Λίστες για στυλίστες, του Δήμου Βοσινάκη

Χτες το πρωί, βγήκε, επιτέλους, στη δημοσιότητα η λίστα Πέτσα στην οποία περιγράφονται αναλυτικά τα ποσά που πήρανε από την κυβέρνηση της ΝΔ γνωστά και άγνωστα ΜΜΕ για να μας πουν να κάτσουμε σπίτι στα πλαίσια του περιορισμού της εξάπλωσης του ιού. Το πράγμα έκανε μπαμ βέβαια προτού μάθουμε τα ακριβή ποσά. Ρεπορτάζ που σκορπούσαν τρόμο, πένθιμες μουσικές, καταγγελίες για βόλτες πέντε ατόμων σε πάρκο χιλίων τετραγωνικών μέτρων κτλ. Οι δεξιοί παραδοσιακά χάνουν το παιχνίδι από τις υπερβολές τους, πρέπει να ρωτήσουν τους αριστερούς για να μάθουν μπαλίτσα και να κάνουν τις δουλειές τους αθόρυβα και ωραία.

Μέσα σε αυτή την υπέροχη ατμόσφαιρα, υπήρχε βέβαια και ο Πρετεντέρης που είχε άλλη άποψη και προσπαθούσε να μας βγάλει όλους μαλάκες. Διαχρονική αξία ο Γιάννης και με σοβαρό σκεπτικό. Όταν σε φτύνουν όλοι, γιατί να φοβηθείς μια χλέπα ακόμη; Έγραφε στη σελίδα 24 στα Νέα στις 25-26/4/2020 “Ακούω πρόσφατα ότι τα ΜΜΕ εξαγοράστηκαν (λέει) με έντεκα εκατομμύρια από την κυβέρνηση για να υποστηρίξουν την επίσημη καμπάνια κατά του κοροναϊού. Λες και υπήρχε αντικείμενο εξαγοράς. Γιατί να εξαγοράσεις κάποιον για κάτι στο οποίο συμφωνούμε όλοι;” Λογικά, τώρα που έμαθε με κάθε επισημότητα από κυβερνητικά έγγραφα ότι ο εργοδότης του Βαγγέλης Μαρινάκης πήρε 1,484,816 εκατομμύρια ευρώ “για κάτι στο οποίο συμφωνούμε όλοι” θα έπεσε από τα σύννεφα.

Όπως και όταν έμαθε ότι το ελληνικό χρέος δεν είναι βιώσιμο ή όταν δεν ήθελε να πιστέψει ότι “τα ΜΜΕ έπαιρναν χαριστικά θαλασσοδάνεια από τις τράπεζες υπό την πίεση της πολιτικής εξουσίας με αντάλλαγμα την στήριξή τους”, γιατί αυτά τα αμαρτωλά τρίγωνα τα συναντάς μόνο στη Λατινική Αμερική. Ας αφήσουμε όμως τα φερέφωνα γα να περάσουμε στην ουσία. Θα παρατηρήσατε όλοι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι αυτός που πρωτοστατεί στις διαμαρτυρίες για τα ποσά και τον τρόπο που δόθηκαν τα λεφτά. Έτσι εξαγοράζεται λέει η ενημέρωση. Έχει δίκιο; Φυσικά και ναι. Άραγε ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έκανε τα ίδια, δηλαδή δεν τάιζε με κρατικό χρήμα τα φιλικά μέσα ενημέρωσης, όταν ήταν στην κυβέρνηση; Φυσικά και ναι. Και αν ξαναβγεί στην κυβέρνηση θα το ξανακάνει, διότι έτσι παίζεται το παιχνίδι της εξουσίας. Λέτε να ενδιαφέρεται ο Βαρδινογιάννης, ο Αλαφούζος, ο Μαρινάκης, ο Κυριακού, ο Σαββίδης και οι υπόλοιποι για την ποιότητα της ενημέρωσης που ευδοκιμεί στην Ελλάδα; Το μόνο που τους απασχολεί είναι να τους κάνει τα χατίρια η εκάστοτε κυβέρνηση.

