Ημερολόγιο πολέμου (μέρος δεύτερο)

Ημερολόγιο πολέμου (μέρος δεύτερο), του Δήμου Βοσινάκη

Δευτέρα 7/3/2022: Μετράμε ήδη δώδεκα μέρες πολέμου στο έδαφος της Ουκρανίας και όλα δείχνουν ότι οι φονικές συγκρούσεις θα συνεχιστούν μέχρι να πετύχει η Ρωσία τους στόχους που είχε θέσει εξαρχής. Δώδεκα μέρες φρίκης, θανάτου, ξεριζωμού και προσφυγιάς που ξεκίνησαν με την απόφαση του Πούτιν για την «ειδική στρατιωτική επιχείρηση». Ναι μεν συνεχίζονται οι παρασκηνιακές διαπραγματεύσεις (ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Ναφτάλι Μπένετ επισκέφτηκε εκτάκτως τη Μόσχα και ο Μακρόν βρίσκεται σε διαρκή επαφή με τον Πούτιν), αλλά, όπως έγραψα και στο προηγούμενο κείμενο, καλό είναι να θυμόμαστε ότι είμαστε στη φάση που οι όποιες «λύσεις» θα δοθούν αποκλειστικά με τη δύναμη των όπλων και όχι με τη δύναμη της διπλωματίας. Πού βρισκόμαστε σήμερα;

Ο ρωσικός στρατός έχει καταλάβει αρκετές πόλεις σε στρατηγικά σημεία (βλέπε Χερσώνα) με στόχο να αποκόψει την πρόσβαση της Ουκρανίας στη θάλασσα, να συνεχίσει την πορεία του δυτικά προς την Οδησσό και τελικά να περικυκλώσει την ουκρανική επικράτεια από τρεις μεριές. Ο Πούτιν έχει τη σύμμαχο Λευκορωσία στα βόρεια της Ουκρανίας, το Ντονμπάς στα ανατολικά της και βλέπει τα στρατεύματά του να κατευθύνονται στην Οδησσό που αποτελεί αναμφίβολα μία πόλη κλειδί για την εξέλιξη των πολεμικών επιχειρήσεων. Την ίδια ώρα, χτυπάνε αεροδρόμια (βλέπε Βινίτσια), συνεχίζεται ο βομβαρδισμός του Κιέβου και η Μαριούπολη ισοπεδώνεται από τις ρωσικές δυνάμεις που απλώνονται καθημερινά σε ολόκληρη την Ουκρανία, αποκόπτοντας την πρόσβαση στις μεγάλες πόλεις και καθιστώντας πρακτικά αδύνατο τον ανεφοδιασμό τους. Η Ρωσία ισχυρίζεται ότι από την έβδομη μέρα του πολέμου, οι δυνάμεις της ελέγχουν περίπου 116.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα από τα συνολικά 576.548 τετραγωνικά χιλιόμετρα της ουκρανικής επικράτειας (χωρίς την Κριμαία). Αν ισχύουν τα νούμερα των Ρώσων, μιλάμε για το 20,11% της χώρας.

Οι υπερασπιστές της Ουκρανίας προσπαθούν να καθυστερήσουν την προέλαση των Ρώσων με σαμποτάζ, να οχυρώσουν τις μεγάλες πόλεις για να δυσκολέψουν και να ματώσουν όσο το δυνατόν περισσότερο τον εχθρό και να πάρουν κουράγιο για τη δύσκολη συνέχεια που τους περιμένει. Γνωρίζουν ότι η κατάληψη της Μαριούπολης που βρίσκεται στα νοτιοανατολικά της Ουκρανίας, και βομβαρδίζεται συνεχώς από τους Ρώσους, θα επισπεύσει τα σχέδια του Πούτιν και για αυτό αντιστέκονται εκεί με όλες τους τις δυνάμεις. Παράλληλα, περιμένουν τη μητέρα των μαχών στο Κίεβο: Όσοι έχουν απομείνει στην πρωτεύουσα κατέχουν σημαντική ποσότητα όπλων, γνωρίζουν κάθε δρόμο και κάθε στενό της πόλης, πιστεύουν ακράδαντα ότι μπορούν να κάνουν ζημιά στα στρατεύματα του Πούτιν και, κάπως έτσι, να αναγκάσουν τους Δυτικούς συμμάχους τους να προσφέρουν κάτι περισσότερο από εύκολα λόγια αλληλεγγύης και ανούσιες δηλώσεις συμπαράστασης. Η Δύση όμως (ΗΠΑ και Ευρώπη) δεν θα δώσει χειροπιαστή βοήθεια στην Ουκρανία. Έβαλε τα φυτίλια της και τώρα απλά παρακολουθεί τρώγοντας ποπ κορν.

