Η ερώτηση που συχνά προβάλεται είναι «Τί συνέβη;» Τι συνέβη στους αθλητές, όπως ο Κόλιν Κάπερινκ και τόσους πολλούς άλλους που διαμαρτυρήθηκαν γονατίζοντας στην ανάκρουση του εθνικού ύμνου, εναντιωμένοι στην αστυνομική βία; Τι συνέβη στους μαύρους αθλητές που έθεσανστους εαυτούς στη πρώτη γραμμή, ως φωνές αποφασιστικής σημασίας σε αυτή την εναντίωση; Καταστάληκαν από τον Τραμπ; Έμειναν σιωπηλοί από το φόβο πως θα είχαν την τύχη του Κάπερνικ και πως θα τους αρνιόνταν το δικαίωμα στη ζωή;
Ο καθείς έχει τις θεωρίες του, περί της κατάστασης με την πολιτική συνείδηση των αθλητών, μα η δική μου απάντηση θα είναι πάντα η ίδια: Ετούτη η χώρα είναι η γενεσιουργός πηγή που τροφοδοτεί τη ρατσιστική αστυνομική βία, και θα χρειαζόταν μόλις ένα περιστατικό, που πιθανότατα θα το έπιανε η κάμερα, ώστε να δεις τους αθλητές να εκφράζουν τη γνώμη τους δημόσια για άλλη μία φορά. Με άλλα λόγια, η ερώτηση, αν οι αθλητές δρουν ώστε να ακουστεί η φωνή τους θα καθορίζεται από την αστυνομία. Αν οι αστυνομικοί συνέχιζαν τους ρατσιστικούς, βίαιους τρόπούς τους, θα υπήρχε και η αντίδραση.
Μία τέτοια αντίδραση παρακολουθούμε αμέσως μετά τη δολοφονία του Τζορτζ Φλόυντ στη Μινεάπολη. Δεν γονατίζουν, τη περίοδο της πανδημίας που τα παιχνίδια έχουν ακυρωθεί, η σιωπή για πολλούς από αυτούς σίγουρα δεν ήταν μια από τις επιλογές τους. Οι αθλητές χρησιμοποίησαν τα σόσιαλ μίντια για να εκφράσουν την οργή τους, ακόμα και ορισμένοι από τους μισαλλόδοξους γκρινιάρηδες των αθλητικών μέσων έβγαλαν το σκασμό, τουλάχιστον όσο αυτό αφορούσε την αρθρογραφία τους. Αυτή η έκρηξη των αθλητών έχει τη σημασία της, επειδή αυτοί οι αθλητές ακολουθούνται μαζικά από τους λευκούς υποστηρικτές τους, οι οποίοι τώρα θα πρέπει να αντιμετωπίσουν τη δολοφονία του Φλόυντ. Αυτοί οι αθλητές σπάνε τη φούσκα που οι λευκοί έχουν τη πολυτέλεια να ζουν: τη φούσκα εντός της οποίας δε νιώθουν φόβο, όταν θα αντικρίσουν ένα αστυνομικό όργανο. Οι αθλητές έχουν μια μοναδική ικανότητα, να προσεγγίζουν αυτούς τους ανθρώπους, η οποία εξηγεί αυτό ακριβώς το γιατί, που από τις μέρες κιόλας του Τζακ Τζόνσον πάνω από έναν αιώνα πριν, το βήμα της έκφρασης τους έχει αστυνομομευτεί με τέτοιο ανηλεή τρόπο.
Ένα παράδειγμα αποτελεί ο πρώην παίκτης του ΝΒΑ, Στέφεν Τζάκσον. Ο «Κάπτεν Τζακ» γνώριζε το Φλόυντ και έχει εντυπωσιακή ομοιότητα στην εξωτερική εμφάνιση με το Φλόυντ―αυτός και ο Φλόυντ αποκαλούσαν ο ένας τον άλλο «δίδυμο.» Ο Τζάκσον εξέφρασε την άποψη του δημόσια μέσω μια σειράς αναρτήσεων, λέγοντας ουσιαστικά, «Είτε είσαι με τη πλευρά του σωστού, είτε επιτρέπεις το λάθος… δε μπορεί να αγαπάς εμένα και να μην αγαπάς και τους ανθρώπους μου.»
