Φαντάζει ακατόρθωτο σε λιγοστές γραμμές να συμπυκνώσει κανείς τους λόγους για τους οποίους επιλέγει να χτίσει τις αντιστάσεις του απέναντι στην κυριαρχία του κράτους, του καπιταλισμού αλλά και κάθε εξουσίας , πάνω σε κατειλημμένα θεμέλια. Και αυτό γιατί θα πρέπει να περιγράψουμε κάθε στιγμή που βιώνουμε μέσα στα σπίτια του αγώνα. Εκεί που η πόρτα κλείνει και αφήνει πίσω της τη μιζέρια και την αλλοτρίωση της καθημερινότητας. Σήμερα βρισκόμαστε ανάμεσα σε συντρόφισσες και συντρόφους που μέσα από τις δικές τους ιδιαίτερες εμπειρίες αγώνα, επικαιροποιούν το πρόταγμα της κατάληψης στο εδώ και στο τώρα. Διαφορετικές εμπειρίες αγώνα, διαφορετικοί δρόμοι, που όμως έχουν κοινή αφετηρία για όλους μας: δε συμβιβαζόμαστε με τίποτα λιγότερο από τα πάντα γι αυτό και θα καταλάβουμε ότι μας ανήκει.
Υπερασπιζόμαστε αδιάλλακτα ως συλλογικότητα εδω και σχεδόν 17 χρόνια την επιλογή της κατάληψης ως μέσο οργάνωσης του αντικρατικού αγώνα, ως σημείο αναφοράς και συνάντησης των αγωνιζόμενων, ως τόπο έκφρασης και δημιουργικότητας μακριά και ενάντια στο εμπόρευμα, ως ορμητήριο ρήξης και σύγκρουσης με τους μηχανισμούς καθυπόταξης της ελευθερίας. Και αυτό γιατί πολύ απλά, οι ανάσες ελευθερίας δεν εξαγοράζονται, κατακτιούνται με αγώνες.
17 χρόνια πίσω λοιπόν η Terra (όπως και η Υφανέτ λίγο πιο μετά) αποτέλεσε την οχύρωση του αντιεξουσιαστικού κινήματος που αναζητούσε σταθερά σημεία αναφοράς και έκφρασης της αναρχικής θεωρίας και πράξης μετά τα γεγονότα της συνόδου κορυφής του 2003 και του κινήματος αλληλεγγύης και υπεράσπισης των συλληφθέντων από τις συγκρούσεις της αντισυνόδου και του κινήματος ενάντια στην παγκοσμιοποίηση. Ακολούθησαν χιλιάδες στιγμές αγώνα, εκατοντάδες συντρόφισσες και σύντροφοι που πέρασαν το κατώφλι της κατάληψης κα συναντήθηκαν μαζί μας. Από τότε πολλά έχουν αλλάξει όμως το πρόταγμα για μας παραμένει αναλλοίωτο.
Και φτάνουμε σήμερα που ο κλοιός στενεύει γύρω μας. Μετράμε απώλειες, χάνουμε έδαφος, οπισθοχωρούμε. Αυτή είναι η κρίσιμη στιγμή που δημιουργεί δεκάδες ερωτήματα. Πως προχωράμε. Αλλάζουμε στρατηγική; Πόσες διώξεις μπορούμε να αντέξουμε; Πόσα δικαστήρια μας περιμένουν; Μήπως να προσαρμοστούμε στη νέα συνθήκη; Χωρίς σημεία αναφοράς πως θα οργανώσουμε τις αντιστάσεις μας; Μετά τις καταλήψεις τι; Εμείς με συντροφικότητα αλλά πάνω απ’ όλα σεβασμό στις επιλογές αγώνα του καθενός, θα πούμε πως η απάντηση βρίσκεται στα πεδία του ίδιου του αγώνα. Δεν μας οδήγησε στην κατάληψη ο εκβιασμός του ενοικίου και μονο, αλλά ο εκβιασμός του κράτους για νομιμοποίηση της αντιπαράθεσης.
