Εν όψει της διεθνούς ημέρας (10/12) κινητοποιήσεων αλληλεγγύης στους πολιτικούς κρατούμενους της κοινωνικής εξέγερσης του 2019 στη Χιλή, η Αναρχική Ομοσπονδία εξέδωσε την παρακάτω πολιτική ανακοίνωση από κοινού με άλλες αναρχικές οργανώσεις και αναρχικές ομοσπονδίες του εξωτερικού:
“Η φυλακή δεν αποτρέπει την εκδήλωση αντικοινωνικών πράξεων. Αυξάνει τον αριθμό τους. Δε βελτιώνει αυτούς που διαβαίνουν τα τείχη της. Όσο και να μεταρρυθμιστεί, η φυλακή θα παραμείνει πάντοτε ένας τόπος περιορισμού, ένα τεχνητό περιβάλλον, σαν ένα μοναστήρι, που θα καθιστά τον κρατούμενο όλο και λιγότερο κατάλληλο για ζωή στην κοινότητα. Δεν πετυχαίνει το σκοπό της. Υποβαθμίζει την κοινωνία. Πρέπει να εξαφανιστεί.”
Πιοτρ Κροπότκιν, Οι φυλακές και η πνευματική επιρροή τους στους κρατούμενους
“Οι σύντροφοί μας δεν πρέπει να νιώθουν μόνοι. Οι άνθρωποι με τους οποίους έχουν μοιραστεί χαρές και λύπες, αποτυχίες και νίκες, παραμένουν μαζί τους περισσότερο από ποτέ και αντιστέκονται σθεναρά. Νιώθουμε περισσότερη αγάπη και περισσότερο μίσος κάθε μέρα. Με αυτό το μίσος και με αυτήν την αγάπη, όμως, θα αλλάξουμε τον κόσμο εκ θεμελίων.”
Χουάν Μετσόσο, Ο αναρχισμός της άμεσης δράσης: Η ιστορία της Αναρχικής Ομοσπονδίας Ουρουγουάης (FAU)
Έχει περάσει πάνω από ένας χρόνος από τις διαμαρτυρίες που κατέκλυσαν τους δρόμους πολλών πόλεων στο έδαφος που βρίσκεται υπό την κυριαρχία του κράτους της Χιλής. Από τον προηγούμενο Οκτώβριο ο λαός αγωνίζεται ακατάπαυστα. Παρά την κρατική καταστολή, την πανδημία του Covid-19 και την πείνα, η θέληση του λαού της Χιλής να οργανωθεί και να αγωνιστεί συνεχώς ανθίζει. Αυτήν τη στιγμή βρισκόμαστε σε περιόδους πάλης και αντίστασης σε πολλές περιοχές ανά τον κόσμο. Από την αντίσταση των αυτοχθόνων στον Ισημερινό μέχρι τον αγώνα του υποτιμημένου προλεταριάτου στη Γαλλία οι καταπιεσμένοι εξεγείρονται ενάντια στο παγκόσμιο σύστημα της κυριαρχίας.
Γι’ αυτό, ο διεθνισμός, αυτή η παλιά παραδοσιακή πρακτική των καταπιεσμένων τάξεων, καθίσταται επιτακτικός. Η λέξη αλληλεγγύη και η πραγματική εφαρμογή της ήταν ανέκαθεν ο συνεκτικός κρίκος αυτών των αγώνων. Η εκδήλωση της αλληλεγγύης στο εδώ και στο τώρα μας επιτρέπει να οραματιστούμε μια χειραφετημένη κοινωνία που θα διέπεται από δεσμούς αλληλεγγύης μεταξύ των ανθρώπων.
