάμα μας για να συμπεριλάβουμε τα οινοπνευματώδη. Το παράγουμε κυρίως από σπόρους μανταρινιού », πρόσθεσε.

Στο Vakıflı έχουν απομείνει μόνο μερικά από αυτά τα δέντρα, το πολύ ένα ή δύο σε κάθε κήπο. “Δυστυχώς, κινδυνεύουν να εξαφανιστούν”, αναγνώρισε η Καρτούν.

Αποκτήστε αυτονομία

Οι γυναίκες του συνεταιρισμού του χωριού είναι επίσης οι ιδιοκτήτριες και αποφασίζουν από μόνες τους πώς θέλουν να χρησιμοποιήσουν τα κέρδη που παράγονται από κοινού. Η Καρτούν εξήγησε: “Εδώ είμαστε μια οικογένεια και μια μικρή πόλη μοντέλο.” Το Vakıflı είναι οργανικό, δίκαιο και οικολογικά βιώσιμο και έχει ήδη βραβευτεί με πολλά βραβεία, τόσο στην Τουρκία όσο και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Αξίζει τον κόπο: κάθε χρόνο περίπου 65.000 άνθρωποι επισκέπτονται την πόλη από όλο τον κόσμο. Ο τουρισμός έχει γίνει η κύρια πηγή εισοδήματος του Vakıflı . Τα μέλη του συνεταιρισμού είναι ικανοποιημένα. Όσο περισσότεροι άνθρωποι επισκέπτονται το χωριό, τόσο περισσότερες ευκαιρίες για υποστήριξη υπάρχουν για τις γυναίκες.

2012 © SAIT SERKAN GURBUZ www.serkangurbuz.com +905054023500 photojournalist@email.com

Μέχρι το 1915, όταν η κυριαρχία των Νεότουρκων, κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, εκμηδένισε σε μεγάλο βαθμό την χιλιετή αρμενική ύπαρξη και πολιτισμό στην περιοχή με μια γενοκτονία, υπήρχαν άλλα πέντε αρμενικά χωριά στο Musa Dagh μαζί με το Vakıflı (πρώην Wakef). Όταν οι κάτοικοι επρόκειτο να απελαθούν στη συριακή έρημο κατόπιν εντολής των Νέων Τούρκων, σχεδόν 4.100 άνθρωποι ζήτησαν προστασία στα βουνά.

Έμειναν εκεί για περίπου επτά εβδομάδες και κρατήθηκαν υπό την ηγεσία του πρώην αξιωματικού Μωυσή Ντερ Καλούσντιαν πριν τους  διασώσουν πέντε γαλλικά στρατιωτικά πλοία και μεταφέρθηκαν στην αιγυπτιακή πόλη Πορτ Σάιντ. Εκεί παρέμειναν μέχρι το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Αυστριακός συγγραφέας Φραντς Βέρφελ, ο οποίος γνώρισε σε αυτή την ιστορία στο ταξίδι του στη Μέση Ανατολή το 1929, δημιούργησε ένα λογοτεχνικό μνημείο για τους πολίτες των αρμενικών χωριών του Όρους Μωυσής με το μυθιστόρημά του χιλίων σελίδων Οι σαράντα μέρες του Μούσα Νταγκ (1933) .

Μετά την ενσωμάτωση του Χατάι στη γαλλική εντολή της Συρίας, πολλοί Αρμένιοι επέστρεψαν στα χωριά τους το 1919. Όταν το Χάταϊ έγινε μέρος της Τουρκίας το 1939, οι κάτοικοι των πέντε από τα έξι αρμενικά χωριά αποφάσισαν να μετεγκατασταθούν. Αυτοί από το Βακούφλι έμειναν. Στον Λίβανο, η γαλλική αποικιακή δύναμη διέθεσε κάποια γη στους Αρμένιους πρόσφυγες στο Αντζάρ. Οι έξι συνοικίες πήραν το όνομά τους από τα έξι χωριά – Haji Hababli, Kabusia, Wakef, Khodr Bek, Yoghun Oluk και Bitias – του Musa Dagh.

Για να μάθετε περισσότερα για το Vakıflı, μπορείτε να μεταβείτε στη διεύθυνση www.vakifli.com

ΠΗΓΗ: ANF / Έκδοση: Κουρδιστάν Λατινική Αμερική

Το alerta.gr αποτελεί μια πολιτική προσπάθεια διαρκούς παρουσίας και παρέμβασης, επιδιώκει να γίνει κόμβος στο πολύμορφο δικτυακό τοπίο για την διασπορά ριζοσπαστικών αντιλήψεων, δράσεων και σχεδίων στην κατεύθυνση της κοινωνικής απελευθέρωσης… Η συνεισφορά είναι ξεκάθαρα ένα δείγμα της κατανόησης της φύσης του μέσου και της ανάγκης που υπάρχει για να μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει και να μεγαλώνει. Για όποιον/α θέλει να συνδράμει ας κάνει κλικ εδώ

Το άσυλο της φιλελεύθερης υποκρισίας

Το άσυλο της φιλελεύθερης υποκρισίας: σημειώσεις εξ αφορμής της νομικής κατάργησης του ασύλου[1] Οι σημειώσεις αυτές γράφτηκαν τον Αύγουστο του 2019 εξ αφορμής της κατάργησης του πανεπιστημιακού ασύλου από την Νίκη Κεραμέως. Σήμερα, με την νέα επίθεση στο δημόσιο...

