Σχετικά με τα περιστατικά ακραίας αστυνομικής βίας στην Θεσσαλονίκη τον Οκτώβρη του ’24

Σχετικά με τα περιστατικά ακραίας αστυνομικής βίας στην Θεσσαλονίκη τον Οκτώβρη του ’24

Στις 11/11 στα δικαστήρια Θεσσαλονίκης εκδικάζονται  2 διαφορετικές υποθέσεις, που όμως έχουν την ίδια αφετηρία: Την ακραία αστυνομική βία απέναντι σε ζευγάρι γονέων μπροστά στο ανήλικο παιδί τους -τότε βρέφος 3 μηνών- στο Πάρκο του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή:

Το βραδάκι της Δευτέρας 28/10/2024 το νεαρό ζευγάρι είχε βγει βόλτα μαζί με το μωρό του και κάποιους φίλους του στο Πάρκο του ΕΚΘ. Μετά από λίγη ώρα, με πρόφαση έλεγχο για ναρκωτικά, μηχανές της ομάδας ΔΙΑΣ πλησίασαν την παρέα. Και τότε άρχισε το θέατρο του παραλόγου. Όπως αναφέρει η καταγγελία της παρέας, που δημοσιεύτηκε σε διάφορα site εκείνες τις ημέρες:

“…Εμείς δεν είχαμε πάνω μας ναρκωτικά και δεν είχαμε κάτι να φοβηθούμε και δεν μας ανησύχησε αυτό. Όταν ένας από την παρέα, ο πατέρας του μωρού, ζήτησε από τους μπάτσους να μην ακουμπήσουν το μωρό, καθώς είναι τριών μηνών και δεν κάνει (το ανοσοποιητικό του είναι ακόμα αδύναμο), όπως ήταν μπριζωμένοι αυτοί τον άρπαξαν και του έστριψαν το χέρι πίσω από τη πλάτη, και τον κάθισαν στο παγκάκι, ενώ ο έλεγχος σε κάποιους από μας συνεχίζονταν. Τον είχαν στο παγκάκι λέγοντας του να χαλαρώσει, αλλά αυτοί μάλλον δεν ήταν καθόλου χαλαροί, γιατί όταν τους ζήτησε να σταματήσουν να του στρίβουν το χέρι πίσω από την πλάτη, ένας από αυτούς άρχισε να τον χτυπά με γροθιές στο κεφάλι εντελώς αναίτια, μπροστά στη μητέρα και το μωρό. Αφού τον χτύπησαν, αποφάσισαν μάλλον να το δικαιολογήσουν με σύλληψη για «αντίσταση κατά της αρχής». Για να φαίνεται αυτό πειστικότερο αποφάσισαν να περάσουν χειροπέδες και σε δεύτερο φίλο μας, τον οποίο περικύκλωσαν, κλώτσησαν, έριξαν κάτω και του φόρεσαν χειροπέδες. Έπειτα τους πήγαν και τους δύο στο τμήμα στην Αριστοτέλους. Εκεί μάθαμε ότι τους υπέβαλλαν κατηγορίες για αντίσταση. Τα παιδιά λοιπόν τα χτύπησαν αναίτια, τους φόρτωσαν κατηγορίες για να δικαιολογήσουν το ξύλο που έριξαν για να ξεδώσουν…”.

Περιττό να πούμε βέβαια πως ναρκωτικά δεν βρέθηκαν στην παρέα, όμως φαίνεται πως η στάση των νεαρών, να διεκδικήσουν δηλαδή τα δικαιώματά τους και να προστατεύσουν το παιδί τους, δεν ικανοποίησε τους αστυνομικούς. Αυτές οι συλλήψεις αποτελούν λοιπόν το αντικείμενο της μίας από τις δυο υποθέσεις που εκδικάζονται στις 11/11/2026.

