Παρέμβαση Αναρχικών στο μάθημα της Βάνας Νικολαΐδου στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών.
Παρέμβαση στο μάθημα του γνωστού φερέφωνου των νεοφιλελεύθερων πολιτικών στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών Βάνας Νικολαΐδου, πραγματοποιήθηκε από Αναρχικούς Φοιτητές του Στεκιού της Φιλοσοφικής . Η εν λόγω κυρία , πολύ μακριά απέχοντας από το επάγγελμα-λειτούργημα που θα αποτελούσε σε έναν απελευθερωμένο από την Κυριαρχία κόσμο , η θέση ενός καθηγητή φιλοσοφίας, βρέθηκε στο πρόσωπο της παρέμβασης των φοιτητών, ενώπιον των ευθυνών της για τη θέση που τήρησε και τηρεί -πρότυπο αυταρχικής διαχείρισης και πολιτικής εκμετάλλευσης από πλευράς της προς όφελος της παράταξης που εκπροσωπεί “επάξια”- και της συνολικής της στάσης . Καλό είναι να γνωρίζουν όλοι αυτοί που θεωρούν πως η διαπλεκόμενη πολιτική ισχύς, η δουλοπρέπεια και η εξυπηρέτηση των συμφερόντων των αφεντικών , τους αφήνει στο απυρόβλητο της κριτικής , ότι ο κόσμος του αγώνα βρίσκεται πάντοτε εδώ, και στους εκπαιδευτικούς χώρους , και πάρα τις διώξεις, τη συκοφάντηση και την έκδηλη αμετροέπεια του κάθε φερέφωνου , μπορεί και να παρεμβαίνει αλλά και να απαντά με σαφήνεια και σθένος, απέναντι στις υπερβάσεις εξουσίας αλλά και τις αυταρχικές συμπεριφορές και ραδιουργίες τους.
Εδώ η πλήρης ανακοίνωση για την παρέμβαση- η οποία απολύτως διαυγής και περιεκτική ξεκαθαρίζει χωρίς πλεονασμούς και περιττά σχόλια, τους λόγους για τους οποίους πραγματοποιήθηκε απέναντι στο συγκεκριμένο πρόσωπο :
Παρέμβαση σε εξεταζόμενο μάθημα της Βάνας Νικολαΐδου πραγματοποιήθηκε πριν από λίγη ώρα από μέλη του Αναρχικού Στεκιού Φιλοσοφικής. Στο πλαίσιο της παρέμβασης γράφτηκαν συνθήματα εντός και εκτός των αιθουσών και μοιράστηκαν σχετικές ανακοινώσεις στους φοιτητές και τις φοιτήτριες. Στο τέλος της παρέμβασης πετάχτηκαν τρικάκια στην κυψέλη που βρίσκεται το γραφείο της.
Τι είναι τελικά η κ. Νικολαΐδου: είναι καθηγήτρια ή κυβερνητική εκπρόσωπος;
Η Βάνα Νικολαΐδου φέρει τον τίτλο της καθηγήτριας στο τμήμα φιλοσοφίας του ΕΚΠΑ. Είναι ευρύτερα γνωστή για τις δεξιές και αυταρχικές της απόψεις, καθώς και για το μίσος που τρέφει κατά όσων θεωρεί πολιτικούς της αντιπάλους. Μάλιστα, εμφορούμενη από το μίσος αυτό, δεν είναι λίγες οι φορές που έχει στοχοποιήσει φοιτητικές ομάδες και έχει παροτρύνει δημοσίως την φυσική τους εξόντωση. Μόλις πριν από μερικούς μήνες, άλλωστε, έχοντας την αυθαίρετη και κατά φαντασία πεποίθηση ότι εκφράζει την φοιτητική πλειοψηφία, η Νικολαΐδου βγήκε στα κανάλια για να προστάξει τον ξυλοδαρμό μεταξύ φοιτητών/τριών, προκειμένου με αυτό τον τρόπο να κατασταλούν οι καταλήψεις ενάντια στο κατάπτυστο νομοσχέδιο για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, με μπροστάρηδες τους αντιδραστικούς και ατομιστές φοιτητές ομοϊδεάτες της, νομίζοντας δα, ότι τέτοιοι τραμπούκοι συνιστούν την «πλειοψηφία» και θα βγάλουν τα κάστανα από την φωτιά για λογαριασμό της.
