Το κίνημα για τα Τέμπη και το κόμμα Καρυστιανού
Εδώ και μερικές μέρες, ολόκληρη η Ελλάδα ασχολείται με το κόμμα που ετοιμάζεται να ιδρύσει η Μαρία Καρυστιανού, η γυναίκα – σύμβολο που έγινε γνωστή μετά το έγκλημα των Τεμπών στο οποίο έχασε την κόρη της. Ένα άτομο που, από την πρώτη στιγμή, φάνηκε ότι είχε και τη διάθεση και το θάρρος και τον τρόπο να το πάει μέχρι τέλους. Σε αυτή την άξια προσπάθειά της, βρήκε συμπαραστάτες εκτός από τους υπόλοιπους συγγενείς των θυμάτων και ένα τεράστιο μέρος της ελληνικής κοινωνίας που γέμισε τους δρόμους στις μεγαλύτερες διαδηλώσεις που έχουν γίνει μετά την Μεταπολίτευση.
Είμαι βέβαιος ότι αυτό το πένθιμο γεγονός σημάδεψε τη ζωή της και την οδήγησε σε δρόμους που ποτέ δεν ήθελε να διαβεί. Μετά το έγκλημα των Τεμπών και όλα τα κωμικοτραγικά που ακολούθησαν (βλέπε απόπειρα συγκάλυψης, μπάζωμα του χώρου, προκλητικές δηλώσεις κυβερνητικών και μία τάση να ρίξουν τα πάντα το ανθρώπινο λάθος του σταθμάρχη) αποφάσισε να κάνει οτιδήποτε περνάει από το χέρι της μέχρι να αποδοθεί πραγματική δικαιοσύνη. Αρχικά, έδινε την εντύπωση ότι θα προσπαθήσει να καταφέρει τους στόχους της με ένα κίνημα που διαπερνούσε όλους τους πολιτικούς χώρους και έβγαλε εκατομμύρια κόσμου σε κάθε γωνιά της ελληνικής επικράτειας. Τώρα αποφάσισε να κάνει κόμμα. Φυσικά και είναι απόλυτο δικαίωμά της, μόνο που οφείλει να γνωρίζει ότι αλλάζει πίστα και τίποτα δεν θα είναι όπως πριν.
Το κίνημα των Τεμπών απαιτούσε δικαιοσύνη και για αυτό είχε την ικανότητα να ενώσει τους πάντες και τα πάντα. Οι Έλληνες που έχουν δείξει μία εντυπωσιακή απάθεια που αγγίζει τα όρια της αδιαφορίας για την υποβάθμιση των ζωών τους εδώ και χρόνια είδαν στο έγκλημα των Τεμπών με τους 57 νεκρούς όλα τα στοιχεία που οδήγησαν στη χρεοκοπία της χώρας: Μίζες, ρουσφέτια, κατασπατάληση των ελληνικών και ευρωπαϊκών χρημάτων, στήριξη της κυβέρνησης από τα ΜΜΕ των ολιγαρχών και χειραγώγηση της αστικής δικαιοσύνης. Βέβαια, ήταν φανερό σε όλους όσους κατεβήκαμε στις διαδηλώσεις ότι η πλειοψηφία του κόσμου αντιδρούσε για ανθρωπιστικούς και όχι πολιτικούς λόγους. Γιατί;
Το τρένο ήταν ανέκαθεν ένα μέσο μεταφοράς που χρησιμοποιούσαν οι πάντες για γρήγορη και φτηνή μετακίνηση: Στα βαγόνια του έβλεπες συνέχεια μαθητές, φοιτητές, παραθεριστές, φαντάρους, οπαδούς, μετανάστες και όσους δεν είχαν τα λεφτά να πάρουν αεροπλάνο. Ο αποχαυνωμένος Έλληνας είδε στα πρόσωπα των 57 νεκρών τον νεότερο εαυτό του, τα παιδιά του και τα οικεία πρόσωπα της διπλανής πόρτας και για αυτό βγήκε στους δρόμους. Περισσότερο για να συμπαρασταθεί στους συγγενείς των θυμάτων και (πολύ) λιγότερο για να τιμωρήσει τους υπεύθυνους. Οι πάντες χαρήκαμε με αυτό αλλά η απαίτηση για δικαιοσύνη χωρίς να «λερώσεις» τα χέρια σου με πολιτικό λόγο δεν είναι αρκετή για να προκαλέσει εξελίξεις.
