Αντιφασιστική πορεία για τα 7 χρόνια από τη δολοφονία του Π. Φύσσα

7 χρόνια συμπληρώνονται από το βράδυ που το μαχαίρι του ναζιστή Ρουπακιά καρφώθηκε στην καρδιά του Π. Φύσσα. Ο αντιφασιστικός ξεσηκωμός (και μόνο αυτός) που ακολούθησε ανάγκασε το κράτος να σύρει τη Χρυσή Αυγή σε δίκη υπό τον φόβο μιας γενικευμένης εξέγερσης. Αυτό το γεγονός, όμως, δεν μπορεί να σβήσει την πολύχρονη συνεργασία κράτους-παρακράτους σε όλα τα επίπεδα. Από τα κολλητηλίκια των μπάτσων με τους φασίστες ακόμη και το βράδυ της δολοφονίας του Π. Φύσσα, όπου η ομάδα ΔΙΑΣ κοιτούσε αμέτοχη το τάγμα εφόδου της Χ.Α. να επιτίθεται, μέχρι τα ΜΜΕ που προσπάθησαν να συγκαλύψουν τον φόνο λέγοντας ότι “τον σκότωσε για το ποδόσφαιρο”. Από την υπόγεια ενίσχυση που έδιναν τα αστικά κόμματα στη Χ.Α για δεκαετίες, μέχρι τα δικαστήρια που αθώωναν ή έριχναν στα μαλακά κάθε φασίστα μαχαιροβγάλτη κι επίδοξο δολοφόνο.

Στις 7 Οκτωβρίου ολοκληρώνεται η δίκη της Χ.Α. μετά από πεντέμισι χρόνια. Η στιγμή της απόφασης θα είναι η στιγμή που θα μάθουμε αν το κράτος έχει αποφασίσει να τελειώσει με τη Χ.Α. (τουλάχιστον με τη συγκεκριμένη μορφή της) ή θα ακολουθήσει την εισήγηση της εισαγγελέως Αδαμαντίας Οικονόμου αθωώνοντάς τη και επιστρέφοντας τα εκατομμύρια των κρατικών επιχορηγήσεων που έχουν ανασταλεί λόγω της δίωξης. Όμως, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα ξέρουμε πολύ καλά 3 πράγματα:

1. Κάποια από τα πολυάριθμα μορφώματα που έχουν προκύψει από την αποσάρθρωση της Χ.Α. έχουν τη θέληση να συνεχίσουν να έχουν τον ρόλο των ταγμάτων εφόδου αποτελώντας την ναζιστική εμπροσθοφυλακή του ελληνικού φασισμού. Ο βόθρος που ξεχείλισε πριν μια δεκαετία με τη βίαιη μνημονιακή επίθεση στην κοινωνική βάση και την πριμοδότηση της Χ.Α. συνεχίζει να πνίγει την κοινωνία και ειδικά τα πιο αδύναμα μέλη της.

2. Ο φασισμός δεν εξαντλείται στον χρυσαυγιτισμό. Οι ορδές των καθαρμάτων που “εξεγείρονται” ενάντια στην παρουσία προσφύγων και μεταναστών αποδεικνύουν του λόγου το αληθές και συνεχίζουν να διεκδικούν τον δημόσιο λόγο και τον δρόμο έπειτα από τα συλλαλητήρια για το μακεδονικό. Υπάρχει ένα ευδιάκριτο ρεύμα που συγκροτείται πάνω στον εθνικισμό, τον ρατσισμό και τον ανορθολογισμό. Η προσπάθεια από ακροδεξιούς κύκλους να εκμεταλλευτούν αταβιστικά αντανακλαστικά της κοινωνίας, όπως συμβαίνει με την άρνηση των μασκών και του κορωνοϊού, είναι τακτική εμπνευσμένη από την αμερικάνικη alt-right και όσο γκροτέσκα κι αν φαίνεται, δεν παύει να είναι πολύ επικίνδυνη.

3. Κανένα φασιστικό κίνημα δεν μπορεί να σταθεί χωρίς τη βοήθεια του κράτους. Για την ακρίβεια, ο φασισμός εξελίσσεται γρήγορα σε επίσημη κρατική πολιτική. Η τραγωδία της Μόριας, οι αστυνομικές επιθέσεις και δολοφονίες στον Έβρο τον προηγούμενο χειμώνα, οι εξώσεις μεταναστών, το χτίσιμο κλειστών στρατοπέδων συγκέντρωσης, η αστυνομοκρατία και οι αστυνομικές αυθαιρεσίες, ο αυταρχισμός, η λεηλασία του δημόσιου πλούτου, ο εθνικιστικός παροξυσμός και η εξοπλιστική κούρσα σε βάρος της εργατικής τάξης συνηγορούν σε αυτό. Ο φασισμός εξαπλώνεται τόσο από τα πάνω όσο και από τα κάτω. Όσο κι αν οι φασίστες επιχειρούν να εμφανιστούν με φαινομενικά αντισυστημική προβιά, αυτό που ουσιαστικά κάνουν είναι η βρώμικη δουλειά του κράτους και του κεφαλαίου. Άλλωστε, τι πιο βολικό για την Εξουσία από το να εμφανίζεται ως δήθεν αντιπολίτευση το δεξί της χέρι;

Απέναντι σε αυτή τη λαίλαπα στεκόμαστε ΕΜΕΙΣ. Ποιοι είμαστε; Είμαστε οι άνθρωποι της κοινωνικής βάσης που ακροβατούμε ανάμεσα στην ανεργία και τις άθλιες κακοπληρωμένες δουλειές. Είμαστε οι πρόσφυγες και οι μετανάστες που ζούμε μέσα στο καθεστώς εξαίρεσης. Είμαστε οι γυναίκες που κινδυνεύουμε ανά πάσα στιγμή από τον μισογυνισμό και τις σεξιστικές επιθέσεις. Είμαστε τα lgbtq άτομα που μας επιτίθενται και μας χλευάζουν για τη σεξουαλική κατεύθυνση μας. Είμαστε οι συνταξιούχοι που πρέπει να κοπούν οι συντάξεις μας για να αγοραστούν κι άλλα πολεμικά αεροπλάνα και φρεγάτες. Είμαστε η νεολαία δίχως μέλλον που ασφυκτιά ανάμεσα στην εξαθλίωση και τον καθημερινό βομβαρδισμό από πολιτισμικά σκουπίδια. Είμαστε οι καταπιεσμένοι/ες και οι εκμεταλλευόμενοι/ες, αυτοί που έχουμε ανάγκη να τσακίσουμε τον φασισμό και το σύστημα που τον γεννάει. Για αυτόν τον λόγο οφείλουμε να κατεβούμε μαζικά και δυναμικά στις πορείες για τον Παύλο Φύσσα και τον Ζακ Κωστόπουλο. Γιατί η μνήμη δεν είναι σκουπίδι. Για να τιμήσουμε τους νεκρούς μας και να συνεχίσουμε να αντιστεκόμαστε.

ΠΟΡΕΙΑ: ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 18 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ 2020 18:30 ΚΑΜΑΡΑ

Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης (μέλος της Αναρχικής Ομοσπονδίας)