Στην εποχή του Κορωνοϊού. ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΤΣΟΥΜΕ ΣΤ’ ΑΒΓΑ ΜΑΣ!

Η εύλογη ανησυχία για την υγεία και τη ζωή δεν πρέπει να μετουσιωθεί σε παραλυτικό φόβο και πανικό, ούτε να μας θολώσει το νου και την κριτική σκέψη. Οφείλουμε να αντιληφθούμε ότι ο κόσμος μετά το τέλος αυτής της πανδημίας δεν θα είναι πια ο ίδιος. Η σημερινή δυστοπική πραγματικότητα θα είναι η νέα κανονικότητα ελέγχου, επιτήρησης και καταστολής, όσο και κατεδάφισης των εργατικών δικαιωμάτων; Ή θα αναπτύξουμε τις αντιστάσεις που χρειάζονται για να μη συμβεί αυτό;

Αν η κοινή λογική μας υπαγορεύει το αυτονόητο απέναντι στην επέλαση του ιού που κατασκευάστηκε στα εργαστήρια της ανθρώπινης απληστίας και της αμετροέπειας που βιάζουν τη φύση, αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να πειθαρχούμε στις κυβερνητικές επιταγές και να τσιμπάμε στην προπαγάνδα τους. Η κυβέρνηση επιδίδεται αποκλειστικά στην επικοινωνιακή διαχείριση της κρίσης και μετακυλά στις πλάτες της κοινωνίας τη δική της ευθύνη για την κατάντια του δημόσιου συστήματος περίθαλψης και τη διάλυση των δημόσιων δομών πρόνοιας για χάρη των ιδωτικοποιήσεων.

Για τις διαμαρτυρίες των νοσοκομειακών γιατρών που μιλούν για εγκληματικές ολιγωρίες στη στελέχωση των νοσοκομείων, για την έλλειψη προστατευτικών μέτρων στο νοσηλευτικό προσωπικό, για την ανυπαρξία των διαγνωστικών τεστ, για την απουσία αναπνευστήρων και κλινών στις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας, η κυβέρνηση και τα ΜΜΕ επιβάλλουν σιωπή ιχθύος. Έχουν στήσει ένα μηχανισμό επικοινωνιακής καταιγίδας με τα 11 εκατομμύρια ευρώ που έδωσαν στα κανάλια για δήθεν κοινωνικά μηνύματα όταν αυτά θα μπορούσαν να είναι δωρεάν, χάρισαν και στους καναλάρχες τα 25 εκατομμύρια που όφειλαν στο ΕΣΡ, την ίδια στιγμή που δίνουν κάτι ψίχουλα για τις πραγματικές ανάγκες του κόσμου, την ίδια στιγμή που μεγάλα κοινωνικά στρώματα βυθίζονται στην απόγνωση χωρίς προοπτική επιβίωσης. Την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση επιδοτεί εφοπλιστές και μεγαλο-επιχειρηματίες.

Με υλικά του χτες και εκμεταλλευόμενοι την κρίση σήμερα, οικοδομούν μεθοδικά τους εφιάλτες του αύριο.

Στο δια ταύτα του νησιού: Η χρονιά για τον τουρισμό φέτος είναι χαμένη. Ένας τομέας που μαζί με τις υπηρεσίες και τις άλλες παραγωγικές δραστηριότητες που σχετίζονται άμεσα ή έμμεσα με τον τουρισμό συνεισφέρει κοντά στο ένα τρίτο του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος. Τι σημαίνει αυτό σε ελεύθερη μετάφραση; Απώλεια εσόδων και κατάρρευση για τις χιλιάδες μικροεπιχειρήσεις και, ακόμα χειρότερα, την οικονομική (και όχι μόνο) εξαθλίωση εκατοντάδων χιλιάδων εποχικών εργαζομένων.