Εκδήλωση – συζήτηση:Παρουσίαση της πρότασης του Υπόγειου Ιλισού για την οργάνωση των αναρχικών

Παρουσίαση οργάνωση της πρότασης του Υπόγειου Ιλισού για την οργάνωση των αναρχικών οργάνωση Εκδήλωση – Συζήτηση: Σάββατο 30/09/2023 στις 19.00 στην Κατάληψη Ανάληψης Παρουσίαση της πρότασης του Υπόγειου Ιλισού για την οργάνωση των αναρχικών Σας καλούμε για να...

test post

asdfsafasdf asdf a sdf asd fas f asd f

Ρουβίκωνας: Αλληλεγγύη στην κατάληψη ΕΚΧ Βοτανικός Κήπος

Ρουβίκωνας: Αλληλεγγύη στην κατάληψη ΕΚΧ Βοτανικός Κήπος. Από το 2009 μέχρι και σήμερα ο κατειλημμένος Ελεύθερος Κοινωνικός Χώρος Βοτανικός Κήπος της Πετρούπολης έχει υπάρξει ένα συνεχές παράδειγμα της αλληλεγγύης και της αυτοοργάνωσης στην πράξη. Ένας χώρος ως τότε...

Metal Κομμάτι για το Κρατικό και Καπιταλιστικό Έγκλημα στα Τέμπη

Metal Κομμάτι για το Κρατικό και Καπιταλιστικό Έγκλημα στα Τέμπη Οι Thiasus μας παρουσιάζουν ένα πολύ δυνατό Metal κομμάτι με τίτλο Trouble on the Rails με θέμα το Κρατικό και Καπιταλιστικό έγκλημα που διαπράχθηκε στα Τέμπη με την σύγκρουση των δύο τρένων καθώς και...

Κυβερνώντας από τα παρασκήνια. Η δολοφονία ενός ενοχλητικού κοινοτάρχη

Κυβερνώντας από τα παρασκήνια. Η δολοφονία ενός ενοχλητικού κοινοτάρχη. Άρθρο του jungle-report από το 2012. Αναδημοσίευση από Κακά Μαντάτα. Πριν από κανά μήνα ο Βαρδής Βαρδινογιάννης έκανε μήνυση στην ιστοσελίδα jungle report  για το άρθρο που ακολουθεί και το οποίο...

H γέφυρα του ποταμού Χάραδρου

H γέφυρα του ποταμού Χάραδρου. Γρήγορες σκέψεις για την κατάρρευση της γέφυρας στην Πάτρα. • Κάτω από την εν λόγω γέφυρα περνάω καθημερινά για να πάω και να γυρίσω στην δουλειά μου, όπως και εκατοντάδες άλλοι/ες, καθώς ο δρόμος αποτελεί την είσοδο στην μικρή...

Δουλεύοντας για το «Ατελείωτο Ελληνικό Καλοκαίρι»

Δουλεύοντας για το «Ατελείωτο Ελληνικό Καλοκαίρι». Από τις "Κινήσεις για την Ταξική Αυτονομία". Οι «New Worker Times» συνομίλησαν με εργαζόμενους στην τουριστική σεζόν. Παρακάτω ακολουθούν τα όσα μας είπαν: Δεν εργαζόμαστε με «συνθήκες μεσαίωνα»[….] ούτε...

Ρουβίκωνας: Παρέμβαση στο ψητοπωλείο Άγραφα 1977

Ρουβίκωνας: Παρέμβαση στο ψητοπωλείο Άγραφα 1977 στο Γαλάτσι για τη μη τήρηση του ωραρίου εργασίας στις συνθήκες καύσωνα. Το κύμα καύσωνα που διανύουμε είναι το χειρότερο των εποχών μας. Για να βρούμε αντίστοιχό του πρέπει να γυρίσουμε πίσω περίπου 4 δεκαετίες. Και...

Ρουβίκωνας: Επίθεση στο ψητοπωλείο ‘Το Μικρό’ [+ video]

Ρουβίκωνας: Επίθεση στο ψητοπωλείο ‘Το Μικρό’ στη Χαλκίδα για τον νεκρό εργαζόμενο. Λίγες δεκαετίες πριν το να ρισκάρεις τη ζωή σου για ένα μεροκάματο, σ’ έκανε ήρωα νουβέλας, ξεπεσμένο τυχοδιώκτη του ’50 χωρίς τίποτα να χάσει. Στην Ελλάδα του 2023, το “μεροκάματο του...