Αθήνα | Καλέσματα για τη Διαδήλωση της 8ης Μάρτη
ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΦΟΒΟ ΜΑΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗ
Ο ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΞΟΥΣΙΑ
Ενάντια στον πόλεμο, στον μιλιταρισμό και στην ειρήνη των κυρίαρχων
Στο πέρας των χρόνων, η 8η Μάρτη απονοηματοδοτήθηκε και αποπολιτικοποιήθηκε από την κυριαρχία, η οποία επιχείρησε να μετατρέψει μια ιστορική μέρα συμβολισμού της γυναικείας, μαχητικής, ταξικής και κοινωνικής διεκδίκησης σε επιφανειακή, καταναλωτική και εμπορευματοποιημένη γιορτή, απογυμνωμένη από κάθε πολιτικό και ιστορικό υπόβαθρο. Διαιωνίζοντας έτσι, και αναπαράγοντας την cis-ετεροκανονικότητα, με τις γυναίκες σήμερα να γιορτάζουν με ένα τριαντάφυλλο την ύπαρξή τους, η οποία αποτυπώνεται ξανά μέσα από ένα στερεοτυπικό και βαθιά πατριαρχικό πρίσμα. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια, η 8η Μάρτη επιχειρεί να ξαναβρεί τον χαρακτήρα της, με γυναίκες και queer άτομα σε διάφορα μέρη του κόσμου να κατεβαίνουν μαζικά στο δρόμο για να απεργήσουν και να διεκδικήσουν ξανά όλα όσα τους ανήκουν.
Δεν θέλουμε απλά να διαπραγματευτούμε «λίγο καλύτερους όρους» με τους οποίους θα συνεχίζεται η έμφυλη καταπίεση και η βία, αφήνοντας συνεχώς άλλους να αποφασίζουν για εμάς. Δεν πρόκειται να επιτρέψουμε την εκμετάλλευση των φεμινισμών από ένα κράτος το οποίο επιδιώκει να διαμεσολαβεί στη επίλυση των προβλημάτων μας και που αναπαράγει την πατριαρχία, τον ρατσισμό και την ταξική καταπίεση μέσα από τους θεσμούς του, με σκοπό να αφομοιώσει και να αποριζοσπαστικοποιήσει τα κινήματα και να περιφράξει τις αντιστάσεις τους σε «μη επικίνδυνα» όρια, απομακρύνοντάς τα έτσι από τα πολιτικά τους χαρακτηριστικά. Σκοπός μας δεν είναι να δούμε ισόποσα μερίδια στην εκμετάλλευση, αλλά να αγωνιστούμε για τη συντριβή της. Θέλουμε να παλέψουμε για την αυτοδιάθεση των σωμάτων μας, να ορίσουμε εμείς τις ανάγκες και τη σεξουαλικότητά μας, πέρα από τα κοινωνικά πρότυπα που μας έχουν επιβληθεί από την γέννηση μας ως ιερές αξίες.
Βλέπουμε ως ρίζα της πατριαρχίας την ίδια την εξουσία και έτσι θεωρούμε ως μοναδικό δρόμο την αντίληψη ότι η καταπίεση δεν είναι μόνο έμφυλη, αλλά είναι και ταξική και φυλετική. Για τους εξουσιαστές μας, δεν έχουν όλες οι ζωές -ανθρώπινες και μη- την ίδια αξία και αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει αν δεν αμφισβητήσουμε εκ βάθρων την εξουσία στο σύνολό της. Σήμερα, με το ξέσπασμα ενός νέου πολέμου μετά τα γεγονότα στην Ουκρανία, αρνούμαστε ξανά την καταδυνάστευση των ζωών μας από την κυριαρχία. Είναι η ίδια κυριαρχία που λεηλατεί τον φυσικό κόσμο για το κέρδος, που μας βυθίζει στην φτώχεια και την εξαθλίωση, που απομυζεί την καθημερινότητά μας με τη μισθωτή σκλαβιά, που μας καλεί να τεκνοποιούμε για να παράγουμε καταναλωτές και κρέας για τις οβίδες των κρατών και του κεφαλαίου. Είναι η εξουσία που προωθεί τον μιλιταρισμό, τον ολοκληρωτισμό και τον εκφασισμό της κοινωνίας, και δεν θα σταματήσει αν δεν αγωνιστούμε ενάντια σε κάθε της μορφή. Αν δεν αποκτήσουμε δυναμικές πρακτικές, μακριά από το δίπολο του «μάχιμου αρσενικού» και του «φροντιστικού θηλυκού», πρακτικές που θα αποτελέσουν την μετουσίωση των ουρλιαχτών μας, των δικών μας αναγκών και προταγμάτων, θα απειλήσουν να διαρρήξουν την κανονικότητα που μας έχουν επιβάλει και μας κοστίζει ακόμη και ζωές. Αν δεν μετατρέψουμε την καταπίεση και τον φόβο μας σε εξέγερση…
Συνέλευση για την οργάνωση αναρχοφεμινιστικού μπλοκ την 8η Μάρτη
8 Μάρτη – Είμαστε πολλές κι ερχόμαστε από μακριά. Γεννηθήκαμε από τις εμπρήστριες της γαλλικής Κομμούνας, από τις µετανάστριες ράφτρες απεργούς του 19ου αιώνα, από τις Μujeres Libres της κοινωνικής επανάστασης στην Ισπανία, από τους αγώνες των ιθαγενών γυναικών, από τις εξεγερμένες σε όλο τον κόσμο…
ΝΑ ΓΚΡΕΜΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ, ΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ
Ενάντια *στις γυναικοκτονίες, τους βιασμούς, το trafficking, τις κακοποιήσεις και τη συγκάλυψή τους από τους κρατικούς θεσμούς, την αστυνομία, το δικαστικό σύστημα και τα ΜΜΕ * στις δολοφονίες και τους βασανισμούς στα σύνορα, τα pushbacks και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, τον θεσμικό ρατσισμό σε βάρος προσφύγων, μεταναστριών, Ρομά * στην εκμετάλλευση, τις παρενοχλήσεις στους χώρους δουλειάς, τους αποκλεισμούς από την υγεία, την παιδεία και τη στέγαση, στο θάνατο από την κρατική διαχείριση της πανδημίας * την καταστολή των αγωνιζόμενων και την αστυνομική κατοχή στους δρόμους * στις διακρίσεις και τη βία κατά των ΛΟΑΤΚΙ ατόμων * τον φασισμό, τον εθνικισμό, τον ακροδεξιό συντηρητισμό και την εκκλησία * στις θεσμικές αυταπάτες εξωραϊσμού του συστήματος.
