Όποιος/α έχει αποφασίσει να συμμετέχει στον κοινωνικό πόλεμο από την μεριά της βάσης, έχει και να περιμένει την απάντηση του κράτους. Η καταστολή είναι το νόμισμα που πληρώνει όποιος αγωνίζεται, η εξουσία δεν είναι ηλίθια να φαντάζεται ότι θα διατηρήσει την θέση και τα προνόμιά της μόνο με την προπαγάνδα. Ο Ρουβίκωνας με δεκάδες δικαστήρια στην πλάτη του το γνωρίζει αυτό από πρώτο χέρι. Τι γίνεται όμως όταν τα κατασταλτικά μέτρα δεν καταφέρνουν να κάμψουν έναν αγώνα; Η απάντηση είναι απλή, η καταστολή ανεβαίνει επίπεδο.
Από τον προεκλογικό της αγώνα κιόλας η σημερινή κυβέρνηση είχε προαναγγείλει, με μια τεράστια επικοινωνιακή ομοβροντία των καθεστωτικών media, ότι ο κόσμος του αγώνα, τα Εξάρχεια, οι οργανωμένες δυνάμεις του κινήματος θα βρεθούν στο στόχαστρο. Και πράγματι είδαμε την επίθεση να ξεδιπλώνεται με αλληλοδιαδεχόμενα περιστατικά αστυνομικής βίας, με δικαστικά πραξικοπήματα, με επικοινωνιακές καμπάνιες. Η επιδημία και η καραντίνα πάγωσε για λίγο τους σχεδιασμούς τους, αλλά τώρα τους βλέπουμε να επιστρέφουν με ακόμα μεγαλύτερη ένταση.
Ο Ρουβίκωνας βρέθηκε στην πρώτη γραμμή των καθεστωτικών απειλών. Προσπάθησαν να μας υπονομεύσουν και να μας χώσουν στο δικομματικό παιχνίδι. Μας απείλησαν ανοιχτά ότι θα μας «κλείσουν φυλακή», ότι θα «ρίξουν τα κάστρα μας», ότι θα μας υποχρεώσουν να σιωπήσουμε. Όχι μόνο δεν κατάφεραν τίποτα, αλλά ο Ρουβίκωνας συνεχίζει και με την νέα κυβέρνηση, με ακόμα μεγαλύτερη ένταση και αφοσίωση, τον αγώνα του για κοινωνική και ταξική απελευθέρωση. Με περισσότερες δράσεις, με πιο ολοκληρωμένο πολιτικό λόγο, χτίζοντας νέα «κάστρα».
Ήταν υποχρεωμένοι να ανέβουν επίπεδο.
Πριν χρόνια δώσαμε, μαζί με άλλες δυνάμεις του κινήματος μια σκληρή μάχη ενάντια στο «παράνομο κράτος», το οργανωμένο έγκλημα και τις μαφίες που επιχείρησαν (και συνεχίζουν μέχρι σήμερα να επιχειρούν) την «άλωση» της γειτονιάς των Εξαρχείων από τα μέσα. Στην μάχη αυτή, χτυπηθήκαμε, ρισκάραμε, κινδυνέψαμε. Η πρόσκαιρη έστω νίκη που κερδίσαμε τότε ανέτρεψε τα σχέδια του κράτους και το υποχρέωσε να επενδύσει ξανά στην απόπειρα της εξωτερικής κατοχής που βλέπουμε να επιχειρείται σήμερα. Το κράτος θορυβήθηκε γιατί η απάντηση του κόσμου του αγώνα στις ναρκομαφίες όχι μόνο διέλυσε τις επικοινωνιακές συκοφαντίες που για δεκαετίες επιχειρούσαν να «λερώσουν» τους αγωνιζόμενους, αλλά και γιατί κατάλαβε ότι οι παράνομοι εκπρόσωποί του στα Εξάρχεια έχουν απέναντί τους μια πολύ ισχυρότερη δύναμη από ότι το κράτος υπολόγιζε. Είμαστε περήφανοι για εκείνη τη μάχη, είμαστε περήφανοι για κάθε τέτοια μάχη που δίνει το κίνημα και ξέρουμε πως σε κάθε τέτοια περίπτωση θα βρισκόμαστε στην μέγγενη νόμιμου και παράνομου κράτους που για δεκαετίες και στα Εξάρχεια συνεργάζονται αρμονικά.
