Μαζικές διαδηλώσεις σε όλη τη Γαλλία ενάντια στον “Νόμο Καθολικής Ασφάλειας”. Η κυβέρνηση του Εμάνουελ Μακρόν έχει θέσει προς διαβούλευση στο γαλλικό κοινοβούλιο νομοσχέδιο για την αναβάθμιση της επιτήρησης των πολιτών και την περιστολή του τύπου. Πρόκειται για τον επονομαζόμενο Νόμο Καθολικής Ασφάλειας. Μεταξύ άλλων, ο νόμος αυτός απαγορεύει σε πολίτες και δημοσιογράφους να βγάζουν βίντεο και φωτογραφίες με αστυνομικούς εν ώρα “δράσης”. Το πρόσχημα είναι (άκουσον, άκουσον) η φυσική και ψυχική απειλή των αστυνομικών, δηλαδή εκείνων που χτυπούν και συλλαμβάνουν αυτούς που σηκώνουν κεφάλι και αγωνίζονται ενάντια στην κρατική και καπιταλιστική βαρβαρότητα για τη βελτίωση των υλικών όρων εργασίας και διαβίωσής τους, αλλά και τον ριζικό επαναστατικό μετασχηματισμό της κοινωνίας. Οι μπάτσοι θα έχουν τη δυνατότητα πρόσβασης στα δεδομένα των κινητών και στις κάμερες, χωρίς να χρειάζεται να ζητούν τη συγκατάθεση των ιδιοκτητών τους. Επιπλέον, εντείνεται ακόμα περισσότερο η παρακολούθηση των πολιτών με κάμερες και drones. Οι παραβάτες του νόμου θα καλούνται να πληρώσουν πρόστιμο 45.000 ευρώ και θα τιμωρούνται με ποινή φυλάκισης 1 έτους.

Πρόκειται σαφώς για επιχειρούμενη επίταση του κρατικού ολοκληρωτισμού και της αυταρχικής επιτήρησης του λαού. Οι παρακολουθήσεις καταλύουν κάθε έννοια ιδιωτικότητας, διαμορφώνοντας τους όρους για τον πανοπτικό έλεγχο της καθημερινής ζωής των υποτελών στρωμάτων από πλευράς κράτους και κεφαλαιοκρατών. Από την άλλη, με αυτόν τον νόμο το γαλλικό κράτος θα μπορεί να παρέχει στους πραιτοριανούς της αστικής εξουσίας, δηλαδή τους μπάτσους, το ελεύθερο για να αυθαιρετούν και να αποκρύπτουν τις βιαιότητές τους. Πρόκειται για πράσινο φως που παρέχει σύσσωμο το αστικό πολιτικό σύστημα για την στρατιωτικοποίηση της γαλλικής κοινωνίας. Προφανώς, αυτή η τακτική επιλογή κατασταλτικού χαρακτήρα συνάδει με τη διαρκή ταξική υποτίμηση της κοινωνικής βάσης στη Γαλλία, η οποία έχει οξυνθεί ένεκα καπιταλιστικής και υγειονομικής κρίσης. Είναι μια επιλογή αναγκαία για την περαιτέρω θωράκιση των κεφαλαιοκρατικών συμφερόντων και μία προσπάθεια να θέσουν σε ακινησία τις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις στη Γαλλία.

Την Τρίτη 17/11/2020, παρά το καθολικό lockdown που ισχύει από τις αρχές Νοεμβρίου στη Γαλλία, πραγματοποιήθηκαν μαζικές πορείες σε όλη τη γαλλική επικράτεια ενάντια στον νέο νόμο και την αναβάθμιση του κατασταλτικού οπλοστασίου του γαλλικού κράτους. Δύο χρόνια μετά την έναρξη του μαζικού κινήματος των “κίτρινων γιλέκων”, εργατικά σωματεία, αναρχικές και κομμουνιστικές οργανώσεις έδωσαν το παρών στις κινητοποιήσεις, ορισμένες εκ των οποίων χτυπήθηκαν από την αστυνομική καταστολή. Άλλωστε, αυτός ο νόμος στοχεύει ιδιαίτερα τον κόσμο του αγώνα, επιζητώντας τον περιορισμό της δράσης του, την ενστάλαξη του φόβου και τη μεθόδευση διώξεων εις βάρος αγωνιστών.

Γάλλος σύντροφος, μέλος της Union Communiste Libertaire (Ελευθεριακή Κομμουνιστική Ένωση), η οποία στήριξε με την πολιτική της παρουσία τις διαδηλώσεις, μας τόνισε ότι με πρόσχημα την “παγκόσμια ασφάλεια” το γαλλικό κράτος επιχειρεί να περιστείλει τις ελευθερίες και τα δικαιώματα της εργατικής τάξης και να ανακόψει την αγωνιστική της κατεύθυνση. Άλλωστε, μια τέτοια ασφάλεια δεν είναι εφικτή στα πλαίσια του κρατισμού, του καπιταλισμού και των αστυνομικών θεσμών. Αυτή είναι μια σαφής επίθεση ενάντια στο αντικαπιταλιστικό κίνημα με προοπτική την αγωνιστική συστολή της γαλλικής κοινωνίας.

Τα lockdown, οι απαγορεύσεις και η αστυνομική τρομοκρατία καταρρίπτονται στον δρόμο από την αποφασιστική και μαζική κίνηση των από τα κάτω, ειδικά όταν πρόκειται για επίδικα της καθημερινής ζωής τους όπως είναι η υγεία, η εργασία, η επιβίωσή τους, τα δημοκρατικά δικαιώματα και οι πολιτικές ελευθερίες, αλλά ακόμα και η ίδια η δυνατότητά τους να αγωνίζονται. Ανάλογη ήταν η κίνηση του αντικαπιταλιστικού κινήματος και στην Ελλάδα. Την ίδια μέρα, στις 17/11, έσπασε στον δρόμο τις απαγορεύσεις συναθροίσεων, το επιβαλλόμενο από την κυβέρνηση και την αστυνομία κλίμα φόβου, επιχείρησε να βρεθεί και βρέθηκε στους δρόμους, παίρνοντας για τον εαυτό του και προκαλώντας στην κυβέρνηση το αναγκαίο κόστος, προκειμένου να διαδηλώσει για τα αντίστοιχα επίδικα που αφορούν την παγκόσμια εργατική τάξη ως σύνολο.

Οι πολιτικοί διαχειριστές των καπιταλιστικών συμφερόντων βρίσκονται σε πανικό λόγω της πολιτικής και οικονομικής αστάθειας του συστήματος που υπηρετούν. Σε αυτά τα πλαίσια προχωρούν στην επίταση του ολοκληρωτισμού. Όσο οξύνονται οι ταξικές αντιθέσεις και όσο η επιβίωση και ο βιοπορισμός του λαού τίθενται στην κόψη του ξυραφιού, τόσο θα πυκνώνει η δυσαρέσκεια, η αγανάκτηση και ο θυμός όσων βρίσκονται στη βάση της κοινωνικής και παραγωγικής πυραμίδας. Σε τέτοιες τεταμένες περιόδους είναι πιθανόν να επικρατήσει το σκοτάδι του ολοκληρωτισμού ή μια κάλπικη δημοκρατική ενσωμάτωση είτε μια επαναστατική εναλλακτική. Ας φροντίσουμε, λοιπόν, η τάξη μας να κάνει βήματα προς την τρίτη κατεύθυνση, την κοινωνική επανάσταση. Η αντίσταση είναι καθήκον όλων των καταπιεσμένων!

Παρίσι

Λεμάν