Οι «αντιλήψεις» της Νικολαίδου δεν θα μπορούσαν φυσικά, να μην ενσωματώνονται και στα μαθήματα της. Προπαγανδιστικά κηρύγματα, προστακτικές ιαχές, προτεραιότητα στην εκπροσώπηση των θέσεων του πολιτικού της κόμματος παρά στο ίδιο το περιεχόμενο των μαθημάτων, είναι τα γνωρίσματα που συνθέτουν το γενικό παιδαγωγικό της «μότο». Κατά τα ειωθότα τέτοιων «παλαιάς κοπής» καθηγητών, η συνέχεια είναι ευκόλως προβλέψιμη: ανεπάρκεια ως προς την διδαχή της μαθησιακής ύλης, την οποία και δεν αναρτά ως εξεταστέα στο eclass, άρνηση επικοινωνίας για θέματα που αφορούν τα μαθήματα, μαζικά «κοψίματα», χαμηλές βαθμολογίες κ.ο.κ. Οι πρακτικές της, είναι εγγενώς εγγεγραμμένες στην φιλοσοφία του ανθρωπότυπου που εκπροσωπεί και είναι ίδιες και όσον αφορά τα μεταπτυχιακά και τα διδακτορικά προγράμματα. Τεράστια εμπόδια προς όσους «αντιπαθεί», με πολιτικά συνήθως κίνητρα και μεροληπτικές και αναξιοκρατικές «προωθήσεις» όσων βρίσκονται κοντά της. Αλλά αυτά, θα τα δημοσιοποιήσουμε σε δεύτερο χρόνο.
Τα τελευταία χρόνια, η Βάνα Νικολαίδου συγκεντρώνει όλο και περισσότερο τα φώτα της προβολής πάνω της. Ο λόγος που συμβαίνει αυτό, σαφώς και δεν ερείδεται στα επιχειρήματα τεκμηρίωσης των απόψεων της ή για την επιστημονική και γνωσιακή της επάρκεια ή καλλιέργεια. Αντίθετα, η Νικολαΐδου επιβραβεύεται, όπως παλιότερα συνέβαινε με την συνταξιοδοτημένη πια Μαρία Ευθυμίου, για τις υπηρεσίες που προσφέρει μέσω της ακαδημαϊκής της ιδιότητας, τόσο στην υφιστάμενη κυβέρνηση όσο και σε ιδιωτικά και επιχειρηματικά συμφέροντα που καιροφυλακτούν για να εισβάλουν εντός των πανεπιστημίων στοχεύοντας στην κερδοφορία. Το όνειρο της είναι γνωστό: ένα πανεπιστήμιο φρουρούμενο από κάθε λογής έμμισθο δολοφόνο, το οποίο θα λειτουργεί απρόσκοπτα στα πρότυπα ιδιωτικής εταιρείας και θα παράγει πειθήνιους ανθρώπους με χειραγωγημένες συνειδήσεις. Ένα πανεπιστήμιο των μπίζνες και της προπαγάνδας, φτιαγμένο πάνω στο αίμα και τις φυλακίσεις όσων αντιδράσουν σε αυτό. Προφανώς, όλα αυτά, δεν είναι παρά όνειρο θερινής νυκτός!
Διόλου δεν έχει κρύψει αυτές τις φαντασιώσεις της η Νικολαΐδου. Έχει επικροτήσει και έχει προτάξει την βίαιη αντιμετώπιση φοιτητικών αγώνων ουκ ολίγες φορές. Όπως και έχει υποστηρίξει την άποψη ότι ένστολοι οπλοφόροι που ουδεμία επιστημονική κατάρτιση έχουν, παρά μόνο την «κατάρτιση» στην έμμισθη βία, θα πρέπει να μπαινοβγαίνουν στα πανεπιστήμια για να τραμπουκίζουν, να βασανίζουν και να συλλαμβάνουν αυτούς τους οποίους η ίδια διδάσκει. Όλα τα παραπάνω συναρθρώνουν μία και μόνο πραγματικότητα: η Βάνα δεν είναι καθηγήτρια. Είναι κυβερνητική υπάλληλος. Κυβερνητική υπάλληλος σε ρόλο «λαγού» που ενίοτέ ασκεί και ακροδεξιά πίεση στην Νέα Δημοκρατία για να την βοηθήσει να «απελευθερωθεί» και να δράσει ακόμη πιο βίαια με ηθική νομιμοποίηση. Στα μάτι της πραγματικής πλειοψηφίας λοιπόν, και για τους παραπάνω λόγους, η Νικολαΐδου είναι ένα και μόνο πράγμα: κατάπτυστη.
