Να μην περάσει το νομοσχέδιο της Κεραμέως | Πανεκπαιδευτικές Κινητοποιήσεις, Πέμπτη 14/01

Να μην περάσει το νομοσχέδιο της Κεραμέως | Πανεκπαιδευτικές Κινητοποιήσεις, Πέμπτη 14/01

Σε μια περίοδο ριζικής αναδιοργάνωσης των κοινωνικών και παραγωγικών σχέσεων εκμετάλλευσης, όπου διεξάγεται μια δυσθεώρητη επίθεση από τον κόσμο του κράτους και του κεφαλαίου εις βάρος της τάξης μας, δεν θα μπορούσε να μείνει έξω από το κάδρο και ο τομέας της εκπαίδευσης. Εν μέσω πανδημίας και με την πεποίθηση ότι δεν θα ”ανοίξει ρουθούνι”, η κυβέρνηση καταθέτει προς ψήφιση το νέο νομοσχέδιο για την παιδεία. Ένα νομοσχέδιο που αποτελεί χρόνιο απωθημένο του αστικού συστήματος, με τον δρόμο να είναι ήδη στρωμένος από τις αλλεπάλληλες προσπάθειες των προκατόχων κυβερνήσεων.

Η δημιουργία νέου αστυνομικού σώματος στα πανεπιστήμια, τα τακτικά face control στις εισόδους των πανεπιστημίων και οι αυστηρότεροι έλεγχοι, τα κλειστά συστήματα παρακολούθησης και η εμφάνιση των πειθαρχικών και ποινικών κυρώσεων για πιθανές παραβιάσεις, η ύπαρξη ελάχιστης βάσης ως προϋπόθεση για να μπει κανείς στα ΑΕΙ, οι διαγραφές φοιτητών που έχουν υπερβεί τα (ν+ν/2) έτη φοίτησης και οι περιορισμοί δηλώσεων στα μηχανογραφικά των Πανελληνίων, είναι οι κεντρικοί άξονες πάνω στους οποίους κινείται το παρόν νομοσχέδιο.

Η νεά κανονικότητα που αναδύεται μέσα από την υγειονομική και καπιταλιστική κρίση, επιτάσσει για τον κόσμο του κεφαλαίου, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, μια ολοκληρωτική αναδιάρθρωση της εκπαίδευσης. Μια αναδιάρθρωση η οποία συντελείται εδώ και πολύ καιρό, υπό τις προσταγές του ΟΟΣΑ, της ΕΕ, του ΣΕΒ και της νεοφιλελεύθερης οικονομίας. Όλα τα παραπάνω μέτρα λοιπόν, αποσκοπούν στον πλήρη εναρμονισμό των πανεπιστημίων με τις ανάγκες του κεφαλαιοκρατικού συστήματος παραγωγής και στην ευθυγράμμιση τους με τα καπιταλιστικά συμφέροντα.

Η ολοκληρωτική κατάργηση του φοιτητικού ασύλου, η αστυνόμευση των πανεπιστημίων, τα συστήματα επιτήρησης (face control) και οι διώξεις, αποσκοπούν στην πλήρη εφαρμογή του δόγματος «Νόμος και Τάξη» στην καθημερινότητα των φοιτητών. Προσβλέπουν στην επιβολή ”σιγής νεκροταφείου” στο εσωτερικό των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, στον αφοπλισμό του φοιτητικού κινήματος και στο τσάκισμα κάθε φοιτητικού και ταξικού αγώνα που διεξάγεται για την ικανοποίηση των φοιτητικών αναγκών και την υπεράσπιση των ταξικών συμφερόντων. Κάθε απόπειρα οργάνωσης των αντιστάσεων θα είναι πλήρως εποπτεύσιμη και ποινικοποιημένη, με τις αστυνομικές δυνάμεις να είναι μέσα στις σχολές ανά πάσα ώρα και στιγμή.

