Κολομβία: Τρίτος κύκλος ένοπλης αντίστασης
Στην Κολομβία η διαμόρφωση ενός τρίτου κύκλου πολιτικής βίας και ένοπλης αντίστασης βρίσκεται σε εξέλιξη ως αποτέλεσμα της αποτυχίας της Ειρηνευτικής Συμφωνίας, που υπογράφηκε μεταξύ του Κολομβιανού κράτους εκπροσωπούμενου από τον επικεφαλής της κυβέρνησης Juan Manuel Santos και ενός τομέα του Farc ( El de Timochenko, Lozada, Alape και Granda).
Στο τραπέζι του Διαλόγου της Αβάνας, οι κυβερνητικοί εκπρόσωποι, ιδιαίτερα ο πρωθυπουργός, ήταν μονοθεματικοί με το ζήτημα της ανάγκης υπογραφής του συμφώνου ώστε αυτό να οδηγήσει σε ένα στάδιο αποκλεισμού της βίας στην πολιτική δραστηριότητα και στον εκλογικό προσηλυτισμό.
Η χρήση βίας στις εκλογικές εκστρατείες και στην πολιτική δράση ήταν ένα διεστραμμένο στοιχείο που παραμόρφωσε τις δημοκρατικές διαδικασίες στον αγώνα για εξουσία.
Η επιχειρηματολογία και ο λόγος έφτασαν σε άλλες διαστάσεις και, προωθούμενες από ορισμένες ομάδες στα αριστερά, επικεντρώθηκαν στον αποκλεισμό της χρήσης ένοπλων αγώνων από την αριστερά ώστε να νικήσουν τη εξουσία των αιματηρών κολομβιανών ολιγαρχιών.
Η κυβέρνηση του Σάντος επέμεινε ότι η άρνηση των όπλων θα επέτρεπε έναν δημοκρατικό πολιτικό αγώνα και θα ηρεμούσε τα μέλη του Farc που παρέδωσαν τα όπλα τους και άρχισαν να οργανώνουν ένα πολιτικό κόμμα και να παρεμβαίνουν σε θεσμικά πλαίσια όπως το κοινοβούλιο.
Σε συμφωνία, με αυτή την θέση, οι αντάρτες προέβησαν σε μια αστραπιαία παράδοση όπλων στο πλαίσιο μιας διαδικασίας αφοπλισμού, αποστράτευσης και επανένταξης (DDR) που ήταν το αντικείμενο σχολαστικής ρύθμισης των ειρηνευτικών συμφωνιών στο κεφάλαιο για το τέλος της σύγκρουσης.
Παρά το γεγονός ότι οι ευρύτεροι τομείς προειδοποίησαν για τους κινδύνους της βιαστικής παράδοσης όπλων από το Farc, ο πυρήνας του Timochenko και του Lozada επιτάχυνε ένα τέτοιο βήμα σε πλήρη σύμπτωση με τον στρατό που συμμετείχε στο διαπραγματευτικό τραπέζι της Αβάνας, αποκηρύσσοντας μια βασική εγγύηση για την εφαρμογή των συνομιλιών που επιτεύχθηκαν.
Με αυτήν την παράδοση, δυναμιτίστηκε η απαραίτητη συμμετρία μιας Συμφωνίας, η οποία κατά την εκτέλεσή της θα μπορούσε να συμβάλει στις διαδικασίες εκδημοκρατισμού και στην κατάκτηση αγροτικών, κοινωνικών, εθνοτικών και δικαστικών δικαιωμάτων σημαντικών στην προοπτική του σοσιαλιστικού μετασχηματισμού του Κράτους και της κοινωνίας.
Η εμπειρία των τελευταίων 48 μηνών έχει δείξει κάτι παραπάνω από την αδικία αυτής της συμβιβαστικής προσέγγισης και απεριόριστων παραχωρήσεων στους εχθρούς του Κολομβιανού λαού.
Οι εθνικές και περιφερειακές ελίτ, που αγαπούν τη βία για περισσότερα από 200 χρόνια, επέστρεψαν και διατήρησαν τις μεθόδους εξαναγκασμού και δίωξής ενάντια στις κυρίαρχες εκδηλώσεις της δράσης των εκμεταλλευόμενων τάξεων.
Αδιαφορώντας για αυτό που καθιερώνεται στην Ειρηνευτική Συμφωνία μια φατρία, αυτή του φασισμού της γης, ελίχθηκε μέχρι να ανακτήσει την ηγεσία της κυβέρνησης (Con Duque) για να ξεκινήσει ένα νέο στάδιο συστηματικής και μεθοδικής βίας που σήμερα μετρά με σχεδόν 260 πρώην αντάρτες μαχητές που δολοφονήθηκαν, σχεδόν 700 κοινωνικούς ηγέτες που αποκεφαλίστηκαν, αμέτρητες σφαγές και την άνοδο των νεοπαραστρατιωτικών ομάδων, που οργανώθηκαν από τις στρατιωτικές ταξιαρχίες και τους στρατώνες της αστυνομίας.
