Είχαμε μιλήσει πριν λίγες μέρες για το νέο σύστημα τηλε-εξετασης που ήρθε (για να μείνει;) στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και τις δυσκολίες που δημιουργεί στους φοιτητές/-τριες της τάξης μας…
Αυτή τη φορά ασχοληθηκαμε με μία επιμέρους έκφανση του προβλήματος που φέρνει στην επιφάνεια η τηλε-εξεταστικη. Η τελευταία ως διαδικασία φανερώνει και οξύνει το ταξικό χάσμα μέσα στις σχολές, ενώ ήταν ξένη μέχρι χτες στους φοιτητές/-τριες (αλλά και σε πολλούς/-ες καθηγητες/-τριες) με τις ακόλουθες δυσκολίες που αυτό συνεπάγεται.
Ο/Η καθηγητής/-τρια ως επάγγελμα και ως ρόλος που επιτελεί μέσα στο πανεπιστήμιο, δεν είναι για μας, από τη φύση του/της μια θέση εξουσίας, ένα “αξίωμα” που διαφθείρει αγνούς ανθρώπους και τους μετατρέπει σε αιμοσταγείς γραφειοκράτες με το βουρδουλα στο χέρι. Πολλές χιλιάδες οι εκπαιδευτικοί που αντιστέκονται έντονα, δεκαετίες τώρα, στις εκπαιδευτικές “μεταρρυθμίσεις” και αποτελούν κομμάτι αναπόσπαστο των αγώνων για δημόσια δωρεάν παιδεία.
Ωστόσο, η φύση της θέσης του/της καθηγητή/-τριας δεν είναι εξαρχής οριζόντια αλλά ιεραρχικά ανωτερη από τους/τις φοιτητές/-τριες στο πανεπιστήμιο του σήμερα. Έτσι, δίνονται τα μέσα σε συντηρητικους, και συνήθως εντεταλμένους από αστικα κοινοβουλευτικα κόμματα ακόμα και φασιστικές οργανώσεις, καθηγητές, να εφαρμόσουν αυθαίρετα, ελιτίστικα και αυταρχικα τις αποφάσεις και οδηγίες της κυβέρνησης, του υπουργείου Παιδείας και των πρυτανικών αρχών. Πόσο μάλλον σε περίοδο τηλε-εξεταστικης όπου ο/η καθηγητης/-τρια μπορεί να κόψει και να ράψει τα πάντα στα μέτρα του και των πολιτικών συμφερόντων που συνήθως ακολουθεί, τα οποία πάντα πάνε μαζί με το κεφάλαιο. Όλο και κάποιος/-α φοιτητής/-τρια θα βρεθεί χωρίς κάμερα-μικροφωνο ή δεν θα του/της είναι οικείο να εκτεθεί δημόσια με αυτόν τον τρόπο, κι έτσι ο/η τιμωρός θα φροντίσει να τον/την ταπεινώσει που δεν μπορεί να ακολουθήσει σαν καλό και φυσιολογικό παιδί τη διαδικασία.
Τα σκήπτρα των αυθαιρεσιών κρατάνε μέχρι τώρα αρκετοι/-ες καθηγητές/-τριες του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου και ειδικότερα της σχολής Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών, οι οποίοι/-ες θαρρείς έχουν ξεσαλωσει και ηδονιζονται να εξευτελίζουν φοιτητές/-τριες μέσω του διαδικτύου (και όχι μόνο), ο καθένας/η καθεμία με τα δικά του/της βίτσια. Πάμε να δούμε…
Φυσικά και δεν θα απαριθμήσουμε όλα τα περιστατικά (αδιαφορίας στην καλύτερη) που έγιναν από καθηγητές/-τριες της σχολής αυτής, αλλά θα σταθούμε σε 2-3 εξ αυτών, ενδεικτικά για την αναγκαιότητα να αναδειχθεί και να αλλάξει η εξοργιστικη αυτή κατάσταση.