Αντίστοιχα, οι διαγραφές φοιτητών, που έχουν υπερβεί τα (ν+ν/2) έτη σπουδών, είναι ένας επιπλέον ανεκπλήρωτος διακαής πόθος των κυρίαρχων που κρατάει χρόνια. Μέσω των μαζικών διαγραφών αποσκοπούν στην περαιτέρω πειθάρχηση των φοιτητών, στην όξυνση του ανταγωνισμού και στην εντατικοποίηση της καθημερινότητας τους. Μέσα από την κατασκευή της επίπλαστης ταυτότητας των ”αιώνιων φοιτητών” προσβλέπουν στην παραδειγματική τιμωρία των φοιτητών που αδυνατούν να αντεπεξέλθουν στους όλο και πιο εντατικοποιημένους ρυθμούς σπουδών και στην διαμόρφωση ενός πρότυπου – φοιτητή, που είναι ”άριστος”, πειθαρχημένος και υπάκουος στις υποδείξεις των κυρίαρχων. Οι φοιτητές που ανήκουνε στον πάτο της κοινωνικής – ταξικής πυραμίδας και είναι αναγκασμένοι να εργάζονται παράλληλα, για να μπορούν να σπουδάζουν, είναι το πρωταρχικό κομμάτι της φοιτητικής κοινότητας που έρχεται αντιμέτωπο με την εκβιαστική συνθήκη των μαζικών διαγραφών. Κάτι που επιβεβαιώνει για ακόμα μια φορά τον ταξικό χαρακτήρα της εκπαίδευσης μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα.

Επιπλέον, μέσω της θέσπισης της ελάχιστης βάσης εισαγωγής στα ΑΕΙ, ενισχύουν τους ήδη υπαρκτούς ταξικούς φραγμούς στα πανεπιστήμια. Επιδιώκουν την καθιέρωση ενός πανεπιστημίου των λίγων, ευπόρων, ”αρίστων” και ”εκλεκτών”, όπου η βασική προϋπόθεση για να ”επιτύχεις” στις πανελλήνιες εξετάσεις είναι το να έχεις λεφτά για να πηγαίνεις σε φροντιστήρια. Με το μέτρο αυτό, τα Λύκεια μετατρέπονται σε αρένες μάχης για την είσοδο στα ΑΕΙ, ο ανταγωνισμός μεταξύ φοιτητών αυξάνεται ραγδαία και η εντατικοποίηση της καθημερινότητας τους γίνεται το κλειδί για την κατοχύρωση μιας θέσης στις σχολές των ΑΕΙ. Άρρηκτα με όλα αυτά, έρχονται να συνδεθούν και τα σχέδια για διετή προγράμματα σπουδών και τα πρότυπα επαγγελματικά Λύκεια.

Η συγκρότηση ενός αγωνιστικού και μαχητικού μετώπου μαθητών, φοιτητών και εκπαιδευτικών, κόντρα στην καπιταλιστική αναδιάρθρωση του εκπαιδευτικού συστήματος, στην εφαρμογή του αντιδραστικού εκπαιδευτικού νομοσχεδίου της Κεραμέως και στην καταστρατήγηση των κεκτημένων που κερδίθηκαν με σκληρούς αγώνες, είναι αναγκαία περισσότερο από ποτέ. Απέναντι στην όξυνση των ταξικών φραγμών στην εκπαίδευση και την αποστείρωση των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων από κάθε ίχνος φοιτητικής αμφισβήτησης, ζύμωσης και αγώνα, το κίνημα καλείται να περιφρουρήσει τις κατακτήσεις του και να οργανωθεί στην βάση των φοιτητικών του αναγκών και ταξικών του συμφερόντων.

Η έμπρακτη στήριξη και πλαισίωση των αυριανών καλεσμένων κινητοποιήσεων σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα και στις υπόλοιπες πόλεις της επικράτειας, ενάντια στην ψήφιση του νομοσχεδίου της Κεραμέως είναι το λιγότερο που οφείλει να κάνει κανείς απέναντι στο δυστοπικό μέλλον που μας ετοιμάζουν.