Το Συνέδριο της Αναρχικής Διεθνούς στο Saint Imier (1872)

Το Συνέδριο της Αναρχικής Διεθνούς στο Saint Imier (1872)

Στις 15 Σεπτεμβρίου του 1872, εκπρόσωποι της Α’ Διεθνούς (γνωστής και ως Διεθνούς Ένωσης Εργατών) συναντήθηκαν για ένα έκτακτο συνέδριο στην πόλη Saint-Imier, της Ελβετίας. Το Συνέδριο συγκλήθηκε από την Ομοσπονδία Jura της Ελβετίας, που αποτελούσε το επίκεντρο του αντιεξουσιαστικού σοσιαλισμού. Καλέστηκε κόντρα στο κατάμεστο Συνέδριο της Χάγης, το οποίο είχε πάρει την απόφαση να διαγράψει τους ελευθεριακούς Τζέϊμς Γκιγιώμ και Μιχαήλ Μπακούνιν με κατασκευασμένες κατηγορίες.

Το Συνέδριο της Χάγης είχε διακηρύξει επίσης ότι η εξουσία θα είναι συγκεντρωμένη στα χέρια του Γενικού Συμβουλίου που ήταν ευθυγραμμισμένο με τον Μαρξ, ότι η έδρα του Γενικού Συμβουλίου θα μεταβιβαζόταν στη Νέα Υόρκη και ότι η συμμετοχή στο κοινοβούλιο είναι απαραίτητη προϋπόθεση για τη νίκη της εργατικής τάξης. Αυτές οι αποφάσεις και ο τρόπος με τον οποίο πάρθηκαν, απομάκρυναν σημαντικές πτέρυγες της Α’ Διεθνούς. Όχι μόνο τους ελευθεριακούς, αλλά και μια σειρά άλλων τμημάτων που στεκόντουσαν κατηγορηματικά στις συγκεντρωτικές και γραφειοκρατικές διαδικασίες.

Οι ιδρυτικοί εκπρόσωποι, εκπροσώπησαν τις Γαλλικές, Ιταλικές, Ισπανικές και Jurassienne (Ελβετικές) Ομοσπονδίες, καθώς και ένα από τα Αμερικανικά τμήματα. Πριν από το Συνέδριο της Χάγης οι Αμερικανοί είχαν διχαστεί, με τη μια μεριά να ενστερνίζεται τις θέσεις του Μαρξ και την άλλη να αποτελεί μια χαλαρή Ομοσπονδία που συμπεριλάμβανε διάφορες τάσεις ριζοσπαστών. Οι εκπρόσωποι κηρύξανε άκυρα τα ψηφίσματα του Συνεδρίου της Χάγης και αρνήθηκαν να αναγνωρίσουν το Γενικό Συμβούλιο, κρίνοντας το παράνομο.

Σε αντίθεση με την Μαρξιστική Διεθνή που έδρευε στη Νέα Υόρκη, εξέφρασαν την αναγκαιότητα της ομοσπονδιοποίησης και της αυτονομίας σε μια οργάνωση, έχοντας για συνδετικό κρίκο την αλληλεγγύη και όχι την εξουσία.

Όσον αφορά το πολιτικό σκέλος, το Συνέδριο τάχθηκε υπέρ της αρχής των «διαφόρων δρόμων για τον σοσιαλισμό». Απέρριψε την ιδέα μιας ενιαίας γραμμής λειτουργίας ή ενός πολιτικού προγράμματος, ως του μοναδικού δρόμου που θα μπορούσε να οδηγήσει τους εργαζόμενους στην απελευθέρωση τους. Αυτή η θέση θα φαινόταν τόσο παράλογη όσο και αντιδραστική. Οι Ομοσπονδίες από μόνες τους, αποφάσισαν τις δικές τους στρατηγικές, σε συνεργασία με τα υπόλοιπα τμήματα.

