Οι πρωτοβουλίες αμοιβαίας υποστήριξης μεταξύ γειτόνων αναπτύσσονται σε διαφορετικές γειτονιές της πρωτεύουσας της Βαλένθια, ακολουθώντας το παράδειγμα της Βαρκελώνης, της Μαδρίτης ή του Euskadi.
Της Joan Canela στις 04/14/2021 στο .publico.es
Στη Malilla, μια γειτονιά της εργατικής τάξης στα νότια της Βαλένθια, γιορτάζουν. Μετά από μήνες σύγκρουσης με το Δημοτικό Συμβούλιο, κατάφεραν να αναγκάσουν το συμβούλιο να τους δώσει μια παλιά αγροικία (αγροτική κατοικία της Βαλένθια) για δραστηριότητες γειτονιάς και το γιόρτασαν με μια εβδομάδα ψυχαγωγικών και αθλητικών δραστηριοτήτων, παιδικών παιχνιδιών και συζητήσεων με επίκεντρο να αποφασιστεί για το ποιές θα είναι οι προτεραιότητες χρήσης, μεταξύ άλλων, των νέων εγκαταστάσεων. Πίσω από αυτόν τον νέο κοινωνικοπολιτισμικό χώρο – «που επιτεύχθηκε από τον αγώνα της γειτονιάς», όπως υπενθυμίζει το πανό στην πρόσοψή του – βρίσκεται η συλλογικότητα Construzando Malilla , που αυτοπροσδιορίζεται ως ένωση γειτονιάς.
«Γεννηθήκαμε πριν από λίγα χρόνια, αλλά με την πανδημία αυξήθηκε σημαντικά η δραστηριότητά μας – εξηγεί η Mònica Chirivella , ακτιβίστρια από του Construjando Malilla – γύρω από τα κοινά , από τις συνθήκες διαβίωσης του πληθυσμού και, κυρίως, από την γενική αντίληψη ότι όλα γύρω μας γίνονται χειρότερα . Αυτή η ομάδα γειτονιάς στην αρχή ήταν βασικά αφιερωμένη στη διακοπή των εξώσεων και στην αποφυγή της εκδίωξης των κατοίκων από τη γειτονιά, αλλά από τότε που ξεκίνησε ο περιορισμός, έχει διαφοροποιήσει τις δραστηριότητές της, με τη δημιουργία μιας τράπεζας τροφίμων που εξυπηρετεί περισσότερες από 70 οικογένειες.
Γειτονιές στον αγώνα
Η εμπειρία της Malilla δεν είναι μεμονωμένη περίπτωση. Στο βόρειο τμήμα της πόλης, ακριβώς στο άλλο άκρο, βρίσκεται η γειτονιά Orriols , η οποία συγκεντρώνει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά μεταναστευτικού πληθυσμού σε ολόκληρη την περιφέρεια της Βαλένθια, εκτός από σοβαρά προβλήματα φτώχειας, κακής στέγασης, εξώσεις και κυκλοφορίας ναρκωτικών Απο αυτήν την χύτρα πίεσης, έλειπαν μόνο οι προκλήσεις της ακροδεξιάς, προσπαθώντας να αποδυναμώσουν τη συνύπαρξη στη γειτονιά, με το άνοιγμα ενός τόπου που ονομάζεται Valentía Fórum πριν από δύο χρόνια. “Κάθε φορά που προσπαθούσαν να πραγματοποιήσουν μια δράση,, στεκόμασταν στην πόρτα τους και την αποτρέπαμε “, εξηγεί ο βετεράνος ακτιβιστής γειτονιάς Arturo Peiró, σε σχέση με τη δραστηριότητα αυτής της ομάδας – στο τέλος κατέληξαν να παραιτηθούν και πλέον δεν εμφανίζονται, βρίσκονται στο μισό αέριο ». Η διατήρηση της κοινωνικής συνοχής σε μια τόσο εκρηκτική κατάσταση είναι ο κύριος στόχος της τοπικής ένωσης, η οποία εδώ ονομάζεται Orriols en Bloc. Για το λόγο αυτό, εκτός από τη διακοπή δεκάδων εξώσεων, έχουν επίσης οργανώσει ένα δίκτυο διανομής τροφίμων σε συνεργασία με μια ευαγγελική εκκλησία. Κάθε απόγευμα μεταξύ 200 και 300 άτομα πηγαίνουν στις εγκαταστάσεις της εκκλησίας για να πάρουν φαγητό. “Εδώ πολλοί άνθρωποι δούλευαν στην μαύρη εργασία, καθαρίζοντας σπίτια και δουλειές αυτού του τύπου, και με την πανδημία έμειναν χωρίς τίποτα”, συνεχίζει ο Αρτούρο. Προκειμένου να καλύψουν τις πιο βασικές ανάγκες, πριν από δύο εβδομάδες κατέλαβαν ένα μεγάλο χωράφι στο κέντρο της γειτονιάς για να διεκδικήσουν τη χρήση του ως αστικού κήπου. “Το Δημοτικό Συμβούλιο μας είπε ότι θα το δουν, αλλά δεν βιάζονται ποτέ και, ενώ έχουμε αυτόν τον τοπο που έχει εγκαταλειφθεί εδώ και χρόνια, οι άνθρωποι λιμοκτονούν”, τονίζει ο ακτιβιστής.
