Κυκλοφόρησε ο Κοινωνικός Αναρχισμός #7, η πολιτική επιθεώρηση από τις Ελευθεριακές Εκδόσεις Κουρσάλ, με θέμα “Η νέα εποχή των άκρων: από την υγειονομική κρίση στην πολεμική προετοιμασία”.
Όταν ξεκινήσαμε να οργανώνουμε, κάποιους μήνες πριν, την ύλη του 7ου τεύχους της πολιτικής επιθεώρησης «Κοινωνικός Αναρχισμός», είχαμε στο μυαλό μας ότι ήδη έχουμε καθυστερήσει σημαντικά. Καθυστερήσαμε να θέσουμε κάποιους βασικούς πολιτικούς άξονες σχετικά με την πανδημία, τη δολοφονική της διαχείριση από το κράτος αλλά και τις πολιτικές ερμηνείες της νέας συνθήκης που αυτή διαμόρφωσε, τη στιγμή που αυτό ήταν πραγματικά απαραίτητο.
Τότε που είχαμε να αντιμετωπίσουμε από τη μία τον κυρίαρχο, κρατικό/κυβερνητικό λόγο που αρθρωνόταν από τα χείλη πολιτικών, «μισθωμένων» δημοσιογράφων και πειθήνιων «ειδικών» και επιχειρούσε μεθοδευμένα, χρησιμοποιώντας τεχνηέντως υγειονομικές προφάσεις, να αποκρύψει τα σαφώς πολιτικά και οικονομικά κριτήρια που επιλέγονταν σε κάθε χρονική στιγμή και καθόριζαν τον τρόπο διαχείρισης της υγειονομικής κρίσης. Την ίδια στιγμή, όμως, είχαμε να αντιμετωπίσουμε και κάποιες εκδοχές του πολιτικού αντιλόγου που παραγόταν από μερίδα του ανταγωνιστικού κινήματος (ευτυχώς όχι μεγάλη, αλλά δυστυχώς όχι αρκετά μικρή), η οποία επέλεξε να ασκεί κριτική στην εφαρμοζόμενη κρατική πολιτική με άκρως προβληματικούς όρους, που κάποιες φορές κατέληγαν μέχρι στην υιοθέτηση και την αναπαραγωγή σκοταδιστικών απόψεων και θεωριών συνομωσίας.
Έτσι, νιώθουμε πως οφείλουμε από την πλευρά μας να καταθέσουμε δημόσια μια προσπάθεια επεξεργασίας και διαμόρφωσης κάποιων βασικών πολιτικών θέσεων και κριτηρίων γύρω από το ζήτημα της πανδημίας και της κρατικής/ καπιταλιστικής διαχείρισης της, έστω και τώρα, παρότι κάτι τέτοιο θα είχε ίσως μεγαλύτερη σημασία, αν συνέβαινε νωρίτερα. Από την άλλη, βέβαια, η κυκλοφορία του τεύχους σε αυτήν τη χρονική συγκυρία ίσως έχει και αυτή την ειδική σημασία της. Αναφερόμαστε φυσικά στην πλήρη επισκίαση των σταθερά θανατηφόρων επιπτώσεων της κρατικής διαχείρισης της πανδημίας τις τελευταίες βδομάδες, τόσο από την έλευση της τουριστικής σεζόν όσο και από τον πόλεμο στην Ουκρανία. Όσον αφορά την πρώτη παράμετρο, η κατάσταση είναι γνωστή και επαναλαμβανόμενη για τρίτη χρονιά: για ακόμα μια τουριστική σεζόν οι δεκάδες νεκροί κάθε μέρα και το διαλυμένο σύστημα υγείας δεν αποτελούν πια είδηση ούτε απασχολούν κανέναν, ενώ την ίδια στιγμή η κυβέρνηση τρέχει να καταργήσει τα (όποια) υγειονομικά μέτρα, χωρίς καν να νιώθει την ανάγκη να επικαλεστεί μια, έστω και γελοία, «υγειονομική» δικαιολογία για αυτήν την επιλογή της. Το αν από τον Σεπτέμβριο θα ακολουθήσουν πάλι οι σπασμωδικές και ανεπαρκείς κινήσεις διαχείρισης των καταστροφικών επιπτώσεων αυτής της πολιτικής ή αν πλέον θα μπούμε σε ένα καθεστώς «συνύπαρξης με τον ιό» (όπως δήλωσε πρόσφατα ο φασίστας υπουργός υγείας Θ. Πλεύρης), δηλαδή σε ένα καθεστώς απροκάλυπτης, πλέον, υιοθέτησης της πολιτικής που προσβλέπει στη δημιουργία «ανοσίας της αγέλης» (παρότι είναι εξόφθαλμο ότι αυτή είναι η πολιτική που εφαρμόζεται ανομολόγητα τον τελευταίο χρόνο), είναι κάτι που μένει να το δούμε.
Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία -και οι νέοι όροι που αυτή άρχισε να διαμορφώνει- αποτελεί ένα πολύ σημαντικό γεγονός, το οποίο προέκυψε κατά την διαμόρφωση αυτού του τεύχους. Επομένως, δεν μπορούσαμε να το αγνοήσουμε σε καμία περίπτωση. Παρότι στο προηγούμενο τεύχος του Κοινωνικού Αναρχισμού είχαμε ήδη κάνει μια προσπάθεια να προσεγγίσουμε το ζήτημα των ανακατατάξεων ισχύος στη σύγχρονη, παγκόσμια σκακιέρα και των πολεμικών συγκρούσεων που είτε μαίνονταν είτε προμηνύονταν, θεωρήσαμε ότι δε γινόταν να αρκεστούμε σε αυτήν και αναπροσαρμόσαμε αναλόγως, σε κάποιο βαθμό, την ύλη του τρέχοντος τεύχους.
Πέρα από τα κείμενα που άπτονται των δύο παραπάνω κύριων θεματικών, δηλαδή της πανδημίας και του πολέμου, στο 7ο τεύχος υπάρχουν και κάποια άρθρα που αφορούν ζητήματα τα οποία μέσα στη συνθήκη της πανδημίας και των πολιτικών ανακατατάξεων που αυτή συνεπέφερε, είτε παραμελήθηκαν αδίκως, όπως αυτό της βάρβαρης πολεμικής διαχείρισης των μεταναστ(ρι)ών από την πλευρά του ελληνικού κράτους, είτε συσκοτίστηκαν δυστυχώς, όπως αυτό της κλιμακούμενης εξέλιξης και εφαρμογής των νέων τεχνολογιών και των συνακόλουθων αναδιαρθρώσεων που αυτές υποβοηθούν και επιτελούν.
Θα κλείσουμε, λοιπόν, ελπίζοντας ότι το 7ο τεύχος, παρά τις ελλείψεις και τις ανεπάρκειες που σίγουρα έχει, αποτελεί ταυτόχρονα και μια προσπάθεια να ανακτηθεί έστω λίγο από το χαμένο έδαφος. Έδαφος που φαίνεται να χάνουμε σταθερά τα τελευταία χρόνια, τόσο από τη σκοπιά της μαχητικής οργάνωσης του ταξικού και κοινωνικού κινήματος όσο και από τη σκοπιά της συστηματικής, κριτικής επεξεργασίας των εν εξελίξει μετασχηματισμών. Άλλωστε, ποτέ αυτές οι πτυχές δε θα πρέπει να λογίζονται ως διαχωρισμένες και ανεξάρτητες. Και αν έχουν καταλήξει έτσι, αυτό δεν μπορεί παρά να αποτελεί απόδειξη της ανεπάρκειάς μας να ανταποκριθούμε ικανοποιητικά και στις δύο.
Φυσικά, για να έχει εν τέλει κάποιο νόημα η προσπάθεια σύνδεσης και βαθέματος των πτυχών αυτών, δεν μπορεί παρά να είναι συνεπής, επίμονη, τολμηρή, ευφάνταστη και κυρίως, συλλογική. Από την πλευρά μας, εμείς θα προσπαθήσουμε, στο μέτρο των δυνατοτήτων μας πάντα, να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε.
Περιεχόμενα:
Νεφέλη – Μυρτώ Πανδίρη
Δύο χρόνια πανδημία, δύο χρόνια επιτυχίες
Γεράσιμος Γραμματικόπουλος
SARS-CoV-2: ιογενής πανδημία και συνοδός επιδημία σκοταδισμού, αντιεπιστήμης, οικονομικού ωφελιμισμού και ακροδεξιάς εκτροπής
Σωτήρης Λυκουργιώτης
Ένας είναι ο ιός
Γιάννης Βολιάτης
Οι αναρχικοί ενάντια στην κρατική διαχείριση της πανδημίας και στα σαφή ταξικά της πρόσημα
Νίκος Νικολαΐδης
Ένας πόλεμος του ελληνικού κράτους
Σπύρος Δαπέργολας
Συμπεράσματα από την Ουκρανική κρίση και τη Ρωσική εισβολή
Antisystemic
Μέρες πολέμου στην Ουκρανία
Αλέξανδρος Ηλιάδης
Προλεταριάτο 4.0 | σημειώσεις από το υπόγειο του κρυστάλλινου παλατιού
Σταύρος Φωτεινόπουλος
Βιβλιοπαρουσίαση: «Όπλα Μαθημα(τ)ζικής Καταστροφής» της Cathy O‘Neil
Στα βιβλιοπωλεία και σε στέκια/καταλήψεις της γειτονιάς σας!