Η αιματηρή γενοκτονία που πραγματοποιήθηκε τα τελευταία 3 χρόνια στην Κολοβία, μετά από μια περίοδο σχετικής ηρεμίας, επιβεβαιώνει ότι για τις πλουτοκρατικές ελίτ, τα όπλα αποτελούν ουσιαστικό μέρος της κυριαρχίας τους.
Από μια άλλη οπτική γωνία, και με τη βαθιά αντανάκλαση του Machiavelli, η μόνη εγγύηση της Δημοκρατίας είναι ο λαός.
Για να προσγειωθούμε στην δική μας πραγματικότητα, η μόνη εγγύηση μιας κοινωνικής δημοκρατίας με δικαιώματα και ειρήνη είναι η μονιμότητα και η προσφυγή σε λαϊκό ένοπλο αγώνα, φυσικά, αποφεύγοντας μεροληπτικές προσεγγίσεις που φετιχοποιούν τα όπλα και αγνοούν τη δυναμική και τη λογική της πολιτικής.
Τα όπλα είναι ένα ουσιαστικό μέσο στον λαϊκό αγώνα ενάντια στην ολιγαρχία, αλλά στο πλαίσιο μιας πολιτικής ορθολογικότητας που ζυγίζει κάθε πλαίσιο, κάθε στιγμή της επαναστατικής μάχης για να καταστρέψει τη δύναμη των εκμεταλλευτικών και αντιδραστικών τάξεων.
Η εγκατάλειψη των όπλων από το επαναστατικό πεδίο είναι θανατηφόρα, προφανώς όσο λάθος μπορεί να είναι η καθιέρωση της χρήσης τους ως στοιχείο προτεραιότητας στην πολιτική μάχη για τον σοσιαλισμό και την αντικαπιταλιστική κινητοποίηση.
Στην Κολομβία διαμορφώνεται ένας νέος κύκλος επαναστατικής βίας που έχει μεταξύ των πρωταγωνιστών της το Nueva Marquetalia, το FARC-EP (μέτωπα 1, 7, 40, 33, 18, 36, 62, 14, 15, Carolina Ramírez και την Δυτική Συντονιστική Διοίκηση), το ELN και το EPL.
Αυτοί οι νέοι τύποι βίας ή επαναστατικών πολέμων λαμβάνουν άλλες μορφές, με εκτεταμένες παρεμβάσεις σε αστικές περιοχές, με την εντατική χρήση νέων τεχνολογιών επικοινωνίας και συμβολικής αλληλεπίδρασης και με πιο ακριβείς αναγνώσεις περιφερειακών γεωπολιτικών πλαισίων σε σχέση με την οργάνωση των συνοριακών οπισθοφυλακών που προέρχονται από τις επαναστατικές διαδικασίες που υπάρχουν στις γειτονικές χώρες με την Κολομβία.
Νέες τεχνολογίες, η εντατική χρήση έξυπνων τηλεφώνων, drone, μαζί με νέες εδαφικότητες, που υπερβαίνουν τους εθνικούς χώρους, γίνονται βασικοί παράγοντες στις νέες αντι-ολιγαρχικές και αντιιμπεριαλιστικές κοινωνικές κινητοποιήσεις.
. Κατά τη γνώμη μου, αυτοί οι νέοι παράγοντες πλαισίου εξηγούν την εδραίωση και την επέκταση της Nueva Marquetalia, των FARC-EP (με τα προαναφερθέντα μέτωπα), του ELN και του αριστερού μαοϊσμού στην καλύτερη παράδοση παρατεταμένου αγροτικού και λαϊκού πολέμου.
Η προσπάθεια θέσπισης ασυμβατότητας μεταξύ αυτής της νέας δυναμικής ένοπλης αντίστασης και της συνεχιζόμενης κοινωνικής έκρηξης ή ξεσπάσματος ως αποτέλεσμα της συνεχιζόμενης οικονομικής, υγειονομικής, κοινωνικής και ιμπεριαλιστικής κρίσης δεν έχει καμία βάση. Πρόκειται για συμπληρωματικές διαδικασίες στον κοινωνικό, πολιτικό και στρατιωτικό πόλεμο κατά του καθεστώτος των κολομβιανών ολιγαρχών.
Οι ψεύτικες ειρηνευτικές συμφωνίες στην Κολομβία μας επιβεβαιώνουν, λοιπόν, ότι η πολιτική χωρίς όπλα σημαίνει την χρεοκοπία της επαναστατικής στρατηγικής για την καταστροφή του καπιταλισμού και τη θεμελίωση του σοσιαλισμού.
CALPU
πηγή: lahaine.org
