Οι ιδέες δεν εκκενώνονται.
Από Autonomia Alerta. Σκίτσο από Ανεξίτηλο.
Οι καταλήψεις ανέκαθεν αποτελούσαν και θα συνεχίσουν να αποτελούν αναντικατάστατους πυρήνες του αναρχικού αγώνα, πυρήνες ζύμωσης και δημιουργίας μέσα σε έναν κόσμο που μας θέλει παθητικούς και υποταγμένους. Η πρόσφατη εκκένωση του κατειλημμένου στεκιού Αντιδραστήριο όπως και οι εκκενώσεις του Αυτοδιαχειριζόμενου Κυλικείου Μηχανολόγων Μηχανικών, της κατάληψης Παπασωτηρίου, του νεότερου Γραμμικού καθώς και η απόπειρα εκκένωσης της κατάληψης Ευαγγελισμού είναι μερικά ακόμα χτυπήματα στη μακρά αλυσίδα της κρατικής καταστολής που στοχεύει να εκριζώσει κάθε φωνή αντίστασης και να αποστειρώσει τους κοινωνικούς χώρους από κάθε τι ριζοσπαστικό.
Το κράτος, σε συνεργασία με τις πρυτανικές αρχές και τα ΜΜΕ, επιχειρεί να οικοδομήσει ένα καθεστώς φόβου και τρομολαγνείας. Οι καταλήψεις, παρά τον τρόπο που τις παρουσιάζουν είναι κάτι πολύ περισσότερο από “χώροι ανομίας”. Είναι χώροι που δίνουν ζωή στη γκρίζα δυστοπία της καθημερινότητας, που επαναφέρουν και δυναμώνουν τη συλλογικότητα ενάντια στην αποξένωση, είναι εστίες πολιτικής ζύμωσης, κοινωνικής αλληλεγγύης και αντίστασης. Με πρόταγμα την ελευθερία, την αντιεραρχία και την αυτοοργάνωση, οι καταλήψεις αποτελούν τα κέντρα αντίδρασης στις πολιτικές της εξαθλίωσης και της καταπίεσης, κάτι που το κράτος και οι συνεργάτες του μάταια προσπαθούν να εξαλείψουν.
Οι εκκενώσεις των καταλήψεων μας δεν μπορούν να αποσυνδεθούν από τις πολιτικές και κοινωνικές συγκυρίες. Έρχονται σε μια στιγμή όπου η κρατική εξουσία προσπαθεί να φιμώσει κάθε φωνή που αναδεικνύει τα εγκλήματά της, από την εγκληματική ακρίβεια και φτωχοποίηση, τις ανατιμήσεις, τον εργασιακό μεσαίωνα, τα σκάνδαλα και τα ρουσφέτια, μέχρι τις πλημμύρες, τις πυρκαγιές και το έγκλημα στα Τέμπη. Για ακόμη μία φορά, με αλαζονική αυταρέσκεια και την ψευδαίσθηση ότι μπορούν να αποφύγουν τις συνέπειες της επερχόμενης κοινωνικής έκρηξης, αποσκοπούν να στρέψουν την προσοχή μακριά από τα πραγματικά κοινωνικά προβλήματα και να επενδύσουν σε μια εικόνα “τάξης και ασφάλειας”, που δεν είναι τίποτα άλλο από ένα πρόσχημα καταστολής.
Οι καταλήψεις όμως, είναι πολύ πιο δυνατές από τους τοίχους που τις στεγάζουν. Τα πραγματικά θεμέλια τους είναι οι άνθρωποι που παλεύουν για έναν κόσμο διαφορετικό και ελεύθερο, κόντρα στον συγκεντρωτισμό, την αποπολιτικοποίηση της κοινωνίας και την κουλτούρα της ανελευθερίας. Είναι οι κοινότητες που δημιουργούν και αντιστέκονται, οι ιδέες που γεννιούνται και διαδίδονται μέσα σε αυτές και από αυτές. Από το Αντιδραστήριο μέχρι την κατάληψη Παπασωτηρίου, από την Libertatia μέχρι κάθε χώρο μας που απειλείται, η απάντησή μας είναι ξεκάθαρη: ΟΙ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΔΕΝ ΠΑΡΑΔΙΔΟΝΤΑΙ, ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΑΝΑΚΑΤΑΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ.
Οι καταλήψεις είναι ζωή, είναι αγώνας, είναι αντίσταση. Και θα συνεχίσουν να είναι εδώ, όσο υπάρχουμε και αγωνιζόμαστε. Θα υπερασπιστούμε μέχρι τέλους τους χώρους μας, το δικαίωμα στη δημιουργία και την έκφραση, στη συλλογικότητα, στον ίδιο τον πολιτισμό της αντίστασης. Τίποτα δεν τελείωσε, όλα συνεχίζονται. Μαζί με τους συντρόφους και τις συντρόφισσες μας, δεσμευόμαστε στην υπεράσπιση των ιδεών μας και της ελευθερίας μας, στη συντονισμένη και συνειδητή σύγκρουση με το κράτος και την εξουσία. Οι αντιστάσεις μας δεν κάμπτονται! Κάθε εκκένωση θα μας πεισμώνει ακόμα περισσότερο, κάθε σύλληψη θα τρέφει ατέρμονα την οργή μας.
Όλα κυλάνε και όλα ανατρέπονται!
Αλληλεγγύη στις καταλήψεις που εκκενώθηκαν και σε αυτές που απειλούνται με εκκένωση.
Αλληλεγγύη στους συντρόφους και στις συντρόφισσες που διώκονται.
