Η μητέρα του Zak για την απόφαση του δικαστηρίου.
Από το Justice For Zak/Zackie.
Κάθομαι στην αίθουσα εν αναμονή της τελικής απόφασης για τη δολοφονία του παιδιού μου, του Ζακ. Με την άκρη του ματιού μου βλέπω τους κατηγορούμενους. Ο κοσμηματοπώλης κάθεται στη θέση του. Σκέφτεται το μαγαζί του που έκλεισε, τα κέρδη που έχασε, το βραχιολάκι στο πόδι του και τον κατ’ οίκον περιορισμό που εκτίει από την πρωτόδικη απόφαση. Τότε, όπως και τώρα, κανένας δεν του μιλά, ούτε του συμπαραστέκεται. Το πρωί τον είδα να περπατά μόνος πηγαίνοντας προς το Εφετείο. Δεν θα έπρεπε να συνοδεύεται από αστυνομικούς;
Ο μεσίτης περιφέρεται και μιλάει με τους συγγενείς και τους φίλους που ήρθαν να τον υποστηρίξουν. Στην πρώτη δίκη κανένας από αυτούς δεν εμφανίστηκε. Φαίνεται ήρεμος και ευδιάθετος. Στο πρόσωπο του Ζακ σκότωσε ό,τι μισεί. Μας είπε ότι νιώθει ήρωας, ότι προσπάθησε να βοηθήσει, ότι είναι άνθρωπος του καθήκοντος.
Η έδρα ανακοινώνει ότι οι κατηγορούμενοι κηρύσσονται ομόφωνα ένοχοι. Στη διαδικασία των ελαφρυντικών, ο συνήγορος του μεσίτη διαβάζει τις καταθέσεις των φίλων του Χορταριά. «Είναι καλός οικογενειάρχης, βοηθάει κόσμο, έχει σύννομο βίο». Παρόλο που ο εισαγγελέας προτείνει τη μη αναγνώριση των ελαφρυντικών, τελικά κάποια αναγνωρίζονται.
Κατόπιν ακούμε τις ποινές, 5 έτη κάθειρξη για τον κοσμηματοπώλη Δημόπουλο, 6 έτη για τον μεσίτη Χορταριά. Κάνουμε ησυχία και ακούμε τα κλικ των χειροπεδών στους καρπούς τους. Φεύγουν από την πίσω πόρτα της αίθουσας ακολουθούμενοι από τους φίλους και συγγενείς, οι οποίοι βρίζουν και χειρονομούν εναντίον μας. Τέλος.
Θέλω να διαγράψω τα πρόσωπα τα γεμάτα μίσος και απέχθεια, τα γεμάτα αγριάδα και έπαρση. Θέλω να σβήσω από τα αυτιά μου τις συκοφαντίες, τα ψέματα, τα ανήθικα επιχειρήματα των δικηγόρων τους, τον τρόπο που χειραγωγούσαν την έδρα. Θέλω να τινάξω από πάνω μου τη βρόμικη σκόνη της μισαλλοδοξίας, της βαρβαρότητας, της απανθρωπιάς, του ξεπεσμού του ανθρώπινου είδους.
Στα αυτιά μου ηχούν τα συνθήματα υπέρ του Ζακ, η αγκαλιά μου γέμισε με ζεστές καρδιές και τα μάτια μου με πρόσωπα αγάπης και αποδοχής. Οταν βγήκα στον καθαρό αέρα είμαι σίγουρη ότι είδα γκλίτερ να πέφτει από τον ουρανό και χαμογέλασα.
Ναι, η Ζάκι ζει. Και θα ζει για πάντα γιατί γράφτηκε στην Ιστορία.
Ελένη Κωστοπούλου
#Justice4ZakZackie