Δυστυχώς όμως για τους αστυνομικούς και το αφήγημά τους, η αλληλεγγύη όσων υπήρξαν μάρτυρες στο γεγονός -ακόμη και άνθρωποι εντελώς άσχετοι με την παρέα- έφερε στην επιφάνεια μια σειρά από μαρτυρίες και video, που αποτυπώνουν την αλήθεια εκείνης της ημέρας, όπως το παρακάτω που ανέβηκε στο infolibre, όπου φαίνεται καθαρά η αναίτια βία που ασκείται στον πατέρα του βρέφους, καθώς και αργότερα στον δεύτερο συλληφθέντα, ενώ ακούγεται η μητέρα να ζητάει από τους άνδρες της ΔΙΑΣ να μην αγγίξουν το παιδί:

30/10/2026: Η άγρια επίθεση της αστυνομίας σε μαγαζί εστίασης

Δυο μέρες μετά, στις 30/10/2026, στην περιοχή πραγματοποιήθηκε πορεία αλληλεγγύης, ως απάντηση στην αστυνομική βία και αυθαιρεσία. Κατά την διάρκεια της πορείας υπήρξε έντονη αστυνομική παρουσία και αυτό οδήγησε σε μικροσυμπλοκές στο πάρκο του ΕΚΘ. Κάπου εκεί όμως ξεκινάει το δεύτερο κεφάλαιο αυτής της ιστορίας, που αφορά το έτερο δικαστήριο που εκδικάζεται σε λίγες ημέρες. Η αστυνομία περικύκλωσε τον παρακείμενο πεζόδρομο της Γκαρμπολά, όπου είχε καταφύγει κομμάτι του κόσμου τη πορείας, αλλά επίσης βρίσκονταν και άλλοι, άσχετοι άνθρωποι από την γειτονιά, θαμώνες μαγαζιών κλπ, όπως και κόσμος του κινήματος -καθώς στον συγκεκριμένο πεζόδρομο στεγάζονται πολιτικοί χώροι. Δυνάμεις των ΜΑΤ στρατοπέδευσαν έξω από χώρους εστίασης, υπό τις αποδοκιμασίες της γειτονιάς.

Στην συνέχεια, εντελώς αναίτια, πραγματοποίησαν ευθεία επίθεση σε εστιατόριο, έσπασαν την τζαμαρία του, χτύπησαν κόσμο και έριξαν δακρυγόνο στο εσωτερικό του χώρου! Τα δυο παρακάτω video αναδεικνύουν την στιγμή της επίθεσης:

Παραθέτουμε επίσης κομμάτι της μαρτυρίας κατοίκου της περιοχής σε τοπικό Μέσο, ο οποίος ήταν παρών στο σύνολο των γεγονότων:

“…Πραγματικά, ήταν αποπνικτικό το κλίμα σε όλο το μήκος της οδού. Εκεί τα ΜΑΤ, όχι απλά δεν απομακρύνθηκαν, αλλά άρχισαν να πετάνε και επιπλέον χημικά ακριβώς έξω από το μαγαζί. Το σοκαριστικό στην όλη υπόθεση είναι πως οι αστυνομικοί είχαν ακραία επιθετική διάθεση απέναντι στον κόσμο, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι θα μπορούσε να υπάρξει σοβαρό ατύχημα με το να χτυπάν και να πνίγουν στα χημικά το μαγαζί. Έτσι, άρχισαν να κλωτσάν και να σπάνε το μαγαζί, ενώ σε ένα κλίμα απόλυτης βαρβαρότητας πετούσαν στον κόσμο που ήταν μέσα ακόμα και μπουκάλια, ποτήρια και ό,τι άλλο έβρισκαν πάνω στα τραπέζια. Πρέπει να μπει ένα όριο στην ανεξέλεγκτη αστυνομική αυθαιρεσία!”.

Μέσα σε όλον αυτόν τον πανικό, με περαστικούς, πελάτες αλλά και ανθρώπους που νωρίτερα είχαν διαδηλώσει ενάντια στην αστυνομική βία, να προσπαθούν πανικόβλητοι να προστατευθούν από τα δακρυγόνα και τα ΜΑΤ, πραγματοποιήθηκαν δύο συλλήψεις, η μία εντελώς τυχαία αφού επρόκειτο για περαστικό, ενώ στον άλλο συλληφθέντα αποδόθηκαν κατηγορίες για αντίσταση κατά της αρχής, διατάραξη κοινής ειρήνης(!) και εξύβριση, ενώ στην συνέχεια προστέθηκε και η απείθεια. Αυτή είναι η δεύτερη υπόθεση που εκδικάζεται σε λίγες ημέρες στα δικαστήρια Θεσσαλονίκης, παράλληλα με την πρώτη, δηλαδή τις συλλήψεις που πραγματοποιήθηκαν στην παρέα στο Πάρκο του ΕΚΘ δυο ημέρες νωρίτερα.