Όσο για τους άμαχους που τώρα καλούνται να οικοδομήσουν μία νέα ζωή σε ξένο έδαφος, τα δύσκολα μόλις άρχισαν. Όσο πληθαίνουν οι βομβαρδισμοί της Ρωσίας στις μεγάλες πόλεις είναι βέβαιο ότι θα αυξάνονται και οι νεκροί. Οι τυχεροί που θα χρησιμοποιήσουν τους «ανθρωπιστικούς» διαδρόμους διαφυγής για να ξεφύγουν από τις ρωσικές βόμβες πρέπει να αντιμετωπίσουν και τους Ουκρανούς ναζί: Τα φασιστικά τάγματα του Αζόφ δεν θα διστάσουν καθόλου να σκοτώσουν ή να ληστέψουν οικογένειες, γέρους και γυναικόπαιδα για να σώσουν το τομάρι τους. Σύμφωνα με τον Ύπατο Αρμοστή του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες, Φίλιπο Γκράντι: «Περισσότεροι από 1,5 εκατομμύριο πρόσφυγες από την Ουκρανία πέρασαν σε γειτονικές χώρες σε 10 ημέρες – η ταχύτερα αναπτυσσόμενη προσφυγική κρίση στην Ευρώπη από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο». Χιλιάδες άτομα κατευθύνονται με κάθε τρόπο προς το σιδηροδρομικό σταθμό του Λβιβ, την πόλη που έχει μετατραπεί στον πιο δημοφιλή προορισμό της Ουκρανίας. Ο λόγος; Το Λβιβ απέχει περίπου 70 χιλιόμετρα από τα πολωνικά σύνορα. Οι άνθρωποι που ξημεροβραδιάζονται εκεί ψάχνουν τρόπους να επιβιώσουν μία μέρα ακόμη και το καλύτερο πράγμα στο Λβιβ είναι σίγουρα το τρένο για την Πολωνία.

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, βλέπουμε και μία απίστευτη προσπάθεια παραποίησης της αλήθειας και από τα δύο στρατόπεδα (Ρωσία και Δύση). Η ρώσικη εισβολή στην Ουκρανία έγινε σε μια εποχή που ο πόλεμος της προπαγάνδας σε mainstream & social media κυνηγάει μανιωδώς κάθε δήλωση και κάθε εικόνα που θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη επικοινωνιακή ζημιά στον αντίπαλο. Λένε ότι το πρώτο θύμα του πολέμου είναι η αλήθεια και είναι ακριβώς έτσι. Πολύ περισσότερο στις μέρες μας που η παραπληροφόρηση (fake news, fake videos, fake accounts) εξαπλώνεται ραγδαία και η πληροφορία μεταδίδεται ταχύτατα σε κάθε άκρη του κόσμου δημιουργώντας εντυπώσεις. Ανέκαθεν πίστευα ότι η τέχνη του γραψίματος απαιτεί πρώτα και πάνω από όλα αξιοπιστία. Ο γραπτός λόγος οφείλει να είναι ακριβής και αξιόπιστος και να στέκεται συνειδητά μακριά από τις λεκτικές υπερβολές και τις απότομες διακυμάνσεις του προφορικού λόγου. Κάθε γραφιάς πρέπει να γνωρίζει ότι τα ψεύτικα στοιχεία, τα λάθος νούμερα και οι παραποιημένες ειδήσεις είναι έγκλημα εις βάρος της πραγματικότητας, ειδικά εν καιρώ πολέμου.

Ο πόλεμος κάποτε θα τελειώσει και τότε θα μετρήσουμε τις πληγές μας σαν ανθρωπότητα. Νικητής πιθανότατα θα είναι η Ρωσία, αλλά όπως λέει και το πρόσφατο εξαιρετικό κείμενο των Ζαπατίστας από τα βουνά του Μεξικού «Οι νικητές σε αυτόν τον πόλεμο είναι τα μεγάλα κονσιόρτσιουμ όπλων και οι μεγάλοι καπιταλιστές που βλέπουν την ευκαιρία να κατακτήσουν, να καταστρέψουν/ανοικοδομήσουν εδάφη, δηλαδή να δημιουργήσουν νέες αγορές για αγαθά και καταναλωτές». Όταν σταματήσουν οι συγκρούσεις, εκτός από τους νεκρούς, τους τραυματίες, τους πρόσφυγες, τις διαλυμένες πόλεις και τις μαύρες αναμνήσεις, θα έχουμε να θυμόμαστε και το θάνατο των ανεξάρτητων φωνών και τις σκοταδιστικές αποφάσεις των απολυταρχικών και «δημοκρατικών» εξουσιαστών που φίμωσαν μέσα ενημέρωσης, απέκλεισαν την πρόσβαση σε ειδησεογραφικά πρακτορεία, αφαίρεσαν μετάλλια από εθνικές ομάδες και βραβεία από καλλιτέχνες και απέκλεισαν γάτες από καλλιστεία. Τα χειρότερα.