Παρά τις εγγενείς δυσκολίες της ζωής, οι αγωνιζόμενες κοινότητες, χρησιμοποιώντας οδοφράγματα, χτυπώντας γλάστρες και τηγάνια, καταφεύγοντας στην αυτοάμυνα, αντιστέκονται στο έδαφος που βρίσκεται υπό την κυριαρχία του κράτους της Χιλής. Στον αντίποδα, το κράτος της Χιλής απάντησε με αιματηρή καταστολή, με χιλιάδες ανθρώπους τραυματίες, εκατοντάδες ακρωτηριασμένους, δεκάδες δολοφονημένους και αρκετούς φυλακισμένους. Οι συλλήψεις και οι φυλακίσεις περατώνονται από τους ένστολους πραιτοριανούς που υπερασπίζονται τα ταξικά συμφέροντα του κράτους της Χιλής και στις ήδη επισφαλείς ζωές μας, στα σώματα και στα εδάφη μας.
Οι σφαίρες και τα δακρυγόνα δεν ήταν το μόνο όπλο που χρησιμοποιήθηκε εναντίον της τάξης μας. Το κράτος της Χιλής χρησιμοποίησε και αυστηρούς κατασταλτικούς νόμους. Αυτοί οι νόμοι ψηφίστηκαν με την αρωγή της σοσιαλδημοκρατίας και αποτυπώνονται στον «Νόμο ενάντια στα οδοφράγματα», στον «εκσυγχρονισμό» των κατασταλτικών μηχανισμών του κράτους, όπως είναι η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΑΝΙ), στην τεχνική και οργανωτική αναβάθμιση των Ειδικών Δυνάμεων με σκοπό την όξυνση της κρατικής τρομοκρατίας.
Όπως είναι γνωστό, η καταστολή του κράτους της Χιλής ασκείται αποκλειστικά εναντίον της τάξης μας. Όταν εντοπίζονται όπλα και κρατικός εξοπλισμός πολέμου στην κατοχή ένοπλων ομάδων που υπηρετούν τα καπιταλιστικά συμφέροντα, τότε λογίζονται ως απλός εξοπλισμός. Από την άλλη, αν σπάσεις την τζαμαρία μιας τράπεζας, αυτό θεωρείται τρομοκρατία από το κράτος της Χιλής και μπορεί να φυλακιστείς για χρόνια, αν προβείς σε μια τέτοια ενέργεια. Σήμερα είναι εξαιρετικά ριψοκίνδυνο για εμάς τους ανθρώπους της κοινωνικής βάσης στη Χιλή να περπατούμε στους δρόμους κρατώντας κουτάλια, τηγάνια και πλακάτ φωνάζοντας για τα κοινωνικά μας δικαιώματα. Ενδέχεται να φυλακιστούμε ακόμα και για αυτό. Εν τέλει, ο εγκλεισμός είναι ταξική υπόθεση.
Επί του παρόντος, υπάρχουν σχεδόν 2500 σύντροφοι και συντρόφισσες που υποβάλλονται σε βάναυσες δικαστικές διαδικασίες που παρατείνονται για περισσότερο από ένα χρόνο, κρατώντας χιλιάδες κόσμο πίσω από τα κάγκελα των φυλακών. Χωρίς να έχουν υπάρξει σχετικές καταδίκες, το κράτος της Χιλής χρησιμοποιεί τη μέθοδο των προφυλακίσεων, προκειμένου να εκδικηθεί όσους και όσες αγωνίστηκαν από κοινού με την τάξη τους κατά τη διάρκεια αυτού του έτους των κοινωνικών εκρήξεων, ακόμα κι αν ήταν ανήλικοι και ανήλικες. Από την άλλη πλευρά, οι λίγοι/λίγες καταδικασθέντες/καταδικασθείσες αντιμετωπίζουν άδικες ποινές φυλάκισης, από 11 ως 20 έτη κάθειρξης, λόγω εισαγγελικών εικασιών. Οι εισαγγελικές καταδίκες έχουν ρεβανσιστικό χαρακτήρα, διότι τιμωρούν εκείνους και εκείνες που αμφισβήτησαν το σύστημα της κυριαρχίας, την αυξανόμενη εμπορευματοποίηση και επισφάλεια των ζωών μας.
