Βόρεια Ιρλανδία: Η Σφαγή του Μπάλιμερφι

Μετά από πενήντα χρόνια η αλήθεια αρχίζει να αναδύεται σε σχέση με την σφαγή έντεκα ανθρώπων στο Δυτικό Μπέλφαστ, από το Σύνταγμα Αλεξιπτωτιστών του Βρετανικού Στρατού.

Ένας ιατροδικαστής διαπίστωσε ότι εννέα από τους δέκα είχαν πυροβοληθεί από το Βρετανικό Στρατό, ενώ στην περίπτωση του δέκατου, Τζον ΜακΚέρ, υπήρχαν αμφιβολίες σε σχέση με το ποιος τον είχε σκοτώσει. Είτε ήταν ένας νομιμόφρονας παραστρατιωτικός. είτε πιθανότατα ένας Βρετανός στρατιώτης. Ο ιατροδικαστής διαπίστωσε ότι υπήρχε σαφής έλλειψη αποδεικτικών στοιχείων, που είχαν δοθεί απλόχερα από τις Αρχές, για την αιτία θανάτου του. Στοιχείο που καταδεικνύει τη συγκάληψη που ακολούθησε για πενήντα χρόνια.

Οι οικογένειες των δολοφονημένων έπρεπε να περιμένουν μισό αιώνα γι΄ αυτό. Ο Τζον Τέγκαρτ, ο γιος ενός εξ΄ αυτών που δολοφονήθηκαν -του Ντάνιελ Τέγκαρτ- ανέφερε ότι «μας πήρε 50 χρόνια για να φτάσουμε σε αυτό το σημείο. Είμαστε απλές οικογένειες από το Μπάλιμερφι, που έχουμε αποδώσει ευθύνες στη βρετανική κυβέρνηση και το Υπουργείο Άμυνας. Ελπίζουμε ότι σήμερα θα δώσουμε δύναμη και στις υπόλοιπες οικογένειες. Θα γίνει, μην τα παρατάτε, θα τα καταφέρετε. Όλα τα ψέματα τελειώνουν απόψε. Ξαναγράψαμε την ιστορία σήμερα. Η έρευνα επιβεβαίωσε ότι οι στρατιώτες που ήρθαν στην περιοχή, υποτίθεται για να μας προστατεύσουν, έστρεψαν τα όπλα τους εναντίον μας”.

Η σφαγή έλαβε χώρα στις 9 Αυγούστου του 1971 όταν εξακόσιοι αλεξιπτωτιστές περικύκλωσαν ένα συγκρότημα κατοικιών στο Μπάλιμερφι και μπήκαν μέσα, σπάζοντας τις πόρτες στις 5 π.μ., σέρνοντας τους ανθρώπους από τα κρεβάτια τους. Αυτό συνέπεσε με μια επίθεση νομιμοφρόνων σε σπίτια στο κοντινό Σπρίνγκφιλντ Παρκ, με αποτέλεσμα οι οικογένειες να διαφύγουν στους δρόμους.

Οι αλεξιπτωτιστές πυροβόλησαν επανειλημμένα τη Τζόαν Κόνολι, παραμορφώνοντας εντελώς το πρόσωπό της. Κείτονταν εγκαταλειμένη για έξι ώρες, αιμορραγώντας μέχρι θανάτου. Ένα άλλο θύμα των αλεξιπτωτιστών, ο Νόελ Φίλιπς, τραυματίστηκε και στη συνέχεια του δόθηκε η χαριστική βολή με πυροβολισμούς πίσω από κάθε αυτί. Ένας τοπικός ιερέας, ο πάτερ Χιου Μάλαν, πυροβολήθηκε τουλάχιστον δύο φορές ενώ έκανε την θάνατο τελετουργία για έναν ετοιμοθάνατο άνδρα. Ένας άλλος, ο Pat MacCarthy, υπέστη εικονική εκτέλεση. Πυροβολήθηκε με ένα άδειο όπλο χωμένο στο στόμα του, με αποτέλεσμα να πεθάνει από καρδιακή προσβολή.

Οι διοικητές των αλεξιπτωτιστών προσπάθησαν να συγκαλύψουν τη σφαγή δηλώνοντας ότι ο IRA πυροβολούσε στρατιώτες εκείνη την περίοδο και ότι οι νεκροί ήταν μέλη του IRA, ενώ στην πραγματικότητα κανένας από τους δολοφονημένους δεν ήταν αντάρτης.

Με τα χρόνια, μια τεράστια συγκάλυψη έχει αποκρύψει το τι πραγματικά συνέβη. Η αρχική έρευνα του 1972 έμεινε ανοικτή. Μετά την εκστρατεία από τις οικογένειες των δολοφονημένων, ο Γενικός Εισαγγελέας της Βόρειας Ιρλανδίας ενέκρινε το αίτημα για νέες έρευνες το 2011. Αυτές τελικά ξεκίνησαν στα τέλη του 2018 και τελείωσαν τον Μάρτιο.