Στο τέλος βέβαια φάνηκε ποιο από τα δύο κράτη έχει το πάνω χέρι. Εκείνη η φουρνιά μαφιόζων, μόλις γνώρισε την ήττα από το κίνημα, και αφού έγινε φανερό ότι δεν μπορεί να παίξει πλέον τον ρόλο της, κατέληξε στην φυλακή και η σκυτάλη δόθηκε σε άλλους.
Το νέο επίπεδο της καταστολής απέναντι στην συλλογικότητά μας χρησιμοποιεί τις δοκιμασμένες τακτικές των στημένων δικαστικών διώξεων. Με μια αστεία δικογραφία, βασισμένη σε φήμες που ισχυρίζονται ότι άκουσαν όσοι κατέθεσαν επιχειρούν να φορτώσουν σε δυο μέλη μας, τον Νίκο Ματαράγκα και τον Γιώργο Καλαϊτζίδη, στον μεν πρώτο την «φυσική αυτουργία» και στον δεύτερο την «ηθική αυτουργία» για την εκτέλεση ενός μέλους του κυκλώματος στα Εξάρχεια. Χωρίς αμφιβολία αυτή είναι η μεγάλη τους έφοδος για να κρατήσουν την προεκλογική τους υπόσχεση, να χαρακτηρίσουν τον Ρουβίκωνα τρομοκρατική οργάνωση…
Γελιέται όμως το κράτος αν νομίζει ότι μας πιάνει απροετοίμαστους. Γελιέται αν νομίζει ότι θα πιάσει το κίνημα στον ύπνο. Ξέρουμε τι έχουμε απέναντί μας, εμείς «δεν κοιμόμαστε ποτέ».
Ο Ρουβίκωνας και όλος ο κόσμος του αγώνα βρίσκεται και θα βρίσκεται σε διαρκή πόλεμο, τόσο με το κανονικό κράτος, όσο και με τα παράνομα κράτη των ναρκομαφιών. Υπερασπιζόμαστε τις γειτονιές μας, υπερασπιζόμαστε την κοινωνική βάση που ανήκουμε, αυτό ας το ξέρουν όλοι. Απέναντι στην κρατική σκευωρία κατά των δύο συντρόφων μας θα σταθούμε τόσο μαχητικά που θα προσφέρουμε στο κράτος μια νέα σειρά εκπλήξεων. Καλούμε τον κόσμο του αγώνα, καλούμε όλη την κοινωνική βάση να σταθεί στο πλευρό μας. Αυτή η σκευωρία θα σπάσει, και το σπάσιμό της θα δώσει ένα ηχηρό μήνυμα: «Δεν μπορούν να μας εξοντώσουν, δεν μπορούν να σταματήσουν τον κοινωνικό αγώνα».
Στις 26/6/2020 οι δύο σύντροφοί μας περνάνε ανακριτή που θα αποφασίσει για την πιθανή προφυλάκισή τους. Καλούμε σε συγκέντρωση αλληλεγγύης την ίδια μέρα στις 9.30 π.μ., κτίριο 9 στα δικαστήρια της Ευελπίδων. Όλοι και όλες πρέπει να αντιληφθούμε την ειδική σημασία που έχει αυτή η απόπειρα της καταστολής. Και το τι θα σημάνει για όλο το κίνημα, για όλη την κοινωνική βάση το ένα ή το άλλο αποτέλεσμα.
Να είμαστε όλοι και όλες εκεί.
Ρουβίκωνας
