Το να μιλήσει κανείς με όρους λογικής για το υπέροχο ποίημα- πέρασμα στο χωροχρόνο  με το γενικό τίτλο σκοιλ ελικικου είναι από άτοπο έως οριακά ιερόσυλο. Ένα  bigger than life φιάσκο, μία συμπαντικών διαστάσεων έκρηξη γελωνίων, ένας αδιανόητος εξευτελισμός, ένας ακαταμάχητος τρόπος να γελάσει επιτέλους η αγέλαστη πριγκιποπούλα του παραμυθιού, να γελάσει τόσο δυνατά που να ξυπνήσει την ωραία κοιμωμένη από το διπλανό παραμύθι. Το ίντερνετ βρίθει σχολίων, memes, ανεκδότων, παρηχήσεων, βίντεο, έχουν ειπωθεί τα πάντα. Το σκοιλ ελικικου, ο μέτζης ο νεουκτης και η υπόλοιπη τρελοπαρέα θα μας κρατάει συντροφιά για χρόνια, θυμίζοντας στις επόμενες γενιές οτι ποτέ κανείς αστείος κωμικός δε θα καταφέρει να χαρίσει απλόχερα τόσο γέλιο όσο η γελοία εξουσία.

Ως αθεράπευτοι ορθολογιστές όμως, και τώρα που η σκόνη έχει κατακάτσει, ας προσπαθήσουμε να δούμε τα τέσσερα σκάνδαλα που κρύφτηκαν πίσω από το σκουιλ ελικίκου- δεν κατηγορούμε κανέναν που πέρασαν λίγο απαρατήρητα, σκάνδαλα έχουμε καθημερινά. Η καταγραφή τους είναι σαν τις στήλες με τον καιρό και τα βενζινάδικα στην εφημερίδα: όλοι ξέρουν ότι υπάρχουν, είναι εκεί κάθε μέρα αρκεί να τα ψάξεις, τα ανασύρεις όταν τα χρειάζεσαι για να αποδομήσεις κάποιον (να ας πούμε ο Χαρδαλιάς έχει τρεις καταδίκες για κακοδιαχείριση και αδικαιολόγητα προεκλογικά κονδύλια-και ξεκίνησε και από το ΠΑΣΟΚ). Αντίθετα, τέτοια επική τρολιά είναι out of proportion, οπότε λογικό είναι η τεράστια λάμψη της να τα κρύβει.

Πάμε λοιπόν, στο μαγικό κόσμο της αριστείας.

  1. Η προέλευση των εν λόγω λέξεων (;) γνωστή πλέον τοις πάσι: google translate  που δε λοιμώχθηκε (συγγνώμη ελέγχθηκε) ποτέ. Σκανδαλώδες, αν λάβει κάνεις υπόψη ότι γίνεται υπό την αιγίδα ευρωπαϊκού οργανισμού και απευθύνεται σε 180000 επιστήμονες.  Τι ακριβώς σκεφτόντουσαν; Ότι το google translate τα κάνει όλα τέλεια και άλλη μία αργομισθία από το δημόσιο θα πάρει λίγα λεπτά; Ότι κανείς δε θα τα διαβάσει ποτέ; Υποτίμησαν το πόσο ευσυνείδητα nerds μπορεί να είναι οι νέοι επιστήμονες; Πάντως σκάνδαλο.
  2. Κουτοπόνηρο σκάνδαλο και ο τρόπος εκταμίευσης του voucher. Με βάση το σχέδιο που αποσύρθηκε, οι ωφελούμενοι αρκούσε να κάνουν απλά εγγραφή για να πάρουν τα 400 από τα 600 ευρώ, με το πρόσχημα της προμήθειας εξοπλισμού(;). Άκυρο, εκτός αν για εξοπλισμό εννοούσαν καλό κράνος για να χτυπάς άνετα το κεφάλι σου στον τοίχο με αυτά που διαβάζεις-προνοητικοί τότε, respect, τόσο κάνει ένα καλό κράνος. Κουτοπόνηροι λοιπόν , καθώς δεν ήθελαν να χρεώσουν τον προϋπολογισμό με επίδομα λόγω lock down, χρησιμοποίησαν ευρωπαϊκή χρηματοδότηση που στόχευε στην απόκτηση ειδικών δεξιοτήτων πρακτικά για επίδομα (κάτι που δεν προβλέπεται για αυτά τα κονδύλια) και πόνταραν ότι η συντριπτική πλειοψηφία θα βαρεθεί να κάνει τις 100 ώρες για να πάρει άλλα 200 ευρώ όταν έχει πάρει 400 ζεστά χωρίς να κάνει τίποτα, οπότε θα μείνει και ένα σοβαρό ποσό κάβα. Για να το εξασφαλίσουν μάλλον (αλλά και λόγω ανικανότητας) ήρθε και το 3ο σκάνδαλο.
  3. Το περιεχόμενο αλλά και η παρουσίασή του. Άθλιο, αντιεπιστημονικό, ξεπερασμένο, επικίνδυνο. Ικανό να προκαλέσει καρκίνο του πνεύματος. Σε αποφοίτους Πολυτεχνείου δίδασκαν πως να αλλάζεις την ώρα στον υπολογιστή και σε γιατρού ςότι το AIDS εμφανίστηκε το 2003 (!). Σε μια εποχή που εντυπωσιακά Power Point και διαδραστικά video στήνουν παιδιά του δημοτικού, ενώ η μετάδοση γνώσης μπορεί να γίνει με ολογράμματα, πέταξαν το περιεχόμενο κάποιων pdf σε slides χωρίς καμία προσθήκη, επεξήγηση, εμβάθυνση ή προσπάθεια αύξησης του ενδιαφέροντος. Σα να μην έφταναν όλα αυτά, η πλατφόρμα κολλούσε κάθε3-4 slides και έπρεπε να ξαναμπείς για να καταγραφεί η πρόοδός σου. Σκανδαλώδες.
  4. Η ναυαρχίδα. Η ληστεία των 80 εκατομμυρίων ευρώ.

