κρατικό

Θεσσαλονίκη | Πορεία για το κρατικό – καπιταλιστικό έγκλημα στα Τέμπη (10/3)

από | 9 Μαρ, 2023

Θεσσαλονίκη | Πορεία για το κρατικό – καπιταλιστικό έγκλημα στα Τέμπη (10/3)

Σε πορεία για το κρατικό – καπιταλιστικό έγκλημα στα Τέμπη καλούν αύριο, 10/3,  αναρχικές/αντιεξουσιαστικές και ελευθεριακές συλλογικότητες, οργανώσεις και καταλήψεις στην Θεσσαλονίκη. Η προσυγκέντρωση είναι προγραμματισμένη για τις 6μμ στην Καμάρα.

Η πορεία αυτή πρέπει να αποτελέσει συνέχεια των μεγάλων κινητοποιήσεων των προηγούμενων ημερών, όπου πάνω 30.000 κόσμου (και πάνω από 50 χιλιάδες και στις δυο χθεσινές πορείες μαζί) βρέθηκαν στους δρόμους της πόλης. Η ανάγκη να μην γυρίσουμε στην “κανονικότητα” είναι επιτακτική, την ίδια στιγμή που η Κυβέρνηση, μέσω του ίδιου του πρωθυπουργού Κ. Μητσοτάκη, προσπαθεί να ρίξει την ευθύνη για τα όσα συνέβησαν σε ολόκληρη την κοινωνία. Δεν θα τους περάσει όμως. Όλοι στους δρόμους!

Δείτε τα μέχρι στιγμής ανακοινωμένα καλέσματα παρακάτω:

 

ΔΙΚΑ ΤΟΥΣ ΤΑ ΚΕΡΔΗ, ΔΙΚΟΙ ΜΑΣ ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ

Πριν λίγες μέρες στα Τέμπη εκτυλίχθηκε η μεγαλύτερη μέχρι στιγμής σιδηροδρομική τραγωδία στην χώρα, αποτέλεσμα του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας με το πρόσχημα της κρίσης. Το πλιάτσικο που εξελίσσεται αδιάκοπα από το 2010 είχε ως αποτέλεσμα 57νεκρούς και πολλές δεκάδες τραυματίες, στην συντριπτική τους πλειοψηφία νέοι και νέες 20 με 30 χρονών, θύματα της κυρίαρχης ιδεοληψίας σύμφωνα με την οποία το μοναδικό πράγμα που πρέπει να προστατευτεί σαν κόρη οφθαλμού είναι το καπιταλιστικό κέρδος.

Ευθύνη έχουν όλες οι κυβερνήσεις που διαχρονικά κρατούν υποβαθμισμένο τον ΟΣΕ προλειαίνοντας το έδαφος για την πώλησή του. Ευθύνη έχουν όλοι όσοι υπέγραψαν την υποχρέωση ιδιωτικοποίησης του ΟΣΕ ως μνημονιακής υποχρέωσης το 2010. Ευθύνη έχει ονομαστικά ο Χρήστος Σπίρτζης του ΣΥΡΙΖΑ που ξεπούλησε το 2017 τον ΟΣΕ στη Ferrovie Dello Stato Italiane S.p.A. αντί του αστείου ποσού των 45 εκατομμυρίων ευρώ, την ίδια στιγμή που το ελληνικό κράτος αναλάμβανε την ευθύνη να την επιδοτεί με 50 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο για να εκτελεί συγκεκριμένα δρομολόγια. Αυτός ο αλήτης τότε είχε δικαιολογήσει την πώληση λέγοντας ότι «πουλήσαμε την ΤΡΑΙΝΟΣΕ για να μην φάει ο ελληνικός λαός στο κεφάλι ενάμιση μνημόνιο».

Η τραγωδία στα Τέμπη δεν είναι ένα ατύχημα που κανείς δεν περίμενε. Λίγες ώρες πριν την μετωπική σύγκρουση της εμπορικής με την επιβατική αμαξοστοιχία, ένα καλώδιο ηλεκτροκίνησης κόπηκε και έπεσε πάνω σε αμαξοστοιχία στην οποία επέβαιναν 450 επιβάτες. Τέτοια ατυχήματα και βλάβες είναι καθημερινό φαινόμενο τα τελευταία χρόνια. Όλα αυτά ενώ συχνά-πυκνά η κυβέρνηση και τα ΜΜΕ πανηγυρίζουν για δήθεν αναβαθμίσεις του σιδηροδρομικού δικτύου και για δήθεν σύγχρονα τραίνα με τα οποία εξοπλίζεται ο ΟΣΕ. Ωστόσο, ρεπορτάζ του Investigate Europe με τίτλο “«Το μόνο που μπορώ να πω είναι καλή τύχη»: Πώς επιστρέφουν στην Ελλάδα τα τραίνα που καταργήθηκαν από την Ελβετία”, αποκάλυπτε στις 18 Φεβρουαρίου 2022 ότι τα μεταχειρισμένα τρένα ETR 470 που διαφημίζονταν ως αναβάθμιση των ελληνικών σιδηροδρόμων στην πραγματικότητα είναι άκρως προβληματικά κι επικίνδυνα αποκτώντας πριν από 20 χρόνια το παρατσούκλι «τραίνο βλάβης» στην Ελβετία από την οποία αποσύρθηκαν κακήν κακώς. Όπως είναι λογικό, συμπεραίνουμε πως τα προαναφερθέντα ρεπορτάζ είχαν περισσότερη σχέση με πληρωμένα διαφημιστικά σποτ παρά με δημοσιογραφία.

Εργαζόμενοι στους σιδηροδρόμους έχουν καταγγείλει επανειλημμένα μέσω των συνδικαλιστικών τους οργάνων τις ελλείψεις στην ασφάλεια. Τελευταία ανακοίνωση αυτή στις 7 Φλεβάρη 2023 όπου η ΔΕΣΚ Σιδηροδρομικών αναφέρει: “Δεν θα περιμένουμε το δυστύχημα που έρχεται, για να τους δούμε να χύνουν κροκοδείλια δάκρυα κάνοντας διαπιστώσεις”. Την ίδια στιγμή ο Χατζηδάκης πανηγύριζε που η ΤΡΑΙΝΟΣΕ έγινε κερδοφόρα κι ο υπουργός μεταφορών Κ. Καραμανλής έλεγε στις 20 Φλεβάρη πως “δεν παίζουμε με την ασφάλεια των επιβατών στα τραίνα”. Το είδαμε.