Ήδη, εδώ στη Νάξο, αρκετές μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες που απασχολούσαν εκατοντάδες εργαζόμενους δεν θα ανοίξουν καν, ούτε όταν αρθούν τα μέτρα της καραντίνας. Άλλες θα υπολειτουργήσουν με δραματικά μικρότερο αριθμό προσωπικού. Ίσως ο «φιλάνθρωπος» υπουργός Εργασίας να μεριμνήσει. Ποιος ξέρει; Φαίνεται ότι παρατείνει για κανα-δυο μήνες το επίδομα ανεργίας που ο ίδιος πετσόκοψε πριν χρόνια. Η ουσία είναι ότι αυτή η χρονιά θα θέσει μακροπρόθεσμα ζητήματα επιβίωσης για ευρύτερα κοινωνικά στρώματα της νησιωτικής Ελλάδας.
Τα νησιά έχουν παραδοθεί εδώ και χρόνια άνευ όρων στο μοντέλο της τουριστικής μονοκαλλιέργειας χάρη στις πολιτικές επιλογές και τις εμμονές τόσο της κεντρικής διοίκησης όσο και των τοπικών αρχών και γι’ αυτό το πρόβλημα εντείνεται κατακόρυφα. Τώρα σ’ αυτή την κρίση έφτασε η ώρα να διεκδικήσουν οι τοπικές κοινωνίες έναν διαφορετικό τρόπο κοινωνικής και παραγωγικής οργάνωσης. Να μπουν στο παιχνίδι λογικές που μέχρι τώρα ήταν περιφρονημένες και απαξιωμένες όπως η φέρουσα ικανότητα και η ισορροπία ανάμεσα στον πρωτογενή τομέα και τον τουρισμό. Αντιθέτως, πρόσφατα η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου έδωσε έγκριση για την ανέγερση δυο μεγάλων πεντάστερων ξενοδοχείων στην περιοχή Καμάρι στο Αλυκό και στο Μικρό Κουφονήσι, όταν οι ήδη υπάρχουσες μονάδες αντιμετωπίζουν τεράστιο πρόβλημα.

Οι συνέπειες της πανδημίας έρχονται αλλά δεν φαίνονται να απασχολούν τον Δήμο Νάξου και την πλειοψηφία των τοπικών φορέων. Ήδη οι κτηνοτρόφοι έχουν πάθει μεγάλη οικονομική καταστροφή τώρα το Πάσχα αφού οι έμποροι δίνουν εξευτελιστικές τιμές για τα αμνοερίφια.

Ο Δήμος Νάξου, σιγή νεκροταφείου. Καμιά εκτίμηση και καταγραφή για την κατάσταση, καμιά προετοιμασία. Κανένα σχέδιο για να διεκδικήσουν μέτρα για την ανακούφιση και την προστασία των κατοίκων της Νάξου και των Μικρών Κυκλάδων. Δεν θα έπρεπε τουλάχιστον να μειώσουν τα δημοτικά τέλη και τέλος πάντων να κάνουν όλες τις απαραίτητες ενέργειες που άπτονται των δικών τους αρμοδιοτήτων; Άραγε δεν μπορούν να δουν τον επικείμενο ορυμαγδό; Αλλά είναι προφανές ότι αυτό που τους λείπει είναι η πολιτική βούληση και η κοινωνική ευαισθησία. Υπήρξαν πάντα εθελόδουλοι και οσφυοκάμπτες, κουτοπόνηροι και άβουλοι στο κοινό καλό, και τολμηροί και αποφασιστικοί όταν πρόκειται για τα ιδιοτελή μικροπολιτικά συμφέροντα, τα δικά τους και των πολιτικών προϊσταμένων τους.

Κακά τα ψέματα: Η κρίση είναι παγκόσμια και αυτοί που θα πληρώσουν το σκληρό τίμημα είναι αυτοί που το πληρώνουν πάντα, οι εργαζόμενοι και εκείνοι που έχουν πεταχτεί στο περιθώριο από το σύστημα. Στην Αμερική και στην Ισπανία έχουν αρχίσει ήδη να μην πληρώνουν ενοίκια μαζικά λόγω της φτώχειας. Στη νότια Ιταλία άρχισαν τα πλιάτσικα και το κράτος στέλνει δυνάμεις καταστολής για να περιφρουρεί τα σούπερ μάρκετ. Στην Ελλάδα πολλές ομάδες από τον αντιεξουσιαστικό χώρο μοιράζουν τρόφιμα και φάρμακα σε γηροκομεία, ορφανοτροφεία, σε πρόσφυγες και άστεγους.

Έχει έρθει πια η ώρα σαν κοινωνία να σταθούμε απέναντι σ’ αυτούς που μας ρημάζουν τη ζωή και που μας θεωρούν αναλώσιμους. Έχει έρθει η ώρα να σταθούμε αλληλέγγυοι ο ένας στον άλλο. Σ’ αυτό το πλαίσιο η Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Νάξου σε συνεργασία με κατοίκους του νησιού και αλληλέγγυους παραγωγούς συλλέγει τρόφιμα για να τα διαθέσει σε δομές κοινωνικής αλληλεγγύης όπως ο Άλλος Άνθρωπος κλπ. Όποιος ενδιαφέρεται να προσφέρει ας επικοινωνήσει στο email: naxoseleftheriaki@gmail.com

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Νάξου
Απρίλης του 2020