Πολλοί άλλοι, συμπεριλαμβανομένων των Κάπερνικ και Λεμπρόν Τζέιμς, κοινοποίησαν την ευρέως δημοσιευμένη φωτογραφία του (συλληφθέντα τώρα) Αστυνόμου Ντέρικ Τσαουβίν έχοντας το γόνατο του στο λαιμό του Φλόυντ, κατά τη διάρκεια της δολοφονίας του, αντιπαραβάλοντας τη με αυτή που δείχνει τον Κάπερνικ να γονατίζει διαμαρτυρόμενος ειρηνικά. Ο Τζέιμς επίσης πόσταρε μία ιστορία στο λογαριασμό του στο Instagram σχετικά με τη δολοφονία του Φλόυντ με τη λεζάντα, «Κυνηγούμαστε.»
Εάν κάποιος από αυτούς που με ακολουθούν δεν είναι εξοργισμένος με αυτές τις ανόητες επιθέσεις στους ΜΑΥΡΟΥΣ, παρακαλώ σταματήστε να με ακολουθείτε! Εάν η ψυχή σας δεν έχει διαταραχθεί, παρακαλώ σταματήστε να με ακολουθείτε! Αυτό προκάλεσε Πόνο, αλλά δεν θα προκαλέσει ποτέ ΦΟΒΟ… συγνώμη, δεν είμαστε πλασμένοι έτσι!
Να σημειωθεί εξάλλου (τονίζοντας πως είναι τόσοι λίγοι, οι λευκοί αθλητές που έχουν εκφράσει την άποψή τους δημόσια για τις ανάγκες του αγώνα #BlackLivesMatter), ο Τζέι Τζέι Βατ των Χιούστον Τέξας ανέφερε σε συνέντευξη : «Έχω δει το βίντεο, και πιστεύω είναι αηδιαστικό. Νομίζω δεν υπάρχει καμία εξήγηση. Εννοώ, δια εμένα, δε βγάζει νόημα. Απλά δεν καταλαβαίνω πως ένας άνδρας με χειροπέδες πεσμένος στο έδαφος, ο οποίος ξεκάθαρα κρατείται και ξεκάθαρα λέει, όντας σε απελπισία… Δεν καταλαβαίνω πως δε μπορεί να βρεθεί λύση για αυτή τη κατάσταση που δε θα οδηγεί στο θάνατο, νομίζω πως χρειάζεται να αντιμετωπιστεί. Προφανώς, έντονα.»
Στη συνέχεια υπάρχει ο Τάιρον «Τάι» Κάρτερ, τέως παίκτης του NFL και πρωταθλητής του Super Bowl, που βρέθηκε στις πρώτες γραμμές των διαδηλώσεων και των οδομαχιών με την αστυνομία στη Μινεάπολις. Όπως ο καθηγητής Λουί Μουρ μου επισήμανε, αυτό αποτελεί εξέχουσα σχισμή στο ρόλο που έχουν παίξει οι μαύροι αθλητές κατά το παρελθόν, τότε που συνήθιζαν να μη μιλούν κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων. Αντί αυτού, υπήρξε ο Τάι Κάρτερ λέγοντας, «Δεν υπάρχει ειρήνη, χωρίς δικαιοσύνη».
Είναι άγνωστο εάν η αγωνία τους θα διαπεράσει τη λευκή φούσκα. Ζούμε σε καιρούς έντονης πόλωσης. Δεν έχει υπάρξει χειρότερη μισθολογική ανισότητα, και οι δυνάμεις που―ακριβέστερα, ένας συγκεκριμένος (φερόμενος) δισεκατομμυριούχος πρόεδρος―έχουν αδίστακτα χρησιμοποιήσει το ρατσισμό για να κρατήσουν τον κόσμο διαχωρισμένο, ενώ οι πλούσιοι λεηλατούν αυτή τη χώρα και συνεχίζουν τη μεγαλύτερη μεταφορά πλούτου που έχει γνωρίσει ποτέ ο κόσμος χωρίς τη συμβολή πραξικοπήματος ή επανάστασης. Δεν είναι μόνο οι λευκοί που φέρνουν αυτόματα όπλα στα κτίρια του Καπιτωλίου, ενώ η αστυνομία χάσκει. Είναι οι λευκοί που κλείνουν τα μάτια και συγχέουν το να είσαι «μη-ρατσιστής» με το να είσαι αντι-ρατσιστής. Συμφωνώ με το επιχείρημα ότι είναι ευθύνη των λευκών να εκπαιδεύσουν και να αντιμετωπίσουν τους υπόλοιπους λευκούς για τη μισαλλοδοξία τους. Αλλά αν οι αθλητές μπορούν να μετακινήσουν τη βελόνα ένα κλάσμα προς τον αντι-ρατσισμό, αυτό είναι ένα σημαντικό έργο, και πρέπει να αξιοποιηθεί και να εκτιμηθεί.