Να σταθούμε αλληλέγγυες η μία στην άλλη, μέχρι η συλλογική μας οργή να σαρώσει τον κόσμο της εξουσίας!
ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ
Αθήνα:
Πλ. Κλαυθμώνος
-Απεργιακή Συγκέντρωση και πορεία, 13.00
-Διαδήλωση, 18.00
Ομάδα ενάντια στην πατριαρχία/ Αναρχική Πολιτική Οργάνωση- Ομοσπονδία Συλλογικοτήτων
Η 8η Μάρτη αποκαλείται μια επέτειος, μια γιορτή.
Μια γιορτή των επιτευγμάτων των κινημάτων για την ισότητα των φύλων, τα αναπαραγωγικά μας δικαιώματα και την καταπολέμηση της κακοποίησης και της βίας κατά των γυναικών.
Τι από όλα αυτά θα μπορούσε να γιορτάσει κάποια, όμως, μόλις λίγες ημέρες έπειτα από ακόμη μία γυναικοκτονία, από τις συνεχείς παρενοχλήσεις σε δημόσιο και ιδιωτικό χώρο, από τις αλλεπάλληλες επιθέσεις εκκλησίας – κράτους – κεφαλαίου στα σώματα και στα κεκτημένα α δικαιώματά μας;
Η 8η Μάρτη δε θα μπορούσε ποτέ να είναι μια γιορτή.
Η 8η Μάρτη μπορεί μόνο να είναι μία μέρα υπενθύμισης για τις υπόλοιπες 364 ημέρες κάθε χρόνου που η πατριαρχία και ο καπιταλισμός συνεχίζουν να μας δυναστεύουν.
Μια μέρα υπενθύμισης για κάθε επόμενη που οφείλουμε να συνεχίσουμε να παλεύουμε μέχρι την ολική κατάρρευσή τους.
Θα μπορούσε να τα αλλάξει όλα μία μέρα; Όχι, αλλά μπορεί να τα αλλάξει ο συνολικός αγώνας των ατόμων που θα ενωθούν για αυτόν τον σκοπό.
Διότι όπως έθεσε και η Silvia Federici:
…το πιο σημαντικό πράγμα είναι πάντα η διαδικασία, όχι η ημερομηνία, αλλά η διαδικασία της οικοδόμησης. Η 8η Μαρτίου είναι η εκδήλωση αυτή που έχει προηγηθεί, είναι μια πολύ σημαντική συμβολική στιγμή, αλλά το πιο σημαντικό είναι αυτό που έχει χτιστεί στη διαδικασία της επαφής με τις γυναίκες που, αν και συχνά έχουν κοινά συμφέροντα, δεν συναντώνται – η διαδικασία δημιουργίας νέων χώρων.
Είναι επίσης μια στιγμή για να εμβαθύνουμε σε αυτό που θέλουμε. Στη συνέχεια, αφενός για να δημιουργήσουμε στην πράξη νέες μορφές οργάνωσης, νέους χώρους – επειδή ο χώρος είναι θεμελιώδης – όπου να μπορούμε να συναντηθούμε. Αφετέρου, για να δημιουργήσουμε το πρόγραμμα, αυτό που θέλουμε, γιατί έχουμε ακόμα πολλά πράγματα να ξεκαθαρίσουμε…
Καλούμε στη συμμετοχή όλων στις πορείες της 8η Μάρτη, για τη δημιουργία αυτών των χώρων, για τη δημιουργία αυτής της συμπόρευσης, για τη συνέχεια αυτών των απαιτήσεων κάθε επόμενη ημέρα.
Πλατεία Κλαυθμώνος – 13:00 και 18:00
Φεμινιστικός Τομέας Ρουβίκωνα