Τα κροκοδείλια δάκρυα πολιτικών και στελεχών της εταιρείας, οι παρόλες περί «εθνικής τραγωδίας» και η απόδοση ευθυνών σε «ανθρώπινα λάθη» δεν πρέπει να μας παραπλανήσουν. Οι εργαζόμενοι είχαν αναφερθεί επανειλημμένα στα κενά ασφαλείας και στις ανάγκες συντήρησης και αναβάθμισης του δικτύου, είχαν προειδοποιήσει σε όλους τους τόνους πως το δυστύχημα έρχεται. Είναι αυτοί που καθημερινά παλεύουν να βγάλουν τη δουλειά και να εξασφαλίσουν την ακεραιότητα πληρώματος κι επιβατών με πενιχρά μέσα. Το ελάχιστο που πρέπει να γίνει σήμερα είναι η ακύρωση της πώλησης του ΟΣΕ κι η ουσιαστική αναβάθμιση του σιδηροδρομικού δικτύου με βάση την ασφάλεια και την αντίληψη των μεταφορών ως δημόσιου αγαθού που δεν μπορεί να λειτουργεί με βάση το κέρδος. Αλλά δε φτάνει μόνο αυτό. Πρέπει να δράσουμε συλλογικά κι οργανωμένα για να δώσουμε ένα τέλος στον παραλογισμό που ονομάζεται κράτος και καπιταλισμός, στον αντικοινωνισμό και την απανθρωπιά της εξουσίας.

Η άμεση και οργισμένη κοινωνική αντίδραση που υπήρξε από την πρώτη στιγμή που έγινε γνωστό το συμβάν, φανερώνει ότι η κοινωνική βάση το αντιλήφθηκε απ’ ευθείας , όχι ως ένα απλό ”ατύχημα”, αλλά ως την ουσία του κράτους και του κεφαλαίου, ως την ουσία της αντίληψης που θέλει την κοινωνία να οργανώνεται γύρω από τον αξιακό άξονα ”τα κέρδη πάνω από τις ζωές”. Έτσι, αυτή η τραγωδία έγινε το σημείο όπου συμπυκνώθηκε η καθημερινή εμπειρία της όλο και πιο εκτεταμένης και εντεινόμενης υποτίμησης των όρων ζωής μας (μειώσεις μισθών και συντάξεων, ανεργία, ακρίβεια, ιδιωτικοποιήσεις, πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας, καταστολή) και τελικά, της ίδια της αξίας της ανθρώπινης ζωής. Αυτό είναι το νήμα που συνδέει ευθέως τους νεκρούς μετανάστες στα σύνορα και τους νεκρούς της πανδημία λόγω των διαλυμένων νοσοκομείων, τους νεκρούς από τα καθημερινά εργατικά ατυχήματα στους χώρους εργασίας και τους νεκρούς στις σιδηροδρομικές ράγες των Τεμπών. Οι μαζικές, δυναμικές και συγκρουσιακές συγκεντρώσεις, διαμαρτυρίες και διαδηλώσεις μετά την μαζική κρατική δολοφονία στα Τέμπη, αποδεικνύουν πως η κοινωνική βάση δεν θα κάτσει άλλο αμέτοχη να συνηθίζει το θάνατο όλο και πιο πολύ κάθε μέρα, ότι με τις πράξει τις θα βάλει ένα φρένο στη βαρβαρότητα της εξουσίας.

Γνωρίζουμε ότι ο αγώνας που πρέπει να δώσουμε είναι πολυμέτωπος και δεν πρόκειται να είναι εύκολος. Απέναντι στη φτώχεια και την ανέχεια, την ακρίβεια, την εξαθλίωση, τον εργασιακό μεσαίωνα και την ανεργία πρέπει να οργανώσουμε την ταξική αλληλεγγύη, να ανασυντάξουμε τα συλλογικά μορφώματα της εργατικής τάξης, να προτάξουμε τα συμφέροντα και τις ανάγκες της τάξης μας και να θέσουμε τις συλλογικές μας διεκδικήσεις. Να δυναμώσουμε τη διεθνιστική, ταξική αλληλεγγύη μεταξύ των όπου γης καταπιεσμένων και εκμεταλλευόμενων, για να αντιπαλέψουμε το δηλητήριο του φασισμού και του ρατσισμού, αλλά και για να ορθώσουμε αναχώματα απέναντι στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και τον πόλεμο που συνεπάγονται εκατόμβες νεκρών της τάξης μας. Εργαζόμενοι/ες, άνεργοι/ες, συνταξιούχοι/ες, αποκλεισμένοι/ες, ντόπιο και μετανάστες/ιες μαζί, πρέπει να σηκώσουμε μαζί το κεφάλι, να οργανωθούμε, να παλέψουμε μαζί, και να επιτεθούμε στο κράτος, το κεφάλαιο και του λακέδες τους. Από τη σημερινή κραυγή οργής για τους νεκρούς μας στα Τέμπη, από τις σημερινές μας διεκδικήσεις που έχουν ζωτική σημασία για την επιβίωση και τη μερική βελτίωση των συνθηκών εργασίας και διαβίωσης μας, μέχρι την επαναστατική ανατροπή του καπιταλισμού και τη ριζική αναδιοργάνωση της κοινωνικής ζωής. Γιατί η πάλη μας για να μετράει η ζωή μας σήμερα, δεν είναι αποσυνδεδεμένη από την πάλη για να γίνει η ζωή μας άξια να βιωθεί συνολικά. Γιατί μία ζωή που θα διέπεται από ελευθερία, ισότητα, κοινοκτημοσύνη, αλληλεγγύη και αλληλοβοήθεια, που θα οργανώνεται αμεσοδημοκρατικά είναι εφικτή, αλλά είναι εφικτή μόνο αν παλέψουμε για αυτή.