Το alerta.gr αποτελεί μια πολιτική προσπάθεια διαρκούς παρουσίας και παρέμβασης, επιδιώκει να γίνει κόμβος στο πολύμορφο δικτυακό τοπίο για την διασπορά ριζοσπαστικών αντιλήψεων, δράσεων και σχεδίων στην κατεύθυνση της κοινωνικής απελευθέρωσης… Η συνεισφορά είναι ξεκάθαρα ένα δείγμα της κατανόησης της φύσης του μέσου και της ανάγκης που υπάρχει για να μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει και να μεγαλώνει. Για όποιον/α θέλει να συνδράμει ας κάνει κλικ εδώ
Το άσυλο της φιλελεύθερης υποκρισίας: σημειώσεις εξ αφορμής της νομικής κατάργησης του ασύλου[1] Οι σημειώσεις αυτές γράφτηκαν τον Αύγουστο του 2019 εξ αφορμής της κατάργησης του πανεπιστημιακού ασύλου από την Νίκη Κεραμέως. Σήμερα, με την νέα επίθεση στο δημόσιο...
Παρουσίαση οργάνωση της πρότασης του Υπόγειου Ιλισού για την οργάνωση των αναρχικών οργάνωση Εκδήλωση – Συζήτηση: Σάββατο 30/09/2023 στις 19.00 στην Κατάληψη Ανάληψης Παρουσίαση της πρότασης του Υπόγειου Ιλισού για την οργάνωση των αναρχικών Σας καλούμε για να...
Ρουβίκωνας: Αλληλεγγύη στην κατάληψη ΕΚΧ Βοτανικός Κήπος. Από το 2009 μέχρι και σήμερα ο κατειλημμένος Ελεύθερος Κοινωνικός Χώρος Βοτανικός Κήπος της Πετρούπολης έχει υπάρξει ένα συνεχές παράδειγμα της αλληλεγγύης και της αυτοοργάνωσης στην πράξη. Ένας χώρος ως τότε...
Metal Κομμάτι για το Κρατικό και Καπιταλιστικό Έγκλημα στα Τέμπη Οι Thiasus μας παρουσιάζουν ένα πολύ δυνατό Metal κομμάτι με τίτλο Trouble on the Rails με θέμα το Κρατικό και Καπιταλιστικό έγκλημα που διαπράχθηκε στα Τέμπη με την σύγκρουση των δύο τρένων καθώς και...
Κυβερνώντας από τα παρασκήνια. Η δολοφονία ενός ενοχλητικού κοινοτάρχη. Άρθρο του jungle-report από το 2012. Αναδημοσίευση από Κακά Μαντάτα. Πριν από κανά μήνα ο Βαρδής Βαρδινογιάννης έκανε μήνυση στην ιστοσελίδα jungle report για το άρθρο που ακολουθεί και το οποίο...
H γέφυρα του ποταμού Χάραδρου. Γρήγορες σκέψεις για την κατάρρευση της γέφυρας στην Πάτρα. • Κάτω από την εν λόγω γέφυρα περνάω καθημερινά για να πάω και να γυρίσω στην δουλειά μου, όπως και εκατοντάδες άλλοι/ες, καθώς ο δρόμος αποτελεί την είσοδο στην μικρή...
Δουλεύοντας για το «Ατελείωτο Ελληνικό Καλοκαίρι». Από τις "Κινήσεις για την Ταξική Αυτονομία". Οι «New Worker Times» συνομίλησαν με εργαζόμενους στην τουριστική σεζόν. Παρακάτω ακολουθούν τα όσα μας είπαν: Δεν εργαζόμαστε με «συνθήκες μεσαίωνα»[….] ούτε...
Ρουβίκωνας: Παρέμβαση στο ψητοπωλείο Άγραφα 1977 στο Γαλάτσι για τη μη τήρηση του ωραρίου εργασίας στις συνθήκες καύσωνα. Το κύμα καύσωνα που διανύουμε είναι το χειρότερο των εποχών μας. Για να βρούμε αντίστοιχό του πρέπει να γυρίσουμε πίσω περίπου 4 δεκαετίες. Και...
Ρουβίκωνας: Επίθεση στο ψητοπωλείο ‘Το Μικρό’ στη Χαλκίδα για τον νεκρό εργαζόμενο. Λίγες δεκαετίες πριν το να ρισκάρεις τη ζωή σου για ένα μεροκάματο, σ’ έκανε ήρωα νουβέλας, ξεπεσμένο τυχοδιώκτη του ’50 χωρίς τίποτα να χάσει. Στην Ελλάδα του 2023, το “μεροκάματο του...