Να σημειώσουμε εδώ επίσης πως, για αυτά τα γεγονότα, έχει διαταχθεί η περίφημη διαδικασία της…ΕΔΕ, δηλαδή η διαδικασία κατά την οποία η ΕΛΑΣ (παριστάνει πως) διερευνά εσωτερικά μια υπόθεση που αφορά μέλη της. Επιπλέον, κατατέθηκε μήνυση κατά της ΕΛΑΣ από το μαγαζί εστίασης που δέχθηκε την επίθεση.

Η κοινωνική αλληλεγγύη να συντρίψει την αστυνομική βία και αυθαιρεσία

Από την περίοδο του Covid-19 και έπειτα είδαμε τις υποθέσεις αστυνομικής βίας και αυθαιρεσίας -που ήταν ήδη υπεραρκετές- να πολλαπλασιάζονται. Αυτή η αστυνομική βία στρέφεται σχεδόν αποκλειστικά ενάντια στην κοινωνική βάση, τους καταπιεσμένους και τις εκμεταλλευόμενες, τις μετανάστριες και τους Ρομά, αλλά και σε όσους/ες αντιστέκονται σε αυτή την συνθήκη,  με όρους σκληρής πειθάρχησης σε ένα μοντέλο εξουσίας όλο και πιο απολυταρχικό.

Την ίδια στιγμή που βλέπουμε πολιτικούς να καταπίνουν τα εκατομμύρια των επιδοτήσεων, “επιχειρηματίες” να εμπλέκονται σε κυκλώματα μαφίας και αστυνομικούς να αποδεικνύονται κάθε φορά άμεσα συνδεδεμένοι με όλα τα παραπάνω, αλλά όλοι τους να αντιμετωπίζονται πάντα ως VIP -ακόμη κι όταν καταδικάζονται-, από την άλλη πλευρά οι φτωχοδιάβολοι αυτής της κοινωνίας μπορεί να βρεθούν τραμπουκισμένοι, δαρμένοι, ακόμη και δολοφονημένοι από πυρά επίδοξων σερίφηδων για ψύλλου πήδημα. Αυτές οι υποθέσεις πέφτουν, στην πλειοψηφία τους, στην αφάνεια και την λήθη, όσες τουλάχιστον δεν αναδεικνύονται από τις κοινωνικές δυνάμεις της αλληλεγγύης και της αντίστασης. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε άλλη τέτοια υπόθεση να περάσει στα ψιλά.

Δυο χρόνια πριν, η κοινωνική αλληλεγγύη αναδείχθηκε με τον καλύτερο τρόπο στα πρόσωπα όλων αυτών που έσπευσαν να βιντεοσκοπήσουν και να αναδείξουν την αστυνομική βία και καταστολή απέναντι στο νεαρό ζευγάρι γονέων, να διαμαρτυρηθούν για τα γεγονότα στην οδό Γκαρμπολά. Σήμερα, ενόψει της εκδίκασης των δυο υποθέσεων στις 11 του Νοέμβρη, δυο εκ των συλληφθέντων πραγματοποιούν κάλεσμα για στήριξη στα Δικαστήρια Θεσσαλονίκης. Θεωρούν πως η πολιτική τους ταυτότητα καθιστά σίγουρη την έντονη αστυνομική παρουσία και την απόπειρα αποκλεισμού των αλληλέγγυων ανθρώπων από την αίθουσα της δίκης. Ας είμαστε εκεί όσοι και όσες μπορούμε, ώστε να εξασφαλίσουμε το αντίθετο.

Ακολουθεί το κάλεσμα 2 εκ των κατηγορουμένων στις δίκες της 11ης Νοέμβρη:

“ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ ΣΤΙΣ 11/11/26 ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΛΛΗΨΕΙΣ ΤΩΝ 28/10/24 ΚΑΙ 30/10/24

Τετάρτη 11/11/2026, 9:00

Στις 28/10/24 σε έλεγχο της ομάδας ΔΡΑΣΗ στο πάρκο του εργατικού κέντρου, στα πλαίσια τραμπουκισμών και επιβολής στον δημόσιο χώρο,οι μπάτσοι επιτέθηκαν σε παρέα που καθόταν στο πάρκο αυτό, καταλήγοντας να προσαγάγουν εν τέλει όσους χτύπησαν. Κατόπιν ολοκλήρωσαν την δουλειά φορτώνοντας αντίσταση και απείθεια σε δύο μέλη της παρέας, παρ΄ όλη την ύπαρξη βίντεο, έτσι γιατί μπορούν. Το πιο εξοργιστικό της υπόθεσης είναι ότι υπήρχε βρέφος τριών μηνών σε όλο αυτό το σκηνικό. Ο ένας απ΄τους συλληφθέντες υπογράφει αυτό το κείμενο. Να σημειωθεί ότι η στάση του κόσμου που βρισκόταν στο πάρκο ήταν αλληλέγγυα προς τους δέκτες της αστυνομικής επιβολής.