ΝΑ ΠΑΛΕΨΟΥΜΕ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΥΠΟΤΙΜΗΣΗ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΜΑΣ

ΔΕΝ ΗΤΑΝΕ ΑΤΥΧΗΜΑ, ΗΤΑΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ – ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑ Η ΙΔΙΑ ΣΥΜΜΟΡΙΑ

ΟΡΓΑΝΩΣΗ & ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ

ΠΟΡΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ – ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΣΤΑ ΤΕΜΠΗ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 10/03 | 18.00 | ΚΑΜΑΡΑ

Ελευθεριακή Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης


Δεν είναι μόνο που πληρώνουμε τόσο πολλά για να ζούμε

ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΠΕΘΑΙΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟΣΟ ΛΙΓΑ

Οι ζωές μας μοιάζουν να αξίζουν όλο και λιγότερο κάθε μέρα. Πεθαίνουμε στα νοσοκομεία, στα σύνορα, στις ράγες, στη δουλειά, σα να είναι κάτι φυσικό και αναπόφευκτο. Σα να είναι ο λόγος που ζούμε, η εργασία που πρέπει να ολοκληρώσουμε και ας χαθούμε προσπαθώντας. Αυτός ο κόσμος φωνάζει κάθε μέρα πως οι ζωές μας αξίζουν όλο και λιγότερο. Πως είμαστε αναλώσιμες, πως ο μόνος τρόπος να έχουμε αξία είναι να την παράγουμε. Και ίσως ούτε και τότε.

Αυτή η συνεχής υποτίμησή μας δεν είναι τίποτα παραπάνω από την σχέση που διαφεντεύει την καθημερινότητά μας: την σχέση-κεφάλαιο. Την σχέση αυτή που μας θέλει αναλώσιμα εμπορεύματα, μονάδες στα στατιστικά ατυχημάτων, παράπλευρες απώλειες σε “κακές στιγμές”. Τη σχέση που μετράει μόνο κέρδη και ζημίες, που η μόνη λογική που αναγνωρίζει είναι αυτή του κέρδους. Με αυτή τη λογική, αυτό που συνέβη στα Τέμπη ήταν απλά ένα ατύχημα και όχι το αποτέλεσμα της χρόνιας υποβάθμισης των ζωών μας. Δεν ήταν μέτρα ασφαλείας που έγιναν πιο ελαστικά ώστε να γίνει πιο φτηνή η μετακίνησή μας, παρότι ακριβαίνουν τα εισιτήριά μας. Δεν ήταν η υποστελέχωση των σιδηροδρόμων, τα κλειστά αυτιά στις ανακοινώσεις των εργαζομένων για τους κινδύνους, ήταν το ανθρώπινο λάθος. Ήταν απλά ένα ατύχημα.

Στον κόσμο του κέρδους όμως δεν υπάρχουν ατυχήματα. Υπάρχει μόνο η συνεχής υποτίμηση, η συνεχής υποστελέχωση, η συνεχής εντατικοποίηση. Πιο πολύ, πιο παραγωγικά, πιο αποδοτικά, πιο γρήγορα, όλο και πιο γρήγορα. Και κάπως έτσι, για χάρη της επιτάχυνσης της καπιταλιστικής παραγωγής, οι ζωές μας συγκρούονται μετωπικά με αυτόν τον κόσμο, κυριολεκτικά και μεταφορικά.

Αν δεν συναντηθούμε, αν δεν αγωνιστούμε η μία δίπλα στην άλλη, θα συνεχίσουμε μόνο να επιταχύνουμε. Και η γραμμή μοιάζει να οδηγεί σε γκρεμό.

ΔΕΝ ΘΑ ΖΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΥΧΗ

ΔΕΝ ΘΑ ΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ

Φάμπρικα Υφανέτ

κρατικό


ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ 1ης ΜΑΡΤΙΟΥ

Τρίτη προς Τετάρτη 1ης Μαρτίου γίνεται το γνωστό γεγονός σύγκρουσης τρένων της εταιρίας Hellenic Train (πρώην τραινοσε) ιδιοκτησίας της εταιρίας Ferrovie Dello Stato Italiane και εμπορικής αμαξοστοιχίας του ΟΣΕ με δεκάδες επιβαίνοντες νεκρούς.

Οι λεπτομέρειες πολλές, συστήματα ασφαλείας που δεν υπήρχαν, μη συντηρημένο δίκτυο, ελλιπείς βάρδιες και άλλα πολλά. Η περαιτέρω αναφορά μας σε αυτά ενδεχομένως να μην έχει να δώσει και πολλή πληροφορία. Η ουσία είναι μία, στον καπιταλισμό οι ζωές των προλετάριων είναι αντικείμενο στατιστικών ερευνών και μέρος της ευρύτερης διαχείρισης αναλώσιμου υλικού, έμψυχου και μη. Είτε υπό κρατικό έλεγχο είτε στα χέρια ιδιωτών το καπιταλιστικά “βιώσιμο” επιτάσσει τη μεγιστοποίηση του κέρδους με κάθε “κόστος”. Έτσι οι ” υπήκοοι” του εκάστοτε έθνους-κράτους, τηρουμένων των αναλογιών του πού έτυχε να γεννηθούν, από ποιο σόι και με πόσο μεγάλη τσέπη γίνονται με τη σειρά τους άλλο ένα “ατύχημα”. Αν στο risk management η ασφάλεια και η ζωή του πελάτη κριθεί πιο ζημιογόνα από το ρίσκο της ακεραιότητάς του σε επίπεδο κέρδους, τόσο ωμά και σοκαριστικά έχουμε αυτά τα αποτελέσματα για τα οποία συζητάει πάσα ένας και μία πλέον εντός ελληνικής επικράτειας.

Φυσικά, το κράτος και τα φερέφωνά του μετακυλούν την ευθύνη για άλλη μία φορά σε κάποιον “κακό και ανεύθυνο” εργαζόμενο, στην κακιά στιγμή, στην γρουσουζιά ή σε ό,τι άλλο ανακαλύψουν για να σηκώσουν ένα σύννεφο σκόνης μπροστά από τα πραγματικό αίτιο, το ατέρμονο κυνήγι για το κέρδος. Την ιερή αγελάδα του καπιταλιστικού συστήματος στο οποίο ζούμε, για την οποία κράτος και κεφάλαιο “θυσιάζουν” με ευκολία την ανθρώπινη ζωή.