Η κοινή αρχή των Ομοσπονδιών ήταν η διακήρυξη ότι ο στόχος της Διεθνούς είναι η ίδρυση μιας ελεύθερης και ισότιμης οικονομικής συνομοσπονδίας, «ανεξάρτητης από κάθε πολιτική κυβέρνηση» και η αυτοδιεύθυνση των εργαζομένων. Η Διεθνής ειδώθηκε ως μια οικονομική ένωση, οργανωμένη στη βάση των ταξικών συμφερόντων. Απέρριψε τις πολιτικές οργανώσεις, ως φορείς που επιδιώκουν την κατάληψη της κυβερνητικής εξουσίας. Το Συνέδριο δήλωσε ότι «η καταστροφή της πολιτικής εξουσίας είναι το πρώτο καθήκον του προλεταριάτου».

Ενάντια σε αυτή τη μορφή πολιτικής, πρότειναν τη δημιουργία ελεύθερων Ομοσπονδιών για όλες τις ομάδες παραγωγών. Αυτή η ιδέα δεν υλοποιήθηκε ποτέ, αλλά συμπληρώθηκε από την τελική απόφαση του Συνεδρίου που ήταν η επιλογή των απεργιών ως όπλου αντίστασης των εργαζομένων στον καπιταλισμό. Η θέση αυτή έχει ερμηνευτεί από ορισμένους ως ένα είδος πρώιμου συνδικαλισμού, ή αλλιώς ως μια παραλλαγή των θέσεων του Προυντόν.

Η Διεθνής στη Νέα Υόρκη που παρέμεινε ο προμαχώνας των συμμάχων του Μαρξ και κάποιων ακόμα, σύντομα θα καταρρεύσει. Η Διεθνής στο Saint Imier συνέχισε να υφίσταται, εξασφαλίζοντας την υποστήριξη των τμημάτων του Βελγίου, της Αγγλίας και της Ολλανδίας στο επόμενο Συνέδριό της. Ωστόσο, η Διεθνής αυτή θα έφθινε και το ελευθεριακό κίνημα σταδιακά θα διαλυόταν. Κάποιοι έγιναν πιο δεκτικοί στο ρεφορμισμό, ενώ άλλοι ανέπτυξαν αδιάλλακτες θέσεις ενάντια στις εκλογές και υπέρ της έμπρακτης προπαγάνδας, στοιχεία που θα χαρακτήριζαν τη φυσιογνωμία του αναρχικό κίνημα για τις επόμενες δεκαετίες. Η τελευταία τάση έγινε κυρίαρχη καθώς η Διεθνής παρήκμαζε, απομακρύνοντας ακόμη περισσότερο τους ρεφορμιστές και άλλους επαναστάτες.

Η εικόνα ίσως περιέχει: ουρανός, νύχτα, δέντρο και υπαίθριες δραστηριότητες

Ο τόπος συνάντησης στο Saint-Imier. Πλέον είναι ένα νυχτερινό κέντρο διασκέδασης.

 

Πηγή: Red and Black Notes

Το alerta.gr αποτελεί μια πολιτική προσπάθεια διαρκούς παρουσίας και παρέμβασης, επιδιώκει να γίνει κόμβος στο πολύμορφο δικτυακό τοπίο για την διασπορά ριζοσπαστικών αντιλήψεων, δράσεων και σχεδίων στην κατεύθυνση της κοινωνικής απελευθέρωσης… Η συνεισφορά είναι ξεκάθαρα ένα δείγμα της κατανόησης της φύσης του μέσου και της ανάγκης που υπάρχει για να μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει και να μεγαλώνει. Για όποιον/α θέλει να συνδράμει ας κάνει κλικ εδώ

Το άσυλο της φιλελεύθερης υποκρισίας

Το άσυλο της φιλελεύθερης υποκρισίας: σημειώσεις εξ αφορμής της νομικής κατάργησης του ασύλου[1] Οι σημειώσεις αυτές γράφτηκαν τον Αύγουστο του 2019 εξ αφορμής της κατάργησης του πανεπιστημιακού ασύλου από την Νίκη Κεραμέως. Σήμερα, με την νέα επίθεση στο δημόσιο...