Τα δίκτυα στέγασης και τροφίμων είναι το κύριο επίκεντρο της εργασίας αυτών των ομάδων γειτονιάς, αλλά το καθένα είναι αυτόνομο και επικεντρώνεται σε αυτό που θεωρεί ως την υψηλότερη προτεραιότητα στον χώρο του. Στο Benimaclet , για παράδειγμα, ο κύριος αγώνας είναι ενάντια σε ένα αστικό σχέδιο που απειλεί τον γειτονικό κήπο, στη Μίλιλα απαιτούν ένα νέο κέντρο υγείας που να ικανοποιεί τις ανάγκες μιας γειτονιάς που έχει πολλαπλασιάσει τον πληθυσμό της επι τέσσερα και στο κέντρο της πόλης εστιάζουν στην πίεση των τουριστικών διαμερισμάτων και των ξενοδοχείων και στην τιμή των ενοικίων.
Το Santi Fernández είναι μέρος της Ένωσης Barrio del Cabanyal , ένα από τα παλαιότερα της πόλης. Ένα έργο αστικής κηπουρικής λειτουργεί εδώ και πολύ καιρό και – από την πανδημία – δημιούργησαν ένα δίκτυο τροφίμων, αν και έχουν περισσότερες δράσεις, όπως η δημιουργία παιδικού σταθμού και η υπεράσπιση των εργασιακών δικαιωμάτων γειτονίας, σε συνεργασία με συνδικάτα όπως το CNT ή οι λιμενεργάτες. «Έχουμε ελευθερώσει μια πολυκατοικία για να στεγάσουμε οικογένειες από τη γειτονιά και επίσης διεκδικήσαμε και καταφέραμε το κοινωνικό ενοίκιο σε πολλές περιπτώσεις. Και μετά από αυτές τις νίκες, πολλοί άνθρωποι μας έχουν δει ως χρήσιμο εργαλείο για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσής τους και έχουν συμμετάσχει στην ένωση », εξηγεί. Και συνεχίζει: «Στόχος μας είναι να δημιουργήσουμε μια κοινότητα αγώνα που να είναι αυτάρκης βάσει των αρχών της αμοιβαίας υποστήριξης, της αλληλεγγύης και της άμεσης δράσης ». Όταν ρωτήθηκε αν η δράση του είναι παρόμοιο με αυτό της πλατφόρμας για άτομα που επηρεάζονται από υποθήκη (PAH), επαινεί αυτήν την πλατφόρμα: «Ο ΠΑΥ έχει ανοίξει το δρόμο για εμάς και μας έχει βοηθήσει πολύ, συνεργαζόμαστε πολύ μαζί τους. Αλλά είναι επίσης αλήθεια ότι είναι ένας οργανισμός που εμφανίστηκε σε μια πολύ συγκεκριμένη στιγμή και για ένα πολύ συγκεκριμένο πρόβλημα και θέλουμε να προχωρήσουμε περαιτέρω ».
Ένα εναλλακτικό μοντέλο πόλης
Τα οκτώ συνδικάτα γειτονιάς που υπάρχουν σήμερα στη Βαλένθια –και δύο ακόμη βρίσκονται σε εξέλιξη– αποφάσισαν να συντονιστούν σε ένα κοινό δίκτυο που ονομάζεται Entrebarris . “Κάθε ομάδα είναι απολύτως αυτόνομη , έχει το όνομά της και τη δυναμική της, αλλά η ύπαρξη μιας δομής υποστήριξης διευκολύνει τους ανθρώπους να ενθαρρύνονται από νέες πρωτοβουλίες και να συγκεντρώνουν δυνάμεις όταν είναι απαραίτητο”, εξηγεί η Rosa Oltra , μέλος του Entrebarris. Από αυτόν τον χώρο προσπαθούν επίσης να απεικονίσουν ένα νέο μοντέλο της πόλης. “Βασικά υποστηρίζουμε έναν φεμινιστικό αστισμό και μια πόλη που νοιάζεται – συνεχίζει η Oltra -, η οποία είναι βασικά μια πόλη για τους ανθρώπους που ζουν εδώ και όχι για τα χρήματα των γύπων ή για τους τουρίστες.”
Ωστόσο, η κατάσταση δεν φαίνεται να πηγαίνει ακριβώς προς αυτή την κατεύθυνση. “Αν υπάρχει ένα πράγμα που προκάλεσε η πανδημία, είναι ότι οι άνθρωποι που είχαν επισφαλή ζωή έχουν γίνει ακόμη πιο επισφαλείς – Οι άνθρωποι χάνουν πρώτα τις δουλειές τους και, στη συνέχεια, το σπίτι τους ως αποτέλεσμα. Αναμένουμε ένα τσουνάμι εξώσεων από τις 9 Μαΐου, όταν αρθεί η κατάσταση συναγερμού και το μορατόριουμ. Ένα μορατόριουμ που δεν ήταν καν συνολικό. Η Όλτρα προειδοποιεί: «Παρ όλες τις ρυθμίσεις που υπογράφουν ενάντια στις εξώσεις, αυτές συνεχίζουν κανονικά. Οι μηχανισμοί δεν έχουν σταματήσει ούτε κατά τη διάρκεια της έκτακτης ανάγκης για την υγεία. Αλλά ούτε εμείς.