ΠΩΣ ΦΤΑΝΟΥΜΕ ΣΤΟ ΠΟΛΥΝΕΚΡΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΤΩΝ ΤΕΜΠΩΝ ΣΕ ΕΠΙΠΕΔΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟΚΟΙΝΩΝΙΚΟ;

Τα επίπεδα διαβάθμισης στο τί μπορεί να διαρρηγνύει κάθε φορά το κοινωνικό συμβόλαιο μεταξύ κράτους και υπηκόων είναι ρευστά και ιστορικά διαμορφούμενα. Για να φτάσουμε στην κρατική δολοφονία, όπως ευρέως (και σωστά) εκφράζεται κόσμος για το περιστατικό, η ελληνική κοινωνία πέρασε από μία απονεύρωση και κονιορτιοποίηση των ίδιων των αστικοδημοκρατικών λογικών στις οποίες ήταν γαλουχημένη. Από τους “τουρκοφάγους” στις τηλεοράσεις, την στρατιωτικοποίηση των αστυνομικών σωμάτων, περάσαμε στον έμπρακτο πόλεμο εναντίων των μεταναστών, από “πολίτες”, μπάτσους, στρατό, μμε, κυβερνήσεις, ευρωπαϊκή ένωση, στον έβρο, στο αιγαίο, στην μεσόγειο, στην δημόσια σφαίρα, εντός των πόλεων. Οι νεκροί μετανάστες από το δόγμα της ευρωπαϊκής καθαρότητας του ελληνικού κράτους αμέτρητοι. Μετά την ήττα των μαζικών κινημάτων που επέφερε ο ερχομός του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση (ο οποίος παρεμπιπτόντως είναι η κυβέρνηση που ιδιωτικοποίησε την trainose) η καταστολή εντάθηκε απέναντι στην αγωνιστικές μειοψηφίες που απέμειναν, παίρνοντας μιλιταριστικά πλέον χαρακτηριστικά. Έργο που ήρθε να ολοκληρώσει η ακροδεξιά κυβέρνηση της ΝΔ, η οποία αντιμετώπισε τα κινήματα με ειδικό μένος. Στην μακρά περίοδο της καραντίνας εν μέσω κοινωνικής αποξένωσης, τηλεεργασίας και τηλεεκπαίδευσης, απαγόρευσης κυκλοφορίας και κατάστασης έκτακτης ανάγκης, τα νούμερα των νεκρών γίνανε ένα ακόμα νούμερο, μία ακόμα θεαματική είδηση στα ΜΜΕ.

Κρατικός στόχος όλης αυτής της στρατηγικής είναι ο προλετάριος της Ευρώπης και ειδικά της Ελλάδας, που άλλοτε είχε γαλουχηθεί στο δόγμα σκύψε το κεφάλι και μην μιλάς για να μην έχεις μπλεξίματα, να είναι έτοιμος να θάψει τα παιδιά του, για το καπρίτσιο του κάθε αστού, για το έθνος, για την ένδοξη ή την κακιά στιγμή.

Αυτό το “ατύχημα” λοιπόν μόνο τυχαίο δεν ήταν.

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΘΛΙΨΗ ΩΡΑ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙ Η ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΚΗ ΟΡΓΗ

Πέρα από τα διλλήματα περί δημοσίου και ιδιωτικού τα στρατόπεδα είναι στην πραγματικότητα διαχωρισμένα και αναπόφευκτα θα συγκρουστούν. Είναι αυτοί που ζητάνε και ψάχνουν μία διαχείριση εντός του συστήματος, κυνηγάν εκλογικές αυταπάτες, στηρίζουν τις σοβαρές επενδύσεις, ή το σοβαρό κράτος.

Από την άλλη όσοι είναι συνειδητά ενάντια σε αυτόν τον κόσμο, στα κράτη του και τα σύνορά του, στην αστική τάξη και την ιδιοκτησία. Για το δημόσιο, το κοινωνικό, το ελεύθερο. Είτε αφορά την μετακίνηση είτε κάθε πτυχή της ζωής, για την αντίσταση, την εξέγερση, την επανάσταση.

ΣΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΣΤΙΣ ΡΑΓΕΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ, ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΚΡΑΤΙΚΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ

ΤΟ ΠΕΝΘΟΣ ΜΑΣ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΜΙΣΟΣ ΤΑΞΙΚΟ

Ανάρες, Ομάδα Δράσης και Αλληλεγγύης

κρατικό


Δεν ήτανε τα Τέμπη ούτε η “κακιά στιγμή”, δικά τους είναι τα πλούτη δικοί μας οι νεκροί

Το βράδυ στις 28 Φεβρουαρίου στη περιοχή των Τεμπών συγκρούστηκαν μετωπικά μια επιβατική και μία εμπορική αμαξοστοιχία. Από τη σφοδρή σύγκρουση τα μπροστινά βαγόνια τυλίχθηκαν στις φλόγες και τα υπόλοιπα βαγόνια εκτροχιάστηκαν. Τραγικός απολογισμός μέχρι σήμερα 57 επιβεβαιωμένοι νεκροί και τουλάχιστον 85 τραυματίες μεταξύ των οποίων και κάποιοι σοβαρά. Μετά από τόσες μέρες και δεν έχει ανακοινωθεί ακόμα επίσημα αριθμός αγνοουμένων.
Το τραίνο ήταν γεμάτο από κόσμο και κυρίως νεολαία, κόσμο που έγινε παρανάλωμα του πυρός μέσα σε μια στιγμή και άλλους που τσακίστηκαν και σακατεύτηκαν. Νεκροί είναι επίσης και οι 9 εργαζόμενοι των αμαξοστοιχιών. Από μαρτυρίες πολλά άτομα σώθηκαν χάρις την αλληλεγγύη και την αλληλοβοήθεια που με αυταπάρνηση έδειξαν επιβάτες τις πρώτες στιγμές μετά το αποτρόπαιο αυτό -έγκλημα- γιατί η λέξη δυστύχημα είναι άστοχη για το περιγράψει. Αλληλοβοήθεια να μας θυμίζει ότι το μόνο που έχουμε είναι πραγματικά ο ένας την άλλη.

Αμέσως ιθύνοντες, εκπρόσωποι πολιτικής εξουσίας και ΜΜΕ άνοιξαν το βόθρο επιχειρώντας να κάνουν αυτό που ξέρουν καλύτερα να πουν ψέματα, ψέματα, ψέματα. Παραμύθια περί αναζήτησης ευθυνών, προσπάθεια απόδοσης της ευθύνης σε πρόσωπα, στην κακιά στιγμή, στην “κατάρα των Τεμπών” στήνοντας ένα πένθιμο πανηγύρι σαν τα όρνια που ξεσκίζουν τις σάρκες κουφαριών, βεβηλώνοντας μνήμες ανθρώπων
ΠΟΥ ΔΟΛΟΦΟΝΗΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΜΕ ΓΝΩΜΟΝΑ ΤΟ ΚΕΡΔΟΣ. Πολλοί περισσότεροι θα υποφέρουν για χρόνια από τα σωματικά και ψυχικά τραύματα τους και όλοι οι υπόλοιποι θα υποφέρουμε από το συλλογικό τραύμα να χάνουμε συνανθρώπους μας στο βωμό του κέρδους από τον αδιάκοπο πόλεμο που έχει κηρύξει εναντίον της ανθρωπότητας το καπιταλιστικό σύστημα.