Εκδήλωση – συζήτηση:Παρουσίαση της πρότασης του Υπόγειου Ιλισού για την οργάνωση των αναρχικών

Παρουσίαση οργάνωση της πρότασης του Υπόγειου Ιλισού για την οργάνωση των αναρχικών οργάνωση Εκδήλωση – Συζήτηση: Σάββατο 30/09/2023 στις 19.00 στην Κατάληψη Ανάληψης Παρουσίαση της πρότασης του Υπόγειου Ιλισού για την οργάνωση των αναρχικών Σας καλούμε για να...

test post

asdfsafasdf asdf a sdf asd fas f asd f

Ρουβίκωνας: Αλληλεγγύη στην κατάληψη ΕΚΧ Βοτανικός Κήπος

Ρουβίκωνας: Αλληλεγγύη στην κατάληψη ΕΚΧ Βοτανικός Κήπος. Από το 2009 μέχρι και σήμερα ο κατειλημμένος Ελεύθερος Κοινωνικός Χώρος Βοτανικός Κήπος της Πετρούπολης έχει υπάρξει ένα συνεχές παράδειγμα της αλληλεγγύης και της αυτοοργάνωσης στην πράξη. Ένας χώρος ως τότε...

Metal Κομμάτι για το Κρατικό και Καπιταλιστικό Έγκλημα στα Τέμπη

Metal Κομμάτι για το Κρατικό και Καπιταλιστικό Έγκλημα στα Τέμπη Οι Thiasus μας παρουσιάζουν ένα πολύ δυνατό Metal κομμάτι με τίτλο Trouble on the Rails με θέμα το Κρατικό και Καπιταλιστικό έγκλημα που διαπράχθηκε στα Τέμπη με την σύγκρουση των δύο τρένων καθώς και...

Κυβερνώντας από τα παρασκήνια. Η δολοφονία ενός ενοχλητικού κοινοτάρχη

Κυβερνώντας από τα παρασκήνια. Η δολοφονία ενός ενοχλητικού κοινοτάρχη. Άρθρο του jungle-report από το 2012. Αναδημοσίευση από Κακά Μαντάτα. Πριν από κανά μήνα ο Βαρδής Βαρδινογιάννης έκανε μήνυση στην ιστοσελίδα jungle report  για το άρθρο που ακολουθεί και το οποίο...

H γέφυρα του ποταμού Χάραδρου

H γέφυρα του ποταμού Χάραδρου. Γρήγορες σκέψεις για την κατάρρευση της γέφυρας στην Πάτρα. • Κάτω από την εν λόγω γέφυρα περνάω καθημερινά για να πάω και να γυρίσω στην δουλειά μου, όπως και εκατοντάδες άλλοι/ες, καθώς ο δρόμος αποτελεί την είσοδο στην μικρή...

Δουλεύοντας για το «Ατελείωτο Ελληνικό Καλοκαίρι»

Δουλεύοντας για το «Ατελείωτο Ελληνικό Καλοκαίρι». Από τις "Κινήσεις για την Ταξική Αυτονομία". Οι «New Worker Times» συνομίλησαν με εργαζόμενους στην τουριστική σεζόν. Παρακάτω ακολουθούν τα όσα μας είπαν: Δεν εργαζόμαστε με «συνθήκες μεσαίωνα»[….] ούτε...

Ρουβίκωνας: Παρέμβαση στο ψητοπωλείο Άγραφα 1977

Ρουβίκωνας: Παρέμβαση στο ψητοπωλείο Άγραφα 1977 στο Γαλάτσι για τη μη τήρηση του ωραρίου εργασίας στις συνθήκες καύσωνα. Το κύμα καύσωνα που διανύουμε είναι το χειρότερο των εποχών μας. Για να βρούμε αντίστοιχό του πρέπει να γυρίσουμε πίσω περίπου 4 δεκαετίες. Και...

Ρουβίκωνας: Επίθεση στο ψητοπωλείο ‘Το Μικρό’ [+ video]

Ρουβίκωνας: Επίθεση στο ψητοπωλείο ‘Το Μικρό’ στη Χαλκίδα για τον νεκρό εργαζόμενο. Λίγες δεκαετίες πριν το να ρισκάρεις τη ζωή σου για ένα μεροκάματο, σ’ έκανε ήρωα νουβέλας, ξεπεσμένο τυχοδιώκτη του ’50 χωρίς τίποτα να χάσει. Στην Ελλάδα του 2023, το “μεροκάματο του...