«Προοδευτική Διεθνής»: η επιστροφή της σοσιαλοδημοκρατικής αθλιότητας στην εποχή του Κορονοϊού.

Ένας σοσιαλοδημοκρατικός αχταρμάς προχειρότητας  με λίγο απο όλα, όπου λίγο ως πολύ όλοι χωράνε και που ο βασικός της σκοπός είναι να κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου στην άρχουσα τάξη ώστε να “εξανθρωπίσει” το σύστημα εκμετάλλευσης και να απεμπολήσει τις νεοφιλελεύθερες ακρότητες των πρόσφατων καιρών, κατορθώνοντας έτσι να συνεχίσει να διατηρεί τα κέρδη της και την επιβίωσή της.

Το πανευρωπαϊκό διασυνοριακό δημοκρατικό κίνημα, το DiEM25, και το Ινστιτούτο Sanders, που ιδρύθηκε το 2017 από την Jane Sanders, ίδρυσε τη περασμένη Δευτέρα στην Progressive International, έναν οργανισμό που εγκρίθηκε από περισσότερους από 40 διανοούμενους από όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένου των  Katrín Jakobsdóttir, Fernando Haddad, Aruna Roy, Noam Chomsky, Vanessa Nakate, Vijay Prashad, Carola Rackete, Yanis Varoufakis, Elizabeth Gómez Alcorta, Pierre Sané, Naomi Klein, Varshini Prakash  μεταξύ άλλων.

Οι υποστηρικτές της Προοδευτικής Διεθνούς επιβεβαιώνουν ότι η κρίση υγείας που προκαλείται από τον κορονοϊό και η επακόλουθη οικονομική κρίση καθιστούν υποχρεωτικό για τις προοδευτικές δυνάμεις του κόσμου να ενωθούν για να υπερασπιστούν και να διατηρήσουν ένα κράτος πρόνοιας, τα εργασιακά δικαιώματα και τη συνεργασία μεταξύ χωρών, εκτός από εδραίωση ενός πιο δημοκρατικού, ισότιμου, οικολογικού, ειρηνικού κόσμου στον οποίο υπερισχύει η συνεργατική οικονομία.

Η ιδέα είναι απλή: “προώθηση της ένωσης, συντονισμός και κινητοποίηση ακτιβιστών, ενώσεων, συνδικάτων, κοινωνικών κινημάτων και κομμάτων για την υπεράσπιση της δημοκρατίας, της αλληλεγγύης, της ισότητας και της βιωσιμότητας” και “διακοπή της προόδου του αυταρχισμού”.

Οι δραστηριότητες της πρωτοβουλίας χωρίζονται σε τρεις πυλώνες. Το Κίνημα  που στοχεύει στη δημιουργία ενός παγκόσμιου δικτύου ακτιβιστών και διοργανωτών που μπορούν να συντονίσουν το έργο πέρα ​​από τα σύνορα. Το Σχέδιο που είναι το κάλεσμα σε ακτιβιστές, στοχαστές και επαγγελματίες να αναπτύξουν ένα σχέδιο πολιτικής για μια προοδευτική διεθνή τάξη. Και το Wire που προσφέρει μια υπηρεσία διασύνδεσης στις προοδευτικές δυνάμεις του κόσμου, συνεργαζόμενη με δημοσιεύσεις σε όλο τον κόσμο για να φέρει τις προοπτικές της βάσης σε ένα παγκόσμιο κοινό.

Σε αντίθεση με τις προηγούμενες διεθνής, η Προοδευτική διεθνής δεν περιορίζεται σε κανένα είδος οργάνωσης ή σε οποιοδήποτε είδος αγώνα. Τα πολιτικά κόμματα δεν έχουν το μονοπώλιο στην πολιτική οργάνωση και μία διεθνής του 21ου αιώνα πρέπει να αντικατοπτρίζει την ποικιλομορφία των ενώσεων στη ζωή μας. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Π.Δ στοχεύει να συγκεντρώσει όλες τις προοδευτικές δυνάμεις – από συνδικαλιστικές οργανώσεις και οργανώσεις μισθωτών, έως απελευθερωτικά κινήματα και υπόγειες εκδόσεις – για να συμβάλει σε ένα κοινό μέτωπο.

Σε αντίθεση με τα προηγούμενα φόρουμ, η Π.Δ βασίζεται στην υπόθεση ότι ένα κοινωνικό δίκτυο δεν είναι αρκετό. Ακριβώς όπως οι προηγούμενες διεθνείς πρότειναν τις απαιτήσεις για μια μικρότερη εβδομάδα εργασίας και ένα τέλος στην παιδική εργασία, η Π.Δ στοχεύει να αναπτύξει ένα ρεαλιστικό πολιτικό όραμα για να μεταμορφώσει τα θεσμικά μας όργανα

Το Κίνημα στοχεύει να είναι ένα σημείο συνάντησης για ακτιβιστές και διοργανωτές από όλο τον κόσμο για να μοιράζονται πόρους, να ανταλλάσσουν εργαλεία, να οργανώνουν δράσεις που ξεπερνούν τα σύνορα και κάνουν την αλληλεγγύη κάτι περισσότερο από ένα σλόγκαν.

Η διεθνή ξεκίνησε αυτή τη Δευτέρα με την έναρξη της ιστοσελίδας της , όπου ο καθένας μπορεί να εγγραφεί ως μέλος και έχει την υποστήριξη περισσότερων από 40 διανοούμενων κάθε είδους και τάσεων, από συγγραφείς έως πολιτικούς.

Χρηματοδοτούμενο αποκλειστικά με ατομικές συνεισφορές από τα μέλη του και δωρεές, η Progressive International σχεδιάζει να διοργανώσει συνέδριο στο Ρέικιαβικ που διοργανώθηκε από το κόμμα Jakobsdóttir, το Αριστερό-Πράσινο Κίνημα, όπου θα προγραμματίσει όλες τις δράσεις για το έτος.

Σύμφωνα με το όραμα του Προοδευτικής Διεθνούς, φιλοδοξεί σε έναν κόσμο:

• Δημοκρατικό , όπου οι άνθρωποι έχουν τη δύναμη να διαμορφώσουν τους θεσμούς και τις κοινωνίες τους.
• Αποαποικιομένο , όπου όλα τα έθνη καθορίζουν το συλλογικό τους πεπρωμένο χωρίς καταπίεση.
• Δίκαιο , όπου επιδιορθώνει την ανισότητα στις κοινωνίες μας και τις κληρονομιές της ιστορίας μας.
• Ισότημο, εξυπηρετώντας τα συμφέροντα πολλών και όχι μόνοτων λίγων.
• Ελευθεριακό , όπου όλες οι ταυτότητες απολαμβάνουν τα ίδια δικαιώματα, αναγνώρισης και ισχύς.
• Αλληλεγγύο , όπου ο αγώνας του καθενός είναι ο αγώνας όλων.
• Βιώσιμο, με σεβασμό των πλανητικών ορίων και προστασία των κοινοτήτων στην πρώτη γραμμή.
• Οικολογικό , που θέτει τα ανθρώπινα όντα σε αρμονία με το περιβάλλον τους.
• Ειρηνικό , όπου η βία του πολέμου αντικαθίσταται με τη διπλωματία των λαών.
• Μετα-καπιταλιστικό , για να ανταμείψει όλες τις μορφές εργασίας, ενώ η λατρεία της εργασίας εξαλείφεται.
• Ευημερούντα , επενδύοντας σε ένα ευτυχισμένο μέλλον κοινής αφθονίας.
• Πλουραλιστικό , όπου η διαφορά γιορτάζεται ως φρούριο.