Η ιστορία του σιδηρόδρομου ως το παλιό μέσο μαζικής μεταφοράς είναι ταυτόσημη με την μετακίνηση εμπορευμάτων αλλά και του πιο κερδοφόρου εμπορεύματος αυτό της εργατικής δύναμης. Από παλιά ο σιδηρόδρομος θεωρούνταν το πιο ασφαλές μέσο μεταφοράς και επειδή στο σύγχρονο κόσμο η ζωή των ανθρώπων είναι συνυφασμένη με τις μετακινήσεις η τεχνολογική πρόοδος απαλείφει πλήρως τον ανθρώπινο παράγοντα και αυτοματοποιεί τα πάντα. Έτσι και εσκεμμένα κανείς να θέλει να προκαλέσει ζημιά αυτό να είναι αδύνατον. Αλλά αυτά είναι γνωστά.

Για πολλά χρόνια κάθε κυβέρνηση είχε ζητούμενο να υποτιμήσει τον ΟΣΕ ως προϊόν ώστε να τον ξεπουλήσει όσο όσο σε ιδιώτες. Γνωρίζαμε ότι η ιδιωτικοποίησή του θα έφερνε ακριβότερες μεταφορές, υποτίμηση της εργατικής δύναμης, και το κυριότερο κακές και μη ασφαλείς παρεχόμενες υπηρεσίες, όπως είδαμε να συμβαίνει σε πολλά παραδείγματα σε ιδιωτικοποιήσεις πόρων και μεταφορών σε άλλες χώρες. Ιδιωτικοποιήθηκε λοιπόν το 2017 επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ αφού ξεπουλήθηκε σε μια ήδη πτωχευμένη ιταλική εταιρία για μόλις 45 εκατομμύρια ενώ η αξία του ΟΣΕ εκτιμούνταν σε 1 δις ευρώ . Σταδιακά και μεθοδικά τα τρένα μετατράπηκαν σε τρενάκια του τρόμου. Τα τελευταία χρόνια ο διαχειριστής του σιδηρόδρομου είναι η εταιρεία Hellenic Train. Ατυχήματα συνέβαιναν τακτικά που όμως δεν έπαιρναν έκταση, παρόλο που την προηγούμενη 25ετία μπήκαν στα ταμεία πάνω από 27 δις ευρώ. Στον πλέον πολυσύχναστο άξονα Αθήνα Θεσσαλονίκη δεν λειτουργούσε τίποτα. Το μόνο που λειτουργούσε ήταν τα ταμία που κόβανε υπερτιμημένα εισιτήρια. Δεν υπήρχαν ούτε φωτοσήματα, ούτε τηλεδιοίκηση ούτε σύστημα επικοινωνίας. Και να μην τολμήσει κανείς να υποκριθεί ότι δεν το γνώριζε. Αφού οι ίδιοι οι εργαζόμενοι μέσα από τα συνδικαλιστικά τους όργανα είχαν προειδοποιήσει κατ’ επανάληψη (με τελευταία τους ανακοίνωση στις 07 Φεβρουαρίου 2023) και μέσα από κινητοποιήσεις και απεργίες δημοσιοποιούσαν τα προβλήματα και διεκδικούσαν ασφαλείς μεταφορές για όλους. Οι απεργίες όμως από τη μία κηρύσσονταν παράνομες και καταχρηστικές με δικαστικές αποφάσεις και από την άλλη υποδαυλίζονταν συστηματικά από τα ΜΜΕ ο κοινωνικός αυτοματισμός στο επιβατικό κοινό. Αυτό και μόνο τεκμηριώνει προμελετημένες δολοφονίες.

Μετά τη δολοφονία τόσων ανθρώπων τόλμησαν να μας υποσχεθούν ότι ο σιδηρόδρομος θα εξυγιανθεί. Όπως εξυγιάνθηκε να υποθέσουμε και το σύστημα υγείας μετά το θάνατο των 35.000 συνανθρώπων μας κατά τη διάρκεια της πανδημίας που δεν είχαν πρόσβαση σε υγειονομική περίθαλψη με την υποβάθμιση και υποστελέχωση των δημόσιων δομών υγείας;

Πρέπει να καταλάβουμε ότι για το κράτος και το κεφάλαιο είμαστε αναλώσιμοι, είμαστε αριθμοί και όσο πιο γρήγορα το αντιληφθούμε τόσο το καλύτερο. Να σπάσουμε την ηττοπάθεια και το φόβο που μας επιβάλλεται Να τολμήσουμε, να αγωνιστούμε, να κατέβουμε στο δρόμο, να απαντήσουμε συλλογικά για όλους τους νεκρούς μας.
Να βρει τρόπο η οργή και πέρασμα ο πόνος..….

Πορεία για την κρατική-καπιταλιστική δολοφονία στα Τέμπη

Παρασκευή 10/03 στις 18:00 στην καμάρα

Αναρχική ομάδα Πυρανθός


ΚΑΜΙΑ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ

…..γιατί αυτή ήταν το πρόβλημα

Η ΝΥΧΤΑ ΤΩΝ ΤΕΜΠΩΝ ήταν μία ΦΟΝΙΚΗ ΝΥΧΤΑ με δολοφόνους τον σιχαμένο κρατισμό. Όπου η θανατοπολιτική του με στόχο την απόλυτη επιβολή της εξουσίας στην κοινωνία συναντιέται με τον αιμοσταγή θεό του κέρδους. Όπου οι ανθρώπινες ζωές μετριούνται με κέρδη και ζημιές.

Η ΝΥΧΤΑ ΤΩΝ ΤΕΜΠΩΝ μας γέμισε με οργή, καθώς πρόκειται για μια δολοφονία που ήταν θέμα χρόνου, προμελετημένη. Κανείς από τους υπεύθυνους δεν μπορεί να επικαλεστεί πως δεν γνώριζε, αφού οι εργαζόμενοι είχαν προειδοποιήσει, είχαν απεργήσει, είχαν αντισταθεί. Απλά οι κάθε λογής κυβερνόντες και παρατρεχάμενοί τους, ήλπιζαν αυτό που είχαν πιστά υπηρετήσει να μη συμβεί στην βάρδια τους.