Ένας αξιωματικός που εμπλεκόταν στη σφαγή, ο Σερ Μάικ Τζάκσον, είναι τώρα απόστρατος στρατηγός του Βρετανικού Στρατού. Πέντε μήνες μετά τη σφαγή του Μπάλιμερφι, ήταν ο δεύτερος διοικητής του Συντάγματος Αλεξιπτωτιστών, που πυροβόλησε δεκατέσσερις άοπλους πολίτες, την Ματωμένη Κυριακή στο Ντέρι. Ο Τζάκσον, Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου του Βρετανικού Στρατού μέχρι την αποχώρησή του το 2006, ήταν ο διοικητής του Βρετανικού Στρατού, που εισέβαλε στο Ιράκ το 2003. Κατά την ανάκριση του, ζήτησε συγγνώμη: «Επιτρέψτε μου να πω στις οικογένειες που τόσο καιρό πριν έχασαν τα αγαπημένα τους πρόσωπα ότι για εμένα είναι μια τραγωδία. Είναι μια τραγωδία εξαιρετικά λυπηρή, αλλά θα έλεγα επίσης πως οποιοσδήποτε χάνει τη ζωή του κατά τη διάρκεια βίαιων συγκρούσεων, είναι επίσης τραγικό. Και έχω χάσει φίλους, έτσι ακριβώς είναι. Τα συλλυπητήριά μου σε εσάς και λυπάμαι που μόνο μετά από τόσο καιρό νιώθετε ότι μπορείτε να παρηγορηθείτε.»

Ο Μπόρις Τζόνσον δεν ζήτησε συγγνώμη από το Κοινοβούλιο μετά τα ευρήματα της έρευνας, αφήνοντας στον υπουργό της Βόρειας Ιρλανδίας, τον Μπράντον Λιούις, να το κάνει. Ο Τζόνσον έστειλε μια επιστολή στις οικογένειες που πενθούν, λίγα λεπτά πριν την ανακοίνωση στο Κοινοβούλιο. Οι οικογένειες το χαρακτήρισαν απαράδεκτο. Ένας από αυτούς, ο Κάρμελ Κουίν, είπε ότι η περιγραφή του Τζόνσον για τη σφαγή ήταν τρομακτική σαν γεγονός. «Δεν ήταν ένα γεγονός, ήταν η μαζική δολοφονία ενός άμαχου πληθυσμού». Ο Τζον Τέγκαρτ συνέχισε λέγοντας: «Ο στρατηγός Μάικ Τζάκσον θεωρείται ήρωας στη Μ. Βρετανία, όμως ήταν αυτός που σας είπε ότι τα αγαπημένα μας πρόσωπα ήταν ένοπλοι και ένοπλες. Η έρευνα επιβεβαίωσε ότι οι στρατιώτες που ήρθαν στο Βορρά, υποτίθεται για να μας προστατεύσουν… έστρεψαν τα όπλα τους εναντίον μας». Η βρετανική κυβέρνηση θέλει τώρα να μας στερήσει τη δυνατότητα απονομής δικαιοσύνης, δίνοντας αμνηστία για αυτές τις δολοφονίες. Θέλω να απευθυνθώ στον λαό της Βρετανίας αυτή τη στιγμή. Μπορείτε να φανταστείτε τι θα συνέβαινε εάν οι στρατιώτες δολοφονούσαν 10 άοπλους πολίτες στους δρόμους του Λονδίνου, του Λίβερπουλ ή του Μπέρμιγχαμ; Τι θα περιμένατε από την έρευνα; Δε θα περιμένατε δικαιοσύνη; Ή θα χαιρόσασταν αν έπαιρναν αμνηστία;»

Η απολογία της παρούσας κυβέρνησης είναι ιδιαίτερα αηδιαστική και προσβλητική, καθώς γνωρίζουμε ότι γίνεται από το ίδιο κατεστημένο που ήταν υπεύθυνο για τις αρχικές πράξεις και τις επακόλουθες συγκαλύψεις. Και το ίδιο κράτος θα τα ξανάκανε όλα αυτά αν χρειαζόταν.

Η σφαγή του Μπάλιμερφι, η οποία συνέβη μέσα σε δύο ημέρες, είναι λιγότερο γνωστή από την Ματωμένη Κυριακή, κυρίως επειδή αναδείχθηκε ελάχιστα από τα μέσα ενημέρωσης. Ωστόσο ανέδειξε τη βαρβαρότητα του Συντάγματος Αλεξίπτωτιστών. Δεδομένου ότι οι δραστηριότητες του Βρετανικού Κράτους στις Έξι Κομητείες, η συμπαιγνία του με τους πιστούς παραστρατιωτικούς και η προθυμία τους να λένε ψέματα και να συγκαλύπτουν, γίνεται σιγά – σιγά αποδεκτή, βλέπουμε ότι η όλη ιστορία είναι βαμμένη με αίμα από την κορφή μέχρι τα νύχια.

Πηγή: Anarchist Communist Group


Το alerta.gr αποτελεί μια πολιτική προσπάθεια διαρκούς παρουσίας και παρέμβασης, επιδιώκει να γίνει κόμβος στο πολύμορφο δικτυακό τοπίο για την διασπορά ριζοσπαστικών αντιλήψεων, δράσεων και σχεδίων στην κατεύθυνση της κοινωνικής απελευθέρωσης... Η συνεισφορά είναι ξεκάθαρα ένα δείγμα της κατανόησης της φύσης του μέσου και της ανάγκης που υπάρχει για να μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει και να μεγαλώνει. Για όποιον/α θέλει να συνδράμει ας κάνει κλικ εδώ