Η κατάληψη για μας από την αρχή αποτελεί ρήξη με τον κόσμο της εξουσίας και της καταστολής. Ανοίξαμε την πόρτα της Terra κλείνοντας αυτή της ιδιοκτησίας, του συμβιβασμού και της νομιμότητας. Ανοίξαμε τα παράθυρα ενός κτιρίου που σάπιζε από την εγκατάλειψη και την αδιαφορία για να ξεχειλίσει όλος ο θυμός και η οργή μας για την αδικία και την εκμετάλλευση που καταλαμβάνει όλο και περισσότερο χώρο γύρω μας. Καί κάθε φορά που βγάζαμε μπάζα ξεπηδούσαν από κάτω τα γέλια μας. Τα γέλια της παιδικότητας που ξαναβρήκαμε μέσα στην κατάληψη μας. Από την πρώτη μέρα καταθέσαμε πως υπερασπιζόμαστε την οργάνωση της αδιαλλαξίας της αξιοπρέπειας. Από τότε δεν άλλαξε τίποτα. Τώρα περισσότερο από ποτέ καλούμαστε να σταθούμε στο ύψος των επιλογών μας.
Ότι και να πούμε κανένας δε θα καταλάβει πως νιώθουμε που αυτή τη στιγμή δε μπορούμε να βαδίσουμε μέσα στο έδαφος μας, επειδή μια στοίβα σκουπίδια στέκεται απέξω. Όμως οφείλουμε να είμαστε ειλικρινείς με τις εαυτές μας και τις επιλογές μας. Τίποτα δεν κερδήθηκε χωρίς απώλειες. Αν δεν είμαστε έτοιμοι να χάσουμε πράγματα τότε δεν είμαστε αποφασισμένες να διεκδικήσουμε. Αν μέσα στο κίνημα επικρατήσει το κριτήριο της ασφάλειας πάνω από αυτό την αναγκαιότητα της σύγκρουσης, τότε έχουμε ήδη νικηθεί. Οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες της κοινότητας καταλήψεων Κουκακίου μας το απέδειξαν πολύ καλά αυτό υπερασπιζόμενοι μαχητκά τα εδάφη τους, γι αυτό και έχουν την αμέριστη αλληλεγγύη μας στις δίκες που έρχονται.
Συντρόφισσες και σύντροφοι, δε θα έρθουν πιο εύκολες μέρες. Στον πόλεμο ποτέ δε μιλάς για εύκολες μέρες, όμως είσαι εκεί για να τις φτιάξεις. Η καταστολή θα σκληρύνει για όλους μας, θα δεχτούμε χτυπήματα, διώξεις, δικαστήρια και φυλακίσεις. Εμείς ως συλλογικότητα που υπερασπίζεται την πολύμορφη αντιπαράθεση με τον εχθρό έχουμε έναν και μοναδικό δρόμο προς την ανυποχώρητη ρήξη και στο τέλος γράφει κατάληψη Terra Incognita. Γιατί οι καταλήψεις δεν είναι κάτι ξεπερασμένο. Δε θα αποτελέσουν μια εικόνα του παρελθόντος. Θα παραμείνουν ζωντανές και παρούσες στις στιγμές αγώνα του παρόντος. Θα είναι εδώ να περιμένουν όσους και όσα θα έρθουν.
Είμαστε κομμάτι των σημείων αναφοράς του αναρχικού κινήματος. Είμαστε κομμάτι των πεδίων ζύμωσης ανεξούσιων συντροφικών σχέσεων ελευθερίας και ισότητας. Είμαστε κομμάτι των εργαστηρίων οργάνωσης του ανατρεπτικού αγώνα. Γι’ αυτό και δε μπορούν να μας τελειώσουν. Γιατί είμαστε αγκάθι στον κορμό της κοινωνίας που αντιστέκεται στην εξουσία και την υποταγή. Και το αγκάθι όταν το ακουμπήσεις, ματώνεις.
Το alerta.gr αποτελεί μια πολιτική προσπάθεια διαρκούς παρουσίας και παρέμβασης, επιδιώκει να γίνει κόμβος στο πολύμορφο δικτυακό τοπίο για την διασπορά ριζοσπαστικών αντιλήψεων, δράσεων και σχεδίων στην κατεύθυνση της κοινωνικής απελευθέρωσης… Η συνεισφορά είναι ξεκάθαρα ένα δείγμα της κατανόησης της φύσης του μέσου και της ανάγκης που υπάρχει για να μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει και να μεγαλώνει. Για όποιον/α θέλει να συνδράμει ας κάνει κλικ εδώ
Το άσυλο της φιλελεύθερης υποκρισίας: σημειώσεις εξ αφορμής της νομικής κατάργησης του ασύλου[1] Οι σημειώσεις αυτές γράφτηκαν τον Αύγουστο του 2019 εξ αφορμής της κατάργησης του πανεπιστημιακού ασύλου από την Νίκη Κεραμέως. Σήμερα, με την νέα επίθεση στο δημόσιο...