Η ΝΥΧΤΑ ΤΩΝ ΤΕΜΠΩΝ ήταν η στιγμή που ο χρόνος πάγωσε και μέσα από συντρίμμια και την ανύποπτη θλίψη για τους νεκρούς μας ήταν πλέον καθαρό πως κανένας εργολάβος, καμία κυβέρνηση, κανένα κράτος δεν μπορούν να εγγυηθούν -όχι απλώς την ασφάλειά μας- αλλά την ίδια μας την ύπαρξη.

Η ΝΥΧΤΑ ΤΩΝ ΤΕΜΠΩΝ από συλλογική θλίψη μετατράπηκε σε συλλογική οργή και χιλιάδες κόσμου σε όλη τη χώρα έστειλαν το μήνυμα ότι το ρολόι της κανονικότητας δε θα ξανακινήσει γιατί αυτή ήταν το πρόβλημα.

Ο χρόνος σταμάτησε και ο χώρος ξανακερδίζεται. Εκεί που ο καπιταλισμός τεμαχίζει τα πάντα βάζοντάς τους ένα καρτελάκι με μία τιμή, όλη η κοινωνία αντιστέκεται όχι απλά για επιβίωση αλλά ζωή με νόημα. Εκεί που η εξουσία προτάσσει την υποταγή όλη η κοινωνία διεκδικεί χώρο και χρόνο. Για μία ζωή στην οποία χωράμε όλες/οι χωρίς διαχωρισμούς, χωρίς διακρίσεις. Για μία ζωή όπου έχουμε χρόνο να δούμε τους φίλους μας χωρίς να χρειάζεται να πληρώνουμε εισιτήριο στα πάρκα, να διαβάσουμε τα αγαπημένα μας βιβλία χωρίς αστυνομοκρατούμενες βιβλιοθήκες, να δούμε τις αγαπημένες ταινίες και πλάι πλάι με τους καλλιτέχνες να υπερασπιστούμε την αξία του πολιτισμού και της τέχνης, να περπατήσουμε στα δάση και στις παραλίες χωρίς να χρειάζεται πληρώνουμε για κάθε σπιθαμή κόκκου και αέρα, να γευτούμε το φαγητό μας χωρίς μίζερα κουπόνια και δελτία επιβίωσης.

Κάλεσμα σε πορεία: Παρασκευή 10/03 στις 18:00, Καμάρα

– ΚΑΜΙΑ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ

– Κανένα πειθαρχικό σε μαθητές και φοιτητές που κινητοποιούνται

– Γενικές απεργίες

– Πυρήνες αντιεξουσιαστικής συνείδησης παντού

ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

κρατικό


ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ – ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ.

ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝ.

Το βράδυ της Τρίτης , μια εμπορική και μια επιβατική αμαξοστοιχία που αριθμούσε εκατοντάδες επιβάτες και δεκάδες εργαζομένους συγκρούστηκαν σφοδρά, με αποτέλεσμα τον θάνατο τουλάχιστον 57 ανθρώπων και τον τραυματισμό εκατοντάδων. Με τα βαγόνια στις φλόγες, το ρεύμα κομμένο και τις πόρτες αδύνατο να ανοίξουν, ο κόσμος πάλευε να σωθεί και να σώσει τους συνεπιβάτες του.

Η ανείπωτη τραγωδία με την σύγκρουση των αμαξοστοιχιών στα Τέμπη μας υπενθυμίζει δυστυχώς με τον χείριστο τρόπο το πως αντιλαμβάνεται το κράτος και το κεφάλαιο την ανθρώπινη ζωή διαχρονικά: Ως ένα μέσο παραγωγής κέρδους – ΚΑΙ ΜΟΝΟ. Δεκάρα δε δίνουν για την ασφάλειά μας, όπως και δεκάρα δε δίνουν για τις ζωές μας. Μόλις τον προηγούμενο μήνα ανακοινώσεις του σωματείου μηχανοδηγών έκαναν λόγο για τις εγκληματικές συνθήκες που επικρατούν στις σιδηροδρομικές γραμμές αναφέροντας ξεκάθαρα πως είναι θέμα χρόνου να συμβεί κάτι μοιραίο.

Ακριβώς αυτό καθιστά καταφανείς τους λόγους που δεν μπορούμε να αναφερόμαστε στο γεγονός ως ατύχημα.

Με το ξεπούλημα της ΤΡΑΙΝΟΣΕ στους Ιταλούς επενδυτές και την ταυτόχρονη επαναφορά τραίνων που είχαν αποσυρθεί στην Ελβετία, ακολούθησαν οι κυβερνητικοί διθύραμβοι σχετικά με την αναβάθμιση των σιδηροδρομικών μέσων. Αυτή είναι λοιπόν η αναβάθμιση στην ιδιωτικοποίηση: Να παίζεται η ζωή των ανθρώπων που μετακινούνται και των εργαζομένων κορώνα γράμματα, αφού δεν πρόκειται να δοθούν χρήματα για τον έλεγχο, την πρόληψη και την ασφάλεια των ανθρώπων. Όταν λοιπόν οι ζωές μας λογίζονται ως ένα ακόμα έξοδο στον προϋπολογισμό του κράτους και του κεφαλαίου μιλάμε για προδιαγεγραμμένες δολοφονίες – ούτε για ατυχήματα, ούτε για ”ανθρώπινα λάθη”, ούτε για ”κακή στιγμή”. Οι εγκληματίες του υπουργείου μεταφορών, της διοίκησης της Hellenic Train και όλου του κρατικού μηχανισμού που συνέβαλλαν σε αυτή τη δολοφονία θα λογαριαστούν με όλη την κοινωνική βάση, το οργανωμένο κίνημα και τις αντιστάσεις του. Το υποκριτικό πένθος που κηρύχθηκε από την κυβέρνηση μόνο οργή μας προκαλεί. Οι αγώνες μας για δημόσια και αξιοπρεπή συγκοινωνιακά μέσα, οι αγώνες μας ενάντια στο κράτος και τον καπιταλισμό κουβαλάνε τη δικαιοσύνη που αποζητάμε.

