Αθώος ο Βαγγέλης Σταθόπουλος – Ένοχη η αστική “δικαιοσύνη”
Η μέρα της μεγάλης δικαίωσης έφτασε επιτέλους και ο αναρχικός Βαγγέλης Σταθόπουλος, ο οποίος βρισκόταν στην φυλακή από τον Νοέμβρη του 2019 χωρίς ουσιαστικά κανένα στοιχείο, κρίθηκε αθώος για τις κατηγορίες της ένταξης σε τρομοκρατική οργάνωση και της διακεκριμένης οπλοφορίας και είναι επιτέλους ελεύθερος!
Συγκεκριμένα, σύμφωνα και με πληροφορίες που αναπαρήγαγε το συνεργατικό Μέσο infolibre “Αθώο λόγω αμφιβολιών έκρινε το Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων τον Βαγγέλη Σταθόπουλο για τις κατηγορίες της ένταξης σε τρομοκρατική οργάνωση και της διακεκριμένης οπλοφορίας, και ένοχο για παράνομη οπλοκατοχή. Η απόφαση ήταν ομόφωνη. Παράλληλα, το δικαστήριο έκρινε ένοχο τον Δημήτρη Χατζηβασιλειάδη για συγκρότηση και ένταξη σε τρομοκρατική οργάνωση για διακεκριμένη οπλοκατοχή κατ’ εξακολούθηση αλλά κατά μόνας, για κλοπή κατ’ εξακολούθηση και παράνομη οπλοκατοχή. Ο ίδιος αθωώθηκε για την κατοχή των όπλων που δεν εμπίπτουν στο 187Α. Αναφορικά με τον τρίτο κατηγορούμενο, Διονύση Μπάκα, το δικαστήριο τον έκρινε ένοχο για συνεργεία σε πράξη διακεκριμένης οπλοκατοχής χωρίς όμως την επιβαρυντική περίσταση της τρομοκρατικής πράξης και της παράνομης οπλοκατοχής κατ’ εξακολούθηση μόνο για τα όπλα που βρέθηκαν στον Χολαργό, ενώ τον έκρινε αθώο για όλες της υπόλοιπες πράξεις που του αποδίδονται“.
Η απόφαση αυτή έρχεται να αναιρέσει την σκανδαλώδη πρώτη του Απριλίου του 2021, όταν ο Βαγγέλης Σταθόπουλος είχε καταδικαστεί από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων σε 19 χρόνια φυλακή (!), ενώ ήδη βρισκόταν προφυλακισμένος ενάμιση χρόνο.
Καλή λευτεριά στον σύντροφο Βαγγέλη λοιπόν…δύναμη και αλληλεγγύη σε όσους μένουν πίσω…
Να ξέρει όμως ο κάθε ένας και η κάθε μια από εμάς, ότι τα χρόνια στην φυλακή δεν επιστρέφονται. Ούτε με την δικαίωση, ούτε με αποζημιώσεις ούτε με τίποτα. Και αυτό δεν είναι απλά ζήτημα “λάθους” ή “περιπτωσιολογικό”. Αντιθέτως, είναι ζήτημα δομικό, της φύσης του υπάρχοντος συστήματος απονομής “δικαιοσύνης”. Γι’ αυτό άλλωστε και το αυτό το σύστημα -της αστικής δικαιοσύνης ντε- πρέπει να ξηλωθεί ολάκερο και να καεί συθέμελα. Μαζί με ολόκληρο το πολιτικό και οικονομικό οικοδόμημα που το συντροφεύει.
Είναι ένα σύστημα “δικαιοσύνης” ταξικό και πολιτικά φορτισμένο, φορτωμένο με το καθήκον -μεταξύ άλλων- της πάταξης των επαναστατών, των ριζοσπαστών, των αγωνιστών, όλων όσων, από μια απελευθερωτική σκοπιά, είναι εχθροί του καπιταλιστικού/κρατικού μοντέλου παραγωγής και οργάνωσης της οικονομίας και των ζωών των ανθρώπων. Βέβαια, εκτός από το να φυλακίζει και να προσπαθεί να εξοντώσει φυσικά και πολιτικά αγωνιστές, έχει επίσης -και κυρίως- τον ρόλο ΟΧΙ “να τιμωρεί το έγκλημα” γενικά κι αόριστα, αλλά αντιθέτως, να προστατεύει και να καλύπτει νομικά το μεγάλο, οργανωμένο έγκλημα, που παίρνει την μορφή της εργασιακής εκμετάλλευσης, της κάθε είδους από-πάνω-προς-τα-κάτω καταπίεσης, της πατριαρχίας, του ρατσισμού.
Έτσι, όπως σχεδόν πάντα βλέπουμε να συμβαίνει (εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων και “αποδιοπομπαίων τράγων” ενδοσυστημικά), εφοπλιστές και “επιχειρηματίες” που κατακλέβουν εκατοντάδες εκατομμύρια από τα δημόσια ταμεία και τους φτωχότερους, αφήνονται ελεύθεροι με συνοπτικές διαδικασίες ή και επειδή τους δίνεται η δυνατότητα να πληρώσουν (με τα ίδια ματωμένα ή κλεμμένα λεφτά) κάποια εγγύηση. Μπάτσοι που εμπλέκονται σε κυκλώματα πορνείας, μαστροπείας, ναρκωτικών, απαλλάσσονται. Παιδοβιαστές και λοιποί κακοποιητές με ισχυρά κονέ αποφυλακίζονται. Πολιτικοί που λαδώνονται από το Κεφάλαιο για να κάνουν τις χαρές στα αφεντικά, προστατεύονται.
Από την άλλη, αναρχικοί, κομμουνίστριες, απεργοί, διαδηλώτριες, αλλά και μικροπαραβατικοί (λόγω ανάγκης) και τοξικοεξαρτημένοι, οροθετικές, εκδιδόμενες και σεξεργάτριες, διώκονται και φυλακίζονται εκδικητικά και με ταξικό πρόσημο, ακόμη και με ελλειπή ή και χωρίς καθόλου στοιχεία, λόγω πεποιθήσεων ή αδυναμίας τους να έχουν καλή υπεράσπιση στο δικαστήριο. Αν δε, η αμφισβήτησή τους απέναντι στο σύστημα παίρνει μια πιο “δυναμική” διάσταση, τα χρόνια κάθειρξης μοιράζονται σαν τα στραγάλια.
Αυτό είναι το σύστημα της αστικής δικαιοσύνης. Εξαιτίας αυτού του συστήματος ο αναρχικός Βαγγέλης Σταθόπουλος έμεινε στην φυλακή από τον Νοέμβρη του 2019 μέχρι και σήμερα. Έμεινε στην φυλακή χωρίς στοιχεία για πάνω από τρία χρόνια.
Και το ξαναγράφω: Τα χρόνια στην φυλακή δεν επιστρέφονται.
