Μια σύντομη βιογραφία της Τατιάνας Τοργκασέβα, αγωνίστριας για την απελευθέρωση των γυναικών, μέλους των Μπολσεβίκων και μετέπειτα Αναρχικής Κομμουνίστριας.
Η Τατιάνα Τοργκασέβα (Tatiana Tikhonovna Torgasheva) γόνος μιας οικογένειας φτωχών αγροτών, γεννήθηκε το 1885 στο χωριό Έρσοβο στην περιοχή Καμισίν της Ρωσίας, στον ποταμό Βόλγα.
Παρουσίασε από νωρίς μια πνευματική οξυδέρκεια και μετά το σχολείο της ενορίας, αποφοίτησε από μια διετή σχολή, παρακολουθόντας παράλληλα σεμινάρια παιδαγωγικής επάρκειας. Στη συνέχεια άρχισε να εργάζεται ως δασκάλα σε δημοτικό σχολείο, πρώτα στο Έρσοβο και στη συνέχεια στη γειτονική πόλη Καμισίν, στην οποία είχε μετακομίσει η οικογένειά της. Ένας από τους μαθητές της ήταν ο Vasili Matushkin, ο οποίος αργότερα έγινε διάσημος συγγραφέας. Η Τοργκασέβα αναγνώρισε το ταλέντο του και τον σύστησε στους Γκόρκι, Πούσκιν και Τολστόι.
Στην ηλικία των δεκαεπτά, η Τατιάνα Τοργκασέβα πολιτικοποιήθηκε και μαζί με τον αδερφό της Στέπαν, εντάχθηκαν στους κύκλους της προοδευτικής νεολαίας, η οποία εξέδιδε παράνομα την εφημερίδα «Ελευθερία». Εκδόθηκαν έξι χειρόγραφα τεύχη, τα οποία έθιγαν την αναγκαιότητα έλευσης μιας επανάστασης και ενός ριζικού μετασχηματισμού. Η ίδια είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στην έκδοση της.
Μέχρι το 1905, διάφοροι μικροί μαρξιστικοί κύκλοι εντάχθηκαν στην Ενωμένη Σοσιαλδημοκρατική Οργάνωση του Καμισίν, μια συνιστώσα του Ρωσικού Σοσιαλδημοκρατικού Εργατικού Κόμματος (ΡΣΔΕΚ), που αντιπροσώπευε την τάση των Μπολσεβίκων. Ηγετικά στελέχη της ήταν ο Νικολάι Σορόκιν και ο Ιβάν Μπακάγιεφ (ο τελευταίος πυροβολήθηκε ως μέλος της Τροτσκιστικής – Ζινοβιεφικής φράξιας, στις 25 Αυγούστου του 1936). Η ίδια η Τατιάνα έγινε μέλος του ΡΣΔΕΚ.
Το απόγευμα της 26ης Αυγούστου, οι ειδήσεις διέδωσαν ότι 58 πολιτικοί κρατούμενοι μεταφέρθηκαν με τρένο στις φυλακές του Καμισίν. Το επόμενο πρωί το τρένο με τους κρατουμένους έφτασε στο σταθμό του Καμισίν. Ένα μεγάλο πλήθος, καθοδηγούμενο από τους ντόπιους Μπολσεβίκους, περικύκλωσε τους φύλακες. Η ιππική φρουρά έκανε χρήση των μαστιγίων της. Το πλήθος απάντησε με πέτρες και στη συνέχεια η φρουρά άνοιξε τα πυρά της στο άοπλο πλήθος, σκοτώνοντας έναν άνδρα.
Μετά τις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας που κάλεσαν το ΡΣΔΕΚ και οι Σοσιαλεπαναστάτες, ακολούθησαν οδοφράγματα. Η Τατιάνα Τοργκασέβα συμμετείχε ενεργά στην εξέγερση. Συμμετείχε στην απαλλοτρίωση όπλων από το κατάστημα ενός πλούσιου εμπόρου και στο κόψιμο συρματοπλεγμάτων για την ενίσχυση των οδοφραγμάτων.
Στην επόμενη μάχη ο πατέρας της Τατιάνας Τιχόνοβα σκοτώθηκε. Παρά το πένθος της, επισκεύθηκε έναν τοπικό γιατρό και του ζήτησε να φροντίζει τους τραυματίες, βοηθώντας τον με τους επιδέσμους. Την επομένη της εξέγερσης, η οποία είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο 10 κατοίκων του Καμισίν και ενός αστυνομικού, ξεκίνησε ένας φαύλος κύκλος καταστολής.
Τα αποσπάσματα καταστολής συνέλαβαν 39 άτομα. Στις επακόλουθες δίκες, 2 συμμετέχοντες στην εξέγερση έλαβαν ποινές 20 χρόνων σκληρής καταναγκαστικής εργασίας και άλλοι 2 ποινές 10 και 6 ετών αντίστοιχα, ενώ ένας επαναστάτης, ο Kolesov (που περιγράφεται είτε ως Σοσιαλεπαναστάτης είτε ως μέλος του ΡΣΔΕΚ) αυτοκτόνησε στη φυλακή.
Η Τατιάνα συνελήφθη μόνη της. Μετά από ένα δυσάρεστο τριετή εγκλεισμό στη φυλακή, αποφυλακίστηκε λόγω έλλειψης αποδεικτικών στοιχείων, στις 17 Μαρτίου του 1909, μαζί με δεκαοκτώ άλλους, στερώντας της όμως το δικαίωμα να εργάζεται ως δασκάλα σε δημοτικό σχολείο.
