Μήπως στραβά αρμενίζουμε;
Κάθε υπεύθυνος ιστορικός μπορεί να επιβεβαιώσει ανά πάσα χρονική στιγμή ότι το έγκλημα είναι βασικό χαρακτηριστικό της ανθρώπινης παρουσίας στη Γη εδώ και χιλιάδες χρόνια και αυτό, πιθανότατα, δεν θα αλλάξει ποτέ. Έγκλημα υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει σε όλες τις χώρες, όλους τους πολιτισμούς, όλες τις θρησκείες, όλες τις κοινωνικές τάξεις και όλα τα πολιτικά-οικονομικά συστήματα.
Στην εποχή μας, οι μοδάτες ακροδεξιές φωνές απαιτούν όλο πιο σκληρές τιμωρίες, περισσότερα χρόνια φυλάκισης για τους παραβάτες, επαναφορά της θανατικής ποινής, νομιμοποιημένα βασανιστήρια και συστηματικούς πνιγμούς ανθρώπων που δεν έχουν το απαραίτητο κωλόχαρτο στην τσέπη που λέγεται ταυτότητα ή διαβατήριο για να προκαλέσουν κάποια αληθινή ή ψεύτικη συμπάθεια προς το πρόσωπό τους.
Όλα τα παραπάνω βέβαια, έχουν δοκιμαστεί κατά καιρούς από μονάρχες, θρησκευτικούς ηγέτες, στρατηλάτες, δικτάτορες, δημοκράτες και «δημοκράτες» εδώ και χιλιετίες αλλά δεν έφεραν κάποιο ουσιαστικό αποτέλεσμα. Κάπως έτσι, φτάσαμε στο σημείο να βλέπουμε εν έτη 2025 το χειρότερο περιστατικό μαζικών πυροβολισμών στην ιστορία της Σουηδίας με τουλάχιστον 11 νεκρούς και αρκετούς τραυματίες σε κέντρο εκπαίδευσης ενηλίκων στο Orebro.
Την ίδια ώρα στην Ελλάδα, ένα τρίχρονο αγοράκι στο Ηράκλειο έχασε τη μάχη για τη ζωή του, παρά τις υπεράνθρωπες προσπάθειες των γιατρών, μετά από άγριο ξυλοδαρμό που υπέστη από τη μάνα του (by the way ας ανοίξει επιτέλους και μια δημόσια κουβέντα για τα άτομα που ΔΕΝ πρέπει ποτέ να γίνουν γονείς) και τον σύντροφό της. Ο μικρός Άγγελος, ένα τρίχρονο παιδάκι, είχε κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, εγκαύματα ακόμα και καψίματα από τσιγάρο!
Μήπως, λέω μήπως, εκτός από ποινές, βασανιστήρια και φυλακές, να κοιτάξουμε και τους βαθύτερους λόγους που μας οδηγούν σε τέτοια, έστω και μεμονωμένα, φαινόμενα; Μήπως να παραδεχτούμε ότι οι σημερινές super wow & καραμοντέρνες κοινωνίες έχουν αποτύχει παταγωδώς αφού σε μία εποχή που βιώνουμε τεχνολογικά θαύματα δεν είναι δεδομένη ούτε καν η προστασία και η σίτιση των παιδιών; (βλέπε Γάζα, Ουκρανία, Αφρική). Μήπως να αντιληφθούμε ότι το ατομικιστικό μοντέλο δεν μπορεί να πάει την ανθρωπότητα μπροστά; Μήπως δεν είναι στραβός ο γιαλός αλλά στραβά αρμενίζουμε;
