Ματατζής κλωτσά στο πρόσωπο διαδηλώτρια με κράνος πεσμένη στο έδαφος (Βίντεο)
Βράδυ Παρασκευής, 31 Οκτώβρη 2025, Ακαδημίας και Μπενάκη. Η πορεία μνήμης του Κυριάκου Ξυμητήρη έχει μόλις χτυπηθεί βίαια σε όλο της το μήκος, χωρίς να έχει προγηγηθεί κάτι. Έτσι απλά, γιατί δόθηκε εντολή, αντίθετα με τις ονειρώξεις κάποιων ότι τα ΜΑΤ χρειάζονται αφορμή.
Λίγο πρίν το σώμα της πορείας στρίψει στη Μπενάκη, ακούστηκε από τους ασυρμάτους των ΜΑΤ, “κόψτε τους”, άφησαν όμως επίτηδες την πορεία να μπει στον στενό δρόμο και ξεκίνησαν μια πραγματικά βίαιη επίθεση, χτυπώντας με τα γκλομπς τα κεφάλια του κόσμου και όχι μόνο.
Υπάρχουν στιγμές που δεν χρειάζονται πολλές λέξεις — ένα μόνο καρέ, ένα βίντεο λίγων δευτερολέπτων, αρκεί για να ξεγυμνώσει ολόκληρη την αλήθεια του τι πραγματικά συμβαίνει στα λεγόμενα “επεισόδια”, αντίθετα με τα δελτία τύπου της αστυνομίας. Το εν λόγω βίντεο που δείχνει έναν άνδρα των ΜΑΤ να κλωτσά στο πρόσωπο μια διαδηλώτρια πεσμένη στο έδαφος, είναι μια τέτοια στιγμή.
Δεν είναι η πρώτη φορά που η ελληνική αστυνομία επιδίδεται σε ωμή βία. Ήταν όμως άλλη μία απόδειξη για τους αδαείς (οι υπόλοιποι ξέρουν) πως αυτή η εγκληματική βία δεν είναι «παραφωνία», αλλά οργανικό της στοιχείο.
Το γεγονός ότι ο αστυνομικός ένιωσε ασφαλής να επιτεθεί έτσι, εν γνώσει του ότι καταγράφεται, αποκαλύπτει και κάτι χειρότερο: ότι δεν φοβάται. Δεν φοβάται οποιαδήποτε τιμωρία, αλλά υποδηλώνει μια βαθύτερη πεποίθηση ότι μπορεί να ενεργήσει, χωρίς συνέπειες. Αυτή η αίσθηση της ασυλίας είναι το πιο επικίνδυνο στοιχείο της συμπεριφοράς του, γιατί γνωρίζει πως το σύστημα σπάνια αγγίζει τους «δικούς του». Ίσα, ίσα κιόλας που κάθε τρεις και λίγο τον ανταμείβει με νέα επιδόματα. Αυτή η αίσθηση ατιμωρησίας και επιβράβευσης της βίας είναι η μήτρα της βαρβαρότητας. Η κλωτσιά σε έναν άνθρωπο που βρίσκεται ήδη στο έδαφος και δεν αποτελεί απειλή, δεν είναι επιβολή της τάξης, αλλά εκδικητική και εγκληματική βία.
Το άλλο κρίσιμο ερώτημα όπως και κάθε φορά είναι: αφού δεν είναι όλοι οι αστυνομικοί ίδιοι, τι έκαναν οι συνάδελφοι του όταν είδαν να συμβαίνει αυτό;
Και τέλος, το πραγματικό ερώτημα, δεν είναι «ποιος και αν θα τιμωρηθεί», αλλά εμείς «τι ανεχόμαστε». Γιατί όσο μένουμε σιωπηλοί, όσο μένουμε σιωπηλές, όσο το βίντεο παίζει για λίγα λεπτά στα social media κι έπειτα χάνεται μέσα στη ροή των ειδήσεων, τόσο θα βαθαίνει το ρήγμα.
Αυτή η κλωτσιά στο πρόσωπο δεν χτύπησε μόνο μια γυναίκα στο έδαφος. Χτύπησε την ίδια την αξιοπρέπεια μιας κοινωνίας που έχει πάψει να εξοργίζεται με αυτά που βλέπει, με αυτά που ζει.
Footage: Πρωτοβουλία Οπτικοακουστικής Καταγραφής
