Μετά από αρκετές κουβέντες και διαβουλεύσεις μεταξύ των κομμάτων, η επεξεργασία του νομοσχεδίου για τις «δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις» ολοκληρώθηκε στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής με την υιοθέτηση τεσσάρων προτάσεων του ΚΙΝΑΛ. Στη συνέχεια, είχαμε και το “πέρασμα” του νομοσχεδίου χτες το βράδυ από τη Βουλή, η οποία είχε περικυκλωθεί από χιλιάδες διαδηλωτές, με 187 θετικές ψήφους από βουλευτές της ΝΔ, του ΚΙΝΑΛ και των κατόχων των χειρόγραφων του Ιησού.

Αρχικά, ας σημειώσω ότι ο Κούλης επιδιώκει να κρατάει ανοιχτή επικοινωνία με τη Φώφη γιατί στις επόμενες εκλογές ή στην επόμενη σύνθεση της Βουλής ίσως χρειαστεί μία ακόμη συνεργασία των μπλε με τους πράσινους. Οφείλω να αναφερθώ στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο όχι τόσο για τα άρθρα που περιλαμβάνει, ούτε για τις χουντικές διατάξεις που η αστική δημοκρατία υιοθετεί αυτούσιες από την στρατιωτική χούντα, δείχνοντας ότι ο μόνος στόχος του κράτους παραμένει η συνέχεια του κράτους με οποιαδήποτε μορφή. Η ουσία του κρύβεται στο ερώτημα: Γιατί τώρα;

Αυτό που φανερώνει η καλοκαιρινή εποχή που διάλεξε η κυβέρνηση της ΝΔ για αυτή τη νομοθετική πρωτοβουλία είναι η Ελλάδα των επόμενων ετών. Η Ελλάδα που σε λίγους μήνες από τώρα, δέκα χρόνια μετά το πρώτο μνημόνιο, θα αναγκαστεί να πάρει (ξανά) μέτρα ακραίας οικονομικής λιτότητας για να ξεπεράσει την ύφεση που ήρθε λόγω πανδημίας και να υπακούσει στις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει προς τους δανειστές της. Το κράτος οχυρώνεται για παν ενδεχόμενο. Τα ΜΜΕ είναι καλοταϊσμένα σε σημείο σκασμού και έτοιμα να εκτοξεύσουν τόνους ψεμμάτων, λασπολογίας και συκοφαντίας. Η αστυνομία έχει τον εξοπλισμό μαζικής καταστολής και το ελεύθερο να κάνει ότι χρειάζεται για να αντιμετωπίσει τον εσωτερικό εχθρό και ο πολιτικός προϊστάμενος της, Michalis Χρυσοχοΐδης, έχει αποδείξει στην πολιτική του καριέρα ότι δεν έχει κανένα ηθικό φραγμό. Τα πιόνια έχουν στηθεί και αναμένουν την έναρξη του παιχνιδιού.

Δεν θα μπω στη διαδικασία να εξετάσω το νομοσχέδιο άρθρο προς άρθρο. Μέχρι και η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής θεωρεί ότι η μη γνωστοποίηση της συγκέντρωσης δεν αποτελεί νόμιμο λόγο απαγόρευσης της συνάθροισης, στηλιτεύει τον ορισμό του “οργανωτή” που θα έχει νομικές και οικονομικές ευθύνες και ξεκαθαρίζει πως η απαγόρευση μιας δημόσιας συνάθροισης πρέπει να αιτιολογείται βάσει σοβαρού κινδύνου και δεν είναι ανεκτή, αν οι επικείμενοι κίνδυνοι μπορούν να αποτραπούν με άλλα, ηπιότερα, μέσα. Δεν θα σχολιάσω ούτε το κωμικοτραγικό ιδιώνυμο που θέλησε να επαναφέρει ο Michalis Χρυσοχοΐδης για τη συμμετοχή σε απαγορευμένη διαδήλωση και τελικά το απέσυρε για να εξασφαλίσει τη θετική ψήφο του ΚΙΝΑΛ. Παρατράβηξε όμως λίγο το αστείο με τα ιδιώνυμα, έτσι;.Μία ο νόμος Ορφανού για τους οπαδούς, την άλλη ο κουκουλονόμος για τους αναρχικούς, τώρα αυτό που αποτράπηκε τελευταία στιγμή. Μάλλον κάποιοι στη ΝΔ έχουν ιδιαίτερη αγάπη για τις μεσαιωνικές νομικές διατάξεις που εφαρμόστηκαν το 1929 (;;!!) στην ελληνική επικράτεια.

Οι διαδηλώσεις και οι δυναμικές πορείες ανέκαθεν ήταν στο στόχαστρο του κράτους και κάθε κυβέρνησης. Αμφισβητούν την παντοδυναμία του, ξεγυμνώνουν τις ψεύτικες συναινέσεις και ενίοτε συγκρούονται με τα ένοπλα τμήματα του κρατικού μηχανισμού. Παράγουν διαρκώς σπίθες που κατά 99% θα σβήσουν στο αστικό τοπίο εντός δευτερολέπτων, αλλά υπάρχει αυτό το καταραμένο 1% να μετατραπούν σε άγρια πυρκαγιά που θα σαρώσει τα πάντα στο πέρασμά της. Οι διαδηλώσεις και οι πορείες δεν είναι ούτε νόμιμες, ούτε παράνομες. Είναι αναγκαίες και ενοχλητικές από τη φύση τους. Σε μία περίπτωση υπερβολικής κρατικής βίας ή εφαρμογής ακραίων οικονομικών μέτρων θα υπάρχει πάντα δυναμική αντίδραση γιατί έτσι λειτουργεί η φύση και η φύση δεν ενδιαφέρεται για την κάθε ανοησία που προσπαθεί να περάσει κάποια κυβέρνηση. Όπου υπάρχει δράση υπάρχει και αντίδραση και αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει, ούτε με ορισμούς οργανωτών – ρουφιάνων, ούτε με διαμεσολαβητές, ούτε με απαγορεύσεις από την αστυνομία, ούτε βέβαια με νομοθετικά άρθρα. Τι θέλω να πω;

Μήπως έγιναν νόμιμες πράξεις στις ΗΠΑ το πλιάτσικο στα μαγαζιά, οι πυροβολισμοί στους μπάτσους και οι εμπρησμοί των αστυνομικών τμημάτων; Όχι, δεν έγιναν και όμως συμβαίνουν μαζικά τις τελευταίες μέρες. Μήπως νομιμοποιήθηκε ξαφνικά η παρασκευή, η κατοχή και η εκτόξευση των χιλιάδων μολότοφ που έπεσαν στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και την υπόλοιπη Ελλάδα στα Δεκεμβριανά του 2008; Όχι, δεν νομιμοποιήθηκε. Μήπως η αστυνομία δεν είχε όλες τις πολιτικές εντολές και όλο το νόμο με το μέρος της στην προσπάθειά της να διώξει τους συγκεντρωμένους από την πλατεία Συντάγματος τον Ιούνιο του 2011; Φυσικά και τις είχε, αλλά χρειάστηκε 4-5 ώρες μέχρι να τα καταφέρει μαζί με χιλιάδες δακρυγόνα, πέτρες, μάρμαρα και χειροβομβίδες κρότου – λάμψης. Με άλλα λόγια, δεν χρειάζεται να υπερεκτιμούμε τα νομοσχέδια των εξουσιαστών γιατί αυτά είναι απλά ο κατάλογος με τις επιθυμίες τους. Το παιχνίδι θα κριθεί στο δρόμο και εκεί οι νόμοι σταματάνε να έχουν σημασία…