Στρατιωτικές δαπάνες και παγκόσμια πείνα

”Ο θόρυβος των όπλων, η απειλητική γλώσσα και η αλαζονεία στη διεθνή σκηνή πρέπει να σταματήσει. Αρκετά από την ψευδαίσθηση ότι τα προβλήματα του κόσμου μπορούν να λυθούν με πυρηνικά όπλα. Οι βόμβες μπορούν να σκοτώσουν τους πεινασμένους, τους άρρωστους, τους ανίδεους, αλλά δεν μπορούν να σκοτώσουν την πείνα, τις ασθένειες, την άγνοια”.

Η χαμηλότερη μείωση μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο του παγκόσμιου Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (ΑΕγχΠ) που σημειώθηκε το 2020 και η συνέχεια αυτής της τάσης το 2021 λόγω της πανδημίας κοραναϊού, έρχεται σε αντίθεση με τις τεράστιες δαπάνες που αφιερώνονται στον αγώνα εξοπλισμών που σε αυτή την περίοδο έφτασαν τους αριθμούς ρεκόρ.

Το Covid-19 έβαλε την παγκόσμια οικονομία στην άκρη και επέφερε την απώλεια εκατομμυρίων θέσεων εργασίας, την πτώχευση εταιρειών και επιχειρήσεων, τεράστιες δαπάνες για τη φροντίδα της υγείας των μολυσμένων, την πτώση του εμπορίου και τον πολλαπλασιασμό της δυστυχίας και της φτώχειας σε μεγάλο μέρος του πληθυσμού, ιδίως στις αναπτυσσόμενες χώρες.

Οι ειδικοί περιγράφουν την κατάσταση ως καταστροφική στην οποία πολύ λίγες χώρες εμφανίστηκαν άθικτες απέναντι σε μια τέτοια ασθένεια που κατέδειξε την ανικανότητα του νεοφιλελεύθερου καπιταλιστικού συστήματος να αντιμετωπίσει και να προστατεύσει την πλειονότητα των πληθυσμών του από τις σοβαρές συνέπειες της μάστιγας.

Το Διεθνές Ινστιτούτο Οικονομικών (IIF) σε πρόσφατη έκθεση ανέφερε ότι το χρέος των νοικοκυριών, των εταιρειών, των τραπεζών και των κυβερνήσεων σε όλο τον πλανήτη ανήλθε σε 272 τρισεκατομμύρια δολάρια στο τέλος του τρίτου τριμήνου του 2020 και στο τέλος του έτους έφτασε υψηλό όλων των εποχών των 277 τρισεκατομμυρίων δολαρίων, που αντιπροσωπεύει το 365% του παγκόσμιου ΑΕΠ.

Παρά το μεγάλο αυτό πρόβλημα, οι στρατιωτικές δαπάνες συνέχισαν να αυξάνονται, διότι σύμφωνα με το Διεθνές Ινστιτούτο Ειρήνης της Στοκχόλμης (CEPRI), η κρίση που προκλήθηκε από την πανδημία δεν εμπόδισε το κεφάλαιο της άμυνας να συνεχίσει να αυξάνεται.

Για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά, το ινστιτούτο επιβεβαιώνει, οτι αυξήθηκε στα 1,98 τρισεκατομμύρια δολάρια, 74 δισεκατομμύρια περισσότερα από ό, τι το 2019, δηλαδή 2,6% από έτος σε έτος, ενώ το παγκόσμιο ΑΕΠ μειώθηκε 4,4%. Το γεγονός ότι οι στρατιωτικές δαπάνες αυξάνονται σε ένα έτος οικονομικής ύφεσης σημαίνει ότι αυξήθηκε επίσης το ποσοστό αυτού του είδους επενδύσεων στο συνολικό ΑΕγχΠ.

Σύμφωνα με το CEPRI, μόνο πέντε χώρες αντιπροσωπεύουν το 62% των στρατιωτικών δαπανών: οι Ηνωμένες Πολιτείες ανήλθαν σε 4,4% το 2020 σε 778 δισεκατομμύρια δολάρια, δηλαδή το 39% του συνόλου. Κίνα 1,9% το έτος σε 252 δισεκατομμύρια. Ινδία, 2,1% για 72 δισεκατομμύρια. Ρωσία 2,5% έως 61,7 δισεκατομμύρια · Ηνωμένο Βασίλειο, 2,9%, δηλαδή 59,2 δισεκατομμύρια.

Όσον αφορά τις χώρες μέλη του Οργανισμού της Βόρειο Ατλαντικής Συμμαχίας (ΝΑΤΟ), ανήλθε σε 1,1 τρισεκατομμύρια, που αντιπροσωπεύει το 56% παγκοσμίως.

Αλλά ας αναλύσουμε άλλα δεδομένα, όπως αυτά της Παγκόσμιας Τράπεζας, όπου δείχνει ότι το 2020 μεταξύ 88 εκατομμυρίων και 115 εκατομμυρίων ανθρώπων έπεσαν σε ακραία φτώχεια, έτσι ώστε ο αριθμός των ανθρώπων που επιβιώνουν με μόλις 1,98 δολάρια την ημέρα έχει αυξηθεί μεταξύ 703 εκατομμύρια και 729 εκατομμύρια. Το ποσοστό ακραίας φτώχειας θα κυμαίνεται μεταξύ 9,1 και 9,4%, το οποίο ισοδυναμεί με τριετή οπισθοδρόμηση, καθώς επέστρεψε στα επίπεδα που καταγράφηκαν το 2017..

Οι ειδικοί των Ηνωμένων Εθνών λένε ότι χρειάζονται μόνο 160 $ ​​ανά άτομο ετησίως για να ελαχιστοποιηθεί η ακραία φτώχεια. Εάν πολλαπλασιαστεί με τα 729 εκατομμύρια που ανήκουν σε αυτήν την εύθραυστη κατηγορία, ο αριθμός θα φτάσει τα 116 640 εκατομμύρια δολάρια, αρκετά για να την ελαχιστοποιήσουν.

Όμως, τα Ηνωμένα Έθνη προχωρούν περαιτέρω διασφαλίζοντας ότι απαιτείται 1,5 τρισεκατομμύριο για την εξάλειψη της ανθρώπινης φτώχειας για πάντα και έτσι ώστε όσοι έχουν τη μεγαλύτερη ανάγκη να μπορούν να έχουν προγράμματα τροφίμων, υγείας και εκπαίδευσης.

Αν και ο αριθμός φαίνεται μεγάλος, το ποσό ισούται μόνο με το 1% του ετήσιου παγκόσμιου ΑΕγχΠ ή 23 μήνες στρατιωτικών δαπανών των ΗΠΑ. Εάν τα τελευταία χρόνια οι κοινωνικές επενδύσεις είχαν αυξηθεί αντί για τον αγώνα όπλων, ο κόσμος θα ήταν καλύτερος, λιγότερο άνισος, πιο ευημερούμενος και ανθρώπινος.

του Hedelberto López Blanch, κουβανός δημοσιογράφος, συγγραφέα και ερευνητή, απο το https://rebelion.org/el-gasto-militar-y-el-hambre-mundial/