Δεν τα τσουβαλιάζω όλα, αγαπητέ αναγνώστη. Άλλοι τρώνε πιο προσεκτικά, άλλοι πιο προκλητικά. Προφανώς, αυτοί που κυβερνούσαν από το 1974 μέχρι το 2015 έφαγαν τα δεκαπλάσια σε σχέση με αυτούς που κυβερνούσαν από το 2015 μέχρι το 2019. Εγώ εστιάζω στην ουσία. Και η ουσία είναι ότι για να κάτσει ο κώλος σου σε πρωθυπουργική καρέκλα και να ολοκληρώσεις μία τετραετία διακυβέρνησης πρέπει να ελέγχεις απαραιτήτως κάποια μεγάλα μέσα ενημέρωσης. Και αυτό είναι αποδεκτό από τη συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου. Πού το ξέρω; Αν κάτι μάθαμε καλά τα χρόνια της κρίσης είναι ότι δεν υπάρχουν άλλοι Έλληνες. Δεν έχει πουθενά κρυμμένους πιο έξυπνους, πιο τίμιους, πιο οξυδερκείς, πιο αντιδραστικούς και πιο ενεργούς που θα εμφανιστούν ένα πρωί και θα τα αλλάξουν όλα. Σε γενικές γραμμές, αυτοί είμαστε παιδιά. Ας πούμε την αλήθεια έτσι όπως είναι. Δεν είναι “5-10 χαζοί” που ψηφίζουν τους τηλεβιβλιοπώλες που προμοτάρουν βιβλία όπως πουλάνε οι έμποροι τα ψάρια στη λαϊκή αγορά και όσους μοιράζουν τα χειρόγραφα του Ιησού. Είναι εκατοντάδες χιλιάδες, μπορεί και εκατομμύρια, που θα έκαναν τα πάντα για να γίνουν σαν και αυτούς. Και ας χάσουν την, όποια, αξιοπρέπεια και αξιοπιστία είχε απομείνει μέσα τους.

Με εξαίρεση τα μέσα που έμειναν εκτός και δεν πήρανε φράγκο, έχει σημασία να δούμε τη στάση που κράτησαν τα μέσα που πήρανε ένα τμήμα της κρατικής επιχορήγησης. Είδαμε μερικά αρθράκια για τις αδικίες της λίστας, υπονοούμενα ότι η μοιρασιά δεν έγινε με κριτήριο την ακροαματικότητα – αναγνωσιμότητα – επισκεψιμότητα του μέσου αλλά με βάση τις κυβερνητικές συμπάθειες και το περιεχόμενο της λίστας. Καμία αναφορά στο αν είναι λογικό στη χρεοκοπημένη Ελλάδα να δίνεις μερικά εκατομμύρια ευρώ για μία καμπάνια που τα μέσα ήταν υποχρεωμένα να παρουσιάσουν δωρεάν για λόγους προστασίας της δημόσιας υγείας. Κανένας σχολιασμός της είδησης σαν είδηση. Αληθινοί επαγγελματίες οι τύποι. Χαμηλά τους τόνους, πήραμε τα λεφτά παιδιά και πάμε για άλλα. Η ενότητα των φραγκάτων είναι παράδειγμα προς μίμηση για τους φτωχούς. Δεν είναι σαν τις ομάδες τις εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς ή τους αναρχικούς που στα δέκα άτομα πρέπει με το ζόρι να διαμορφώσεις 15 διαφορετικά πλαίσια.

Η χτεσινή μέρα είχε και μία ακόμη ενδιαφέρουσα είδηση. Την ίδια ώρα που μάθαμε ότι ο Φώτης Γεωργελές που έγραφε στα editorial της Athens Voice ότι πρέπει να δουλέψουμε για να προκόψουμε και να μην περιμένουμε τα κρατικά επιδόματα τσίμπησε 250.000 ευρώ από τον Πέτσα πληροφορηθήκαμε ότι δεν φτάνουν τα λεφτά για την πληρωμή εφημεριών – υπερωριών Μαΐου στους υγειονομικούς που προσλήφθηκαν για να αντιμετωπίσουν τον ιό. Αυτοί θα χορτάσουν με χειροκρότημα. Έτσι και αλλιώς σε αυτή τη ζωή όλα είναι θέμα προτεραιοτήτων. Και η προτεραιότητα της αυτοδύναμης κυβέρνησης είναι να δώσει 100 χιλιάρικα σε κάποιο bovary.gr για να πληροφορήσει το κοινό του ότι η Μαρέβα Μητσοτάκη συνδύασε άψογα τη Zeus & Dione παντελόνα της με Zara τζάκετ.

ΥΓ: Τα νούμερα που αναφέρονται προέρχονται από την επίσημη λίστα που έδωσε στη δημοσιότητα η κυβέρνηση και το γράφημα με τα ποσά από τη σελίδα jodi.graphics