Δύο μέρες αργότερα -σε αντανακλαστική απάντηση- πραγματοποιείται αντικατασταλτική πορεία που πλαισιώνεται από τριακόσια αλληλέγγυα άτομα και κινείται στην ευρύτερη γειτονιά της Ρωμαικής αγοράς. Μετά το τέλος της πορείας πραγματοποιούνται περιορισμένες συγκρούσεις και έπειτα δύο διμοιρίες MAT και μηχανοκίνητες δυνάμεις της ΕΛΑΣ περικυκλώνουν την οδό Γκαρμπολά, πραγματοποιώντας επίθεση από όλες τις κατευθύνσεις. Ο συγκεντρωμένος κόσμος μπαίνει σε μαγαζιά και οι δυνάμεις καταστολής επιτείθονται στο σε εστιατόριο στο οποίο είχε μπει κόσμος για να προφυλακτε´ πετώντας δακρυγόνο σε κλειστό χώρο, σπάζοντας παράλληλα τα πάντα. Λίγο πιο στην Τοσίτσα, τα ΔΕΛΤΑ κηνυγούν κόσμο που βρισκόταν έξω από έτερο μαγαζί, ακινητοποιώντας δύο άτομα, ένα που δε πρόλαβε να μπει στο μαγαζί και ένα εντελώς άσχετο με την πορεία που προηγήθηκε. Ο ένας συλληφθέντας από αυτούς τους δύο, υπογράφει αυτό το κείμενο ενώ οι μπάτσοι χρέωσαν βία κατά υπαλλήλων, απείθεια, διατάραξη κοινής ειρήνης και εξίβρυση. Ακολούθησε και μια δεύτερη διαδοχική πορεία, με αυτό τον κύκλο κινηματικής αντικατασταλτικής δράσης να επιτυγχάνει να αναχαιτίσει την καθημερινή αστυνόμευση με αυτούς τους όρους για ένα παρατεταμένο χρονικό διάστημα στη γειτονιά της Ρωμαικής. Πρόκειται για μια γειτονιά με ιστορικό και πολιτικό βάρος, μια ζωντανή γειτονιά με στέκια, παλιότερα καταλήψεις και έντονο κοινωνικά το αντιεξουσιαστικό στίγμα. Η ΕΛ.ΑΣ αποπειράθηκε μετέπειτα να παγιώσει ορισμένες πρακτικές όπως η περικύκλωση της Ρωμαικής αγοράς μετά από πορείες, το κλείσιμο διόδων και γενικώς ένα ασφυκτικό πλαίσιο προληπτικής καταστολής και μπατσοκρατίας. Ωστόσο οι επιδιώξεις του κράτους δεν επιτυγχάνονται αξιοποιώντας μονάχα την αστυνομική και ποινική καταστολή, αλλά επενδύοντας παράλληλα στον εξευγενισμό, στον εκτοπισμό μας απ’τη γειτονιά με όρους οικονομικής εξασθένησης και την διαμόρφωση ενός πλαισίου επιβεβλημένης κατανάλωσης/θεάματος.

