Ινδονησία: Κυνήγι μαγισσών. Οι Αναρχικοί στο στόχαστρο

Μέσα σε μια παγκόσμια πανδημία (σαν να μην υπήρχε ποτέ παγκόσμια κρίση στην ανθρωπότητα πριν) και στα πρόθυρα μιας παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης, η ινδονησιακή αστυνομία δημοσίευσε μια δήλωση ότι οι αναρχικοί σχεδιάζουν λεηλασίες σε εθνική κλίμακα στις 18 Απριλίου,

Το έτος του Κορονοϊού 

Αυτή η ανόητη αλλά επίσης στρατηγική δήλωση που έγινε ψευδώς από την αστυνομική αρχή είναι σαφής πρόθεση να αναζητηθεί ποιος φταίει σε αυτή την εποχή κρίσης, ενώ στην κατώτερη διαστρωμάτωση της ινδονησιακής κοινωνίας πολλοί είναι ήδη μπερδεμένοι με τις συνθήκες και η λεηλασία δεν είναι πλέον θέμα ταμπού. Ο θυμός μεγαλώνει. 

Όμως, καθώς τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και η αστυνομία προσπαθούν να εντυπωσιάσουν με την πρόσφατη σύλληψη τεσσάρων αναρχικών που κατηγορήθηκαν για γκράφιτι : “Είναι ήδη μια κρίση, είναι η ώρα για φωτιά” (βλέπε φωτογραφία),στην ουσία προσπαθούν να χειραγωγήσουν την κρίση και την ανικανότητα του κράτους να ανταποκριθεί στην κατάσταση αναζητώντας έναν «δημόσιο εχθρό» που τώρα ονομάζεται «οι αναρχικοί». 

Αν μπορούμε απλά να συγκρίνουμε τον τρόπο με τον οποίο οι επιπτώσεις ορισμένων γκράφιτι και της πρόσφατης κατάστασης επιδρούν, η αντίδραση της εθνικής μικρομεσαίας κοινωνίας του διαδικτύου και κυρίως των ακτιβιστών και των δειλών που χειραγωγούνται είναι να επικεντρωθούν σε μια μικρή ομάδα αναρχικών στο Tangerang, χιλιόμετρα από τη Τζακάρτα που συνελήφθησαν για να κάνουν γκράφιτι.

Ποιοι είναι αυτοί οι αναρχικοί;

Καθώς η ψεύτικη δημόσια οργή μεγαλώνει κατά των αναρχικών , οι αφηγήσεις είναι «οι αναρχικοί είναι προκλητικοί», ακόμη και μερικοί αριστεροί ακτιβιστές φτάνουν στο βαθμό που επιθυμούν να συνεργαστούν με το κράτος για να σταματήσουν τους αναρχικούς ή να επισημάνουν τη δράση ως ηλίθια. 

Και αυτό δεν είναι κάτι νέο. Οι ακτιβιστές, συνήθως μεσοαστοί, που φοβούνται τόσο τα πάντα σε αυτή την εποχή του πανικού, είναι εύκολα χειραγωγησημοι. Γιατί; Γιατι εκτός από τη κοντόφθαλμη λογική της σκέψης και τις ξεπερασμένες δράσεις τους, το παράνομο προς αυτούς σημαίνει να χάσουν την ψευδαίσθηση της ασφάλειας. 

Αυτές οι ίδιες κατηγορίες ανθρώπων υπονόμευσαν πολλά αναρχικά έργα κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου κρίσης και πανδημίας, όπως η παροχή δωρεάν φαγητού, η δημιουργία καταφυγίου για τους άστεγους και άλλους αγώνες βάσης, στα οποία πολλοί από τους λεγόμενους ακτιβιστές περιφέρονται προωθώντας το κρατικό σενάριο “παραμονής στο σπίτι”, ενώ ο πραγματικός δημόσιος θυμός καίει και εντείνεται. 

Οι ίδιοι αναρχικοί που συνελήφθησαν είναι ενεργοί νέοι που συμμετάσχουν σε ένα συνεταιριστικό καφενείο και ασχολούνται ενεργά με την εξάπλωση των μέσων αντιπληροφόρησης και την μαζική «πραγματικά ελεύθερη αγορά» στο επίπεδο της βάσης . Είναι σαφές ότι η νοοτροπία της μεσαίας τάξης και των ακτιβιστών αντικατοπτρίζει το ίδιο ανόητο σενάριο που ενορχηστρώνεται από το κράτος για να τους κάνει ένα μέρος της κοινωνίας του ελέγχου.

 Αυτή η σύντομη ενημέρωση είναι επίσης μια γαμημένη ειδοποίηση προς κάθε ακτιβιστή και ακόμη και κάποιους αριστεριστές αναρχικούς που καταδικάζουν ή κατηγορούν οποιαδήποτε άμεση δράση ως ηλίθια μόνο και μόνο επειδή οι άνθρωποι κατέληξαν να συλληφθούν. 

Είναι επίσης μια γαμημένη ειδοποίηση προς το κράτος που ενορχηστρώνει αυτό το ψευδές σενάριο κατηγορώντας τους αναρχικούς. 

Ίσως οι αναρχικοί να συμμετάσχουν στις λεηλασίες και σίγουρα αυτο θα συμβεί! Αλλά αγαπητό κράτος, ξέρετε τόσο καλά ότι οι δομές σας αποσυντίθενται και θα σας βοηθήσουμε να σαπίσετε. Άντε γαμηθείτε. 

Αλληλεγγύη με τους αναρχικούς που συνελήφθησαν στο Tangerang! 

Ο ατομικιστικός κύκλος