Έλον Μασκ: Ο “χούλιγκαν” του νεοφιλελευθερισμού επιτίθεται σε Τσόμσκι και “κομμουνισμό”

Ο Έλον Μασκ, ο επιχειρηματίας-“χούλιγκαν” του νεοφιλελευθερισμού, γνωστός για τις βιτριολικές του δημοσιεύσεις στα social media (ιδιαίτερα στο twitter, όπου έχει 30 εκατ. followers), επέλεξε αυτή την φορά να επιτεθεί στον “κομμουνισμό” (δηλαδή σε αυτό που ο ίδιος αντιλαμβάνεται ως κομμουνισμό), αλλά και στον φιλόσοφο και γλωσσολόγο Νόαμ Τσόμσκι.

Ο Μασκ δεν έχει διστάσει στο παρελθόν να δηλώσει πως γι’ αυτόν «το twitter είναι μια μεγάλη πολεμική αρένα», ενώ έχει κατά καιρούς εξαπολύσει επιθέσεις σε όσους του ασκούν κριτική, όπως έκαναν δυο χρόνια πριν τα γνωστά σατιρικά αριστερόστροφα Existential Comics, τα οποία και μπλόκαρε από τον λογαριασμό του με συνοπτικές διαδικασίες.

Ωστόσο, τις περισσότερες φορές είναι ο ίδιος που ξεκινάει τον “καυγά”. Έτσι λοιπόν, ο ιδιοκτήτης της “οικολογικής” επιχείρησης τεχνολογίας Tesla ανάρτησε εντελώς ξαφνικά εχθές μια σειρά από tweets και follow ups, με σκοπό να μας πληροφορήσει ότι «ο κομμουνισμός απέτυχε κάθε φορά που δοκιμάστηκε», «ο Νόαμ Τσόμσκι είναι σκατά», ενώ απάντησε σε σχετικό comment κάποιου “φίλου” του, πως ο τελευταίος «Είναι ένας ιός στο μυαλό ηλιθίων»:

Δεν έχουμε καμία διάθεση να υπερασπιστούμε με σθένος τον Νόαμ Τσόμσκι, ο οποίος, αν και αυτο-αποκαλείται “αναρχικός”, έχει κατά καιρούς διατυπώσει θέσεις που επιεικώς μπορούν να χαρακτηριστούν ως ρεφορμιστικές, ενώ έχει υποστηρίξει οτιδήποτε κυκλοφορεί σε new age σοσιαλδημοκρατία, από τον ΣΥΡΙΖΑ μέχρι τον Βαρουφάκη και τον Μπέρνι Σάντερς.

Ωστόσο, μπροστά σε καθάρματα όπως ο Έλον Μασκ, ο οποίος διατρανώνει την υποστήριξή του στην ελεύθερη αγορά, αλλά βασίζει την βιωσιμότητα της εταιρίας του σε χρηματοδοτήσεις από το αμερικανικό κράτος (αυτός ήταν και ο λόγος του beef με τα Existential Comics, αλλά και άλλους επικριτές της Tesla), αβαντάρει τον Τραμπ (τον αποκαλούν και Τραμπ της Silicon Valley) και δηλώνει ανοιχτά πως θα στηρίξει τον καραγκιόζη “καλλιτέχνη” Kanye West (την ντροπή της αφρο-αμερικανικής κοινότητας) για την προεδρία των ΗΠΑ, ο Τσόμσκι φαντάζει σίγουρα πυλώνας του προοδευτισμού στην χώρα της παράνοιας, του ρατσισμού και της αστυνομικής βίας.

Όσο για το θέμα του “κομμουνισμού”, του νοήματος και της βιωσιμότητάς του, εδώ το θέμα σηκώνει συζήτηση. Κύριε Μασκ, πέρα από το γεγονός της μηδαμινής σχέσης του Τσόμσκι με τον “κομμουνισμό” όπως τον φαντάζεστε, υπάρχει και ένα γενικότερο πρόβλημα στις “διαφωτιστικές” σας δηλώσεις: Κανένα από τα πρώην “σοσιαλιστικά” καθεστώτα, τις “Λαϊκές Δημοκρατίες” και τα λοιπά κρατικοκαπιταλιστικά μορφώματα δεν πλησίασε ούτε κατά διάνοια την έννοια του “κομμουνισμού”, βασικά ούτε καν αυτή του “σοσιαλισμού”. Αν όμως είναι αυτά τα καθεστώτα στα οποία αναφέρεστε, τι ακριβώς εννοείτε όταν λέτε πως “απέτυχαν”;