Έφυγε για το Χάρκοβο, όπου αποφάσισε να σπουδάσει Ιατρική, που τελικά δεν ήταν του γούστου της. Στη συνέχεια παρακολούθησε σεμινάρια διδακτικής επάρκειας για την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Εκεί οι νέοι συζητούσαν με πάθος για το ζήτημα της ισότητας των γυναικών. Στη συνέχεια επέστρεψε στο Καμισίν.
Ως μέλος του μπολσεβίκικου κόμματος συμμετείχε ενεργά στην επανάσταση στο Καμισίν και στην εγκαθίδρυση της σοβιετικής εξουσίας το 1918. Συμμετείχε σε μια διαδήλωση γυναικών, στις 13 Ιουλίου του 1917, με τα συνθήματα «Οι εργαζόμενες γυναίκες να βγουν στο φως!», «Άμεση απόκτηση δικαιωμάτων για τις γυναίκες!», «Οι γυναίκες στη δημόσια σφαίρα!». Συγκρότησε μια Ένωση Γυναικών που κατείχε μεγάλο ρόλο στην επιμόρφωση τους, δίνοντας διαλέξεις και οργανώνοντας συζητήσεις και ντιμπέιτς πάνω σε φιλοσοφικά, ιατρικά και παιδαγωγικά θέματα. Δημιούργησε επίσης ερασιτεχνικές καλλιτεχνικές ομάδες και έπαιξε σε ερασιτεχνικές δραματικές παραστάσεις. Η ανιψιά της, η γνωστή συγγραφέας παιδικών βιβλίων της Σοβιετικής Ένωσης, Βαλεντίνα Μουχίνα – Πετρίνσκαγια, την θυμάται ως «γενναία, χαρούμενη και ταλαντούχα», και για τη συγγραφή επαναστατικών ποιημάτων που ήταν δημοφιλή στους νέους του Καμισίν. Την περιέγραψε επίσης ως καλή σοπράνο τραγουδίστρια.
Τον Φεβρουάριο του 1917, εξελέγη στην Δούμα της πόλης. Μίλησε για την Ένωση Γυναικών στο συνέδριο του Zemstvo στις αρχές Οκτωβρίου του 1917 και στο Αγροτικό Συνέδριο των Σοβιέτ τον Ιανουάριο του 1918. Εκεί εξελέγη Κομισάρια Δημόσιας Παιδείας.
Έλαβε αποφάσεις για την μεταρρύθμιση του εκπαιδευτικού συστήματος στα σχολεία της περιοχής, όπως την κατάργηση του μαθήματος των Θρησκευτικών στα σχολεία, την από κοινού εκπαίδευση αγοριών και κοριτσιών, της κατάργηση Σχολής Δοκίμων, των Θεολογικών Σχολών, Ιερατικών Σχολών και Σχολών για Καλόγριες. Ορισμένοι δάσκαλοι αντιτάχθηκαν σε αυτές τις κινήσεις, και υπάρχουν ενδείξεις ότι αυτές οδήγησαν στην επακόλουθη καταγγελία και σύλληψή της από τους Ντενικιστές. Επρόκειτο να γράψει: «Θα πληθύνουμε, θα πολεμήσουμε γυναίκες συντρόφισσες! Δεν μπορείτε να εγκλοβίσετε τη ζωή σας σε ένα σφιχτό κλοιό, αδιαφορώντας για όλα γύρω σας. “
Όλο και περισσότερο απογοητευμένη από τη σοβιετική κυβέρνηση, προσχώρησε στην ομάδα των Αναρχικών Κομμουνιστών του Καμισίν το 1919. Καθαιρέθηκε από τη θέση της Κομισάριας Δημόσιας Παιδείας και επέστρεψε στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση.
Ωστόσο, στις 15 Ιουλίου του 1919, οι δυνάμεις του Λευκού Στρατάρχη Ντενίκιν, υπό την ηγεσία του αιμοδιψούς στρατηγού Βίκτορ Ποκόβσκι, κατέλαβαν την πόλη. Οι τραυματίες, οι οικογένειες των εργαζομένων και των δημόσιων υπαλλήλων είχαν ήδη εκκενώσει την πόλη, εν αντιθέσει με την Τατιάνα η οποία είτε δεν είχε χρόνο να φύγει, είτε επιθυμούσε να μείνει με τον νεαρό γιο της Γιούρι.
Ο γραμματέας της Αναρχικής Κομμουνιστικής ομάδας, Π. Στεπάνοφ, συνελήφθη και δεν τον είδανε ποτέ ξανά. Η Τατιάνα συνελήφθη και πέρασε ένα μήνα στη φυλακή.
Στις 18 Αυγούστου τέσσερις διοικητές του Κόκκινου Στρατού απαγχονίστηκαν δημόσια στην κεντρική πλατεία. Η Τατιάνα απαγχονίστηκε, στο ίδιο μέρος, την επόμενη ημέρα. Τα τελευταία της λόγια από το ικρίωμα ήταν: «Φροντίστε τα παιδιά, θα δουν μια νέα ζωή», συνεχίζοντας με προσβολές κατά των Ντενικιστών. Τρεις ημέρες αργότερα, οι Ντενικιστές αναγκάστηκαν να εκκενώσουν το Καμισίν, αφού βρισκόντουσαν εκεί κάτι λιγότερο από ένα μήνα.
Πηγή: Libcom.gr