Όπως έγραφε και η ιστοσελίδα του προγράμματος, οι ωφελούμενοι θα καρπώνονταν κάτι πάνω από 100 εκατομμύρια, ενώ πάνω από 80 θα πήγαιναν σε παρόχους. Τι είναι οι περίφημοι πάροχοι-ΚΕΚ; Εταιρίες, κάποιες στοιχειωδώς σοβαρές, τουλάχιστον σχετιζόμενες με το αντικείμενο, κάποιες αρπακολατζίδικες που είδαν φως και μπήκαν που απλά έδινα ΠΡΟΣΒΑΣΗ στο εκπαιδευτικό περιεχόμενο και τις όποιες εξετάσεις. Προσοχή, δεν παρήγαγαν κάποιο περιεχόμενο, δεν έγραψαν κάτι επιστημονικό, δεν είχαν κάποιον καθηγητή. Απλά ο ωφελούμενος διάλεγε μία από αυτές. Χωρίς να υπάρχει κάποιο κριτήριο αξιολόγησης, συνήθως τυχαία ή μετά από σύσταση κάποιου γνωστού-τα mail και οι καταχωρήσεις χτύπησαν κόκκινο. Το περιεχόμενο ήταν κοινό από όποια πλατφόρμα και αν έμπαινες.

Τι «πούλαγαν» λοιπόν οι ευπατρίδες αυτοί (κάποιοι εκ των οποίων κουμπάροι υπουργών) προς 80 εκατομμύρια ευρώ; Την ΠΡΟΣΒΑΣΗ. Ήταν απλά πάροχοι, θυρωροί.  Στα πολυσέλιδα έντυπα της προκήρυξης δεν εξηγείται γιατί είναι απαραίτητη η παρουσία των παρόχων, μία εύλογη υπόθεση είναι για να μπορεί η πλατφόρμα να αντέξει την κίνηση, να μπορεί να σηκώσει δυνητικά 180000 χρήστες ταυτόχρονα

Τώρα, το πολύ απλό ερώτημα (που δεν ετέθη από κανένα συστημικό ή «αντισυστημικό» δημοσιογράφο) πόσο θα κόστιζε η κατασκευή μίας τέτοιας πλατφόρμας έχει προφανώς απάντηση στον πραγματικό κόσμο, στις περίφημες χιλιοτραγουδισμένες «αγορές».  Βάζοντας λοιπόν όλα τα πιθανά και απίθανα έξοδα hardware, servers, προγραμματιστές, developers, designers, συντηρητές, ρεύμα, ΦΠΑ, ασφαλιστικές εισφορές, φόρους, delivery φαγητό και μία γερή μίζα (γιατί οι κρατικές πληρωμές καθυστερούν χρόνια και άρα κανείς δε μπλέκει χωρίς σοβαρή υπερκοστολόγηση)  δεν ξεπερνά ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ τις 800.000 (στην πραγματικότητα για μια εταιρία που πληρώνει άμεσα ούτε τις 200.000).

Το αντιλαμβάνεστε αυτό;

80 εκατομμύρια. 80 γαμημένα εκατομμύρια για 800 χιλιάρικα. Εκατό φορές πάνω. Σα να πας να πάρεις μια σοκολάτα και να σε χρεώσουν 100 ευρώ. Σα να μπεις σε ταξί 5 λεπτά και να σου πάρει 300 ευρώ. Σα να πας σινεμά και να πληρώσεις 700 ευρώ. Σα να πληρώνεις νοίκι 50000 ευρώ. Και πάει λέγοντας. Μιλάμε για χοντρό θράσος. Για αδιανόητο σκάνδαλο, για λεφτά που θα έφταναν για να φτιαχτεί και να εξοπλιστεί όχι ένα, πολλά νοσοκομεία- με τις μίζες τους μαζί.

Μέτζη του νεούκτη να έχουμε και σκοιλ ελικικου σε όλους.