Ο καπιταλισμός λειτουργεί; Αν ρωτήσει κανείς τον Έλον Μασκ και τον Ντόναλντ Τράμπ θα του πούνε πως ασφαλώς και λειτουργεί. Αν ρωτήσει όμως την συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων των χωρών της Αφρικής και της Νοτιοανατολικής Ασίας, ίσως να εκπλαγεί από τις απαντήσεις τους. Αλλά για να μην πάμε και τόσο μακριά, ας κάνει κανείς μια βόλτα στα Βαλκάνια, στον Ευρωπαϊκό Νότο κλπ. Κι εκεί οι απαντήσεις που θα πάρει θα είναι μάλλον αρνητικές. Επειδή όμως ο καπιταλισμός είναι ένα σύστημα φτιαγμένο από τους Έλον Μασκ και τους Ντόναλντ Τραμπ αυτού του κόσμου, για να εξυπηρετεί τα δικά τους συμφέροντα, μπορούμε με βεβαιότητα να πούμε πως ναι, λειτουργεί, με την έννοια ότι εξυπηρετεί τον σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκε. Λειτουργεί για όλους; Όχι. Δεν μπορεί να λειτουργεί για όλους. Για κάθε “πετυχημένο” Έλον Μασκ, Ντόναλντ Τραμπ κλπ χρειάζονται δεκάδες χιλιάδες φτωχοί και εκμεταλλευόμενοι σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Έτσι “λειτουργεί” ο καπιταλισμός. Παρασιτικός ως προς τους πολλούς για χάρη των λίγων.

Όσο για τα διάφορα “σοσιαλιστικά” καθεστώτα, αν και θα πάρει κανείς εξίσου διφορούμενες απαντήσεις σχετικά με το αν λειτούργησαν, αν ήταν “καλύτερα από τον καπιταλισμό” κλπ, το μόνο σίγουρο είναι πως επιτέλεσαν και τα ίδια την λειτουργία και τον σκοπό για τον οποίο γεννήθηκαν: Να αναπαράγουν και να διαιωνίζουν τα συμφέροντα μιας μικρής κλίκας ανθρώπων, της κομματικής και κρατικής νομενκλατούρας, απέναντι στα συμφέροντα και τις επιθυμίες των από-τα-κάτω. Με τις δικές τους προτεραιότητες, το δικό τους σχέδιο, τις δικές τους βαλβίδες αποσυμπίεσης, αλλά και τα -όποια- θετικά τους.

Τώρα, αν “έχασαν” εν τέλει από τον Διεθνή Καπιταλισμό στην γεωπολιτική σκακιέρα, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν “λειτούργησαν” όσο υπήρχαν. Θα μας το επιβεβαίωναν και οι ίδιοι οι ηγέτες τους: Ο Στάλιν, ο Χρουστσόφ, οι Κιμ, ο Χόνεκερ…(Διατηρούμε τις κριτικές επιφυλάξεις μας για την Κούβα, δεν μπορούμε πιθανότατα να την κατατάξουμε στο ίδιο ράφι). Εκτός κι αν με τον έννοια “λειτουργία” εννοούμε την παγκόσμια επικράτηση ως κοινωνικοπολιτικό σύστημα και την καταδυνάστευση δισεκατομμυρίων ανθρώπων μέσω της φτώχειας και των πολέμων. Εκεί ναι, μπορούμε να πούμε πως απέτυχαν. Εκεί ξεκάθαρα πέτυχε και κέρδισε ο καπιταλισμός

Πάντως, το μόνο σίγουρο είναι ότι ο κύριος Έλον Μασκ και οι συνοδοιπόροι της τάξης του κάθε άλλο παρά σίγουροι πρέπει να αισθάνονται για το μέλλον του συστήματός τους. Η φωτιά που άναψε στην Αμερική τους τελευταίους μήνες πολύ δύσκολα θα σβήσει, αλλά ακόμη κι αν αυτό συμβεί, οι σπόροι της γενικευμένης ταξικής και κοινωνικής εξέγερσης στην “κοιλιά του τέρατος” του διεθνούς καπιταλισμού έχουν φυτευτεί για τα καλά. Και μπορεί ο “κομμουνισμός” και ο “σοσιαλισμός”, με τις έννοιες που τους αποδίδουν οι αστοί, να είναι “φαντάσματα του παρελθόντος”, αλλά η διεθνής επανάσταση για έναν κόσμο ισότητας, ελευθερίας και αλληλεγγύης, την αταξική κοινωνία, την αναρχία, είναι το “Φάντασμα του Παρόντος”, που πλανάται όχι απλά πάνω από την Ευρώπη, αλλά πάνω από ολόκληρο τον κόσμο. Από την Ροτζάβα και τις Τσιάπας, μέχρι την Αθήνα, την Φιλαδέλφια, το Παρίσι, το Χονγκ Κονγκ, την Χιλή…

Και όλες οι γερασμένες δυνάμεις αυτού του κόσμου κάνουν ό,τι μπορούν για να την καθυστερήσουν.

Ως πότε όμως; Αυτό είναι στο χέρι μας, στο χέρι όλων των καταπιεσμένων και εκμεταλλευόμενων αυτού του κόσμου.