FIFA: Η αποθέωση της διαφθοράς.
Αναδημοσίευση από Ουλτρας – 𝐒𝐜𝐨𝐮𝐭 – 𝐌𝐚𝐭𝐜𝐡 𝐀𝐧𝐚𝐥𝐲𝐬𝐭.
Ο Γάλλος ερευνητικός δημοσιογράφος Ρομέν Μολίνα, ένα όνομα με τεράστια αξιοπιστία στη χώρα του, έριξε μια πραγματική “βόμβα” στα θεμέλια του παγκόσμιου ποδοσφαίρου. Ο αντίκτυπος της έρευνας του, την οποία δούλευε σιωπηλά εδώ και πολύ καιρό, είναι τόσο μεγάλος που το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζήτησε ήδη το άνοιγμα επίσημης έρευνας εις βάρος του προέδρου της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας, Ινφαντίνο. Σύμφωνα με τον Μολίνα, το σύστημα δεν νοσεί απλώς, αλλά λειτουργεί ως “πλυντήριο” εκατομμυρίων.
Ο πυρήνας του σκανδάλου περιστρέφεται γύρω από τα τεράστια ποσά που εισέρρευσαν στα ταμεία της Αργεντινής μετά την κατάκτηση του Μουντιάλ 2022. Από τα σχεδόν 300 εκατομμύρια ευρώ που συγκεντρώθηκαν, εκτιμάται ότι πάνω από 42 εκατομμύρια κατέληξαν στα ταμεία εταιρειών-“φαντασμάτων”. Το πιο εξοργιστικό είναι πως η Παγκόσμια Ομοσπονδία (ΦΙΦΑ) φέρεται να παρείχε απόλυτη ασυλία στην Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της Αργεντινής, παρότι υπήρχαν ήδη ανοιχτές έρευνες από τις Ηνωμένες Πολιτείες για υπεξαίρεση και ξέπλυμα βρώμικου χρήματος που ξεπερνούσαν τα 300 εκατομμύρια δολάρια.
Μόλις εννέα ημέρες πριν η Αργεντινή σηκώσει το τρόπαιο στο Κατάρ, η εθνική της ομοσπονδία παραχώρησε όλα τα διεθνή εμπορικά της δικαιώματα σε μια νεοσύστατη εταιρεία με έδρα το Μαϊάμι, η οποία δεν είχε την παραμικρή επαφή με τον χώρο του αθλητισμού. Το απίστευτο της υπόθεσης; Η ΦΙΦΑ κατέθεσε τα χρήματα από τα έπαθλα του Μουντιάλ απευθείας στους λογαριασμούς αυτής της ιδιωτικής εταιρείας, παρακάμπτοντας εντελώς τα επίσημα ταμεία της ομοσπονδίας.
Αυτή η εταιρεία εξασφάλισε μια εξωφρενική, σταθερή προμήθεια της τάξης του 30% επί όλων των εσόδων. Χρήματα από χορηγούς, τηλεοπτικά δικαιώματα και εταιρείες αθλητικών ειδών ταξίδευαν μέσω αμερικανικών τραπεζών σε έναν λαβύρινθο διασυνδεδεμένων εταιρειών, με μοναδικό σκοπό να χαθούν τα ίχνη των πραγματικών δικαιούχων. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Μολίνα, η ΦΙΦΑ εκμεταλλεύτηκε την αγωνιστική επιτυχία της Αργεντινής για να “ξεπλύνει” ασύλληπτα ποσά.
Η έρευνα έφερε στο φως τις απίστευτες διαδρομές αυτών των χρημάτων, τα οποία κατέληγαν σε “αχυρανθρώπους” – απλούς, καταχρεωμένους πολίτες ή ανθρώπους που ζούσαν σε εργατικές κατοικίες. Μόλις ολοκληρώνονταν οι μεταφορές, αυτοί οι άνθρωποι εξαφανίζονταν μυστηριωδώς, άλλαζαν τηλέφωνα, ενώ οι γείτονες τους έβλεπαν τη ζωή τους να αλλάζει δραματικά μέσα σε μια νύχτα.
Τα ποσά αυτά χρηματοδότησαν έναν ακραία πολυτελή τρόπο ζωής:
– Αγορές υπερπολυτελών ακινήτων και επαύλεων γραμμένων σε “μπροστινούς”.
– Ιδιωτικά τζετ και γιοτ.
– Εξαγορά της Περούτζια, μέσω ενός δαιδαλώδους δικτύου διεθνών εταιρειών.
– Ακόμα και άσχετες επιχειρηματικές δραστηριότητες, όπως πίστες καρτ.
Όλα αυτά συνέβησαν με τις ευλογίες της εκτελεστικής επιτροπής της αργεντίνικης ομοσπονδίας, η οποία δέσμευσε τα δικαιώματα της εθνικής ομάδας με την εταιρεία του Μαϊάμι μέχρι το 2030.
Το σκάνδαλο, ωστόσο, δεν περιορίζεται στα οικονομικά. Σε μια συγκλονιστική παράλληλη ιστορία, η ΦΙΦΑ απάλλαξε τον Ντιέγκο Γκουάτσι, προπονητή της Εθνικής Γυναικών κάτω των 20 ετών της Αργεντινής, από βαρύτατες κατηγορίες για κακομεταχείριση ανήλικων παικτριών, επικαλούμενη “έλλειψη αποδείξεων”. Το τραγικό είναι πως, ενώ οι παίκτριες είχαν ζητήσει ρητά εγγυήσεις ανωνυμίας για να καταθέσουν, η ΦΙΦΑ διέρρευσε τα ονόματά τους, εκθέτοντάς τες σε τεράστιο κίνδυνο.
Ακόμα και η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία (ΟΥΕΦΑ) γνώριζε για τις κατηγορίες από την πρώτη στιγμή, αλλά επέλεξε τη σιωπή, επιτρέποντάς του να συνεχίσει να εργάζεται με νεαρές αθλήτριες. Μέσα σε αυτό το κλίμα, οι παίκτριες περιγράφουν την ομοσπονδία τους ως μια “μαφία”, ζώντας με τον διαρκή φόβο της εκδίκησης.
Γιατί η ΦΙΦΑ, που είναι αρμόδια για τον ετήσιο οικονομικό έλεγχο, έκανε τα στραβά μάτια; Ο Μολίνα στοχοποιεί ευθέως τον Εμίλιο Γκαρσία, τον νομικό διευθυντή της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας, υπογραμμίζοντας τις στενές προσωπικές του σχέσεις με τα υψηλόβαθμα στελέχη της Αργεντινής.
Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: το σύστημα δεν τιμωρεί τους ενόχους, αλλά τους προστατεύει. Όσοι δημοσιογράφοι τόλμησαν να αγγίξουν αυτούς τους φακέλους δέχτηκαν απειλές, έπεσαν θύματα εκστρατειών λάσπης και είδαν τις διαπιστεύσεις τους να ανακαλούνται. Ο Μολίνα καταλήγει στο θλιβερό συμπέρασμα πως η σήψη δεν αφορά μόνο την Αργεντινή, αλλά έχει μολύνει τον ίδιο τον πυρήνα της ΦΙΦΑ.
