Επιστημονική αλήθεια και κρατικά παραμύθια, του Δήμου Βοσινάκη

Εδώ και δεκαετίες, η Ελλάδα έχει επιλέξει να βρίσκεται οικονομικά, κοινωνικά και πολιτισμικά μέσα στα πλαίσια της Ευρώπης και των διαφόρων οργάνων της. Ανήκει στην Ευρωζώνη, αναγνωρίζει και σέβεται τους θεσμούς της, υιοθετεί τους προβλεπόμενους νόμους και τα λοιπά. Δεν θα αναλύσω εδώ αν είμαι σύμφωνος ή όχι και σε ποια σημεία, απλά το επισημαίνω. Στις εκλογικές αναμετρήσεις επικρατούν μόνο τα κόμματα που επιδιώκουν να συνεχιστεί αυτή κατάσταση, όσες και όσοι πάνε να ψηφίσουν επικροτούν τα “ευρωπαικά κεκτημένα” και η ζωή συνεχίζεται. Και όμως μέσα στην Ευρώπη, μπορείς να βρεις τεράστιες διαφορές μεταξύ των χωρών. Δεν ισχύει σε καμία περίπτωση το γνωστό καφενόβιο “Όλοι ίδιοι είναι”. Εξηγούμαι:

-) Σε έρευνα της Eurostat που έγινε το 2016, υπήρχαν 318 αστυνομικοί ανά 100.000 πολίτες ή ένας ανά 314 πολίτες. Ενώ στην Ουγγαρία η αναλογία αστυνομικών-πολιτών ήταν 90 προς 100.000, στη Φινλανδία 137, στη Δανία 186 και στη Σουηδία 203 σε άλλες χώρες υπήρχαν υπερδιπλάσια νούμερα. Για παράδειγμα, η Κύπρος, η Μάλτα, η Ελλάδα και η Κροατία είχαν τον υψηλότερο δείκτη αναλογίας με 573, 505, 492 και 490 αντίστοιχα. Συμπέρασμα; Η Κύπρος είναι η πιο αστυνομοκρατούμενη χώρα της Ευρώπης και η Ελλάδα έχει 178 περισσότερους από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο και 402 περισσότερους από την Ουγγαρία που έχει 9,7 εκατομμύρια πληθυσμό. Την δε περίοδο της πανδημίας, από τον Μάρτιο του 2020 μέχρι σήμερα, η κυβέρνηση της ΝΔ προσέλαβε ακόμη περισσότερους ξοδεύοντας δημόσιο χρήμα σε κάτι τελείως άχρηστο και περιττό.

-) Τον Απρίλιο του 2018, σύμφωνα με τα στοιχεία του Μητρώου Ανθρωπίνου Δυναμικού Ελληνικού Δημοσίου, μισθοδοτούνται 9.298 κληρικοί. Το αντίστοιχο χρονικό διάστημα, οι γιατροί που υπηρετούσαν στο Εθνικό Σύστημα Υγείας ήταν 7.271! Τι μας λέει αυτό; Η Ελλάδα είναι μία τριτοκοσμική χώρα όπου η θρησκεία είναι σημαντικότερη από την υγεία. Επιλέγει να πληρώνει περισσότερους παπάδες από γιατρούς. Επομένως, αν έχετε κάποιο θέμα Υγείας κάντε το σταυρό σας και μην πάτε σε νοσοκομείο. Βέβαια, στην Ελλάδα υπάρχουν χιλιάδες περισσότεροι γιατροί, γιατί η αξιαγάπητη ελληνική οικογένεια επιμένει να βγάζει με το κιλό “γιατρούς και δικηγόρους”. Το πλεόνασμα σε γιατρούς είναι τόσο μεγάλο που εξάγουμε και στο εξωτερικό. Λεπτομέρεια; Οι Έλληνες φορολογούμενοι επιβαρύνονται με 100 χιλιάδες ευρώ για κάθε πτυχίο.

-) Σύμφωνα με έρευνα που έγινε τον Σεπτέμβρη του 2013, η Ελλάδα είχε το μεγαλύτερο αριθμό ισοβιτών από κάθε άλλη ευρωπαϊκή χώρα. Εκείνη την περίοδο, στις ελληνικές φυλακές των 12.912 κρατουμένων, είχε χίλιους ισοβίτες. Ένας στους 12,9 ήταν μέσα για ισόβια, λες και ζούσαμε σε ένα μέρος που γινόταν 35 φόνοι τη μέρα και δεν το παίρναμε χαμπάρι. Παρά το γεγονός ότι στην πραγματικότητα ένας ισοβίτης κάθεται μέσα για 15 χρόνια, η ελληνική κοινωνία γουστάρει νόμο, τάξη και καταστολή σε ακραίες ποσότητες. Την ίδια ώρα, η Ολλανδία είχε 90 ισοβίτες, η Γερμανία 140 και η Ιταλία 1.600, αλλά με πληθυσμό πενταπλάσιο από την Ελλάδα.

-) Η Ελλάδα είναι ίσως η μόνη χώρα της Ευρώπης και μία από τις λίγες του πλανήτη που δεν έχει προχωρήσει σε κανένα είδος διαχωρισμού κράτους και εκκλησίας. Με λίγα λόγια, η Τεχεράνη της Ευρώπης. Στην Ευρώπη είναι δεδομένος, εδώ και δεκαετίες, ο ήπιος ή αυστηρότερος χωρισμός κράτους και εκκλησίας. Δεδομένη είναι και η κρατική ουδετερότητα απέναντι προς όλες τις θρησκείες και η ισότητα των θρησκειών. Για παράδειγμα, στη Γαλλία ο χωρισμός Κράτους – Εκκλησίας έχει επιβληθεί με νόμο από το μακρινό 1905. Μόλις 115 χρόνια πριν. Ο νόμος αυτός στο άρθρο 1 κατοχυρώνει τη θρησκευτική ελευθερία, στο άρθρο 2 ορίζει ότι η Γαλλία είναι ένα κράτος λαϊκό, εγγυάται την ισότητα ενώπιον του νόμου αδιακρίτως θρησκείας και σέβεται όλες τις θρησκευτικές πεποιθήσεις.

Τα στοιχεία μιλάνε από μόνα τους: Η Ελλάδα δεν έχει γίνει Ευρώπη, παρά τα όσα νομίζουν οι ευρωλιγούρηδες και οι ντόπιοι φιλελεύθεροι που φλερτάρουν περισσότερο με την ακροδεξιά και όχι με κάποιο φιλελεύθερο πνεύμα. Για την ακρίβεια, ούτε καν πλησιάζει. Έχει (πολύ) περισσότερη αστυνομία σε σχέση με το μέσο όρο της Ευρώπης, περισσότερους παπάδες από γιατρούς, πιο μεγάλες δικαστικές ποινές και μία επίσημη κρατική χριστιανική θρησκεία που κάνει ότι γουστάρει εδώ και αιώνες. Ο διαχωρισμός κράτους και εκκλησίας είναι ένα από αυτά τα θέματα που πραγματικά μας χωρίζουν με τα απομεινάρια της “προηγμένης Ευρώπης” και όχι οι συντελεστές του ΦΠΑ στις τηγανητές πατάτες, τα Πόρσε Καγιέν και τα τάμπλετ. Για να μετατραπεί η χώρα σε κάτι που θα μοιάζει σε Ευρώπη, έχει πολύ δουλειά μπροστά της. Και αναφέρομαι σε μία δύσκολη και καθημερινή δουλειά που δεν σχετίζεται μόνο με την άκρως απαραίτητη βελτίωση της οικονομίας για την πλειοψηφία των κατοίκων, αλλά και με την υιοθέτηση μιας συνολικά πιο προοδευτικής αντίληψης.