Ταυτόχρονα, τις τελευταίες μέρες τα ΜΜΕ έχουν επιδοθεί σε μια απέλπιδα προσπάθεια να αποσιωπήσουν τις ευθύνες του κρατικού μηχανισμού αλλά και τις ιδιωτικής εταιρείας. Για αυτό επικαλούνται το ανθρώπινο λάθος και επιχειρούν να χρησιμοποιήσουν τον σταθμάρχη ως αποδιοπομπαίο τράγο για αυτή την κρατική – καπιταλιστική δολοφονία. Όλο αυτό το σύντομο διάστημα οι βασικές αντιθέσεις του συστήματος κοινωνικής οργάνωσης που ζούμε έχουν γίνει ξεκάθαρες. Μιλάμε για ένα σάπιο εξουσιαστικό- καπιταλιστικό σύστημα που αντιλαμβάνεται την ανθρώπινη ζωή μόνο με όρους κερδοφορίας, ενώ ταυτόχρονα οι ένστολοι δολοφόνοι δεν διστάζουν να επιτεθούν με σφοδρότητα στις τεράστιες διαδηλώσεις, σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Χτυπάνε τις μεγάλες διαδηλώσεις που ενσαρκώνουν την κοινωνική οργή, και ακόμη περισσότερο τα μπλόκα του οργανωμενου αναρχικού κινήματος. Βρισκόμαστε σε ταξικό πόλεμο, είμαστε εχθροί, και ως τέτοιους μας αντιμετωπίζουν, είμαστε δυο κόσμοι σε σύγκρουση. Από την μία οι κρατικοί ταγοι και οι επιχειρηματίες, μαζί με τους ένστολους δολοφόνους και από την άλλη ο κόσμος της εργασίας, οι φοιτητές, οι πληβείοι αυτού του κόσμου, μέσα από τις καταλήψεις, τα κατειλημμένα εργοστάσια και τις διαδικασίες αυτοδιεύθυνσης δομουμε έναν καινούριο κόσμο.

Κάθε μέρα, σε κάθε πτυχή και έκφανση της κοινωνικής οργάνωσης και της καθημερινής ζωής, γίνεται προφανές ότι το κράτος και το κεφάλαιο δολοφονούν, τρομοκρατούν και καταστέλλουν! Από τη διαχείριση την πανδημίας και της υγειονομικής κρίσης, τις φωτιές στην Εύβοια, τη διαχείριση των μεταναστευτικών πληθυσμών, με τις δολοφονίες και τα push-backs στα σύνορα, μέχρι τη βίαιη καταστολή των διαδηλώσεων, τους ξυλοδαρμούς φοιτητών, τους βιασμούς, τα κυκλώματα trafficking, τις δολοφονίες εργατών που ολοένα πολλαπλασιάζονται, είναι πλέον έκδηλο ότι οι ζωές των καταπιεσμένων είναι αναλώσιμες, δίχως αξία. Και είναι παράλληλα πολύ σημαντικό επίδικο η γιγάντωση των κινητοποιήσεων ενάντια στην θανατοπολιτικη κράτους και κεφαλαίου. Από τους χώρους εργασίας και τις γειτονιές, ως τις δραματικές σχολές, τα πανεπιστήμια και τα σχολεία, να βρεθούμε σε ανοιχτές αδιαμεσολαβητες διαδικασίες, σε καταλήψεις κέντρα αγώνα, μακριά από εκλογικές υποσχέσεις και αυταπάτες. Να βρεθούμε ξανά και ξανά, αυτοοργανωμενα, συλλογικά και μαχητικά στον δρόμο, ώστε να γίνει ξεκάθαρο πως οι κρατικές και καπιταλιστικές δολοφονίες δεν θα ξεχαστούν, ενώ ταυτόχρονα θα συμβάλλουμε στο γκρέμισμα του κράτους και του καπιταλισμού, για έναν κόσμο ισότητας, ελευθερίας, αλληλεγγύης. Για την αναρχία, και τον ελευθεριακό κομμουνισμό.

ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΤΑ ΤΕΜΠΗ – ΟΥΤΕ Η ΚΑΚΙΑ ΣΤΙΓΜΗ, ΔΙΚΑ ΤΟΥΣ ΤΑ ΚΕΡΔΗ – ΔΙΚΟΙ ΜΑΣ ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ

ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΤΟΥΝ ΤΑ ΚΡΑΤΙΚΑ – ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ.

ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ – ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ!

ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΣΤΑ ΤΕΜΠΗ, ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 10/03, 18:00 ΚΑΜΑΡΑ

Τοπικός Συντονισμός Θεσσαλονίκης/ Α.Π.Ο.-Ο.Σ.


Διαδήλωση ενάντια στο κρατικό-καπιταλιστικο έγκλημα στα Τέμπη Παρασκευή 10/3 στις 6μμ Καμάρα

Εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώποι διαδήλωσαν χθες 8/3 σε όλη την χώρα, ενάντια στο κρατικό – καπιταλιστικό έγκλημα στα Τέμπη και την πατριαρχία, έπειτα από κάλεσμα σε γενική απεργία.

Τα κέντρα των πόλεων βούλιαξαν από ένα οργισμένο ποτάμι ανθρώπων, που ξεπερνά την ηττοπάθεια των προηγούμενων μηνών και συντάσσεται σιγά σιγά στον αγώνα διαρκείας.

Η κρατική αφήγηση για “ανθρώπινο λάθος” δεν συγκινεί κανέναν, όσο και να προσπαθούν τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ να διασφαλίσουν. Εμείς ξέρουμε ότι κράτος και κεφάλαιο δολοφονούν. Από τους νεκρούς στα σύνορα και στις ακτές, μέχρι τα νοσοκομεία και τα “εργατικά ατυχήματα”.

Χρέος μας να συνεχίσουμε αυτόν τον αγώνα, να τον ανάγουμε σε αγώνα όλης της κοινωνίας για ζωή και αξιοπρέπεια, ενάντια στην υποβάθμιση των κοινωνικών αγαθών και αναγκών.

Να σταθούμε εμπόδιο στις προεκλογικές υποσχέσεις των κυβερνήσεων και της αντιπολίτευσης και να δείξουμε ότι οι αγώνες μας δε μπαίνουν σε κάλπες.

Η εκλογικη δυσπιστία των ημερών να πάρει σάρκα και οστά και να μετατραπεί σε αυτοοργανωμένο συνολικό αγώνα, υπερφαλαγγίζοντας τα όρια της αστικής νομιμότητας και της απάθειας.

Η χθεσινή απεργία σηματοδοτεί μόνο την αρχή και όχι το κλείσιμο του αγώνα.

Να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας και να σχεδιάσουμε το μέλλον μας χωρίς περιορισμούς. Να βρεθούμε ξανά και ξανά στους δρόμους, δημιουργώντας κέντρα αγώνα, που θα συσπειρώσουν και θα ριζοσπαστικοποιήσουν το κοινωνικό σύνολο.