Εκτός όλων των άλλων, η Νικολαΐδου αυτοαναγορεύθηκε τον τελευταίο ένα χρόνο και σε μακρύ χέρι του Νετανιάχου. Η καταδίκη από την πλευρά της, των πράγματι τυφλών ενεργειών της Χαμάς, σημαίνει για εκείνη την καταδίκη ολόκληρου του παλαιστινιακού λαού και την νομιμοποίηση της σφαγής του από το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ. Οι δυτικές δημοκρατικές αξίες του σάπιου συστήματος που λυσσαλέα υπηρετεί, καθρεφτίζονται στις χιλιάδες των νεκρών και εκτοπισμένων παλαιστινίων, αμάχων στην πλειοψηφία τους, στα βομβαρδισμένα νοσοκομεία και τα διαμελισμένα παιδιά από τις δημοκρατικές καπιταλιστικές βόμβες. Όλη η ιστορική αλήθεια σε μια πρόταση: αυτό ήταν, είναι και θα είναι πάντα το ηθικό και κοινωνικό ανάστημα των υπηρετών της βαρβαρότητας! Μιλώντας για αξίες, πάντα θα εννοούν την εκμετάλλευση και την καταπίεση των πολλών, ακόμη και την σφαγή και τον βομβαρδισμό τους!
Ακολουθώντας, τέλος, την χυδαία ρητορική σύμφωνα με την οποία η εναντίωση στο κράτος του Ισραήλ συνεπάγεται γενικώς και αορίστως «αντισημιτισμό» και εναντίωση συνολικά στον εβραϊκό λαό, η κ. Βάνα αγνόησε ορισμένα δεδομένα: πρώτον ότι ο κόσμος των αγώνων ξέρει καλά να διακρίνει έναν λαό από ένα κράτος, σε αντίθεση με την ίδια. Και δεύτερον, ξέχασε ότι τα πογκρόμ και οι φούρνοι των εβραίων χτίστηκαν από ανθρώπους λίγο δεξιότερα της ίδιας, με τους οποίους δεν την χωρίζουν και πολλά όσον αφορά την εχθρότητα προς όσους αγωνίζονται ενάντια στον καπιταλισμό και τα αστικά κράτη.
Ας είναι λοιπόν πιο φειδωλή όταν υπερασπίζεται δολοφονίες και μαζικούς τάφους για να μην καταλήξει μερικά μόνο μέτρα δεξιότερα απ’ ότι ήδη βρίσκεται.
Κι ας μην περιμένει ότι θα της επιτρέψουμε να μονολογεί και να μονοπωλεί ιδεολογικά μέσα στην σχολή. Το ξέρουμε, θα προτιμούσε να μιλάει μόνη της την γλώσσα του κυρίαρχου οικονομικού και πολιτικού συστήματος για το οποίο δουλεύει. Την γλώσσα των ανισοτήτων, της φτώχειας και των πολέμων προς τέρψιν παθητικών χειροκροτητών και ακολούθων. Σίγουρα, θα προτιμούσε να είμαστε σε φυλακές ή τίποτα φούρνους για να ακούγεται μόνο αυτή. Δυστυχώς για εκείνη, όπου και να είμαστε, θα είμαστε πάντα η φωνή του δικαίου, των αντιστάσεων και της αλληλεγγύης, η φωνή που θα προτάσσει την δυνατότητα και τον ρεαλισμό επίτευξης μιας κοινωνίας πολύ διαφορετικής από αυτή που η ίδια σήμερα προασπίζει. Θα δούμε τελικά η ιστορία, ποια πλευρά θα δικαιώσει.
ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΣΤΕΚΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗΣ
