Εμφάνιση Νεοναζί στη Λαμία και στοχοποίηση συντρόφων | Αυτοδιαχεριζόμενο στέκι Λαμίας
Σε περιόδους έντονου κοινωνικού αναβρασμού, όπως αυτή που διανύουμε, το κράτος πάντα φροντίζει να οξύνει τα συντηρητικά χαρακτηριστικά της κοινωνίας. Σκοπός του είναι να αποπροσανατολίσει την κοινωνική βάση από τις πραγματικές πηγές των προβλημάτων της, οι οποίες είναι το ίδιο το κράτος και το κεφάλαιο. Ως αποτέλεσμα της όξυνσης αυτής, ενισχύονται φασιστικές ιδέες και κατ’ επέκταση η οργάνωση φασιστικών ομάδων. Πιο συγκεκριμένα, το ρόλο του παρακράτους στη Λαμία, έχει αναλάβει μία νεοναζιστική ομάδα, της οποίας η δράση γίνεται εμφανής μέσα από συνθήματα και σύμβολα σε τοίχους. Παίρνοντας την σκυτάλη από την πλέον διαλυμένη χρυσή αυγή, συνεχίζει το έργο της , προσπαθώντας να καλλιεργήσει εχθρικό κλίμα προς αγωνιστές-αγωνίστριες, αυτό-οργανωμένους χώρους, μετανάστες και λοιπές μειονότητες.
Αποτέλεσμα της προσπάθειας αυτής ήταν η στοχοποίηση συντρόφων από τα εν λόγω άτομα. Σε μια προσπάθεια επίδειξης της δύναμης τους δημιουργήθηκε συμπλοκή με αντιφασίστες, μετά την οποία ακολούθησε μήνυση εις βάρος των συντρόφων. Οι μπάτσοι, εκμεταλλευόμενοι την ευκαιρία, έσπευσαν να συλλάβουν και να οδηγήσουν στο αυτόφωρο έναν εκ των μυνηόμενων. Παράλληλα με την ποινική δίωξη, στήθηκε ενέδρα στο σπίτι ενός εκ των συντρόφων, απειλώντας τον και επιχειρώντας τον εκφοβισμό του. Αυτές οι ενέργειες, έρχονται ως αποτέλεσμα της έντονης δράσης του τοπικού κινήματος τους τελευταίους μήνες, που εκδηλώθηκε με συχνές πορείες, μοιράσματα κειμένων και παρεμβάσεων στο νοσοκομείο Λαμίας, στον απόηχο της απεργίας πείνας του Δ.Κουφοντίνα και της εγκληματικής διαχείρισης της πανδημίας από την κυβέρνηση.
Παράλληλα με τις συνεχείς προσπάθειες του κράτους για καταστολή των ντόπιων κινηματιών, οι οποίες περιελάμβαναν συχνές προσαγωγές, εξακριβώσεις στοιχείων και εκδικητικές επιβολές προστίμων μετακίνησης, το πάντα πρόθυμο παρακράτος επιλέγει να υποστηρίξει αυτή την προσπάθεια, επιστρατεύοντας τα δικά του μέσα.
Ο φασισμός αποτελεί το πιο σκοτεινό πρόσωπο του κεφαλαίου. Σε έναν κόσμο που συνεχώς εντείνει τις ταξικές ανισότητες, η άρχουσα τάξη προσπαθεί να κρυφτεί πίσω από ανούσια ή επίπλαστα χαρακτηριστικά, όπως έθνος, θρησκεία, φυλή, που έχουν ως σκοπό την διάσπαση της κοινωνικής βάσης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της συμπεριφοράς αποτελεί η χρυσή αυγή. Σε μία περίοδο χαρακτηρισμένη από έντονους ριζοσπαστικούς αγώνες, το κράτος επέλεξε να δώσει δύναμη σε αυτή την ομάδα, παρουσιάζοντάς την ως κοινωνικούς σωτήρες. Έτσι αυτή η «αντισυστημική» ομάδα, περιόρισε την δράση της στην πλήρη υπεράσπιση των συμφερόντων του κεφαλαίου, επιτιθέμενη στα πιο υποτιμημένα κομμάτια της εργατικής τάξης, τους μετανάστες.
Εμείς, ως κομμάτι της κοινωνικής βάσης και αντιλαμβανόμενοι τον φασισμό ως μέσο διάσπασης της εργατικής τάξης και αποστασιοποίησης της από οποιαδήποτε διεκδίκηση, επιλέγουμε τον δρόμο της συλλογικής αντίστασης απέναντι στην υποτίμηση των ζωών μας από το κράτος. Θεωρώντας τους/τις πρόσφυγες/προσφύγισσες και τους/τις μετανάστες/-τριες ως ταξικά μας αδέρφια, αγωνιζόμαστε πλάι τους για μια αξιοπρεπή ζωή και μία κοινωνία χωρίς ρατσισμό και καταπίεση. Κανένα έθνος και καμία θρησκεία δεν είναι αρκετή για να μας διαχωρίσει. Οι φασιστικές πρακτικές δεν θα καταφέρουν να καταστείλουν τον αγώνα μας για κοινωνική δικαιοσύνη.
Αυτοδιαχεριζόμενο στέκι Λαμίας