Να βρεθούμε τον επόμενο καιρό στις γενικές μας συνελεύσεις και να διεκδικήσουμε την συνέχεια του αγώνα μέχρι τέλους. Με καταλήψεις – κέντρα αγώνα διαρκείας σε σχολές και δημόσια κτίρια, με διαδηλώσεις, με συγκρούσεις φωνάζοντας “ΔΕ ΘΑ ΣΥΝΗΘΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ”

Δεν έχουμε εθνικό πένθος – Έχουμε ταξικό πόλεμο

Δικά τους τα κέρδη – δικοί μας οι νεκροί

Οι εξεγέρσεις γίνονται – δεν είναι ουτοπία

Αναρχική συνελευση φοιτητών/ριών

Quieta Movere

Το alerta.gr αποτελεί μια πολιτική προσπάθεια διαρκούς παρουσίας και παρέμβασης, επιδιώκει να γίνει κόμβος στο πολύμορφο δικτυακό τοπίο για την διασπορά ριζοσπαστικών αντιλήψεων, δράσεων και σχεδίων στην κατεύθυνση της κοινωνικής απελευθέρωσης… Η συνεισφορά είναι ξεκάθαρα ένα δείγμα της κατανόησης της φύσης του μέσου και της ανάγκης που υπάρχει για να μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει και να μεγαλώνει. Για όποιον/α θέλει να συνδράμει ας κάνει κλικ εδώ

Κράτος και γραφειοκρατία

Κράτος και γραφειοκρατία Του Camillo Berneri*. Αναδημοσίευση από Ούτε θεός - Ούτε αφέντης. Τα σκάνδαλα που συνέβησαν σε υπουργικούς και στρατιωτικούς κύκλους, τα εκατομμύρια που απορρόφησαν βαμπιρικά οι κλέφτες με το παράσημο, η φάρσα και η αγωνία, τα γραφειοκρατικά...

Πύλος: Οι νεκροί απαιτούν δικαιοσύνη

Πύλος: Οι νεκροί απαιτούν δικαιοσύνη Στις 10 Ιουνίου του 2023, ένα αλιευτικό σκάφος μήκους περίπου 20 έως 30 μέτρων αναχωρεί από το Τομπρούκ στα ανατολικά παράλια της Λιβύης μεταφέροντας περίπου 700 μετανάστες, υπερβαίνοντας κατά πολύ τη χωρητικότητά του, με προορισμό...

Μπάνια και παγωτά

Μπάνια και παγωτά Όσες και όσοι μετράνε πάνω από 30-35 χρόνια ζωής στην ελληνική επικράτεια αλλά και σε διάφορα άλλα μέρη του πλανήτη Γη γνωρίζουν ότι στην παιδική ηλικία οι μονάδες μέτρησης ενός επιτυχημένου καλοκαιριού ήταν δύο και μόνο δύο: Μπάνια και παγωτά. Οι...

Εκκένωση του στεκιού Primavera στο ΑΠΘ

Εκκένωση του στεκιού Primavera στο ΑΠΘ Αναρχική Συνέλευση Φοιτητών/τριών Quieta Movere για την εκκένωση του κατειλημμένου ελευθεριακού στεκιού Primavera σήμερα το πρωί: ( Σήμερα, Δευτέρα 3/6 τα ξημερώματα έγινε επιχείρηση της ΕΛΑΣ στα πανεπιστήμια με σκοπό να...

Ρουβίκωνας: Παρέμβαση στο υποκατάστημα της Γιαννίτσης Group

Ρουβίκωνας: Παρέμβαση στο υποκατάστημα της Γιαννίτσης Group Ρουβίκωνας: Παρέμβαση στο υποκατάστημα της Γιαννίτσης Group Α.Ε. στις Αχαρνές. Κράτος, παρακράτος, κεφάλαιο και μαφία. Τέσσερις πυλώνες που για δεκαετίες ανήκαν μόνο στη σφαίρα της φαντασίας για μεγάλο...

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στον Γιώργο Καλαϊτζίδη στη Θεσσαλονίκη

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στον Γιώργο Καλαϊτζίδη στη Θεσσαλονίκη Συγκέντρωση αλληλεγγύης στον Γιώργο Καλαϊτζίδη από την αναρχική συλλογικότητα Ρουβίκωνας καλούν αναρχικές συλλογικότητες στη Θεσσαλονίκη ενόψει της αυριανής (Τρίτη 28/5) δίκης. Ο Γιώργος Καλαϊτζίδης...

Η μαζικότερη και πιο «βρώμικη ανάκληση» ιατρικών μηχανημάτων που δεν έγινε ποτέ στην Ελλάδα. 16.027 επικίνδυνες αναπνευστικές συσκευές 9.532 μη-ανιχνεύσιμες ζωες

" Αυτά τα ζητήματα μπορούν να οδηγήσουν σε σοβαρό τραυματισμό που μπορεί να απειλήσει ζωές" "Ένα από τα δύο ή τρία χειρότερα πράγματα που έχω δει ποτέ…", Δρ. Sidney Wolfe Στις 21 Ιουνίου 2021, εν μέσω πανδημίας η “ολλανδική” πολυεθνική Philips Respironics ανακοίνωσε...

Απεργία πείνας για την Παλαιστίνη στο στρατόπεδο συγκέντρωσης στην Αμυγδαλέζα

Ονομάζομαι Léa Courtois Dakpa και είμαι 1 από τους 9 διεθνείς Ευρωπαίους κρατούμενους/ες που βρισκόμαστε σήμερα υπό απέλαση στο κέντρο κράτησης Αμυγδαλέζας, μετά την παράνομη απαγωγή μας από την ελληνική αστυνομία κατά τη διάρκεια πολιτικής δράσης για την Παλαιστίνη....

Ρουβίκωνας: Κάλεσμα στα δικαστήρια της Ευελπίδων 28/5 κτήριο 2

Ρουβίκωνας: Κάλεσμα στα δικαστήρια της Ευελπίδων 28/5 κτήριο 2 ΤΡΙΤΗ 28 ΜΑΗ, ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΕΥΕΛΠΙΔΩΝ (10:00, κτήριο 2) Συνέχεια της δίκης του συντρόφου και μέλους μας Γιώργου Καλαϊτζίδη, που συνελήφθη από την αντιτρομοκρατική και διώκεται με τον 187Α για...