Η προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι η απόφαση της Μαρίας Καρυστιανού να κάνει κόμμα, καλώς ή κακώς, δεν θα προσθέσει επιπλέον δυναμική στο κίνημα των Τεμπών. Αντιθέτως, θα αφαιρέσει. Φυσικά και αυτό είναι άδικο και για την Καρυστιανού και για τον Πλακιά και για τον Ασλανίδη και όλους τους συγγενείς και τον τεράστιο & σεβάσμιο αγώνα τους, αλλά έτσι είναι και η ζωή: Άδικη. Να υπενθυμίσω εδώ ότι η πολιτική πίεση που δέχτηκε η κυβέρνηση ακόμα και την πρώτη μέρα μετά τις διαδηλώσεις που συνολικά μάζεψαν σχεδόν 1,5 εκατομμύριο κόσμου ήταν ελάχιστη. Είδαμε τις χλιαρές φωνούλες της αριστεράς, τις κραυγές της ακροδεξιάς και την ένοχη σιωπή του ακραίου κέντρου αλλά η κυβέρνηση της ΝΔ συνέχισε το έργο της σα να μην τρέχει τίποτα γιατί δεν ένιωσε ποτέ πραγματική πολιτική απειλή.
Και τώρα, βλέπουμε την Μαρία Καρυστιανού, την ίδια γυναίκα που δικαίως ένιωθε οργή όταν η εισαγγελέως του Αρείου Πάγου Γεωργία Αδειλίνη προέτρεπε τα μέλη του Συλλόγου Τέμπη 2023 να απευθυνθούν στην εκκλησία και να βρουν παρηγοριά σε κάποιο Θεό, να γίνεται φανταχτερό εξώφυλλο σε lifestyle περιοδικό και στο φόντο να υπάρχουν εικόνες αγίων. Γιατί ένα κόμμα που οι δημοσκοπήσεις του δίνουν διψήφια ποσοστά (και μάλιστα προτού καν ιδρυθεί) επιβάλλεται να ακολουθήσει το αεράκι της εποχής και να πουλήσει ελληνοχριστιανισμό με τη σέσουλα για να συγκινήσει τα 2,5 εκατομμύρια συνταξιούχων που θα περιμένουν έξω από τα εκλογικά τμήματα από τα χαράματα πιστεύοντας ότι η σωτηρία της Ελλάδας είναι η επιστροφή στο 1950.
Ηθικό δίδαγμα; Αυτοί που επιλέγουν να κατέβουν στις εκλογές έχουν κάθε δικαίωμα να το κάνουν και θα κριθούν από τους ψηφοφόρους τους. Οι υπόλοιποι έχουμε χρέος να καταθέσουμε πολιτικά αιτήματα για να βελτιώσουμε την καθημερινότητα των πολλών και να τα διεκδικήσουμε παθιασμένα στους δρόμους γνωρίζοντας ότι δεν γίνεται να κάνεις ομελέτα χωρίς να σπάσεις αυγά..
ΥΓ: Ανεξαρτήτως της πολιτικής τοποθέτησης και της όποιας μικρής ή μεγάλης αποδοχής θα έχει το κόμμα Καρυστιανού, οφείλουμε να απαιτήσουμε να μαθευτεί η αλήθεια για το έγκλημα των Τεμπών και να τιμωρηθούν οι πολιτικοί που είναι υπεύθυνοι για την τραγωδία