Παρουσίαση οργάνωση της πρότασης του Υπόγειου Ιλισού για την οργάνωση των αναρχικών οργάνωση Εκδήλωση – Συζήτηση: Σάββατο 30/09/2023 στις 19.00 στην Κατάληψη Ανάληψης Παρουσίαση της πρότασης του Υπόγειου Ιλισού για την οργάνωση των αναρχικών Σας καλούμε για να...
Ρουβίκωνας: Αλληλεγγύη στην κατάληψη ΕΚΧ Βοτανικός Κήπος. Από το 2009 μέχρι και σήμερα ο κατειλημμένος Ελεύθερος Κοινωνικός Χώρος Βοτανικός Κήπος της Πετρούπολης έχει υπάρξει ένα συνεχές παράδειγμα της αλληλεγγύης και της αυτοοργάνωσης στην πράξη. Ένας χώρος ως τότε...
Metal Κομμάτι για το Κρατικό και Καπιταλιστικό Έγκλημα στα Τέμπη Οι Thiasus μας παρουσιάζουν ένα πολύ δυνατό Metal κομμάτι με τίτλο Trouble on the Rails με θέμα το Κρατικό και Καπιταλιστικό έγκλημα που διαπράχθηκε στα Τέμπη με την σύγκρουση των δύο τρένων καθώς και...
Κυβερνώντας από τα παρασκήνια. Η δολοφονία ενός ενοχλητικού κοινοτάρχη. Άρθρο του jungle-report από το 2012. Αναδημοσίευση από Κακά Μαντάτα. Πριν από κανά μήνα ο Βαρδής Βαρδινογιάννης έκανε μήνυση στην ιστοσελίδα jungle report για το άρθρο που ακολουθεί και το οποίο...
H γέφυρα του ποταμού Χάραδρου. Γρήγορες σκέψεις για την κατάρρευση της γέφυρας στην Πάτρα. • Κάτω από την εν λόγω γέφυρα περνάω καθημερινά για να πάω και να γυρίσω στην δουλειά μου, όπως και εκατοντάδες άλλοι/ες, καθώς ο δρόμος αποτελεί την είσοδο στην μικρή...
Δουλεύοντας για το «Ατελείωτο Ελληνικό Καλοκαίρι». Από τις "Κινήσεις για την Ταξική Αυτονομία". Οι «New Worker Times» συνομίλησαν με εργαζόμενους στην τουριστική σεζόν. Παρακάτω ακολουθούν τα όσα μας είπαν: Δεν εργαζόμαστε με «συνθήκες μεσαίωνα»[….] ούτε...
Ρουβίκωνας: Παρέμβαση στο ψητοπωλείο Άγραφα 1977 στο Γαλάτσι για τη μη τήρηση του ωραρίου εργασίας στις συνθήκες καύσωνα. Το κύμα καύσωνα που διανύουμε είναι το χειρότερο των εποχών μας. Για να βρούμε αντίστοιχό του πρέπει να γυρίσουμε πίσω περίπου 4 δεκαετίες. Και...
Ρουβίκωνας: Επίθεση στο ψητοπωλείο ‘Το Μικρό’ στη Χαλκίδα για τον νεκρό εργαζόμενο. Λίγες δεκαετίες πριν το να ρισκάρεις τη ζωή σου για ένα μεροκάματο, σ’ έκανε ήρωα νουβέλας, ξεπεσμένο τυχοδιώκτη του ’50 χωρίς τίποτα να χάσει. Στην Ελλάδα του 2023, το “μεροκάματο του...
![Πορεία ενάντια στην ακρίβεια | Παρασκευή 6/5, 18:00, Καμάρα [Θεσσαλονίκη]](https://www.alerta.gr/newalerta/wp-content/uploads/2022/05/a1-150x150.jpg "Πορεία ενάντια στην ακρίβεια | Παρασκευή 6/5, 18:00, Καμάρα [Θεσσαλονίκη]")
