Δακρυγόνα & εκατοντάδες προσαγωγές μέσα στο Πολυτεχνείο ΑΠΘ.
Το βράδυ της Παρασκευής 6 Φλεβάρη, live οικονομικής ενίσχυσης είχε προγραμματιστεί να διεξαχθεί στην Πολυτεχνική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Η ΕΛ.ΑΣ. συνεχίζοντας το κατασταλτικό όργιο των τελευταίων μηνών είχε στρατοπεδεύσει με ισχυρές δυνάμεις πέριξ του Πολυτεχνείου και μέσα στις εγκαταστάσεις της ΔΕΘ. Παρά το κλίμα εκφοβισμού το live διεξάχθηκε κανονικά. Περίπου στις 2 το βράδυ ξέσπασαν μικροσυγκρούσεις με την αστυνομία στην Εγνατία με 3ης Σεπτεμβρίου. Η αστυνομία αμέσως απέκλεισε σε ακτίνα χιλιομέτρου την Εγνατία, κατέβασε την αύρα και άρχισε να περικυκλώνει το Πολυτεχνείο από όλες τις πλευρές. Λίγη ώρα αργότερα εισέβαλε στο κτήριο με χημικά, κυνηγώντας και χτυπώντας τον κόσμο που παρακολουθούσε τη συναυλία ενώ άρχισε να προσάγει όλα τα άτομα που βρίσκονταν εντός. Έχουν γίνει πάνω από 200 προσαγωγές.
Λίγες μέρες μετά την απρόκλητη επίθεση της αστυνομίας σε αντιφασιστική πορείς και τη σύλληψη 4 ατόμων με κακουργηματικές κατηγορίες(!), η ΕΛ.ΑΣ. συνεχίζει το όργιο της ξέφρενης καταστολής πάνω από την πόλη της Θεσσαλονίκης. Οι ανοιχτά φασιστικές μέθοδοι των προκλήσεων, της συλλογικής ευθύνης και των προσαγωγών και συλλήψεων στον σωρό με σκοπό τη χαρτογράφηση αλλά και τη δικαστική ομηρία του πιο ζωντανού και μαχητικού τμήματος της νεολαίας πρέπει να βρουν απέναντί τους κάθε πολίτη αλλά και φορέα αυτής της πόλης πριν το μαύρο πέπλο της καταστολής την καλύψει εξ’ ολοκλήρου. Ο δημόσιος χώρος δεν είναι δυνατό να είναι έρμαιο και τσιφλίκι των δυνάμεων καταστολής γιατί τότε παύει να είναι δημόσιος, μετατρέπεται αποκλειστικά σε κρατικό και μάλιστα στην πλέον βάρβαρη εκδοχή του. Η ανοχή και το προμοτάρισμα που λαμβάνουν οι κάθε λογής κατασταλτικές δυνάμεις από το σύνολο σχεδόν των καθεστωτικών ΜΜΕ της Θεσσαλονίκης αλλά και το καθεστώς ασυδοσίας που εξασφαλίζουν από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας που έχει προσχωρήσει ανοιχτά πλέον στον τραμπισμό, έχουν αρχίσει και θυμίζουν στους κατοίκους της πόλης τις σκοτεινές μετεμφυλιακές εποχές. Το ερώτημα είναι αν οι Θεσσαλονικείς θα επιτρέψουν να κυριαρχήσει στην πόλη τους η θανατοπολιτική του κράτους και η σιωπή νεκροταφείου.