Σαν να μην έφταναν, όμως, όλα τα παραπάνω, οι πολιτικοί κρατούμενοι των περσινών κοινωνικών εκρήξεων βρίσκονται σε καθεστώς απομόνωσης, βασανίζονται καθημερινά, δεν τους επιτρέπονται τα επισκεπτήρια και στερούνται άλλων δικαιωμάτων και οφελών των κρατουμένων.
Εμείς κάνουμε έκκληση αλληλεγγύης. Καλούμε σε ενεργή δέσμευση και κινητοποίηση στον αγώνα για την απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων στη Χιλή. Προσπαθούμε να συντονίσουμε και να στηρίξουμε διαδηλώσεις σε όλες τις περιοχές του κράτους της Χιλής απαιτώντας γενική, άνευ όρων αμνηστία. Όποιος ξεχνά τους φυλακισμένους, ξεχνά τον ίδιο τον αγώνα. Συνεπώς, η επίτευξη της απελευθέρωσής τους είναι ζωτικής σημασίας για τις αγωνιζόμενες κοινότητες. Κάνουμε έκκληση για ενδυνάμωση των λαϊκών οργανώσεων, για υπεράσπιση του αγώνα για την απελευθέρωση των συντρόφων και των συντροφισσών μας, για συμμετοχή στις διάφορες δράσεις και κινητοποιήσεις που οργανώνονται.
Τέλος, διευκρινίζουμε ότι η πραγματικότητα που βιώνουν σήμερα οι πολιτικοί κρατούμενοι στη Χιλή δε γεννήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 2019, αλλά είναι ένα πρόβλημα που υπάρχει εδώ και δεκαετίες. Ιστορικά, το κράτος έχει επιδιώξει να τιμωρήσει και να εκδικηθεί όσους και όσες έχουν αγωνιστεί για την επαναστατική ανατροπή αυτής της ταξικής κοινωνίας. Εμείς εκφράζουμε την αμέριστη αλληλεγγύη μας στους Μαπούτσε και ριζοσπάστες πολιτικούς κρατούμενους, καθώς αντιστέκονται καθημερινά στις φυλακές-εταιρείες του κράτους της Χιλής.
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ ΤΟΥ 2019 ΣΤΗ ΧΙΛΗ
ΚΑΜΙΑ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ, ΚΑΜΙΑ ΦΥΛΑΚΙΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΓΩΝΙΣΤΡΙΕΣ
ΑΜΕΣΗ ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΓΕΝΙΚΗΣ, ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ ΑΜΝΗΣΤΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ ΣΤΗ ΧΙΛΗ
ΚΑΤΩ Ο ΑΝΤΙ-ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ
ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΩΝ ΝΟΜΩΝ
Coordenação Anarquista Brasileira – CAB (Βραζιλία)
Federación Anarquista Uruguaya – FAU (Ουρουγουάη)
Federación Anarquista de Rosario – FAR (Αργεντινή)
Organización Anarquista de Córdoba – OAC (Αργεντινή)
Federación Anarquista Santiago – FAS (Χιλή)
Grupo Libertario Vía Libre (Κολομβία)
Αναρχική Ομοσπονδία (Ελλάδα)
Union Communiste Libertaire (Γαλλία)
Embat – Organització Libertària de Catalunya (Καταλονία)
Alternativa Libertaria – AL/FdCA (Ιταλία)
Die Plattform – Anarchakommunistische Organisation (Γερμανία)
Devrimci Anarşist Faaliyet – DAF (Τουρκία)
Organisation Socialiste Libertaire – OSL (Ελβετία)
Libertaere Aktion (Ελβετία)
Melbourne Anarchist Communist Group – MACG (Αυστραλία)
Aotearoa Workers Solidarity Movement – AWSM (Νέα Ζηλανδία)
Zabalaza Anarchist Communist Front – ZACF (Νότια Αφρική)
Workers Solidarity Movement – WSM (Ιρλανδία)
Anarchist Communist Group – ACG (Ηνωμένο Βασίλειο)
Organizacion Anarquista de Tucuman – OAT (Αργεντινή)
Federation of Anarchism ERA (Ιράν και Αφγανιστάν)
Tekoşîna Anarşîst (Ροζάβα)