Οι δύο υποθέσεις εκδικάζονται από την ίδια έδρα στις 11/11/26, η μία μετά την άλλη. Συνδέονται μεταξύ τους οργανικά καθώς εντάσσονται σε ένα πλαίσιο κλιμάκωσης της καταστολής στο δημόσιο χώρο και αναδεικνύουν ένα αστυνομικό δόγμα απρόκλητης και ωμής βίας προς παραδειγματισμό των υπολοίπων. Συντελέστηκαν και τα δύο στο ίδιο γεωγραφικό τετράγωνο, μέσα σε 2 βραδιά, υπήρξε πάσα αδιαφορία για τους πολλαπλούς μάρτυρες οπότε καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι ήταν έκδηλη και θεμιτή η απόπειρα τρομοκράτησης του κόσμου του αγώνα και ευρύτερα της γειτονιάς. Κλείνοντας θέλουμε να κάνουμε μια αναφορά στην στάση της ΕΛΑΣ στα δικαστήρια Θεσ/νίκης το τελευταίο χρονικό διάστημα. Σε μια χοντροκομένη απόπειρα να αρχίσουν σιγά σιγά να αναβιώνουν οι μη δημόσιες πολιτικές δίκες προηγούμενων δεκαετιών, οι μπάτσοι προσπαθούν να εφαρμόσουν ένα καθεστώς ελεγχόμενης εισόδου στα δικαστήρια με τους επικεφαλείς τους να βαράνε καραούλι μπροστά στην είσοδο του κτηριού και να εφαρμόζουν ιδεολογικό face-control, συνεπικουρούμενοι από ΜΑΤ.

Επικαλέστηκαν κατ’επανάληψη αόριστες προφορικές απαγορεύσεις εισαγγελέων και επέμεναν το προηγούμενο χρονικό διάστημα σε δικασίμους τριών άλλων πολιτικών διώξεων που αναβλήθηκαν, ότι η είσοδος επιτρέπεται μονάχα σε κατηγορούμενους και μάρτυρες.

Αυτοί γνωρίζουν πολύ καλά την ιστορική συνέχεια του ελληνικού κράτους και της αστικής του δικαιοσύνης και κατ΄επέκταση έχουν πλήρη συνείδηση ότι είναι οι αποδέκτες μιας πλούσιας κληρονομιάς κρατικών λειτουργών της καταστολής που έδρασαν σε εποχές στρατιωτικής χούντας, κοινωνικών φρονημάτων, έκτακτων στρατοδικείων, ιδιώνυμου. Όλοι αυτοί οι προγονοί τους ανεξαιρέτως επικαλούνταν το “γράμμα του νόμου” για τις κατασταλτικές τους πρακτικές αλλά και τις μετέπειτα δίκες χωρίς ακροατήριο με καταδίκες σε ισόβια, εξορία, θάνατο κοκ. Έτσι και αυτοί με άνωθεν κρατικές εντολές κάνουν μια απόπειρα να αποσυνδέσουν τις πολιτικές δίκες από το ίδιο το πολιτικό τους στίγμα και περιεχόμενο. Να αποστερήσουν από τα διωκόμενα -για χίλιες μύριες υποθέσεις- συντρόφια την αλληλεγγύη και το λαικό έρεισμα της πολιτικής τους ύπαρξης καθώς και τη κοινωνική/ταξική υπόσταση της πολιτικής τους δράσης. Να αποπροσανατολίσουν και να παρουσιάσουν τον ανυποχώρητο αγώνα των αντιεξουσιαστών/αναρχικών και τις μικρές ή μεγάλες στιγμές του δύσβατου αυτού δρόμου προς την κοινωνική επανάσταση ως ποινικές υποθέσεις της ημερήσιας διάταξης και του ευρύτερου αστυνομικού ρεπορτάζ. Να δικάσουν οι επαγγελματίες δικαστές σε άδειες αίθουσες, με νέο ποινικό κώδικα και συνοπτικές fact track διαδικασίες, απελευθερωμένοι από τα δεσμά της πολιτικής πίεσης, προετοιμάζοντας συστηματικά την κοινωνική βάση για πόλεμο.

Ωστόσο γελιούνται αν θεωρούν ότι θα μας κάμψουν έτσι εύκολα. Κουβαλάμε πολλούς νεκρούς της τάξης μας στις πλάτες μας για να λυγίσουμε μπροστά στις καθεστωτικές πρακτικές της ημίνεκρης δημοκρατίας τους. Όπως δε θα αποδεχτούμε ποτέ σαν όρο ζωής τις εργοδοτικές δολοφονίες στις γαλέρες της ολιγαρχίας, τις δολοφονίες από τα σώματα ασφαλείας και τους βασανισμούς στις ανακρίσεις, έτσι δε θα αποδεχτούμε ποτέ σαν όρο ζωής τη φυλακή για τους αγωνιστές και τις αγωνίστριες.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΚΑΙ ΟΣΕΣ ΔΙΩΚΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥΣ ΔΡΑΣΗ

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

Οι δύο συλληφθέντες της 28/10/24 και 30/10/24″