Ο καθηγητής Νίκος Παπασπύρου, με αφορμή την εξέταση του μαθήματος “Προγραμματιστικές Τεχνικές” έκανε την εξής δήλωση: “Το να σου πέσει το ίντερνετ είναι σαν να χάνεις το λεωφορείο. Είχες πέντε χρόνια να περάσεις το μάθημα, shit happens…”. Δήλωση πολύ εύκολη για κάποιον που άμα χάσει ένα λεωφορείο θα πάρει ένα ταξί χωρίς να σκεφτεί πόσα ψιλά έχει στην τσέπη. Για μας όμως, που μπορούμε να αντέξουμε οικονομικά το εισιτήριο (ή και όχι) του λεωφορείου, είναι μια προκλητική δήλωση, που εισαγει ακόμα πιο βαθιά στην καθημερινότητα του πανεπιστημίου ταξικούς αποκλεισμούς, αποκλεισμούς για εμάς και για παιδιά σαν κι εμάς που έχουμε από καθόλου έως μέτρια σύνδεση στο ίντερνετ. Εκτός αν ξηγηθει 24αρα σύνδεση ο κύριος Παπασπύρου, οπότε εντάξει.
Ο καθηγητής Κάπρος, στη διάρκεια της εξέτασης του μαθήματος “Ενεργειακή Οικονομία” παρέδωσε… μάθημα αυταρχισμού απέναντι σε φοιτητη που αντιμετωπιζε προβλημα τεχνικής φύσεως. Με σιγουριά μπορούμε να πούμε ότι τα απρόκλητα “άντε να χαθείς” και “μη μιλάς” παραπέμπουν σε στρατόπεδο και όχι σε εκπαιδευτικό ίδρυμα. https://www.youtube.com/watch?v=EqTxzet2KdA. Το βίντεο μιλάει από μόνο του.
Ο καθηγητής Κωνσταντίνος Πολιτόπουλος εγραψε σε μέιλ φοιτητή/-τριας πως δεν θα απαντήσει “σε άτομα που χεζονται να βάλουν κάμερα”. Μάλιστα πριν λίγες μέρες έστειλε στο διάολο φοιτητές/-τριες του συλλόγου, που πραγματοποιούσαν διαμαρτυρία στο γραφείο του. Ελπίζουμε η επίσκεψη μας να του επέστρεψε έστω ελάχιστο από το φόβο που επικαλείται με ευκολία, γιατί να γνωρίζει πως θα παρακολουθουμε την … πρόοδο του.
Ο κοσμήτορας της σχολής, Άρης Κοζύρης, έχει δηλώσει πως τα παράπονα φοιτητών/-τριων αναφέρονται σε μεμονωμένα περιστατικά και “εξαιρέσεις”, “η εξεταστική πηγαίνει πολύ καλά”, ενώ σε διαμαρτυρίες φοιτητών/-τριων τους/τις αντιμετωπισε ως μειοψηφία και με τεράστια αδιαφορία.
Την Παρασκευή 10 Ιουλίου επισκεφτήκαμε τα γραφεία των καθηγητών, Παπασπύρου και Κάπρου, του κοσμήτορα, Κοζύρη και το εργαστήριο του ανεκδιήγητου Πολιτόπουλου.
Να έχουν στο νου τους οι εκφραστές τέτοιων συμπεριφορών μέσα στις σχολές ότι θα μας έχουν απέναντι. Οποιοσδήποτε/-αδηποτε καθηγητής/-τρια επιτίθεται ή αποκλείει φοιτητή/-τρια της τάξης μας από εκπαιδευτικες διαδικασίες και διαδικασίες που συχνά επηρεάζουν τη μετέπειτα εργασιακή μας δύναμη (όπως είναι οι εξετάσεις) θα παίρνει την απάντησή του… Η παρέμβαση αυτή αποτελεί μια ελάχιστη κίνηση και το αν θα επιστρέψουμε εξαρτάται άμεσα από το αν θα μάθουμε για παρόμοια περιστατικά εκ νέου.
ΚΟΙΝΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΦΟΙΤΗΤΩΝ/-ΤΡΙΩΝ ΚΑΙ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ/-ΤΡΙΩΝ ΣΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ ΓΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ
ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ ΣΑΣ ΘΑ ΠΑΙΡΝΕΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΩ
Φοιτητική Ομάδα Ρουβίκωνα
